MacGyver

‏حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی‏ ‏«فیلامینگو»‏ ‏تقدیم می‌کند‏

‏خب، عجله‌ای نیست، ولی...‏

‏فکر می‌کنی پروژه کوچیکمون‏

‏به این زودی‌ها تموم می‌شه؟‏

‏تموم شد.‏

‏وای، چقدر ساده و تمیزه، نه؟‏

‏من عاشق جعبه‌هام.‏

‏حرف عجیبی بود؟‏

‏گفتم چیز عجیبیه؟‏

‏وقتی گفتمش، خودمم حس کردم عجیبه.‏

‏آروم باش.‏

‏آقا، کارت رو انجام دادی.‏

‏سازمان من قدردان‏

‏تمام زحماتته، اما...‏

‏یه فکری به سرم زده.‏

‏به نظرم باید یه نمایش عملی داشته باشیم.‏

‏موافق نیستی؟‏

‏این کوچولوی ناز کیه؟‏

‏این استلاست، عزیزدلمه.‏

‏خواهش می‌کنم. بهش آسیب نزن.‏

‏هر کاری بخوای می‌کنم.‏

‏هر کاری، فقط خواهش می‌کنم.‏

‏خدای من، من هیچ‌وقت به یه خرگوش صدمه نمی‌زنم.‏

‏منو چی فرض کردی، یه روانی؟‏

‏از حیوان‌آزاری متنفرم.‏

‏هنوز دارم سعی می‌کنم این یکی رو گیاه‌خوار کنم،‏

‏ولی از محله ناجور بوداپست اومده...‏

‏بوداپست رو می‌شناسی؟‏

‏مهم نیست.‏

‏داشتی می‌گفتی‏

‏برد این وسیله‏

‏بدون آنتن، صد متره.‏

‏حالا...‏

‏حالا می‌خوام ببینم راست می‌گی یا نه.‏

‏خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.‏

‏نکن.‏

‏کریستینا، داری چی‌کار می‌کنی؟‏

‏قرار بود بذاری برسه به صندوق پست بیرون.‏

‏تا بردش رو امتحان کنیم.‏

‏حالا کلی سؤال بی‌جواب موند، نه؟‏

‏خیلی خب، اینجا رو جمع‌وجور کنید.‏

‏و عزیزم، بابت پدرت واقعاً متأسفم، ولی...‏

‏اما...‏

‏شاهد ماجرا بود.‏

‏خب، بگو چی می‌بینی.‏

‏یه مرد میانسال بریتانیایی‏

‏که احتمالاً با همین لباس‌ها خوابیده‏

‏و قطعاً دوش نگرفته.‏

‏غلطه و بی‌دلیل هم توهین‌آمیز بود.‏

‏اتفاقاً اصلاً نخوابیدم.‏

‏نجات دنیا فداکاری می‌خواد.‏

‏فداکردن بهداشت شخصی؟‏

‏این یه رمزنگاره.‏

‏بله، ممنون.‏

‏یه رمز جایگزینیه‏

‏که تقریباً همه نمادهاش‏

‏شکل‌های مختلف نماد نجومی «زمین» هستن.‏

‏این روش ارتباطشونه. روش کی؟‏

‏همون‌هایی که به نوراد نفوذ کردن و خواستن‏

‏آب لس‌آنجلس رو آلوده کنن.‏

‏حالا یه اسم هم دارن.‏

‏کُدکس.‏

‏بله، کُدکس.‏

‏ماه‌هاست بخش‌هایی‏

‏از پیام‌هاشون رو رهگیری می‌کنم.‏

‏نمادهای مرموز رو رمزکاوی می‌کردم‏

‏تا بالاخره دیشب‏

‏کلمه‌هاشون توی ذهنم شکل گرفت...‏

‏زیاد نبود، ولی کافی بود...‏

‏و فهمیدم‏

‏لازم نیست مثل هدف ثابت اینجا بشینیم‏

‏و منتظر حمله بعدی‌شون باشیم.‏

‏می‌تونیم خودمون دست‌به‌کار بشیم‏

‏و جایی بزنیم که واقعاً دردشون بیاد.‏

‏جیبشون.‏

‏سازمانی با چنین گستره جهانی‌ای‏

‏بدون پول نمی‌تونه کار کنه.‏

‏حرکت هوشمندانه‌ایه.‏

‏ممنون، ماتیلدا.‏

‏خواهش می‌کنم، راسل.‏

‏این دیگه چیه؟‏

‏داریم سعی می‌کنیم با هم خوب باشیم.‏

‏من که همین الان ازش خسته شدم.‏

‏باشه، حدس می‌زنم‏

‏کُدکس چند منبع مالی مختلف داره.‏

‏معامله اسلحه، اخاذی، مواد مخدر. دقیقاً.‏

‏ولی برای شروع فقط یکی‌شون کافیه.‏

‏پای مردی در میونه‏

‏که فقط با این اسم شناخته می‌شه...‏

‏«تاجر».‏

‏هویت واقعی‌ش معلوم نیست.‏

‏یک قمارخانه غیرقانونی،‏

‏میلان ایتالیا...‏

‏و...‏

‏این.‏

‏فکر کنم الان توی مغز تیلوریم.‏

‏راستش... فکر کنم فهمیدم.‏

‏کُدکس از تبانی در مسابقات پول درمیاره.‏

‏به بازیکن‌ها پول می‌دن که فوتبال رو ببازن؟‏

‏عزیزم، اسمش «فوتبال»ه،‏

‏ما هم اختراعش کردیم، ولی بله.‏

‏تاجر مبلغ‌های سنگینی‏

‏روی مسابقه‌های فوتبال شرط می‌بنده.‏

‏بعد بازیکن‌های فاسد رو می‌خره تا بازی رو‏

‏به نفعش واگذار کنن‏

‏و از برد شرط‌ها میلیون‌ها به جیب بزنه.‏

‏میلیون‌هایی‏

‏که خرج حمله‌های بعدی‏

‏و کشتن غیرنظامی‌های بی‌گناه می‌شه.‏

‏طبق اطلاعات من، تاجر‏

‏بسیاری از بازیکن‌هاش رو‏

‏از بهترین تیم میلان، آر.اس. میلان می‌گیره.‏

‏پس یکی از بازیکن‌های فاسد رو پیدا کنیم،‏

‏به تاجر می‌رسیم. خیلی خب.‏

‏هر تیم حدود سی بازیکن داره.‏

‏از کجا بفهمیم کدومشون فاسدن؟‏

‏فکر کنم راه پیدا کردنشون رو می‌دونم.‏

‏بهش می‌گن تحلیل آماری ورزش.‏

‏می‌تونیم به سبک «مانی‌بال» پیش بریم.‏

‏بیشتر آمارهای تیم‌های حرفه‌ای... محرمانه‌ان.‏

‏ولی رایلی می‌تونه هرچی لازم داریم هک کنه.‏

‏بعد یه الگوریتم می‌نویسیم‏

‏و به جنبه‌های مختلف عملکرد بازیکن‌ها امتیاز می‌دیم.‏

‏بعد با اون داده‌ها می‌سنجیم‏

‏عملکردی که باید داشته باشن‏

‏با عملکرد واقعی‌شون جور درمیاد یا نه.‏

‏این‌طوری گزینه‌ها محدود می‌شن.‏

‏تیم دو روز پیش از فینال‏

‏یه مراسم خیریه بزرگ برگزار می‌کنه.‏

‏اگه اطلاعاتم درست باشه،‏

‏تاجر همون‌جا با بازیکنش ملاقات می‌کنه.‏

‏ما هم اونجا خواهیم بود.‏

‏بازیکن رو تا تاجر تعقیب می‌کنیم،‏

‏تاجر رو بازداشت می‌کنیم‏

‏و میلیون‌ها دلار‏

‏بودجه کُدکس رو قطع می‌کنیم.‏

‏اگه قراره بازیکن‌ها رو زیر نظر بگیریم،‏

‏باید دسترسی کامل داشته باشیم.‏

‏یکی باید از داخل تیم کمک کنه.‏

‏شاید یکی از خود تیم.‏

‏فکر کنم آدم مناسبش رو می‌شناسم.‏

‏حتماً می‌کشمت.‏

‏اون زمان بازیکن اصلی تیم میشیگان هم بوده.‏

‏سال آخر، توی فینال سه گل زده و بهترین بازیکن شده.‏

‏این رو از کجا می‌دونی؟‏

‏حتی یادم نمیاد بهت گفته باشم.‏

‏نگفتی.‏

‏قبلاً مرتب خوابش رو می‌دیدی.‏

‏جمعیت تشویقت می‌کرد و همه‌چی.‏

‏توی خواب درباره‌ش حرف می‌زدی‏

‏و یه لبخند کوچیک هم روی لبت بود.‏

‏عکس دوران دانشگاهش رو پیدا کردم.‏

‏چطور ممکنه‏

‏هنوز ارتودنسی داشته باشی؟‏

‏نگهدارنده‌م رو نمی‌ذاشتم، بوزر.‏

‏می‌شه برگردیم سر کار؟‏

‏خب، نقشه اینه.‏

‏با رابطه‌هام وارد تیمت می‌کنم‏

‏به‌عنوان ذخیره رده چهارم.‏

‏مهارتت اون‌قدر هست که مدتی نقش بازی کنی.‏

‏مدارک پوششی‌ت رو آنلاین می‌سازم‏

‏و به یه تیم منحل‌شده در بلاروس وصلش می‌کنم.‏

‏اگه تیم میلان بخواد سوابقت رو بررسی کنه،‏

‏تا کسی رو پیدا کنن‏

‏ما با هواپیما برگشتیم خونه.‏

‏توی تصاویر چند مسابقه هم‏

‏با دیپ‌فیک می‌ذاریمت.‏

‏توی آخرین فیلمم با جودی دنچ‏

‏و یه عروسک جورابی همین کار رو کردم.‏

‏و... کات.‏

‏یه حضور آنلاین هم برات می‌سازم‏

‏و یه گذشته شخصی می‌چینم.‏

‏می‌تونم دوست‌پسر اسپانیایی داشته باشم؟‏

‏و دوست‌دختر فرانسوی؟‏

‏خب، فقط اصول اولیه رو سریع مرور کنیم.‏

‏با داخل پا به توپ ضربه بزن، دستت هم بالا باشه.‏

‏ببینیم چی بلدی.‏

‏یعنی این‌طوری؟‏

‏بله. بله، این...‏

‏آره، خیلی هم خوبه.‏

‏بقیه‌ش رو بذاریم برای میلان.‏

‏خیلی خوب بود.‏

‏سوفیا. سوفیا.‏

‏فکر کنم کم‌کم دارم‏

‏پاپاراتزی‌بودن رو یاد می‌گیرم.‏

‏مفردش می‌شه «پاپاراتزو».‏

‏آبروم رو نبر.‏

‏لازم نیست؛ لباست خودش داره این کار رو می‌کنه.‏

‏اسمش هماهنگ‌شدن با نقشه‌ست.‏

‏من یه خیر پولدارم.‏

‏یکی از اون‌ها می‌خوام.‏

‏بوزر، خواهش می‌کنم.‏

‏قرار بود مدیر برنامه دزی باشی.‏

‏دارم غذا رو برای موکلم امتحان می‌کنم.‏

‏ببخشید، خانم؟‏

‏یه بار دیگه این کار رو بکن‏

‏حساب تیندرت رو هک می‌کنم.‏

‏قدرتت واقعاً زیادیه.‏

‏خانم‌ها و آقایان، آر.اس. میلان.‏

‏کریستی لی!‏