Our Sticky Love (이런 엿같은 사랑)

มาส่งถึงตรงนี้นะ

หือ

โชคดีนะ โกอึนแซ

หมายความว่ายังไง

จะทิ้งให้ฉันไปไหนคนเดียว

คุณจางแทฮา

จางแทฮา

จางแทฮา

จางแทฮา

ทำไมถึงฝันประหลาดแบบนี้

ไม่ใช่สิ

งั้นเรื่องแต่งงานของเราล่ะ

จะไม่แต่งงานด้วยเหรอ

ไม่เห็นแปลกเลยนี่นา

เขาก็ไม่ได้ชอบฉันสักหน่อย

ถ้าจำทุกอย่างได้แล้ว การแสดงนี้

ก็ต้องจบลงด้วยไม่ใช่เหรอ

ตั้งแต่พรุ่งนี้ก็แกล้งทำเป็นแฟนที่แสนดี

ไม่ได้อีกแล้วน่ะสิ

เป็นอะไรรึเปล่า

ไม่ต้องแสร้งทำเป็นห่วงแบบนั้นก็ได้ค่ะ

ฉันเข้าใจแล้วว่าไม่ใช่เรื่องจริง

จำทุกอย่างได้แล้วใช่ไหม

จางแทฮาตัวจริงเป็นคนยังไง

ฉันรู้หมดแล้ว

ค่ะ

แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อคะ

ในเมื่อถูกจับได้หมดแล้ว

จะเลิกอ้อมค้อมรึเปล่า

เข้าใจว่าตอนนี้เธอคงตกใจ

ถ้าช่วงเวลาที่อยู่กับฉันทำให้อึดอัด ฉันขอโทษ

การปรากฏตัวในฐานะแฟนแล้วพาเธอกลับมา เป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว

ปล่อยไว้คนเดียวก็ไม่ได้

ทำไมล่ะคะ

เพราะสงสารฉันเหรอ

ต่อให้ฉันสูญเสียความทรงจำ

แต่ก็ไม่ได้อยากให้ใครมาสงสารขนาดนั้น

น่าจะทิ้งฉันไปซะให้จบๆ

ตอนนี้เธอคงรู้แล้ว

ว่าต้องไปจากที่นี่

ฉันเตรียมที่ที่จะไปเอาไว้แล้ว

อาทิตย์หน้าก็ออกเดินทางได้

ถึงอึดอัด แต่ทนอยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงตอนนั้นนะ

ที่ผ่านมาขอโทษด้วย

คนเรานี่เปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืนได้จริงๆ ด้วย

ก็แค่กลับมาเป็นคนเดิม

คือฉันไม่อยากเชื่อทั้งหมดนี้เลยจริงๆ

ฉันขอถามอีกแค่ครั้งเดียว

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทั้งคำพูดและการกระทำต่อฉันของคุณจางแทฮา

เป็นของปลอมทั้งหมดงั้นเหรอคะ

ใช่

เป็นแค่การแสดงใช่ไหมคะ

ใช่

โกอึนแซ

ก็ทำไมถึง…

ตั้งสติหน่อย โกอึนแซ!

ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโกรธนะ

ตอนนี้เธอต้องไปแล้ว

รออยู่ตรงนี้

จะไปซื้อยามาให้

โกอึนแซ

โกอึนแซ

โกอึนแซ

ถ้าความจำกลับมาแล้วก็ต้องกลัวสิ

หายไปไหนกันแน่นะ

หรือว่าจะกลับไปที่สำนักงานอัยการโซล

ทั่วโซลคือถิ่นของแบคซังกิลทั้งนั้น อันตรายมาก

แล้วไม่เอาโทรศัพท์ไปด้วย

ตอนนี้วิธีที่เร็วที่สุดคือดูกล้องวงจรปิด

ตั้งแต่หน้าหมู่บ้านไปจนถึงในเมือง

ถ้าดูกล้องวงจรปิด ก็ต้องแจ้งความคนหาย

- แต่โกอึนแซตรวจสอบตัวตนไม่ได้… - นี่

จะห่วงเรื่องนั้นทำไม

ฉันเมาหัวราน้ำ กับหัวหน้าสถานีตำรวจมาเกินสิบปีแล้ว

เดี๋ยวนะ มีปาร์ตี้เหรอ ทำไมออกมากันพร้อมหน้าขนาดนี้

แล้วน้องอึนแซไปไหนล่ะ

- เห็นบ้างไหมครับ - หือ

พูดเรื่องอะไรอยู่

- พวกเราก็จะมาปลอบน้องเหมือนกันเนี่ย - ปลอบเหรอ

ในหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้ ไม่มีความลับหรอก

ได้ยินว่าเมื่อคืนดื่มหนักเมาแอ๋อยู่ร้านเหล้านี่

ใครทำให้ใจสลายจนเยินได้เบอร์นั้น

อะไรนะครับ

ก็ได้ ฉันจะพูดในฐานะผู้ใหญ่คนนึงก็แล้วกัน

แทฮา แกน่ะ

ทำแบบนั้นไม่ดีเลยนะ

ความสงสารราคาถูกของแก

ทำหัวใจผู้หญิงแตกสลายยับเยินหมดแล้ว

หมดใจไปนานแล้ว แต่ทำไมยังจับมือกันไปไหนต่อไหน

ทำเหมือนเธอเป็นเจ้าหญิง

แบบนี้มันหลอกลวงชัดๆ

ใช่แล้ว

พูดเหมือนมูฮัมหมัด อาลีโดนต่อยยับ

เด็กมันทำอะไรถึงไปด่าว่าราคาถูก

- สงสาร หลอกลวงอะไรกัน - หือ

เดี๋ยวก่อนนะครับ

- ป้าๆ พูดเรื่องอะไรอยู่ครับ - อ้าว

ถามว่าพูดเรื่องอะไรไงครับ

เดี๋ยวนะ ไม่ใช่หรอกเหรอ

สงสัยจะผิดงาน

- ก็ไม่ไงหรอก - คือว่า

ไอ้เราก็นึกว่าเป็นงั้น เลยบอกน้องอึนแซไป

กลัวว่าน้องจะกลายเป็นคนซื่อบื้อไม่ทันคน

แล้วไปบอกว่าอะไรล่ะ

- คือว่า - ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่ว่า

แทฮา ก็แกบอกเองว่าจะไม่แต่งงานไม่ใช่เหรอ

แล้วก็อะไรนะ จำอะไรก็ไม่ได้ ไม่มีที่ให้ไปอีก

เลยเลี้ยงไว้เพราะสงสารไม่ใช่เหรอ

แถมยังไม่เคยมองว่าเธอเป็นผู้หญิงอีก

- อะไรนะครับ - ตายจริง

เมื่อวานแกทะเลาะกันเรื่องนั้นนี่

ยองชิลที่อยู่ร้านเหล้าบอกว่า

น้องอึนแซพูดว่า

"ไม่คิดจะแต่งงานด้วย แล้วเก็บฉันไว้ทำไม"

พูดประโยคนั้นเป็นร้อยๆ รอบนู่น

อะไรกันวะเนี่ย

คุณอึนแซนี่ก็

งั้นก็แปลว่าเมื่อวานไม่ได้ดื่ม เพราะจำทุกอย่างได้น่ะสิ

สวัสดีค่ะ

ครับ มีอะไรให้ช่วยครับ

พอดีฉันเป็นบุคคลไม่ทราบชื่อ ไม่มีญาติพี่น้อง

สูญเสียความทรงจำ ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร

ส่วนเรื่องระบุตัวตน…

โอ้โฮ

เพราะแบบนี้เลยหาข้อมูลไม่เจอค่ะ

ฉันอยากเข้าไปอยู่ในสถานสงเคราะห์ของรัฐ ที่จะช่วยคุ้มครองคนแบบฉันค่ะ

ให้ตายสิ

จะบอกว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะแกก็เข้าใจผิด แม่หนูนั่นก็เข้าใจผิดงั้นเหรอ

แปลว่าเรื่องทุกอย่างบานปลาย จากความเข้าใจผิดใช่ไหม

- เข้าใจผิดเหรอ - เข้าใจผิดเนี่ยนะ

ไม่สิ ทำยังไงดี

ป๊าด เดี๋ยวสิ แล้วนี่จะไปไหนอีก

- ช่วยเช็กกล้องวงจรปิดเดี๋ยวนี้เลย… - อ้อ ใช่ๆ

- อึนแซ - เอ๊ะ

- ขึ้นแท็กซี่ไปแล้ว - ใช่

เอ๊ะ

นั่นแท็กซี่ของดัลซูไม่ใช่เหรอ

- ใช่เลย - ใช่

มัวทำอะไรอยู่อีก รีบติดต่อดัลซูสิ

- ได้ๆ - อื้อ

ตายแล้ว คุณพระคุณเจ้า

ตายแล้ว

นี่ เรื่องตามเมียกลับบ้านสำคัญก็จริงนะ

แต่พวกเรายังต้องใช้ชีวิตอยู่นะโว้ย

โอ๊ย ฉันต้องเห็นพิลซึงแต่งงานก่อนสิ

นี่ แทฮา

- ป๊าดติโธ่ - ลูกพี่

เดี๋ยวสิ แทฮา

โอ๊ย ล็อกซะงั้น

ปิดแล้ว แทฮา

- ทำไม จะทำอะไร - ทำไม

อะไรน่ะ

แทฮา

ทำได้ไงน่ะ

ถ้าคุณเกี่ยวข้องกับจีวอน

คุณคงรู้ว่าจีวอนอยู่ไหนใช่ไหมครับ

จีวอนอยู่ไหนครับ

ผมขอถามก่อน

คุณเป็นอะไรกับคุณโกจีวอนครับ

รู้อยู่แล้วถึงออกมาเจอไม่ใช่เหรอครับ

กรุณาตอบมาก่อน

จีวอนเป็นแฟนผมครับ

ตอนนี้หายตัวไปเกินหนึ่งเดือนแล้ว

มีหลักฐานไหมครับ

ลองเลื่อนดูได้ครับ

ถ้าดูรูปแล้วยังไม่เชื่อ จะไปที่สำนักงานอัยการก็ได้ครับ

- สำนักงานอัยการเหรอ - ครับ

เรื่องระหว่างผมกับอัยการโก ทั้งเจ้าหน้าที่รปภ. เจ้าหน้าที่สืบสวน

รวมถึงเพื่อนอัยการทุกคนก็รู้กันหมด

อัยการเหรอ

จีวอนอยู่ไหนครับ

ที่กูจินไม่มีสถานสงเคราะห์นะ

เราต้องส่งคุณไปดังจิน ถึงจะรองรับได้

อยู่ที่บ้านพักชั่วคราวของคนไร้บ้านสักสองสามวัน

จะได้ย้ายไปศูนย์ฟื้นฟูในเร็ววันนะ

โถ ทำอีท่าไหนถึงเสียความทรงจำไปหมด

ปกติเวลาแบบนี้ต้องมีใครสักคนข้างๆ สิ

ไม่มีใครเลยจริงๆ เหรอ

เฮ้ย!

โอ๊ย

อะไรกันครับเนี่ย

ทำแบบนี้ไม่ได้สิ

เดี๋ยวก็เกิดอุบัติเหตุหรอก

ผมเป็นสามีของคนคนนี้ครับ

เธอไม่ได้อยู่คนเดียวครับ

เธอมีผมอยู่ข้างๆ

อะไรนะครับ

มีพี่ๆ ด้วยค่ะ

มีน้องชายว่านอนสอนง่ายด้วย

มีพี่เขยที่แก่นิดหน่อย

กับมีเพื่อนต่างวัยด้วยค่ะ

นี่มันเรื่องอะไรกันคะ

ทั้งหมดนี้คืออะไรคะ

หมอนี่เอาชีวิตของพวกเรามาเสี่ยงเพื่อมาถึงที่นี่

ขับรถเหมือนรถไฟเหาะเลย

กระโดดข้ามรั้วสูงปรี๊ดของที่ว่าการอำเภอด้วย

นึกว่ามันบินได้ซะอีก

ทำไมต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย…

จะทำไมซะอีกล่ะ

ก็มันกลัวจะเสียเมียไปไง