Love Story

.این داستان الهام‌گرفته از رویدادهای واقعی است، اما شامل عناصر تخیلی هم می‌شود .هرگونه شباهت به افراد یا نهادهای واقعی صرفاً برای اهداف نمایشی است

‫یالا، فرایدی.

‫غذای فرایدی رو برداشتی، آره؟

‫- اندازه‌ی سه شب هست؟ ‫- آره.

‫- و اسباب‌بازی‌های جویدنی‌ش؟ ‫- آره.

‫- و قطره‌ی گوشش؟ ‫- آره.

‫پتوی کوچولوش هم برداشتی؟

‫- آره. ‫- آبیه رو، نه قرمزه رو ها.

‫- اون یکی پر از جیش شده. ‫- آره، می‌دونم.

‫یالا، رفیق.

‫اوه، گوه توش. یادم رفت...

‫کیف پولت رو؟

‫هر روز همینه.

‫من بدون تو چیکار می‌کردم؟

‫بیا، با من راه بیا.

‫- جان... ‫- نه، من خیلی قدم بلنده.

‫اصلاً تو رو نمی‌بینن.

‫آره، خب منم همینطور.

‫یالا، خودت که روال کارو می‌دونی. ‫تو اول برو، منم پشت سرت میام.

‫برای دوربین‌ها قشنگ لبخند بزن.

‫خیلی خب. بیا، فرایدی.

‫بیا.

‫جان! جان، جان!

‫جان!

‫- لبخند بزنین! ‫- ایشون فرایدی هستن.

‫سلام.

‫ « داســـتـــان عـــاشـــقانــــه » جــان اف کــنــدی جــونــیــور و کــارولــیــن بــســت

‫زنگ می‌زنم به "پیج سیکس" ‫و می‌خوام که حرفشون رو پس بگیرن.

‫یعنی، نوشتن اسم "کارولین" چقدر سخته؟

‫- باز رفتی تو "پیج سیکس" ؟ ‫- وای، نه.

‫"کارول بِسِت" دوباره تو "پیج سیکس" بود.

‫ظاهراً دیده شده که تو رستوران "بابی" ‫داشته با جان عشق‌بازی می‌کرده.

‫دفعه‌ی قبل هم بهت گفتن کارولاین.

‫روزنامه‌نگاری‌شون افتضاحه.

‫من ترجیح می‌دم اسمم رو غلط بنویسن.

‫هرچی کمتر بهمون علاقه نشون بدن، ‫بهتره.

‫آره، خب، وقتی دایانا تازه با چارلز قرار ‫می‌ذاشت، هیچ‌وقت اسمش رو درست نمی‌گفتن،

‫و الان محبوب‌ترین عضو خانواده‌ی سلطنتیه.

‫تو قراره بشی ‫پرنسس مردم آمریکا.

‫که این یعنی ما می‌شیم ‫ندیمه‌های تو.

‫شما دوتا دیوونه‌اید.

‫من می‌خوام تا جای ممکن از اون شلوغی‌ها ‫دور باشم.

‫ما تو یه وضعیت خیلی خوبی هستیم.

‫وضعیت خوب؟

‫عزیزم، شما خونه و سگ مشترک دارید.

‫این دیگه رسماً مثل ازدواج سفید می‌مونه.

‫آره، آماده‌ای شش تا بچه‌ی وطن‌پرست ‫پس بندازی که همه‌شون عاشق قایق باشن؟

‫ما هنوز راجع‌به هیچ‌کدوم ‫از این چیزا حرف نزدیم.

‫ولی من هیچ‌وقت این‌قدر خوشحال نبودم.

‫آخی.

‫این آخر هفته می‌رم "هایانیس پورت" ‫تا بقیه‌ی خانواده‌ش رو ببینم.

‫برو بابا.

‫خفه شو!

‫کارولین.

‫- حاضره. ‫- آره.

‫اوه. انگار پرنسس ما ‫داره دوباره سیندرلا می‌شه.

‫میشه لطفاً به کاساندرا یادآوری کنی ‫که هرکدوم از اون جنس‌های رنگ و وارنگمون

‫باید ته مغازه قایم بشن،

‫و اگه چشمم حتی به یه ودکا کرنبری بیفته...

‫امروز بعدازظهر بهش زنگ می‌زنم.

‫وضعیت مهمون‌هایی که جواب دادن چطوره؟

‫عالیه.

‫لیست تماس‌هام پر شده از مدیربرنامه‌های ‫سیریشی که دنبال دعوت‌نامه هستن، پس...

‫منتظر دوست‌پسرت هم باشیم؟

‫مطمئن نیستم.

‫الان سرش خیلی با راه‌اندازی ‫مجله‌ی "جورج" شلوغه، پس...

‫اوه، مطمئنم می‌تونی ‫یه شب بکشیش بیرون.

‫تازه یکی هم بهم بدهکاره.

‫بابتِ؟

‫خب، بابت آشنا کردن شما.

‫اگه من نبودم، احتمالاً هنوز ‫با مایکل برگین یواشکی می‌پلکیدی.

‫یه گندبازاری شده که نگو.

‫ما بیشتر از ۱۵۰ صفحه تبلیغات داریم

‫و هیچ محتوای کوفتی‌ای نداریم ‫که بذاریم بینشون.

‫هی، جان، این آزمون وکالت نیست، ‫باشه؟ سه بار فرصت نداری.

‫ما واسه راه‌اندازی این ‫مجله فقط یه شانس داریم.

‫باشه، این چه بوی گندی‌ایه؟

‫سگت کنار دستگاه کپی خرابکاری کرد.

‫وای، گوه توش. شرمنده، رزماری. ‫تمیزش می‌کنم.

‫من انجامش می‌دم. ‫من گندکاری‌های دیگه تو رو هم جمع می‌کنم.

‫چه زنی.

‫باید حقوق رزی رو زیاد کنیم؟ ‫واقعاً داره سنگ‌تموم می‌ذاره.

‫می‌دونی، داره آخر هفته ‫از فرایدی مراقبت می‌کنه

‫- با اینکه خودش آدمِ گربه‌بازیه؟ ‫- اضافه حقوق؟

‫ما ممکنه تا یه ماه دیگه شرکتی نداشته باشیم.

‫فکر نمی‌کنم این‌قدر استرس داشتن ‫برات مفید باشه.

‫آره خب، منم فکر نمی‌کنم ‫این‌قدر شل گرفتنت مفید باشه.

‫کون لقت. منم به اندازه‌ی تو اهمیت می‌دم.

‫خوبه.

‫پس ازت می‌خوام تا زمان انتشار ‫بترکونی و با تمام توان کار کنی.

‫شب‌بیداری بکش، آخر هفته‌ها کار کن. ‫همین الان شروع کن.

‫عالیه، پایم. بشین.

‫فقط نفس بکش، باشه؟

‫ریلکس باش.

‫وای خدا، این خوبه.

‫- خیلی خب. نفس بکش، رفیق. ‫- باشه. باشه.

‫خیلی خب، حالا باید عکس جلد رو انتخاب کنی.

‫هری چندتا گزینه از سیندی فرستاده. ‫من اونایی که خوشم اومد رو علامت زدم.

‫ایول. به کارولین نشونشون می‌دم ‫ببینم نظر اون چیه.

‫اوه. خوبه. من قطعاً نظر ‫دوست‌دخترت رو می‌خوام.

‫سیندی ایده‌ی اون بود.

‫ببخشید دیر کردم.

‫چه حلال‌زاده.

‫چه خبر، پیشی؟

‫اگه زود راه نیفتیم، ‫می‌خوریم به ترافیکِ جمعه،

‫و اون‌جوری، ‫بهتره کلاً بذاریم فردا بریم.

‫- سلام. ‫- جان.

‫داری می‌ری؟

‫خب، دارم کارولین رو می‌برم "هایانیس پورت".

‫دوشنبه برمی‌گردم. ریلکس باش.

‫رزماری، خیلی بی‌آزاره، عاشق توپ‌بازیه.

‫سلام پسرِ شیرین. سلام.

‫بهش یه کم مرغ بده، حالش خوب می‌شه.

‫ببخشید، من... فکر کردم بهت گفته.

‫معلومه که نگفته.

‫ولی هی...

‫از سفر لذت ببرین. اونجا خوش می‌گذره.

‫امیدوارم اطلاعاتت درباره‌ی ‫سیاستِ روز رو به‌روز کرده باشی.

‫اینجا فوق‌العاده‌ست.

‫- خوبی؟ ‫- آره، آره.

‫فقط می‌خوام این آخر هفته عالی باشه.

‫ولی خانواده‌ی من خیلی‌ان.

‫نه بابا.

‫یعنی، نمی‌تونه بدتر از ‫مهمونی کارولاین و اد باشه، مگه نه؟

‫جان، به خدا قسم، اگه یه ‫تولد دیگه باشه، می‌کشمت.

‫نه. نه، فقط... اینه که... ‫قراره آدم‌های زیادی اونجا باشن.

‫خب، من هیجان دارم که اتل رو ببینم.

‫بهش نگو اتل.

‫بگو، "خانم کندی".

‫باشه.

‫چیز شخصی‌ای نیست. ‫اتل فقط یکم جدی و سنگینه،

‫مخصوصاً الان که مادرم دیگه نیست، بیشترم شده.

‫الان دیگه اون مادرسالار بی‌چون‌وچراست.

‫انگار بوی ترس رو حس می‌کنه، می‌دونی؟

‫- حالا دیگه نگران شدم. ‫- نه، نباش.

‫اصلاً بلد نیستی به آدم روحیه بدی.

‫کارت عالی قراره باشه.

‫باورم نمی‌شه اینجایی.

‫سلام.

‫اینم از دردونه‌ی فامیل.

‫ولم کن بابا.

‫کارولین، این پسرخالم دیوه.

‫کارولین، یه سوال مهم، چرا داری با ‫گشتن با پسرخالم کسر شأن می‌کنی؟

‫می‌دونی، اون نه تنها یه بازیگر شکست‌خورده‌ست، ‫بلکه یه وکیل شکست‌خورده هم هست؟

‫آره، به حرف این کله‌پوک گوش نده.

‫می‌دونی تا ده سالگی جاشو خیس می‌کرد؟

‫حواست باشه، ‫اتل نمی‌ذاره زوج‌ها پیش هم بشینن.

‫می‌گه این کار باعث می‌شه ‫جلوی گرم شدنِ بحث گرفته بشه.

‫- آها. باشه. ‫- اون همین‌جا پیش من می‌مونه.

‫انگار قوانین شامل حال آقای مجله‌دار نمی‌شه.

‫نهایت هنرت همین بود؟

‫جان، ویژه‌نامه‌ی لباس شنا هم دارین؟

‫زوج‌ها پیش هم نمی‌شینن.

‫عیبی نداره.

‫می‌تونم از پس شام خوردن ‫تو فاصله‌ی یک و نیم متریت بربیام.

‫چه مکافاتی.

‫آره، خب، مجله‌ی جورج. جورج.

‫عکسِ وسط مجله چی؟

‫سلام، من جو هستم.

‫- کارولین. ‫- ایشون هم مایکل هستن.

‫- خوشبختم. ‫- اون تنها اومده

‫- چون زنش ازش متنفره. ‫- خیلی بامزه بود.

‫نه. بچه‌هامون مریضن، برای همین ‫تو خونه مونده تا ازشون مراقبت کنه.

‫چرا به اون پرستار بچه‌ای که ‫این‌قدر دوسش داری نمی‌گی مراقبشون باشه؟

‫کارولین، بیا پیش ما بشین.

‫کیتی.

‫ببخشید.

‫- این کارا است. ‫- سلام.

‫کارولین.

‫سلام به همگی.

‫خب، خبر بد اینه که

‫آشپز به طرز فجیعی گند زده ‫به دسر پودینگ نون بریوش و بوربن ما،

‫ولی خبر خوب اینه که الان ‫یه عالمه بوربن اضافه داریم

‫که امشب باید خورده بشه.

‫امیدوارم بعضی‌هاتون پایه‌ش باشین.

‫جان، میشه لطفاً دعای سفره رو بخونی؟

‫حتماً.

‫خدایا، به ما و این نعمت‌هایی که ‫قراره بخوریم برکت بده...

‫از کرم و بخشش خودت.

‫به حق مسیح، پروردگار ما. آمین.

‫- آمین. ‫- آمین.

‫آمین.

‫- عالی بود، جان. ‫- ممنون.

‫خیلی خب.

‫هم‌اتاقیم تو دانشگاه ولزلی ‫رفت تو کار روابط عمومی

‫تا بتونه یه شوهر پولدار ‫پیدا کنه و کار رو ول کنه.

‫نه. نه، من این‌طوری ‫نیستم. من عاشق کار کردنم.

‫خب، اگه شغل منم دید زدن مردهای جذاب ‫و نیمه‌لخت بود، منم عاشق کار کردن می‌شدم.

‫من لباس زیرشون رو انتخاب می‌کنم. ‫اونا مثل عروسک‌های کِنِ من می‌مونن.

‫خب، با یه فرق خیلی بزرگ.

‫اوه. کارولین، همون چیزی که قبلاً ‫به من گفتی رو به کارا هم بگو.

‫راجع‌به فلسفه‌ی قرار گذاشتنت؟

‫باهاشون بگرد، تربیتشون کن، بندازشون دور.

‫- وای خدای من! ‫- باهاشون بگرد، تربیتشون کن، بندازشون دور.

‫- عاشق این حرفم. ‫- عالی نیست؟

‫- وای... ‫- معرکه‌ست.

‫ببخشید، کارولین. سردته عزیزم؟

‫بله، دارم به شما نگاه می‌کنم.

‫سردت... سردت شده؟

‫نه، اتل.