Ancient Aliens

‏دانش باستانی‌ای ‏که هیچ توضیحی برایش نیست...

‏مردم باستان چطور ممکن بود

‏سن زمین را بدانند

‏آن هم هزاران سال پیش؟

‏...روایت‌هایی ‏از دیدارکنندگانی از جهانی دیگر...

‏اسطوره‌شناسی ‏هندو

‏پر از موجودات قدرتمندی است

‏که فناوری پیشرفته دارند.

‏...و پیوندهایی با تمدنی خارق‌العاده

‏که تاریخ آن را فراموش کرده است.

‏تمدن ‏درهٔ سند

‏به‌شکلی باورنکردنی ‏پیچیده و پیشرفته بود.

‏بااین‌حال، ‏ما هیچ‌چیز از آن نمی‌دانستیم.

‏آیا ممکن است

‏کهن‌ترین نوشته‌های هند

‏رازهای گذشتهٔ فرازمینی ما را در خود داشته باشند؟

‏همهٔ این روایت‌های باستانی

‏ریشه در واقعیت دارند.

‏آن‌ها این‌ها را ننوشته‌اند ‏چون عادی بوده،

‏نوشته‌اند چون خارق‌العاده بوده است.

FILAMINGO-INTRO

‏حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی ‏«فیلامینگو» ‏تقدیم می‌کند

‏این کشور با بیش از ‏۱٫۴ میلیارد نفر جمعیت،

‏پرجمعیت‌ترین کشور جهان است.

‏و حدود ۸۰ درصد ‏مردم اینجا

‏پیرو کهن‌ترین دین زندهٔ جهان‌اند...

‏...هندوئیسم.

‏تنوع بسیار زیادی وجود دارد

‏در سنت هندو.

‏یک راه واحد برای هندو بودن وجود ندارد.

‏در هندوئیسم ‏مفاهیم مهمی وجود دارد.

‏یکی از چیزهایی که هندوئیسم را

‏از ادیان دیگر متمایز می‌کند این است که ‏زندگی فقط یکی نیست،

‏بلکه زندگی‌های متعددی وجود دارد.

‏به دنیا می‌آیی، زندگی می‌کنی،

‏می‌میری و دوباره متولد می‌شوی.

‏ما به چرخهٔ پیوستهٔ

‏تولد و مرگ باور داریم.

‏پس این زندگی فقط ‏به کارهایی که همین‌جا می‌کنیم محدود نیست.

‏چیزی را از گذشته ‏با خودم به این زندگی آورده‌ام.

‏هدف معنوی همهٔ هندوها این است که رها شوند

‏از چرخهٔ بی‌پایان تناسخ.

‏این رهایی با پیروی از مفاهیم

‏دارما و کارما به دست می‌آید.

‏مردم اصطلاح‌های کارما و دارما را

‏در هندوئیسم می‌شناسند.

‏این ایده که هر انرژی، می‌دانید،

‏کنشی مشخص به دنبال دارد؛ ‏این می‌شود کارما.

‏دارما یعنی هرکسی ‏وظیفه‌ای مشخص دارد،

‏چیزی که باید در زندگی ‏دنبالش کند.

‏نحوهٔ زندگی‌ات روی این اثر می‌گذارد که ‏در جهان بعدی چگونه دوباره متولد شوی

‏یا زندگی بعدی، ‏یا بعدی و بعدی.

‏بخش بزرگی از آن ‏دربارهٔ عمل انسان است؛

‏این‌که قرار است چه کار کنی؟

‏این راهی است برای رهایی

‏از چرخهٔ مرگ و تولد دوباره.

‏این‌که دین هندو دقیقاً ‏چه زمانی و کجا

‏پدید آمده، یک معماست؛

‏اما قدیمی‌ترین منبع شناخته‌شده، ‏مجموعه‌ای است

‏از متون سانسکریت به نام «وداها».

‏واژهٔ «ودا» در سانسکریت ‏به‌معنای «دانش» است.

‏بنابراین پیوند نزدیکی وجود دارد

‏با نوع ویژه‌ای از ‏خِرد یا دانش

‏که از طریق وداها منتقل می‌شود.

‏وداها می‌آموزند که اطلاعات

‏موجود در آن‌ها مستقیماً منتقل شده

‏از خدایان به کسانی که «بصیران» نامیده می‌شدند.

‏بصیران نقش واسطه را داشتند،

‏و وقتی توانستند ‏این اطلاعات را دریافت کنند،

‏آن را به شاگردانشان منتقل کردند

‏و به این شکل بود که ما

‏با رازهای جهان آشنا شدیم.

‏علاوه بر مفاهیمی

‏مثل تناسخ و کارما،

‏وداها مجموعه‌ای گسترده ‏از خدایان هندو را توصیف می‌کنند.

‏در میان آن‌ها سه خدای اصلی هستند:

‏برهما،

‏ویشنو و شیوا.

‏برهما خدای آفرینش است،

‏که اغلب با چهار سر و چهار دست ‏سوار بر یک قو تصویر می‌شود.

‏ویشنوی آبی‌پوست

‏نگهدارنده و محافظ جهان است.

‏و شیوا هم خدای ویرانی است ‏و هم تولد دوباره،

‏و با چشم سومی تصویر می‌شود.

‏اما این‌ها فقط سه تا هستند

‏از میلیون‌ها خدای هندو.

‏در هندوئیسم

‏۳۳۰ میلیون خدا وجود دارد.

‏و به همان تعداد ‏الهه هم هست.

‏پس خدایان و الهه‌های بسیار زیادی دارد.

‏طبق سنت هندو،

‏در دوره‌های مختلف تاریخ، ‏این موجودات قدرتمند

‏در کنار انسان‌ها زندگی کرده‌اند.

‏خدایان

‏احساسات گوناگون موجودات هوشمند را نشان می‌دهند.

‏عصبانی می‌شوند، افسرده می‌شوند،

‏به جنگ می‌روند...

‏...و ویرانی عظیمی به بار می‌آورند.

‏عاشق می‌شوند و ازدواج می‌کنند.

‏گاهی حتی ازدواج می‌کنند

‏با انسان‌ها ‏و نیمه‌خدایانی به دنیا می‌آورند.

‏وقتی روی زمین نیستند،

‏خدایان در قلمروهای دیگری ‏به نام «لوکا» اقامت دارند.

‏لوکاها ‏جهان‌های متفاوتی هستند.

‏هفت جهان بالای ماست

‏و هفت جهان هم زیر ما.

‏و اگر این جهانِ فعلی را هم ‏یک لوکا حساب کنیم،

‏در مجموع می‌شود پانزده تا.

‏و هرکدام از این جهان‌ها ‏ساکنان متفاوتی دارند.

‏با اینکه میلیون‌ها خدا

‏در مجموعهٔ خدایان هندو وجود دارد،

‏بسیاری فقط یک خدای مشخص را ‏برای پرستش انتخاب می‌کنند.

‏تندیس‌های این موجودات ‏اغلب در خانه نگهداری می‌شود

‏و مثل اعضای زندهٔ خانواده ‏با آن‌ها رفتار می‌کنند.

‏و ایدهٔ ارتباط با خدایان

‏هزاران سال قدمت دارد.

‏در روایت‌های باستانی وداها،

‏خدایان با انسان‌ها تعامل دارند،

‏هدایتشان می‌کنند و نقشی حیاتی ‏در شکل‌گیری تمدن دارند.

‏در سنت هندو،

‏خدایان به زمین آمدند

‏و بر امور انسان‌ها تأثیر گذاشتند.

‏و نکتهٔ جالب این است که

‏دقیقاً همین داستان را

‏در میان‌رودان باستان هم می‌بینیم،

‏جایی که گفته می‌شود ‏خدایان آنوناکی

‏اصول اولیهٔ تمدن را به ما آموختند.

‏این را در فرهنگ‌های دیگر هم می‌بینیم؛

‏مثلاً مصر باستان.

‏در آمریکای میانه هم ‏از موجودات آسمانی گفته می‌شود

‏که به زمین آمدند ‏و انسان را دگرگون کردند.

‏پس چیزی که اینجا می‌بینیم ‏یک همانندی است

‏که در سنت‌های سراسر جهان دیده می‌شود.

‏امروز بیش از یک میلیارد ‏پیرو هندو

‏همچنان رابطه‌ای قوی ‏با خدایان دارند

‏که در متون باستانی ودایی ‏توصیف شده‌اند.

‏در سنت هندو،

‏این خدایان باستانی ‏صرفاً موجوداتی

‏نمادین یا اسطوره‌ای محسوب نمی‌شوند.

‏آن‌ها موجوداتی ‏از گوشت و خون دانسته می‌شوند

‏که از آسمان فرود آمدند ‏و واقعاً وجود داشتند.

‏طبق نظریهٔ فضانوردان باستان،

‏همهٔ این روایت‌های کهن ‏دربارهٔ خدایان هندو

‏ریشه در نوعی واقعیت دارند

‏که زمانی شاهدش بوده‌اند.

‏یکی از اصول کلیدی ‏نظریهٔ فضانوردان باستان

‏این است که سنت‌های دینی سراسر جهان ‏الهام گرفته‌اند

‏از تعامل‌هایی که نیاکان ما

‏با دیدارکنندگان فرازمینی داشته‌اند.

‏و شاید هندوئیسم ‏از همه قانع‌کننده‌تر باشد...

‏...چون داستان‌های خدایان

‏شبیه گزارش‌هایی از موجودات ‏جهانی دیگر هستند

‏که فناوری پیشرفته دارند.

‏اسطوره‌شناسی هندو واقعاً شبیه

‏عجیب‌ترین داستان‌های ‏علمی‌تخیلی امروز است.

‏پر است از انواع نیمه‌خدایانی

‏که وسایل پرنده‌ای داشتند ‏به نام «ویمانا»،

‏و سلاح‌هایی بسیار پیشرفته

‏که در صورت لزوم ‏می‌توانستند شهرهای کامل را نابود کنند.

‏با اینکه بیشتر پژوهشگران جریان اصلی

‏این روایت‌ها را استعاری می‌دانند،

‏بسیاری از هندوهای مؤمن ‏آن‌ها را شرح رویدادهای واقعی می‌دانند.

‏باید احتمال این را باز بگذاریم

‏که وداها در واقع

‏گزارش شاهدان عینی ‏از این موجودات عجیب را توصیف می‌کنند

‏که هزاران سال پیش ‏از آسمان فرود آمدند.

‏آیا ممکن است وداها ‏و دیگر متون اولیهٔ هندو

‏سندی تاریخی باشند

‏از تماس با فرازمینی‌ها ‏در گذشته‌ای دور؟

‏نظریه‌پردازان فضانوردان باستان ‏می‌گویند بله،

‏و معتقدند شواهد بیشتری را می‌توان یافت

‏با بررسی فناوری شگفت‌انگیز

‏خدایان.

‏بیش از سه هزار سال است که

‏بنیان هندوئیسم ‏با دقت حفظ شده

‏در کهن‌ترین متون سانسکریت هند.

‏قدیمی‌ترینشان چهار کتابی هستند ‏که «وداها» نام دارند،

‏اما دست‌نوشته‌های دیگری هم هست

‏که این آموزه‌ها را بسط می‌دهند.

‏علاوه بر وداها،

‏حماسه‌ها را هم داریم.

‏و دو حماسهٔ بزرگ عبارت‌اند از ‏«مهابهاراتا»،

‏که معنای تحت‌اللفظی‌اش می‌شود ‏«داستان بزرگ بهارات».

‏«بهارات» نامی باستانی برای هند است.

‏بعد هم «رامایانا» را داریم.

‏بسیاری از رویدادهای ‏این حماسه‌ها

‏خدایان هندو را در خود دارند، ‏که به

‏گروه‌های جداگانه تقسیم می‌شوند.

‏بالاترین گروه «دِواها» هستند،

‏که تثلیث برهما، ویشنو و شیوا ‏را دربر می‌گیرد،

‏و همچنین دیگر خدایان برجستهٔ هندو

‏مثل گانشا، هانومان و ایندرا.

‏وقتی به متون مقدس

‏هندوهای باستان نگاه می‌کنیم، ‏می‌بینیم که

‏تعامل انسان با دِواها را توصیف می‌کنند،

‏و اینکه دِواها کم‌کم ‏به انسان یاد می‌دهند چطور

‏از انواع چیزها استفاده کند؛ ‏مثلاً ساخت سلاح

‏و دانش ستاره‌شناسی و ستارگان و غیره.

‏جالب اینکه روایت‌های هندو ‏دربارهٔ دِواها

‏تقریباً با نژادی از موجودات الهی ‏یکسان‌اند