Οι πρώτες 200 γραμμές.
นั่นอะไร
มันจะเปลี่ยนพวกยอดมนุษย์ ให้กลายเป็นไอ้กระจอกเดินดิน
นายซึมเศร้าตั้งแต่วันที่รูบี้เสียไป
นายไม่เคยหยุดหาเรื่องใส่ตัว
นี่น่ะโอกาสที่นายจะหยุดหาเรื่องซะที
ฉันต้องฉีดให้ทุกคน
พอทุกคนหายดีแล้วก็ถึงตาฉัน
จะไม่มีทหารผ่านศึกที่ต้องเจ็บป่วยอีก
ไม่มีใครต้องทรมานอีก และจะไม่มีไอ้แมงมุมอีกแล้ว
นี่มันอะไรกัน
พวกเขาตายหมดแล้ว
เราไปที่แล็บของด็อกเตอร์นั่นมา
- ไม่มีทางออกหรอก ไม่เคยมีด้วย - คุณรู้ได้ไง
ผมจะไม่บอกซิลเวอร์เมนหรอกนะ แต่เขาฉลาด
สุดท้ายเขาต้องรู้แน่ว่าคุณทำอะไรลงไป
ไม่นะ ไม่ใช่ตอนนี้ ออกเซ่
ขึ้นรถมา เร็ว เร็วเข้า
เราควรตามหมอมาไหม
ไม่หรอก เขาแค่ต้องนอนพัก
นั่นอะไรวะ
จะเป็นยาอะไรก็เถอะ แต่มันล้มไอ้ยักษ์นั่นได้
เราจะเอายังไงต่อดีครับบอส
เราจะตามหาตัวไอ้แมงมุมให้เจอ
ลากตัวเบ็น ไรลีย์มา
ดูพวกโง่พวกนี้สิ
หลงทาง
รู้ไหม ฉันก็เคยเป็นแบบพวกนั้น กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พวกนั้นมันโง่ แถมยังไม่รู้ตัวด้วย
วันแล้ววันเล่า เอาแต่เดินตามก้นผู้นำอยู่ได้
ให้ตายสิ หุบปากเป็นมั่งไหม
ไม่เป็น
ทำไมฉันต้องปฏิเสธไม่ให้โลกนี้ ได้รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของฉันล่ะ
เออ ก็นะ
หายนะกำลังจะมาถึง นายนั่นละที่ยังไม่รู้สึกตัว
พูดไงก็พูดไป ฉันน่ะมีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
เวลาแบบนี้แหละ…
ฉันถึงมีได้ทบทวนตัวเองบ้าง
ปกติฉันไม่ค่อยทำหรอก
ไม่ใช่พวกชอบอวยตัวเองเท่าไหร่ แต่ก็นะ…
พระเจ้า ถ้าเธอรู้ว่าฉันเติบโตมาที่ไหน…
ทั้งหิวโหย ทั้งขาดแคลน
ฉันเสียพี่ชายไปสองคน ตั้งแต่ฉันยังไม่เกิดด้วยซ้ำ
สิ่งที่ฉันเจอมามันบ้าบอชัดๆ
รู้ไหมอะไรที่ทำให้ฉันต่างจาก
พวกสวะนับไม่ถ้วนที่โตมาในยุคนั้น
หัวใจของนักเสี่ยงโชคไง ง่ายๆ แค่นั้น
ไม่ใช่ความแข็งแกร่ง
เล่ห์เหลี่ยม หรือความโหดเหี้ยม
แค่ความกล้า
และความไม่รู้จักพอ
มันไม่เคยพอ
ฉันหยุดไม่ได้ ไม่เคยปล่อยตัวให้สบายเกินไป
นั่นละคำแนะนำที่ฉันจะให้เธอ
"อย่าได้สบายใจเกินไป"
อย่าพอใจกับอะไรง่ายๆ
อย่ารับแค่สิ่งที่คนหยิบยื่นให้
เพราะไม่มีใครหน้าไหนจะให้สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ
พวกมันจะให้แค่สิ่งที่อยากให้ เพื่อประโยชน์ตัวเองทั้งนั้น
พอแค่นี้ หมดเวลาเล่านิทานแล้ว
ขอไปฉี่ก่อน
นี่แคทนะ ฉันต้องเจอคุณ
ขอบคุณพระเจ้า นึกว่าคุณจะไม่…
นั่นสำหรับเบ็น
ฉันสมควรโดน
นั่นจากฉันเอง
เบ็นเอาทุกอย่างมาเสี่ยงเพื่อแก
แต่แกกลับใช้สิ่งนั้นหักหลังเขา
นังด็อกเตอร์นั่นกรีดร่างเขาเป็นชิ้นๆ
สาบานได้ ฉันไม่รู้ว่าด็อกเตอร์จะทำร้ายเขา
ฉันคิดว่ามันคือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
เบ็นบอกฉันเองว่าเขาไม่อยากเป็นไอ้…
เพิ่งจะอยากรักษาความลับเขาตอนนี้เนี่ยนะ
การไปบอกเฟเบอร์เรื่องเบ็น ไม่ใช่กงการอะไรของแก
ฉันชดเชยให้เขาได้นะ
- ช่างกล้าพูดนะยะ - ฉันสัญญา เชื่อใจฉันเถอะ
เออ ฉันเคยลองเชื่อแล้วไง
แกมันนังตอแหล
จอมบงการ
ฉันทำไปเพราะรัก
รักใครล่ะ
ฟลินท์
แต่เบ็นเป็นคนดีนะ
ฉันสัญญาว่าจะชดเชยให้เขาจริงๆ
ยังไง
ถ้าเขาเอายาแก้พิษมาให้ ฉันจะเอาไปฉีดให้ฟลินท์กับเดิร์กเอง
ฉันเข้าใกล้พวกนั้นได้ โดยที่พวกนั้นไม่สงสัยอะไรเลย
นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่แกจะตัดสินใจ เบ็นจะตัดสินใจเอง
เออนี่ ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว
ใครถามแก
เห็นไหม นั่นแหละปัญหา
ทำไมพวกเราต้องมาคอยวิ่งรับใช้ตาแก่นี่ด้วย
ในเมื่อพวกเราต่างหากที่มีพลัง
เราต้องพึ่งมันทำไม
แกคงไม่รู้จักความภักดีสินะ
"ความภักดี"ความภักดี"
ไอ้ที่แกเรียกว่าความภักดี ฉันเรียกว่าปั่นหัวว่ะ
เรารับใช้ซิลเวอร์เมนแล้วได้อะไร เทียบกับที่มันได้จากเรา
มันจะยังภักดีกับแกอยู่ไหม ถ้าแกไม่ทำตามคำสั่งมัน
จะบอกให้นะ ไม่ต้องตอบหรอก
ไปถามเพื่อนเก่าแกอย่างวินส์ตันดูสิ
ลืมไป ถามไม่ได้ มันตายไปแล้วนี่หว่า
นั่นเลขาเขาไม่ใช่เหรอ
ใช่ เธอสวยดีนะ
ไปไหนมา มีคนมาตามหาอยู่แน่ะ
"หลายคน" มาตามหาเหรอ หลายคนนี่ใครล่ะ
พวกแรกเลยก็พวกร็อบบี้ไง เบ็นอยู่ที่บ้านเขา
ร็อบบี้บอกว่าเบ็นโดนอัดน่วม
โดน "ทำร้าย" เขาโดน "ทำร้าย"
- อะไรนะ - "ทำร้าย"
จู้จี้จังเฟ้ย
- สนง.สืบสวนไรลีย์ - เจเน็ตจ๊ะ
- ไง แฮงค์ - อย่าบอกนะว่ารู้มาจากผม
แต่เจ้านายคุณงานเข้าอย่างแรง
ไม่รู้เขาไปทำอะไรไว้
แต่ตอนนี้ทุกโรงพักกำลังตามล่าตัวเขา
นายกฯ มอร์ริสสั่งมาเอง ระวังตัวนะจ๊ะ
ขอบคุณค่ะ แฮงค์
หยุดนะ แล้วอย่าไปไหน
ถ้าฉันเป็นคนกำกับเวที
ฉันจะเรียกท่าทางแบบนั้นว่า "รีบไปหาใครสักคน"
เออ
คนไข้เป็นไงบ้าง
ยังหายใจอยู่
แต่พลังเขายังไม่กลับมาเลย เขาต้องพักนานกว่านี้
สภาพยังดูเหมือนกล้วยอยู่เลย
กล้วยงอมๆ น่ะ… รอยช้ำพวกนั้นเริ่มเขียวปั้ดได้ที่สินะ
ใช่แล้ว
เป็นไงบ้าง
แย่กว่าสภาพที่เห็นอีก
แล้วอีกคนล่ะ
กำลังไปน้ำตกไนแองการา ไปกับแม่เขาน่ะ
ฟังนะ ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณ
- แคทนัดเจอฉัน - อะไรนะ
- เมื่อไหร่ - เมื่อเย็น
เธออยากให้คุณเอายาแก้พิษ ให้เธอเอาไปฉีดฟลินท์
แล้วก็อีกคน เลย์เด็น
เธอเข้าใกล้พวกนั้นได้ โดยที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัว
โง่หนเดียวก็เกินพอ
ไม่รู้สิ
ไอเดียไม่เลวนะ
นี่ลอนนี่อัดคุณไปกี่หมัด ยัยนั่นเพิ่งหักหลังคุณมาหยกๆ นะ
- แล้วคิดว่าเธอทำไปเพื่ออะไรล่ะ - เพื่อฟลินท์ไง
- เธอเพิ่งบอกฉันเอง - ถูกต้อง เธออยากช่วยฟลินท์
ถ้าเธอเชื่อว่าวิธีนี้จะช่วยเขาได้ พนันเลยว่าเธอทำแน่
ใครน่ะ
- ลูกหมูสามตัว ลูกหมูจ๋า… - เลย์เด็นนี่หว่า
- "ขอเข้าไปหน่อย" - มันมาทำอะไรที่นี่
"ไม่งั้นฉันจะเป่า… ฮึ่ย! ฉันจะพ่น… ฮ้า!
แล้วจะพังบ้านแกให้ราบ"
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ขอบคุณ
สภาพนายดูไม่จืดว่ะ
- แล้วหนักหัวใคร - "หนักหัวใคร" เหรอ ไปบอกกิลกูดดูสิ
หมอนั่นบอกว่าคางฉันเหมือนรูตูดลาว่ะ
ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเคยเจอนายมาก่อน
ก็เคยไง เมื่อไม่กี่คืนก่อน ที่เพนต์เฮาส์ของซิลเวอร์เมน
ฉันร้องเพลงที่ซ้อมร้องให้นายฟังไง ทำไม ไม่ชอบเหรอ
ไม่ใช่ๆๆ ฉันหมายถึงก่อนหน้านั้นน่ะ
นายเคยไปนอนกับเมียชาวบ้านผิดคนละมั้ง
แล้วนี่เกิดบ้าอะไรขึ้นกับนายล่ะ
ฉันไปถ่ายรูปสามีของผู้หญิงคนนั้นมาน่ะสิ
นายต้องการอะไร
เขา
ลุกได้แล้ว บอสอยากคุยกับนาย
คุยกับฉันแบบคุยถึงตาย หรือแค่คุยเฉยๆ
ฉันจะได้รู้ว่าควรสั่งเสียเพื่อนยังไงดี
ฉันว่านายยังไม่ต้องรีบแบ่งสมบัติ ที่มีอยู่แค่จิ๊บจ๊อยนั่นหรอก
ลุกขึ้น
เออๆ ไปแล้วๆ ขอหยิบเสื้อโค้ทก่อน
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเราจะทำให้นายอุ่นจนร้อนฉ่าเลย
สไปเดอร์-นัวร์: ไอ้แมงมุมพันธุ์นรก
นี่ ไรลีย์ ฟังอยู่หรือเปล่า
ประเด็นคือบอกผมดีๆ ก็ได้
นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก
ก็เป็นสิ
แต่เรื่องนี้มันด่วนน่ะ
ฉันปล่อยให้เพื่อนแกเที่ยววิ่งพล่านไปทั่วเมือง
ตัดกำลังความได้เปรียบของฉันไม่ได้
เพราะงั้นแกช่วยยกหู โทรหาไอ้แมงมุม เพื่อนแกหน่อย
ไม่อะ ไม่เอาดีกว่า
ว่าไงนะ
ผมไม่มีอารมณ์จะคุยกับไอ้แมงมุม
หมอนั่นมันคุยด้วยยากจะตาย ยิ่งทางโทรศัพท์ยิ่งแล้วเลย
"เฮ้ยแก ถอดหน้ากากหน่อยดิ คนอื่นฟังไม่รู้เรื่องเฟ้ย"
นี่แกเล่นตลกอะไรอยู่ หรือฉันตามมุกแกไม่ทัน
เปล่า นี่พูดจริง
ครึ่งนึงที่มันพูดน่ะ ผมไม่เข้าใจสักนิด
คุณก็เห็น มันเอาถุงเท้าโง่ๆ มาสวมหัวไว้
ฉันบอกแกแล้วตั้งแต่วันแรกที่เจอ
ไอ้ความปากแจ๋วของแกเนี่ย วันนึงจะตายเพราะปาก
วันนี้น่าจะเป็นวันตายของแก
ไม่หรอก คุณต้องการผม นี่คือการเจรจานะ
คุณต้องการไอ้แมงมุม เพราะงั้นคุณต้องการผม
เรส อิปซา โลคูเตอร์…
ผมพูดละตินไม่เป็นนี่หว่า
อีกอย่างข่าววงในบอกว่านายกฯ มอร์ริสก็สนใจ
คุณแมงมุมเหมือนกัน
โอ้โฮ กระเป๋าหนักกันทั้งนั้นแฮะ
นักสืบดวงตกอย่างผมควรจะทำยังไงดีน้า
ก็ได้ งั้น 500 เหรียญ
No comments yet. Be the first to leave one.