Attack on Titan (進撃の巨人)

30. ประวัติศาสตร์

ดีครับ/ค่ะ คุณมาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว!

คุณทำได้!

9 ชั่วโมง 12 นาที

ไม่เลวเลย เมื่อพิจารณาจากสภาพอากาศ

ฉันคิดว่าฉันกำลังจะตาย

การฝึกในภูเขาหิมะนั้นเหนื่อยมาก...

บ้าจริง... ฉันรู้สึกเหมือนเท้าชาไปแล้ว

ฉันหวังว่าพวกเขาจะอนุญาตให้เราเข้าไปในกระท่อมเร็วๆ นี้

ฉันมั่นใจว่าต้องมีอะไรอร่อยๆ รอเราอยู่ที่นั่นแน่นอน!

เฮ้!

คริสต้าหายตัวไป

เธออยู่กับแดซเพราะเขาไม่สบายใช่ไหม?

และดาร์ซก็ไม่อยู่ที่นี่เช่นกัน ยิมร์ก็ไม่อยู่ด้วย

รอให้กลุ่มสุดท้ายมาก่อนเถอะ

โธมัส ผู้นำของกลุ่มสุดท้าย เพิ่งมาถึง

พวกเขาไม่เห็นทั้งสามคน

คุณไม่ได้หลงทางใช่ไหม?

เขา... ในพายุหิมะนี้ นั่นหมายถึงความตายอย่างแน่นอน!

บ้าเอ๊ย...

เอเรน!

เราต้องไปหาพวกเขา!

ฉันก็จะ... — ทุกคนเข้าไปในกระท่อมกันเถอะ

แต่คริสต้าและ... — ใช่

เราจะส่งทีมค้นหาไปพรุ่งนี้

แต่แล้วมันจะสายเกินไป!

ต้องการเพิ่มเติมหรือไม่?

บ้าเอ๊ย...

คริสตา...

คริสต้า เลิกเถอะ

คุณได้ยินเสียงนั้นไหม? — ฉันไม่อยากได้ยิน

แดซแทบจะหายใจไม่ออก เขาประเมินตัวเองสูงเกินไปและ

จากความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ เขาจึงได้สำเร็จหลักสูตรฝึกอบรมที่มีความเข้มงวดเกินไปสำหรับเขา

และตอนนี้เขาก็ถึงขีดสุดของความอดทนแล้ว

หากเรายังคงเดินช้าเหมือนหอยทากนี้ไปจนถึงเชิงเขา

ไม่เพียงแต่เขาหลงทาง แต่พวกเราเองก็ตกอยู่ในอันตราย

ดังนั้น เราจึงมีทางเลือกสองทาง:

เราต้องทิ้งแดซไว้ข้างหลังและรอดชีวิต

หรือพวกเราทั้งสามคนจะต้องตาย

คุณจะเลือกอันไหน?

ทางเลือกที่สาม:

การประเมินของคุณไม่ถูกต้อง

ฉันไปถึงเชิงเขาและแดซก็รอดมาได้เช่นกัน

คุณไปข้างหน้าและเอาตัวรอดเถอะ

นั่นคงไม่เป็นไรใช่ไหม?

ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล เราจะไปถึงที่นั่นแน่นอน

ไปเถอะ

บอกฉันสิ...

ทำไมคุณไม่ขอความช่วยเหลือจากฉันล่ะ?

คุณไม่ได้ตั้งใจจะช่วยเหลือแดซจริงๆ

คุณพร้อมแล้ว

ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะตายเอง

คุณวางแผนที่จะตายที่นี่ใช่ไหม?

คุณห้ามทำอย่างนั้นนะ คุณเป็นเด็กดีอยู่แล้ว

ดังนั้นคุณต้องแสดงเจตจำนงที่จะช่วยชีวิตชายคนนี้ที่นี่ด้วย

เมื่อผู้อื่นได้รับบาดเจ็บเพียงเพราะคุณต้องการให้ผู้อื่น

คิดว่าใครบางคนเป็นคนดีมาก

นั่นทำให้คุณเป็นเด็กไม่ดี

ไม่!

ฉันจะไม่ทำอะไรแบบนั้น...

ฉัน...

คุณเองใช่ไหม? เด็กนอกสมรสที่ชีวิตถูกคุกคาม?

คุณรู้ได้อย่างไร...

ดังนั้น... มันคือคุณจริงๆ

ฉันได้ยินเรื่องนี้โดยบังเอิญเท่านั้น

เขตใน

ในช่วงเวลาที่ฉันกำลัง "ยืม" เงินและสิ่งของเพื่อเอาชีวิตรอด

เรื่องราวที่มืดมน

เด็กคนนั้นเป็นทายาทคนสุดท้ายของตระกูลขุนนาง

ก่อนอื่นพวกเขาตัดสินใจที่จะฆ่าพวกเขา และดังนั้น

แก้ปัญหาให้เสร็จในคราวเดียว แต่แล้วก็เห็นด้วย

เพื่อไว้ชีวิตเธอ โดยมีเงื่อนไขว่าเธอต้องใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายโดยไม่ให้ใครรู้จัก

และฉันได้ยินเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกส่งไปยังหน่วยฝึกอบรมแบบนั้น

โปรดวางใจ

ฉันยังไม่ได้บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้ และฉันก็จะไม่ทรยศคุณเช่นกัน

งั้น... คุณเข้าร่วมหน่วยฝึกเพื่อตามหาฉันเหรอ?

และถ้าเป็นเช่นนั้น

ทำไม ...

ฉันไม่รู้ อาจเป็นเพราะคุณเหมือนฉัน

ภูมิหลังของฉัน... และของคุณคล้ายกันใช่ไหม?

ก็...ประมาณนั้นแหละ

และนั่นคือเหตุผลเดียวที่คุณกลายเป็นทหาร?

ไม่รู้เลย ไม่ทราบจริงๆ

ไม่ใช่แบบนั้น

คุณต้องการที่จะ

อยากเป็นเพื่อนกับฉันไหม?

ไม่, ไม่แน่นอน

เราไม่เท่าเทียมกัน

ฉันได้รับโอกาสครั้งที่สองโดยบังเอิญ

แต่ข้าพเจ้าไม่ปฏิเสธชื่อที่แท้จริงของข้าพเจ้า

ถ้าฉันปฏิเสธว่าไม่ได้เกิดมาเป็นยมีร์ ฉันก็แพ้แล้ว!

ฉันจะดำเนินชีวิตต่อไปภายใต้ชื่อที่ฉันได้รับ!

นี่คือการแก้แค้นในชีวิตของฉัน!

แล้วคุณทำอะไร เมื่อเปรียบเทียบกัน?

คุณต้องการที่จะทำให้ผู้ที่อยู่ในเส้นทางของคุณพอใจโดยการฆ่าตัวตายหรือไม่

ทำไมคุณถึงระบายความก้าวร้าวใส่ตัวเอง?

หากคุณมีความมุ่งมั่นมากพอ คุณสามารถเปลี่ยนโชคชะตาของคุณได้!

ฉัน... ฉันทำไม่ได้ และตอนนี้มี

แต่ไม่มีทางที่พวกเราทั้งสามคนจะรอดชีวิตได้

ใช่

คุณสามารถเห็นค่ายฐานอยู่ข้างล่างนั่น

เรากำลังจะโยนแดซออกจากตึกนี้

ด้วยความโชคดีเล็กน้อย เขาจะปลอดภัย และด้วยความโชคดีมากขึ้น เขาจะถูกพบ

ฮ่า และบางทีเขาอาจจะรอดด้วยซ้ำ

เขาไม่มีโอกาสอีกครั้ง

เว้นแต่ว่าคุณหวังให้เกิดปาฏิหาริย์

มิฉะนั้น เขาจะกลายเป็นเพียงดักแด้ผีเสื้อที่แช่แข็ง

แต่... แต่ถ้าเราโยนเขาลงไป เขาจะตายด้วย!

เงียบ!

เฮ้, ยิมร์!

ฉันจะจัดการเอง คุณไปเถอะ!

โอ้ ไม่นะ...

คุ้มค่า!

ยมิร์ เตรียมตัวให้พร้อม!

พวกเขาทั้งคู่...

หายไป ...

คุณไม่จำเป็นต้องไปกับเรา

ตามที่ผู้สอนกล่าวไว้: อาจมีผู้เสียหายเพิ่มขึ้นอีกทางนี้

เพื่อป้องกันสิ่งนั้น ฉันจะไปกับคุณ

เราจะไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง

เฮ้! คุณกำลังจะไปคนเดียวหรือเปล่า?

ถ้าคุณหยุดพวกเรา... — มันเสี่ยงเกินไปกับอุปกรณ์นี้

คุณไม่สามารถช่วยคริสต้าได้ด้วยตัวเอง ไม่ว่าคุณจะต้องการมากแค่ไหนก็ตาม