Attack on Titan (進撃の巨人)

จะมีบ้านอยู่ในทำเลที่ดีที่สุดใจกลางเมือง

ได้ดื่มเหล้าชั้นดี แบบไม่ต้องสนว่ายังเช้าหรือเที่ยงอยู่

ไม่ยอมให้มีใครมาบ่นด้วย

ทั้งภรรยาและลูก

ก็น่าจะมีสิทธิ์ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปจนถึงรุ่นหลานได้

แจน นี่ฉันเอง

จะรออยู่ข้างนอกนะ

ฉันไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น

ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น

อย่าไป อย่าคิด

ถ้าอยู่เฉย ๆ แบบนี้ต่อไป

เราก็จะได้อยู่บ้านทำเลดีที่สุดในใจกลางเมืองแล้ว

ปล่อยไปแบบนี้

มาจนได้นะ แจน

ฉันได้ฟังสถานการณ์จากมิคาสะมาแล้วละ

ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ด้วยในตอนที่เกิดเรื่องนะ

ภายใต้สถานการณ์แบบนั้นทำได้ดีมากเลยละ พวกเธอน่ะ

รีไวล์น่ะ ถึงจะอาการหนักแต่ก็ยังมีชีวิตอยู่

แต่คงต่อสู้ไม่ได้ไปสักระยะ

หลังจากนั้นพวกฉันก็ร่วมมือกับ พวกไททันเกวียนของมาร์เลย์ที่รอดชีวิตมาได้

ฉันต้องทำเพื่อหยุดเอเรน

การสังหารหมู่ไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง

ต้องทำยังไงถึงจะหยุดเขาได้ล่ะคะ

อันดับแรกต้องรวบรวมผู้ที่จะให้ความร่วมมือก่อน

เราจะทำอะไรได้บ้างนั้นก็ขึ้นอยู่กับผู้ให้ความร่วมมือ

แต่ว่า ถ้าไม่มีพลังของพวกเธอ หรือไททันทั้งเก้าเราก็ทำอะไรไม่ได้เลย

สายการบังคับบัญชาที่เราเคยมีถูกทำลายแล้ว ฉันไม่ใช่ผู้บัญชาการของพวกเธออีกต่อไปแล้วละ

- แต่ถึงอย่างนั้นก็อยากขอร้อง... - ตกลงค่ะ

ไม่อยากให้เอเรน สังหารคนแบบไม่เลือกหน้ามากไปกว่านี้แล้ว

แม้ว่ามันจะถือเป็นการปกป้องพวกเราและเกาะนี้

ฉันอยากหยุดเอเรนค่ะ

มิคาสะ

ถ้าหาก

เราสามารถที่จะหยุดเอเรนได้จริง ๆ

แต่เราจะทำยังไงครับ

ถึงเอเรนจะครองพลังไททันบรรพบุรุษต่อไป ก็จะมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 4 ปี

พอถึงตอนนั้นเกาะนี้จะเป็นยังไงเหรอครับ

แล้วถ้าในอนาคตอีกหลายสิบปีหลังจากนั้น

ความเกลียดชังที่โลกมีต่อเรายังไม่หายไปล่ะครับ

การหยุดเอเรนก็จะเท่ากับว่า เป็นการทำลายเกาะนี้แทนนะครับ

ที่ฉันคิดไว้นะ

ในมุมของมาร์เลย์คงคิดว่า "พสุธาร่ำร้อง" เริ่มทำงานทันทีที่มาบุกโจมตีเกาะนี้

ดังนั้นแล้ว... พวกนั้นคงไม่กล้า มาแตะต้องเกาะนี้ไปอีกสักพักแหละ

หากไม่ทำลายเกาะให้สิ้นซาก ก็ไม่รู้ว่าโลกจะถูกทำลายเมื่อไหร่

วิลลี่ ไทเบอร์เคยพูดโน้มน้าวคนทั้งโลก ในการปราศรัยเอาไว้แบบนั้นนะครับ

เรื่องนั้นก็สมเหตุสมผลอยู่

แต่ยังไงเสียมันก็น่าจะยังสามารถ เลื่อนการทำลายเกาะออกไปได้หลายปีอยู่

แต่ จากที่ใช้เวลาค้นหาความเป็นไปได้นั้นอยู่นานหลายปี

ก็ไม่เห็นเราจะแก้ไขอะไรได้สักอย่างเลยนะครับ

เพราะงั้นเอเรนถึงได้ตัดสินใจ...

การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มันผิด

เรื่องพรรค์นี้...

ใครจะไปยอมให้หาข้ออ้างมาสนับสนุนได้ล่ะ

โทษที

ดันเผลอเสียงดังซะได้

แจนพูดถูกแล้วละเรื่องที่เอเรนทำแบบนี้

เป็นเพราะอุดมคติเพ้อฝันของฉันเองนั่นแหละ

อีกอย่าง ถึงจะทำเป็นพูดนู่นพูดนี่อยู่แบบนี้

แต่ที่จริงฉันอยากหนีไปให้พ้น ๆ แล้วละ

หนีจากทุกอย่าง

แล้วใช้ชีวิตโดยลืมทุกอย่างให้หมด

แต่ว่าตัวฉันก็ยังคงเป็นผู้บัญชาการหน่วยสำรวจอยู่

รู้สึกได้ว่าพวกพ้องที่ร่วมถวายดวงใจ เพื่ออิสรภาพของมวลมนุษย์

กำลังจ้องมองฉันอยู่

พวกเขาส่วนใหญ่ต้องตายไป ก่อนที่จะรู้ว่ามีมนุษย์อยู่นอกกำแพง

แต่ว่า "ขอแค่นำอิสรภาพมาสู่เกาะได้ก็พอแล้ว"

คงไม่มีพวกพ้องคนไหนพูดแบบนี้หรอก

การที่เราจะหยุดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้

มีแค่ตอนนี้เท่านั้น

คุณฮันจิ

ผมยัง...

เป็นทหารหน่วยสำรวจอยู่ครับ

คืนวันโลกาวินาศ

ไม่มีใครคิดจะช่วยกันบ้างเลยรึไงเนี่ย

อย่าเอาแต่จ้องกันสิ

จะให้คนที่เคยไล่ฆ่ากันมาล้อมวงกินข้าวกันเหรอ

น่าสนใจดีนี่

ทำไมถึงได้เปลี่ยนใจล่ะ

ถ้าปล่อยเอเรน เยเกอร์ไว้อย่างนั้น พวกแกก็จะได้โลกในแบบที่ต้องการไม่ใช่เหรอ

กลายเป็นสวรรค์ของปีศาจบนเกาะไง

อีกนิดเดียวพวกเราก็จะขัดขวาง การสัมผัสตัวของเอเรนกับซีคได้แล้วแท้ ๆ

ถ้าหากพวกแกไม่เข้ามาช่วยมันละก็นะ

ก็อย่างที่อธิบายไปนั่นแหละท่านแม่ทัพ

พวกเราไม่ได้ปรารถนาให้มีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

ไม่อย่างนั้นคงไม่หนีหัวซุกหัวซุน มาซ่อนตัวในป่าแล้วทำสตูอยู่แบบนี้หรอก

หรือก็คือ คุณธรรมทำให้พวกแกตาสว่างแล้วสินะ

คุณธรรมเหรอ

เมื่อกี้บอกว่าคุณธรรมงั้นเหรอ

อย่างแกเนี่ยนะ

จะบอกว่าพวกฉันที่ต่อสู้กับไททัน ที่พวกแกส่งมาไม่หยุดหย่อนเป็นคนเลวเหรอ

ฟังให้ดีนะ ที่พวกฉันต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตน่ะ

ก็เพราะไม่อยากโดนไททันจับกินไงล่ะ

แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าพวกเราเป็นปีศาจอีกรึไงวะ ไอ้ลุง

เออ พวกแกมันก็เหมือนกับปีศาจนั่นแหละ

ทฤษฎีภัยคุกคามจากเกาะพาราดี้เป็นจริงขึ้นมาแล้ว

และตอนนี้โลกก็กำลังจะพินาศ

นี่ไงล่ะ ผลลัพธ์ของการต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตของพวกแก

หรือไม่จริง

คือว่านะ เดิมทีแล้วถ้ากำแพงไม่ถูกทำลาย แล้วแม่ไม่ได้ถูกกินต่อหน้าต่อตาละก็

เอเรนมันก็คงไม่ทำเรื่องแบบนี้หรอก

คนที่ไล่ต้อนมันจนต้องใช้ "พสุธาร่ำร้อง" ก็คือพวกแกไม่ใช่รึไง

เฮ้ย จะมารื้อฟื้นเรื่องในอดีตเอาป่านนี้รึไง

ก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้วนี่ ว่าที่มาร์เลย์ต้อง ทุกข์ทรมานก็เพราะถูกเอลเดียรุกรานก่อน

จะทำตัวเป็นเหยื่อผู้เสียหาย จากเรื่องตั้ง 2,000 ปีก่อนไปถึงเมื่อไหร่กัน

ให้ตายสิ เหมือนคุยอยู่กับเด็กเลยว่ะ

เรื่องไร้สาระแบบนั้น คิดว่าจะใช้ได้ผลกับ ประวัติศาสตร์ 2,000 ปีที่เกิดขึ้นจริงได้รึไง

ว่าไงนะ

พอเถอะน่า

ฉันเบื่อเรื่องความขัดแย้ง ที่ไม่ได้เห็นกับตาตัวเองตั้งแต่ 2,000 ปีก่อนเต็มทีแล้ว

แจน

ท่านแม่ทัพเองก็รู้สึกสับสน กับตัวตนของพวกเราอยู่เหมือนกันแหละ

จากปีศาจที่ทั้งโลกพยายามจะกำจัดให้หมดสิ้นทั้งเกาะ

กลับกลายเป็นปีศาจผ่าเหล่าที่พยายาม จะช่วยโลกจนถึงขั้นยอมละทิ้งสวรรค์

พวกเราเคยไปใช้ชีวิตที่โลกภายนอก อยู่หลายเดือนเหมือนกัน

ไม่สามารถกลับไปเป็นปีศาจบนเกาะที่ไม่รู้อะไรเลยได้อีกแล้ว

ถ้างั้นแล้ว...

พวกนายจะกล้าฆ่ารึเปล่าล่ะ

จะกล้าฆ่าเอเรนได้ลงรึเปล่าล่ะ

วิธีที่จะหยุดเอเรน ไม่ได้มีแต่การฆ่าอย่างเดียวนะ

นึกอยู่แล้วว่าถ้าเป็นเธอคงพูดแบบนั้น

ถ้างั้นแล้วจะทำยังไง จะเกลี้ยกล่อมเหรอ

คิดว่าทำแบบนั้นแล้วจะเปลี่ยนใจ คนที่คิดฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้เหรอ

เรื่องนั้นก็ไม่รู้หรอก

ถ้ายังไม่ได้ลองคุยกับเอเรนก่อน

งั้น สมมติว่าได้คุยแล้ว

แต่เขาก็ยังไม่ยอมหยุด การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ล่ะ จะทำยังไงต่อ

เอเรนคือศัตรูนะ ที่ไม่รู้นี่เพราะโง่กันหรือยังไง

กะแล้วเชียว

ถ้าคนที่เกิดในมาร์เลย์อย่างพวกเรา พยายามจะฆ่าเอเรนละก็

พวกนายก็คงจะต่อสู้กับพวกเรา เพื่อปกป้องเอเรนแน่นอน

งั้นสินะ

สุดท้ายก็จะทำแบบนั้นใช่ไหม

มิคาสะ

เพราะสำหรับเธอแล้วสิ่งที่สำคัญกว่าเอเรนน่ะ

ไม่มีอยู่ในหัวเลยใช่ไหมล่ะ

หรือก็คือควรจะฆ่าฉันทิ้งก่อนใช่ไหม

เลออนฮาร์ท

ความรู้สึกของเธอน่ะฉันเข้าใจดี

ฉันเองก็มีเหตุผลเดียวที่ทำให้อยากหยุดเอเรนเหมือนกัน

เพราะไม่อยากให้พ่อที่อยู่ในมาร์เลย์ถูกฆ่า

เพราะงั้นถึงต้องการให้เธอช่วย

ถ้าสามารถเกลี้ยกล่อมให้เอเรนหยุดได้มันก็ดี

อย่างน้อยพวกเรา ก็ไม่ควรจะสู้กันเองจนกว่าจะถึงตอนนั้น

เข้าใจแล้ว

เอ้า ๆ ๆ

เอาละ สตูได้ที่แล้วนะ

มากินกันเถอะ

ถึงม้าจะได้พักแล้วก็เถอะ แต่ยังต้องใช้เวลาอีก 5 ชั่วโมงเลยนะกว่าจะถึงท่าเรือ

ที่พึ่งได้คงมีแต่อาซึมะบิโตะแหละ

ดูเหมือนคุณคิโยมิจะบอกไว้ว่า ได้เตรียมเรือบินเอาไว้ที่ท่าเรือเพื่อสังเกตการณ์พสุธาร่ำร้อง

ถ้าเราใช้สิ่งนั้นก็จะเข้าใกล้ไททันบรรพบุรุษได้

กะแล้วเชียวว่าอาซึมะบิโตะจะต้องคอยหนุนหลังอยู่

ปัญหาก็คือไททันบรรพบุรุษอยู่ที่ไหน

ขืนเราบินสุ่มสี่สุ่มห้าก็ผลาญเชื้อเพลิงไปเปล่า ๆ

ใช่แล้ว ดังนั้นเราต้องรู้ตำแหน่งมันก่อน

จุดหมายแรกที่เยเกอร์จะไปคือที่ไหน

ไม่รู้หรอก

แต่ต่อให้รู้ แล้วทำไมฉันถึงต้องบอกด้วยล่ะ

เพราะคนที่มอบความรู้ให้กับเยเกอร์ ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแผ่นดินใหญ่เลยก็คือเธอ

มันจะต้องคิดเส้นทางเดินทัพของพสุธาร่ำร้องเอาไว้ก่อนแล้ว