Our Sticky Love (이런 엿같은 사랑)

รักติดหนึบ

ท่านประธาน

อัยการโกไม่อยู่บนเรือสินค้าครับ

แบคซังกิล

ยิมต่อยมวยฮง

-โธ่เว้ย -อั่ก

ดันมาเจอกันแบบนี้นะครับ

ครั้งนึงผมเคยเรียกคุณว่าโค้ชสินะ

ตอนนี้ควรจะเรียกว่าอะไรดี

ศิษย์ที่โดนเขี่ยทิ้ง คนนี้หาคำมาเรียก

ไม่ได้จริงๆ

การแข่งขันคัดเลือกตัวแทน นักกีฬามวยสากลทีมชาติรอบสุดท้าย ปี 1991

การแข่งขันคัดเลือกตัวแทน นักกีฬามวยสากลทีมชาติรอบสุดท้าย ปี 1991 รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท

แบคซังกิล (ยิมดงอา) : อีจุงกู (ซังมู

เอาล่ะครับวันนี้นักกีฬาแบคซังกิล ฟอร์มดุดันมากเลยครับ

ดูจากฟอร์มแล้วเหรียญทองของ นักกีฬาแบคซังกิลคงไม่หนีไปไหน

ห้ามล็อกกัน

แบคซังกิลเดินหน้าบุกแหลกเลยครับ

ห้ามล็อกไง

ห้ามล็อก

สต็อป

โอ้เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย

มุมน้ำเงิน

-อ่านั่นสิครับ -ขอยอมแพ้แล้วยุติการชก

โค้ชของนักกีฬาแบคซังกิลโยนผ้าขาว ยอมแพ้ไปซะแล้วครับปกติแล้ว

อ๋อตอนนี้

โค้ชจะโยนผ้าขาวยอมแพ้ก็ต่อเมื่อ เห็นว่านักกีฬากำลังตกอยู่ใน

อันตรายเพื่อเป็นการเซฟเด็ก ตัวเองนะครับแต่สถานการณ์นี้

-แบคซังกิลเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่แท้ๆ -นั่นสิครับ

ผมล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆครับตอนนี้ นักกีฬาแบคซังกิลก็ดูสับสนมาก

เหมือนกัน

โค้ชครับ

นี่มันหมายความว่าไงอะ

ถอดซะ

นายคิดว่าฉันแยกเสียงนวมที่ผิดปกติ ไม่ออกหรือยังไง

แต่ผมก็กำลังจะชนะอยู่แล้วนะครับ

ทีมชาติอยู่แค่เอื้อมแล้วไงครับ

ไอ้หมัดสกปรกแบบนี้จะไปเป็นทีมชาติ ได้ยังไง

ถ้าลูกศิษย์ติดทีมชาติก็น่าจะดี กับโค้ชไม่ใช่เหรอ

การที่ฉันเคยรับคนอย่างนายมา เป็นลูกศิษย์ถึงจะแค่ไม่นาน

ถือว่าเป็นเรื่องน่าสมเพชที่สุด ในชีวิตของฉันแล้ว

โค้ชครับ

ตั้งแต่วินาทีนี้ไปฉันไม่ใช่โค้ช นายอีกแล้ว

ฉันไม่เคยสอนให้นายเอาหมัด ไปทำร้ายใคร

โธ่เว้ยแม่งเอ๊ย

เขาเป็นนักกีฬาที่ผมรักและเอ็นดู ราวกับเขาเกิดจากซี่โครงของผม

และอีกไม่นานคงไม่ใช่แค่ผม แต่คนทั้งประเทศจะต้องรัก

และยกให้เขาเป็นนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม

ศิษย์รักของคุณดันต้องมา เดินเส้นทางเดียวกับผมคนที่

คุณรังเกียจเข้าไส้

คงยากกว่าจะกลั้นใจยอมรับมันกลับมา

น่าเสียดายนะครับ ที่มันต้องมาลงเอยแบบนี้

แต่ว่า

ความสะใจตอนได้แลกหมัด เพื่อเอาชีวิตรอดให้ได้น่ะ

มันเทียบไม่ได้กับไอ้หมัดแย็บบนเวที นั่นเลยสักนิด

ต่อให้เวลาจะผ่านไป30กว่าปีแล้ว

แต่สันดานของนายก็ไม่เคยเปลี่ยนเลย นะแบคซังกิล

นายคิดว่าเด็กที่ฉันรัก

จะโดนนายทำลายได้ง่ายๆอย่างงั้นเหรอ

เปล่าเลย

แทฮาน่ะ

ไม่เคยสูญเสียตัวตนเลยสักครั้งเดียว

ขนาดตอนนี้นายก็ยังคิด จะฆ่าคนบริสุทธิ์เพื่อความโลภ

ของตัวเอง

แต่แทฮายอมทำทั้งหมด ก็เพื่อช่วยชีวิตคน

เพราะฉะนั้น

ไม่ต้องมีหน้ามาดีใจ

ฉันแจ้งเรื่องรถระเบิดไปแล้ว อีกเดี๋ยวตำรวจก็คงแห่กันมา

ถ้าแน่นักก็อยู่รอตำรวจสิ

แทฮา

นายโอเคไหม

ลุกขึ้นไหวหรือเปล่าลองลุกดู

อึกโอ้ย

โถ่หัวหน้าผมบอกแล้วห้ามยุ่ง จะมาทำไมครับเนี่ย

ถึงนายกับคังรกจะเตรียมถังน้ำมัน หรือเตรียมเรียกตำรวจเอาไว้แล้ว

ก็เถอะ

แต่ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไงอะ ห๊ะทำไมถึงบุ่มบ่ามแบบนั้น

ถึงยังไงโกอึนแซก็หนีไปได้ครับ

อย่างปลอดภัย

หนีไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว

ไม่นะไม่นะไม่นะคุณจางแทฮา

อึก

แทฮา

แทฮาทำใจดีๆไว้

แทฮา

ตั้งสติหน่อยสิ

แทฮา

-ปล่อยนะ -ไม่ได้ครับคุณต้องออกเดินทางแล้ว

ฉันจะต้องไปเดี๋ยวนี้ค่ะ

ถ้าไม่อยู่บนเรือนี้คุณตายแน่

ก็บอกให้ปล่อยไง

กระทืบเท้าลงไปเตะมันให้ล้ม

แล้ววิ่งหนีเลย

โอ๊ย

ไม่นะคุณโกอึนแซ

โธ่เว้ย

อ๊ะ

ภารกิจเสร็จสิ้น พอได้ยินเสียงไซเรนยามฝั่งก็ออกเรือเลย

อะไรเนี่ย

พี่สะใภ้

ไคโตะ

ขอแค่เธออย่าหายไปโดยไม่บอกกัน

อย่าพาตัวเองไปเสี่ยง

ฉันขอแค่

ให้เธอปลอดภัยก็พอ

พัคฮโยจิน

ยัยบ้าเอ๊ย

ความทรงจำกลับมาแล้วใช่ไหม

ใช่สิ

ยัยเพื่อนบ้าเอ๊ย

ตังเมฮวังกล

ถุงตังเมนั่นมันอะไรกัน

นอกจากเรื่องที่ เธออยู่หมู่บ้านตังเม

ฉันก็ไม่รู้อะไรเลย จะให้ฉันทำยังไงเล่า

ก็เธอเล่นลบไอจีทิ้งอะแถมฉันก็ดันทำ เบอร์มือถือใหม่ของเธอหายไปอีกอะ

เธอเกลียดฉันขนาดนั้นจะตามหา กันอีกทำไม

พอสาแก่ใจแล้วก็น่าจะทิ้งฉันไปเลยสิ

ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่กล้าพอแท้ๆ

ฉันนึกออกหมดทุกอย่างแล้ว

นี่เปลี่ยนรองเท้ากับฉันหน่อย

นี่

ความน้อยใจมันสะสมมาเรื่อยๆจนฉันลืม เรื่องดีๆระหว่างเราไปหมดเลยอะ

แต่พอฉันได้แก้แค้นเธอไปแล้ว

ความขุ่นเคืองในใจฉันมันก็หายวับ ไปจนหมดเลยอะ

นึกถึงเรื่องดีๆของเรา

และจำได้ว่าเมื่อก่อนเธอ เป็นเพื่อนที่ดีแค่ไหน

ขอโทษนะฉันใช้ชีวิตมาผิดเอง

ฉันขอโทษจริงๆนะ

ไม่เป็นไร

ฉันขอโทษทุกเรื่องเลย

ฉันต้องขอโทษเธอมากกว่า

ไม่หรอกฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ มากกว่า

อึนแซรีบดื่มตอนที่อุ่นๆอยู่เหอะ

ขอบใจนะ

อ๊ะว่าแต่ไปอยู่ที่ไหนมางั้นเหรอ

กูจิน

กูจินเหรออ๋อกูจิน

อ๋อที่นั่นก็มีหมู่บ้านตังเม ด้วยสินะ

เออจะว่าไปคนที่เขารับเธอไปอยู่ด้วย นั่นคนนั้นเขาเป็นใครกันเหรอ

ผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่ฉันเคยรู้จัก น่ะ

ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอคะ

จางแทฮา

เราเคยบังเอิญเจอกันมาก่อนแล้ว เขาก็เป็นคนมอบความทรงจำดีๆให้ฉัน

แต่ว่าฉันชอบมาที่นี่ที่สุดเลย

เพราะเจอรักแรกที่นี่

ดีใจที่ได้เจอค่ะ

ว่าที่นักกีฬาเหรียญทอง

พอมาคิดๆดูเราสองคนก็มีโชคชะตา ร่วมกันมาตั้งนานแล้ว

แบคซังกิล ประธานบริษัทมีแรเอเดน จูมินจง นายกเทศมนตรีเมืองคังจู

แผนผังองค์กร บริษัทมีแรเอเดน

จางแทฮา ผู้อำนวยการ

คือว่า…เรื่องที่ฉันเคยเป็นนักเลง

ฉันขอโทษนะ

เขาต้องฝืนใช้ชีวิต ในแบบที่ไม่ต้องการ

เป็นคนที่น่าสงสารจับใจเลย

ฉันเอง

จางแทฮา

เป็นแฟนเธอไง

เราเจอกันบนเขา

หมาบ้านเรามัน…ไม่อยู่ที่ลานบ้านแฮะ

อะเอ่อฉันรีบไปหามันก่อนนะ

แถมยังต้องแกล้งแสดงละครตบตา คนอื่นอีก

เธออย่าไปลำบากมากนักเลย

ถ้าลองใช้ชีวิตดู

ยังไงก็จะอยู่ได้

เขาช่วยชีวิตฉันเอาไว้

อึนแซ

ผู้ชายคนนั้นเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อช่วยฉันไว้จนถึงที่สุดเลย

ว่าไงนะ

หลบมาก่อนๆหลบก่อน

อัยการโกไม่ได้ขึ้นเรือ ไปอย่างงั้นเหรอ

แล้วตอนนี้คุณอึนแซไปอยู่ที่ไหน กันอะ

ผมไม่ทราบเลยครับ

ผมจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เห็น ก็คือตอนที่เธอขี่มอเตอร์ไซค์

-ผมออกไปอะ -โอ๊ยทำไงดีเนี่ย

ให้ตายสิจะเอายังไงดีเนี่ย

ถ้าแทฮารู้เข้ามีหวังช็อกตายแน่

แต่ต่อให้ลูกพี่รู้เรื่องเข้า ก็ไม่มีวิธีตามหาพี่สะใภ้หรอกครับ

แถมเธอยังปิดมือถือไว้ ด้วยจะบุ่มบ่าม

แบบว่าจะขอให้ตำรวจช่วยตามหา ก็คงไม่ได้ด้วย

โธ่เอ๊ยให้ตายสิเนี่ย

ไม่นะ

ตอนนี้นะอย่าเพิ่งบอกให้แทฮารู้ล่ะ

ขืนเจ้านั่นรู้ว่า อัยการโกไม่ได้หนีไป

มีหวังพังห้องผู้ป่วยแล้ววิ่งออกมา พลิกแผ่นดินตามหาไปทั่วประเทศ

แน่นอนเลยอะ

-จ้ะ -อืมครับผมก็เห็นด้วยเหมือนกัน

ระหว่างนี้ผมจะไปเช็ก พวกสถานสงเคราะห์ไว้พลางๆก่อนนะครับ

เออโอเคๆโอเค

โล่งอกไปที

โชคดีมากจริงๆเลยนะที่ยังมีเขา คอยช่วยอยู่

วิธีที่จะช่วยจางแทฮาได้ มีแค่ทางเดียวเท่านั้น

คือจับตัวแบคซังกิล

อ้าวจะกลับไปทำงานเลยเหรอ

ยังหรอกขอรอดูสถานการณ์ก่อน

การที่ฉันถูกสั่งให้พักงานยาว ก็หมายความว่ามีคนของแบคซังกิล

อยู่ในสำนักงานอัยการ

แบคซังกิลจับฉันไปทรมาน ก็เพื่อจะเค้นหาที่ซ่อนนาฬิกานั่น

สุดท้ายฉันก็เห็นกับตาว่า เขาเจอมันแล้ว

แต่ถึงเจอแล้วเขาก็ยังไม่ยอมฆ่าฉัน