The first 200 lines.
รักติดหนึบ
วู้วๆๆ
อ๊ายยย
อ้าดีจังเลย
อ้อ วันนี้วันเกิดคุณมีอะไรอยากทำไหมคะ
ฉันยังไม่ได้คิดไว้เลย
ไปเจอครอบครัวฉันกันไหมคะ
-ห้ะ -ฉันมีครอบครัวนะ
คุณยายที่คอยโอบกอดฉันไว้ โดยไม่ตั้งคำถามอะไร
ฉันก็แค่เรียกคนในครอบครัวของฉันมา มีปัญหาอะไรหรือไง
วู้วแล้วรักกันนะรักนะคะพี่ๆค้า เหล่าพี่สาวที่พึ่งพาได้
เวลาอยู่ข้างกัน
-ด่าทอกันแล้วรักกันนะวู้ว -วู้วแล้วรักกันนะวู้ว
วู้วแล้วรักกันนะวู้ว
ในละแวกเนี้ย…คุณสนิทกับฉัน ที่สุดแล้วละ
เพื่อนที่ร่าเริงเหมือนกับเด็กสาว แล้วก็
-มีพี่เขยแก่ๆด้วยอีกคน -พี่เขย…ที่อาจจะแก่ไปนิดนึง
เพราะงั้นมีอะไรให้รับใช้ สั่งมาได้เลยครับ
แล้วก็ยังมีน้องชายที่ว่าง่ายด้วย
ฉันคิดถึงทุกๆคนมากเลยนะคะ
ดีจัง
ฮื้อฮือ
อืมมมมฉันเอา…มันฝรั่งอบเนยกับ ต๊อกไส้กรอกเสียบไม้ดีกว่า
คุณจางแทฮาล่ะคะ
อืมมมม
พี่จ๋ามานี่หน่อยสิ
พี่เราไปคาเฟ่กันเลยไหม
ฉันเอาช็อกโกแลตเย็นแล้วพี่ล่ะ
-โอ๊ย พี่กินหกแบบนี้คางรั่วหรือไง -หืมมม
อืมอันนี้อร่อยมากเลย
-พี่จ๋า อ้าาาา -อ้าาา
อื้อโอเคไหม พี่
-คุณจางแทฮา -ห้ะ
ฉันถามว่าจะกินอะไร
อ้อเอ่อ ฉะ-ฉันเอาเหมือนเธอเลย
งั้นเอาเป็นมันฝรั่งอบเนยสอง แล้วก็ต๊อกไส้กรอกเสียบไม้สองค่ะ
นี่ไงๆดูนี่สิอ้าวอะไรเหรอ
ตายจริงคุณยายยยย
เออๆ
ร้านเบียร์และของว่างจุนชิก
-หืม -ตายจริงๆ
-หืม -อุ๊ยตายเพิ่งไปซื้อของมาเหรอคะ
โธ่เอ๊ย…ก็วันนี้เป็นวันเกิดของแทฮา ยังไงล่ะอื๋มมมมม
เฮ้อ
หือใช่
อุ๊ยตายจริงเหรอคะ
ใช่แล้ว
อ้า จริงด้วยสิวันเกิดของแทฮาตรงกับ ช่วงนี้นี่นา
-อื้อ -อื้ม
ยิมต่อยมวยฮง
จริงด้วยแฮะจริงด้วยแฮะ
-อ้าว -โอ้โหมารวมตัวกันอยู่นี่เองเหรอ
อ๊ะใช่ๆ
-จองฮวาของเรามาแล้ว -อ้าว
-อ้าวจอง -โอ้ ระวังตรงนี้นะ ระวังๆ
-จองฮวา -ตายจริง
-สวัสดีค่ะทุกคนฉันกลับมาแล้วค่ะค่ะ -โธ่เอ๊ยแม่คุณ
-จองฮวาเอ๊ย -โถถถถ
-อาการดีขึ้นแล้วเหรอ -อ้อ ค่ะ
อื้ม
โธ่เอ๊ยโชคดีจริงๆที่รถชนคราวนี้ ไม่ร้ายแรงอะไรมาก
-นั่นสิโถ แม่คุณ -เลยค่ะ
อื้ม
พอดีวันนี้เป็นวันเกิดแทฮา พวกเราก็เลยรีบพากันมาน่ะค่ะ
คุณยายเดี๋ยวเรื่องอาหาร ฉันช่วยเตรียมนะคะ
-อื้ม -โธ่เอ๊ย
ปัดโธ่เอ๊ย นี่ ตอนนี้เธอยังไม่ต้อง มาช่วยงานหรอกน่าเดี๋ยวพวกเรา
ช่วยกันเองก็ได้
-ไม่เอาน่า -ให้ตายสิ
-อืม -โอ๊ยฉันไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเลยค่ะ
เอาน่าโธ่เอ๊ยไปพักผ่อนเถอะ
-หาา --นั่นสิโถ แม่คุณ
-หาา -ตายจริง
อ้าวนี่เอ๊ะ
-อุแหม่ -คุณยายขา
อ้อว่าไงๆตายแล้วๆโธ่เอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ยโถๆ
แม่คุณเอ๊ย
เอ่อคะ-คุณอัยการ
ชิอยู่ที่นี่ฉันไม่ใช่คุณอัยการ แต่เป็นเมียแทฮาไม่ใช่เหรอคะ
โธ่เอ๊ย
มันยังไงเนี่ยฉันนึกว่าเธอ จะไม่กลับมาที่นี่แล้วซะอีก
ไม่มีทางเป็นงั้นหรอกค่ะ
หือ
เพราะสายใยของเรา
เหนียวหนึบเหมือนตังเมไงคะ
ปัดโธ่เอ๊ยใช่แล้วๆ
ดีแล้วล่ะที่มา
-พี่ๆค้า -ดีแล้วที่กลับมา
-โถๆดีแล้วที่กลับมาดีแล้วละ -ได้แต่เห็นหน้าเธอในทีวี
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู -แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู -แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปี้เบิร์ธเดย์คุณจางแทฮา แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยูวู้วววอ๊ะ
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู -แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู -แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์แทฮาของเรา -แฮปปี้เบิร์ธเดย์แทฮาของเรา
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์แทฮาของเรา -แฮปปี้เบิร์ธเดย์แทฮาของเรา
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยูวู้ววว -แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยูวู้ววว
-ขอพรก่อนสิคะ -ขอพรสิ ขอพร
-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยูวู้ววว -แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยูวู้ววว
-ได้ยินกันหมดแหละเว้ย -เหมือนวัยรุ่นเลยแฮะโธ่เอ๊ยลูกพี่
-วู้ววว -วู้ววว
-วู้ววว -วู้ววว
สุขสันต์วันเกิดครับ
-สุขสันต์วันเกิด -วู้ววว
-สุขสันต์วันเกิด -อื้ม
-สุขสันต์วันเกิด -ขอบคุณ…ทุกคน มากๆนะครับ
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
นี่ แทฮามีของที่อยากได้ไหม เดี๋ยวพวกเราจะจัดชุดใหญ่ให้เลย
หู้ววว
โธ่โอ๊ย พี่นี่ก็ต่อให้พวกเรา ให้อะไรก็คงจะสู้ของขวัญที่เขา
-เพิ่งได้รับไปไม่ได้หรอกน่า -นั่นน่ะสิ
ก็เมียปลอมๆกลายเป็นเมียตัวจริง ไปแล้วนี่นาจะมีของขวัญอะไร
ดีไปกว่านี้อีกล่ะ แหมมม
-นั่นน่ะสิ -โธ่พี่ล่ะก็
กว่าสองคนจะลงเอยกันได้ อ้อมซะไกลเชียว
ตอนนี้…ก็เหลือแค่ใช้ชีวิตคู่ให้ หวานชื่นเหมือนพวกเราแล้วล่ะ
เห็นด้วยเลย
จะว่าไปแล้ว
พวกเธอหน้าตาคล้ายกันมากเลย
-เอ๋ -ใครเหรอครับ
หือก็แม่หนูนี่…กับ…แม่แทฮาไง
คะ
ฉันกับแม่ของคุณจางแทฮางั้นเหรอคะ
32 ปีก่อน
อื้อหนาวเหรอ
อุ๊ยตาย น่ารักจังเลย
เดินไปตามทางสวนผลไม้
ดอกแอฟริกาบานสะพรั่งเลย
ดอกอะเคเซียไม่ใช่เหรอ
คะ
อะ-อ้อ
อะเคเซีย
อะเคเซียแหละ
โธ่เอ๊ย
ดูไม่ใช่คนกูจินมาจากต่างถิ่น ใช่ไหมเนี่ย
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
ฉันได้ยินว่าที่นี่มีงานล้างจาน พร้อมที่พักให้ก็เลยลองมาดู
แต่เขาบอกว่าได้คนไปแล้วน่ะค่ะ
แล้วอายุเท่าไหร่ล่ะ
หกเดือนแล้วค่ะ
ไม่ใช่
โอ๋ๆ
พอดีที่บ้านฉันก็มีจานชามกอง เป็นภูเขาเหมือนกัน
ก็ถ้าเธอไม่มีที่ไป คืนนี้มานอนที่บ้านฉันก่อนก็ได้
อ้าว ทำอะไรอยู่
ยืนอุ้มอยู่ได้เดี๋ยวเด็กก็ อึดอัดแย่ เอาไปนอนลง
บนพื้นตรงนั้นสิ
ขอบคุณมากค่ะ
โอ้โห
ว้าว
พระอาทิตย์ตกที่มองจากตรงนี้ สวยจังเลย
มันช่างดูวิกฤตจริงๆ
วิจิตร
อ้อ
อ่าถ้าลูกโตขึ้นอีกนิดฉันก็ กะจะไปเรียนมหาลัยภาคค่ำน่ะค่ะ
ดูๆไปแล้วป้านี่ก็…หน้ายังดูเด็ก อยู่เลยนะเนี่ย
ฉันเพิ่ง23เองค่ะ
เพราะงั้นฉันยังไม่ใช่ป้าสักหน่อย
ก็จริงของเธอแฮะ
โธ่เอ๊ย
ถ้าลูกสาวฉันยังมีชีวิตอยู่ ก็คงจะอายุเท่าเธอนั่นแหละ
แล้วพ่อเด็กล่ะ
ไม่มีค่ะฉันเลี้ยงเขาคนเดียว
ไม่มีพ่อแม่ให้พึ่งด้วยเหรอ
ค่ะ
ฉันก็เลยต้องรับบททั้งสี่คนค่ะ ทั้งส่วนของตายายแล้วก็ส่วนของพ่อ
ฉันจะเติมเต็มให้แทฮาทั้งหมดเองค่ะ
เด็กอะนะไม่จำเป็นต้องมีแม่ที่ฉลาด และจบมหาลัยหรอก
แม่ที่ให้ความรักเต็มที่นั่นแหละ ดีที่สุดแล้ว
เพื่อตอบแทนที่ให้ค้างด้วยหนึ่งคืน มื้อนี้ฉันทำกับข้าวให้เองนะคะ
ปัดโธ่เอ๊ยเอางั้นก็ได้
ลองชิมดูสิคะ
ให้ตายสิ
โอ้โห ทำซุปชูจังเก่งนะเนี่ย ไปเรียนมาจากไหนเหรอ
อ๋อ ฉันก็แค่…เคยทำบ่อยๆน่ะค่ะ
เพราะมีบางคนชอบกิน
ฮืม
ไหนว่ารับบทสี่คนไง
เธอก็ต้องกินข้าวให้เท่ากับสี่คนสิ ถึงจะมีเรี่ยวแรงไปเลี้ยงลูกน่ะ
แต่เรื่องชีวิตของแทฮา ต่อจากนี้เนี่ย…ไม่มีใครรู้หรอกค่ะ
ดูอย่างในซีรีส์เดอะลาสต์แมตช์สิคะ
ตอนแรกเหมือนทีมซนจีชาง จะชนะแต่พอดูไปจนจบ
แล้วเนี่ยจางดงกอนก็ โผล่มาดังก์ลูกลงห่วง
แล้วก็ทีมเขาก็พลิกชนะไปเลยค่ะ
ชีวิตคนเราก็เหมือนกับการแข่งบาส นั่นแหละนะ
ถึงตอนนี้แทฮาจะอาภัพพ่อแม่ไปหน่อย นะคะ
แต่อนาคตเขาอาจจะดังก์ลูก โชว์ฟอร์มปังๆก็ได้ใครจะไปรู้อะ
จะอาภัพพ่อแม่ได้ยังไงล่ะ
ดูๆๆดูแก้มของเด็กคนนี้สิ มันช่างจ้ำม่ำ"น่าฟัด"แทบจะปริ
ออกมาแล้วเห็นไหม
ทั้งที่แม่ผอมแห้งเป็นไม้เสียบผี แต่เลี้ยงลูกมาได้จ้ำม่ำขนาดนี้
ลองไปพลิกแผ่นดินหาดูก็ได้นะ จะมีแม่ที่น่ายกย่อง
แบบเธอสักกี่คนกัน
อ่า
ฉันเนี่ย…น่ายกย่องเหรอคะ
แหงสิไม่มีใครให้พึ่งแต่ก็สู้ยิบตา ปกป้องลูกแบบนี้
แหละคือแม่ที่น่ายกย่องถ้าไม่ใช่เธอ แล้วใครจะน่ายกย่อง
นี่ ถ้าเธอไม่มีที่ไป งั้นก็มาอยู่ที่นี่ด้วยกันแล้วก็
ทำตังเมขายกับฉันเอาไหม
No comments yet. Be the first to leave one.