The Legend of Vox Machina

ฟังนะ ไพกี้

เจ้ากับข้า เราเป็นเพื่อนซี้กัน

และจะเป็นตลอดไป

ว่าไง ไพค์…

ถึงเวลาที่เจ้าต้องตอบแล้ว

ธาร์ แอมฟาล่า กัดกินอยู่ใต้บ้านเราตลอดเวลาที่ผ่านมา

สรุปแล้วข้าคงไม่ได้ระแวงไปเอง

โอเค แผนการบุก

หาตัวไพค์ ปิดออร์บไวต์สโตน

และปล่อยให้พระองค์ผู้กระซิบ และพวกที่เหลือเน่าตายอยู่ที่นี่

แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่าไพค์อยู่ไหน

แวกซ์

- เจ้าโอเคมั้ย - แวกซ์

เกิดอะไรขึ้น

แผลมันแพร่กระจายแล้ว

พี่ชาย

เดี๋ยว นั่นมัน…

เวรเอ๊ย เจ้าเป็นไรมั้ย

นางอยู่ที่นั่น

ใคร ที่ไหน

เส้นด้ายแห่งโชคชะตาของนาง ข้าเห็นแล้ว

ข้าเห็นทั้งหมดแล้ว

ไพค์ แต่ได้ยังไง

ทุกอย่างแตกต่างไปเมื่ออยู่ที่นี่ ชัดเจนขึ้น

แผลนี้เป็นของขวัญ

แต่ผู้คุมบอกว่าเจ้าจะตาย ถ้าเจ้าเผชิญหน้ากับพระองค์ผู้กระซิบ

เราไว้ใจมันไม่ได้

ตราบใดที่มันช่วยให้เราหาไพค์ได้ ข้าว่าเราใช้มันเถอะ

ดูอีกที ทิศทางไหน

ตรงไปเลย

เดี๋ยว ตอนนี้มีอย่างอื่นอีก

บางอย่างที่มืดมน

เส้นด้ายที่ถูกตัด

กำลังเคลื่อนที่อย่างเร็ว

ข้างหลังเจ้า

เวกซาเลีย

กร็อก ข้าขอโทษจริงๆ

ข้าเป็นคนที่แย่มาก

และที่แย่กว่านั้น เป็นเพื่อนที่แย่มาก

ข้าอยากช่วย อยากเยียวยา

แต่สิ่งเดียวที่ข้าทำคือ สร้างความเจ็บปวดกว่าเดิม

หลายชีวิตต้องถูกพรากไปเพราะวอกซ์มาคินา

และข้าปล่อยให้มันเกิดขึ้น

พวกเขาหมกมุ่นแต่กับเรื่องของตัวเอง พวกเขา…

ลืมไปว่าต่อสู้เพื่อใคร

เหมือนเจ้า…

และสแกนแลน…

และข้า

ทุกคนคิดว่าข้าเป็น "ไพค์ตัวน้อยที่แสนสมบูรณ์แบบ"

มีเทพีเอเวอร์ไลต์คอยนำทางเสมอ

เว้นแต่ข้าไม่ใช่

นางทิ้งข้าไว้ในนรก

นี่เป็นโอกาสของท่าน เทพีเอเวอร์ไลต์

ข้าควรทำสิ่งที่ถูกต้อง แล้วปล่อยให้เพื่อนรักของข้าตาย

หรือไว้ใจพระองค์ผู้กระซิบให้เยียวยากร็อก

และทวดจ๋า และอาจจะทั้งโลก

เส้นทางไหนคือเส้นทางศักดิ์สิทธิ์

เร็วสิ นำทางข้าสิ ขอร้องล่ะ

ตอบมา

อย่างที่คิดไว้เลย

ข้าเลือกเส้นทางไม่ได้ ถ้าทุกหนทางนำไปสู่ที่เดียวกันหมด

วอกซ์มาคินามาถึงแล้ว

ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

แล้วผู้เยียวยาล่ะ

เราต้องการเลือดของนางในพิธี

เดไลลาห์

ข้าเคยช่วยเจ้าผ่านอะไรมามากเหลือเกิน

แต่เจ้ากลับสงสัยข้าในชั่วโมงสุดท้ายนี้เหรอ

ไม่มีทาง ข้ามีศรัทธาที่ไม่มีวันสิ้นสุด

เรามีบางอย่างที่แข็งแกร่งกว่าศรัทธา

เรามีความหวัง

สำหรับการเสียสละของเจ้า เจ้าจะได้รับสิ่งที่ข้าสัญญาไว้

ไซลาสที่รักของเจ้า

แต่สำหรับตอนนี้ จงอดทน

อีกอย่าง สหายอสุรกายของเรา จัดการทุกอย่างได้ดี

กันคนอื่นๆ ออกไป สัตว์เลี้ยงของข้า

เวกซ์

บ้าเอ๊ย

โทษทีนะ

เวกซ์ ไม่

ได้ตัวนางแล้ว

กลูมสตอล์คเกอร์ จงมาหาข้า

ได้ตัวแล้ว ที่รัก

เพอร์ซี่

เดี๋ยว พี่ชายข้าอยู่ไหน

พระองค์ผู้กระซิบฟื้นฟูทุกสิ่ง

เจ้าสัตว์เลี้ยง จัดการเรเวนนี่ให้สิ้นซาก

ผู้คุม ท่านช่วยหน่อยก็ดีนะ

ให้มันได้อย่างนี้สิ

เยี่ยม

นั่นของใหม่นี่นา

เกิดอะไรขึ้น

พี่ชาย

ขอบคุณทวยเทพ

ข้านึกว่าเสียเจ้าไปแล้ว

ระวังนะ เดี๋ยวมันก็ฟื้นกลับมาแล้ว

ที่จริงข้าว่ามันไม่ฟื้นหรอก

ข้าเห็นบางอย่าง

มีหินเงามืดฝังอยู่ในร่างมัน

คงเป็นวิธีที่พระองค์ผู้กระซิบทำให้พวกมันมีชีวิตอยู่

แล้วเจ้าก็เห็นมันเหรอ

ผ่านเสื้อผ้าของมันเหรอ

ใต้ผิวหนังของมันเหรอ

ผู้คุมไม่ได้ฆ่าข้าด้วยแผลนี้

ท่านกำลังเตรียมข้าให้พร้อม

เพื่อช่วงเวลานี้

ถ้ากริชของเจ้าฆ่าพวกมันได้ เราก็หาทางไปหาไพค์ได้

แต่เราต้องผ่านพวกอสูรนั่นไปก่อน

ข้าอาจมีทางแก้แล้ว

เจ้าคนฝึกสัตว์

สายใยระหว่างข้ากับเขาขาดสะบั้น

แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้นี่

เว้นแต่ว่าเขาตายแล้ว

ไหนท่านบอกว่าจะมอบชีวิตนิรันดร์ให้เราได้

ลูกสาวข้า…

จะฟื้นคืนกลับมา

เช่นเดียวกับเจ้าคนใดก็ตามที่สิ้นชีพ

หลังจากที่ข้าจุติแล้ว ทุกอย่างจะเป็นไปได้

หากท่านจุติ

เราจะยังขาดเลือดของผู้ศักดิ์สิทธิ์

และตอนนี้วอกซ์มาคินาก็มาถึงแล้ว

ไพค์ตัวเล็ก อ่อนแอ

เราฆ่าและดูดเลือดมันเองเถอะ

ข้ารักพวกเจ้าทุกคน

แต่เราไม่สามารถพรากการตัดสินใจของไพค์ ที่ทวยเทพได้ปฏิเสธนาง

ไม่งั้นเราก็ไม่ได้ดีไปกว่าพวกเทพ

เพื่อนๆ ข้าอยู่ที่นี่เหรอ

- ไพค์ ข้าไม่รู้… - ที่ไหน

ใจเย็นนะน้อง

ข้าไม่ทำอะไรน้องนะ