Dying for Sex

‫اسمش چی بود؟

‫بردلی بود؟ نه

‫پاول؟ تی‌جی؟ ‫نه بابا، هیچکس اسمش تی‌جی نیست

‫بیست و خرده‌ای سال سن داشتیم ‫و همینطوری مدام برام می‌خورد

‫شاید گرسنه بوده

‫بس کن. بهش فکر نکن. بس کن

‫حواست اینجا پیش استیو باشه ‫الان چی گفت؟

‫گمونم منم فمینیستم؟

‫من تنها خبرنگار مرد مجله‌م

‫که سردبیرهای زن می‌خوان باهاش کار کنن

‫خیلی اوضاع خرابه ‫گاهی اوقات خبرنگارها خیلی بی‌شعورن

‫فشار کاریشون زیاده، حقوقشون کمه ‫و بار اطلاعات زیاد رو دوششون سنگینی می‌کنه

‫- ببخشید، فکر کنم از بحث خارج شدیم ‫- نه، به بحث‌مون مربوطه. می‌خوام...

‫خیلی‌خب. وقتی... وقتی یکی می‌پره ‫وسط حرفم حواسم پرت میشه

‫بگذریم، آره دیگه، بنظرم ‫داری تبعیض قائل میشی

‫سال‌هاست که من و مالی ‫زندگی جنسی فعالی نداشتیم

‫از وقتی فهمیدین ‫مالی سرطان سینه داره؟

‫آره خب، وقتی سرطان گرفتی ‫چندان سکس نمی‌کردیم، برای همین...

‫چون گفتی کله‌ی کچلم ‫باعث میشه یاد بابات بیفتی

‫ولی دیگه لازم نیست ‫ازم مراقبت کنی. صحیح و سالمم

‫فقط می‌خوام منو بخوای

‫لطفاً. لطفاً

‫و حالا دوباره دلش می‌خواد سکس داشته باشیم ‫و من آدم بده شدم؟

‫چون نمی‌تونم توی یه چشم بهم زدن ‫دوباره آقای سکس بشم؟

‫چیه؟

‫بخاطر آقای سکس می‌خندی؟

‫اگر آقای سکس واقعاً آقای سکس باشه

‫احتمالاً به خودش نمیگه آقای سکس

‫بگذریم...

‫ببین، من زنم رو می‌شناسم

‫از قدیم رابطه‌ی خیلی پیچیده‌ای ‫ با سکس داشته

‫و فکر نکنم... فکر نکنم ‫واقعاً همچین چیزی بخوای

‫بنظرم در مورد اینکه ‫واقعاً چی می‌خوای گیج شدی

‫مالی، حس می‌کنی ‫گیج شدی که واقعاً چی می‌خوای؟

‫- می‌خوای با استیو سکس داشته باشی؟ ‫- می‌خوام سکس داشته باشم، آره

‫گندش بزنن

‫با استیو

‫ولی این یه میل واقعی نیست

‫- تاثیر داروئه ‫- تاموکسیفن

‫آره، دارویی که جلوی برگشتن سرطان رو می‌گیره

‫یکی از عوارضش کاهش میل جنسیه ‫ولی بدن مالی با بقیه فرق می‌کنه

‫- و میل جنسیش رو افزایش داده ‫- این از عوارض جانبیش نیست

‫خیلی‌خب، ولی هست ‫دکتر پنکوویتس گفت بخاطر داروئه

‫دکتر پنکوویتس دکتر توئه، استیو؟

‫- دکتر "مالی"ـه ‫- دکتر منه

‫همونطور که دکتر گفت ‫گوشی خودمو گذاشتم توی سینی فناوری

‫- اگر میشه خاموشش کن ‫- شرمنده، از بیمارستانه

‫بخاطر... بخاطر آزمایشیه که از لگنم...

‫چیزی... میرم جواب بدم

‫می‌تونی بذاریش رو بلندگو ‫مالی، بذارش رو بلندگو

‫- الو؟ ‫- میشه بذاریش رو بلندگو؟

‫- مالی؟ بدموقع مزاحم نشدم؟ ‫- نه

‫خیلی‌خب. جواب نمونه‌برداری ‫ از لگنت به دستم رسیده

‫و متاسفانه...

‫گندش بزنن. گندش بزنن ‫گندش بزنن. گندش بزنن!

‫جلوتو نگاه کن لعنتی!

‫گندش بزنن

‫« مُرده‌ی سکس »

‫« نوشابه‌ی رژیمی مقرون به‌صرفه »

‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی

‫- سلام عزیزم. می‌خوای جایی برسونمت؟ ‫- سلام

‫پرت کردن کسی از پرتگاه ‫همچین حسی داره؟

‫- ببخشید، سرت شلوغ بود؟ ‫- دارم میرم تمرین

‫داری سیگار می‌کشی؟ ‫چیه؟ سیگار نعناییه؟

‫وای خدا. تو کی هستی؟ ‫مگه دوست‌پسر اردوگاه تابستونی منی؟

‫چی شده؟

‫یادته لگنم درد می‌کرد ‫و هر کاری می‌کردم خوب نمی‌شد؟

‫- اوهوم ‫- سرطانه

‫برگشته

‫ولی تو که...

‫- دو سال گذشته ‫- می‌دونم

‫هر کاری دکتر گفت انجام دادی

‫- و تمام داروهاشون رو خوردی... ‫- آره می‌دونم

‫- و بازم... ‫- منصفانه نیست

‫نمی‌خوام حالا که تازه دارم ‫ به سینه‌های جدیدم عادت می‌کنم بمیرم

‫بس کن. قرار نیست بمیری

‫چرا، قراره بمیرم ‫توی استخون‌هام پخش شده

‫غیرقابل درمانه

‫میشه یه لحظه بهم مهلت بدی؟ ‫واقعاً شرمنده

‫- هی ‫- معذرت می‌خوام. معذرت...

‫عزیزم، چیزی نیست. چیزی نیست

‫نه، حس می‌کنم قراره ‫یه‌خرده شدیدتر بشه. بذار...

‫آخه... شوخی کردم. حالم خوبه!

‫- واقعاً؟ ‫- نه

‫- ای خدا! چرا اینجوری می‌کنی؟ ‫- شرمنده. نمی‌دونم چرا اینو گفتم

‫- این چه وضعشه؟ این چه وضعشه؟ ‫- درست انجامش ندادم

‫- چیکار داری می‌کنی؟ این چه وضعشه؟ ‫- نمی‌دونم باید چطوری این‌کارو بکنم!

‫نمی‌دونم چطور باید بهت بگم ‫که قراره بمیرم!

‫آره. اصلاً بلد نیستی! ‫این اصلاً روش درستی برای گفتنش نبود!

‫شرمنده. واقعاً شرمنده. شرمنده

‫وای خدا

‫آخه خیلی سرحال بنظر میای

‫اگر داری می‌میری ‫چرا اینقدر به‌طرز عجیبی سرزنده بنظر میای؟

‫انگار داری از درون می‌درخشی

‫- این درخشش طبیعی وجودته؟ ‫- نمی‌دونم

‫- خیلی گیج شدم، زیادی احساساتی شدم ‫- قضیه چیه؟ مست کرده؟

‫- نه. نه، الان بهش گفتم دارم می‌میرم ‫- چی؟ نه، مست نیستم

‫- انسانم و احساسات انسانی بهم دست داده ‫- چرا گریه‌ش اینقدر بلنده؟

‫گریه‌م همین شکلیه دیگه!

‫بازیگره. اشکش لب مشکشه

‫- برو پی کارت! برو! ‫- نه. جایی نمیرم

‫دوستم مشتریته!

‫این نوشابه‌ی کوفتی عجیب غریب رو ازت خریده

‫- آره، نوشابه‌ی مقرون به‌صرفه ‫- باشه، عالیه

‫ولی باعث نمیشه حق داشته باشین

‫بیرون مغازه‌م وایسین ‫و مثل روانی‌ها جیغ بکشین!

‫حق نداری بیای این بیرون و به دو تا غریبه ‫ که وسط صحبت خصوصی هستن بگی...

‫نگاش کن

‫- نه، این خانم مودبه. تو اصلاً مودب نیستی ‫- حق نداری در موردش حرف بزنی لعنتی!

‫نمی‌ترسه. خودش رو کاملاً بروز میده

‫عاشق این زنم

‫وای خدا

‫دارم یه واکنش عادی نشون میدم

‫و با تجربه‌ی عمیقی دست و پنجه نرم می‌کنم ‫که اصلاً نمی‌خوام تجربه‌ش کنم!

‫- پس برو داخل! ‫- چته تو... یعنی چی آخه...

‫- باشه ‫- اوهوم

‫- بمونین ‫- حله

‫فقط خفه‌خون بگیرین! لطفاً!

‫- گفت می‌تونیم بمونیم ‫- آره، شنیدم

‫باید این نوشابه رو امتحان کنی ‫ته‌مزه‌ش به‌طرز باورنکردنی‌ای افتضاحه

‫- اوه، آشغاله ‫- می‌دونم، نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم و نخورم

‫خیلی افتضاحه

‫کی فهمیدی؟

‫بیست دقیقه پیش

‫- چی؟ ‫- وسط جلسه‌ی زوج‌درمانی

‫- مالی؟ بدموقع مزاحم نشدم؟ ‫- نه

‫خیلی‌خب. جواب نمونه‌برداری ‫از لگنت به دستم رسیده

‫و متاسفانه نتیجه‌ش اون چیزی نیست ‫که امیدوار بودیم...

‫بنظر غیرواقعی میومد

‫حتی نمی‌شنیدم دکتر داره چی میگه

‫غمگین نشدم. فقط خودمو به عنوان ‫دختر هفت ساله‌ای تصور کردم که داره می‌رقصه

‫و اون نسخه‌ی 7 ساله‌م ‫رفتارش خیلی باهام بد بود

‫خیلی بی‌شعور بود

‫می‌دونست

‫می‌دونست عمرمو چطور گذروندم ‫و بابتش عصبانی بود

‫می‌دونست استیو دیگه لمسم نمی‌کنه ‫و خیلی غمگین شد

‫چون فکر کنم می‌دید

‫که تمام عمرم از احساساتم می‌ترسیدم

‫و در اون لحظه خیلی از دستش کفری بودم

‫و علاوه بر اون، رقاص افتضاحی هم بود

‫گوشی رو قطع کردم ‫و به استیو گفتم

‫و با یه حالت خاصی نگاهم کرد... ‫با حالت دلسوزی یا...

‫نمی‌دونم. دلسوزی نبود، بیشتر انگار...

‫الان زنگ می‌زنم بیمارستان

‫با همدیگه این قضیه رو پشت سر می‌ذاریم

‫هیجان‌زده شده بود

‫استیو لعنتی! چقدر دلم می‌خواد خفه‌ش کنم

‫اگر مریض باشم، همه‌چی بین‌مون ساده‌ست

‫آره

‫اون پرستار فداکاره و منم مریضشم

‫و اینجوری لمسم هم نمی‌کنه

‫ای خدا. مگه تو رو نمی‌بینه؟

‫اگر نمی‌خواد لمست کنه ‫پس یه تخته‌ش کمه

‫ولی من... ‫خب، از زندگی زناشوییت حمایت می‌کنم

‫معلومه که از زندگی زناشوییت حمایت می‌کنم

‫اونجا وایساده بودم ‫و بهش خیره شده بودم

‫- و یهویی... ‫- خب؟

‫یه خاطره‌ای یادم اومد که توش

‫بیست‌ و خرده‌ای سال سن داشتم ‫و یه پسری داشت برام می‌خورد

‫انتظار نداشتم اینو بگی

‫سرشو با دستام گرفته بودم. خیلی واضح بود

‫موهاشو لای انگشتام حس می‌کردم

‫- صحیح ‫- البته یکی اومد مچم‌مون رو گرفت

‫اصلاً ارضا نشدم ‫ولی بهترین حسی بود که تابحال داشتم

‫- درسته ‫- و مدام با خودم فکر می‌کردم

‫نمی‌خوام بدون تجربه‌ی دوباره اون حس بمیرم

‫و بعد دویدم سمت این بقالی ‫که اون سمت خیابون بود

‫همین بقالی؟ یعنی از جلسه‌ی مشاوره ‫دویدی اومدی اینجا؟ یعنی...

‫آره. اونجاست ‫عه، ببین. اون دکتر "اَن"ـه

‫- یا خدا. داره چی میگه؟ ‫- نمی‌دونم

‫- "حالت خوبه؟". حالت خوبه؟ ‫- نه، خیلی حالم بده

‫وایسا ببینم. وای خدا ‫رفت استیو رو بیاره. گندش بزنن. منو قایم کن

‫- چی؟ ‫- قایمم کن

‫اوه... وایسا...

‫فکر نکنم با این ‫به چیزی که می‌خوای برسی

‫اوه، نه. اوه... ‫خب، یه تصمیم دیگه بگیر

‫- استیو اومد. استیو داره میاد ‫- خیلی‌خب. راه بیفت بریم

‫کجا بریم؟ ولش کن

‫- نرو! ‫- سوار شو. برو، برو، برو. گرفتمت

‫خداروشکر که فقط از خط عابر می‌گذره

‫وای خدا، خیلی‌خب. سوار شدی؟

‫چرا اینقدر گنده‌تر از چیزی هستم ‫ که فکر می‌کردم؟

‫وایسا، وایسا، وایسا ‫بذار یه لحظه باهات صحبت کنم

‫- راه‌ بیفت! نیکی، لطفاً راه بیفت ‫- خیلی‌خب

‫- داره نزدیک‌تر میشه. می‌تونم حسش کنم ‫- نیکی، نه! نیکی، نه!

‫- ماشینم دکمه‌ی استارت نداره ‫- وای خدا!

‫- یکم دیگه درستش می‌کنم ‫- باید فشار بدی بالا و بچرخونی یا...

‫گیر می‌کنه. و یه نکته‌ی کوچیک دیگه...

‫- سلام، سلام، سلام. سلام ‫- وای خدا

‫یه لحظه وایسا

‫- فعلاً زبونتو نکن تو حلقم ‫- چی؟ اوه

‫- آخه... ‫- سلام. سلام مالی

‫- سلام ‫- سلام

‫شرمنده. ندیدمت

‫مگه نیکی بهت نگفته بود ‫اومده پیش من زندگی کنه؟

‫چرا گفته

‫- ازدواج سفید کردیم ‫- آره

‫دلو زدیم به دریا

‫- آره ‫- ولی به مامان‌بزرگم توی تایوان نگیا

‫سینه‌هات خیلی آرامش‌بخشن