The Legend of Vox Machina

จารึกลับเกี่ยวกับการผนึกพระองค์ผู้กระซิบ

หลายศตวรรษก่อน มีพ่อมดผู้น่าเกรงขามได้ท้าทายทวยเทพ

เหล่าเทพได้ส่งผู้กล้ากลุ่มหนึ่ง ไปทำทุกวิถีทางเพื่อปราบพ่อมด

ในถ้ำที่เส้นเวทลึกลับมาบรรจบกัน

เหล่าผู้กล้าใช้เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ และวิญญาณของผู้ล่วงลับ

สร้างแหล่งดูดกลืนพลังเวทย์

วังวนที่กลืนกินพลังเวทมนตร์

ทำให้พ่อมดอ่อนแอลงและสังหารเขาได้

ด้วยอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งความจริง

แต่ศัตรูมีพลังแข็งแกร่งเกินไปที่จะทำลายได้

เมื่อไม่มีทางเลือก เหล่านักรบจึงยอมสละชีพตัวเอง

และขังพ่อมดไว้ในมิติที่รกร้าง ที่เรียกว่า "ธาร์ แอมฟาล่า"

จารึกเกี่ยวกับศึกครั้งนี้ถูกทำลายไปจนเกลี้ยง

หลักฐานเดียวที่ยังเหลืออยู่ คือร่องรอยคริสตัลเนื้อตายทั่วทั้งถ้ำ

และม้วนคัมภีร์เพียงม้วนเดียว ที่คณะสงฆ์ของเราจะปกป้องไว้จนวันตาย

ในนามของโคโบ โซ…

โคโค่ โม…

โคซี่ โฮลเหรอ ฟังดูไม่ใช่นะ

เวรแล้ว ยาเริ่มหมดฤทธิ์แล้ว

กร็อก ตั้งสติหน่อย พระองค์ผู้กระซิบมีจุดอ่อนบ้างมั้ย

ใครคือผู้กล้าพวกนี้

จำไม่ได้ หายไปหมดแล้ว

มีคำถามเยอะแยะเต็มไปหมด

แวกซ์รู้จักคนที่จะตอบคำถามได้

คีคิ ท่านไม่ได้ให้คำตอบได้แบบนั้น

เลิกปกป้องผู้คุมสักที

ข่าวดีก็คือ ในที่สุดเราก็รู้แล้วว่าออร์บคืออะไร

ข่าวร้ายคือ มันเป็นประตู สู่ความชั่วร้ายเหนือคำบรรยาย

เจ้าดูใจเย็นกับเรื่องนี้สุดๆ เลย

เพราะข้ามีไอเดีย

ถ้าสิ่งนี้ขับเคลื่อนด้วยพลังเวทมนตร์ ข้าอาจรู้วิธีหยุดมันได้

- ผ่าม สู่ไวต์สโตน - แทรี่

อันที่จริง พวกเจ้าไปกันก่อนเลย

กร็อกกับข้าต้องตามเบาะแส

จริงเหรอ

หนึ่งในผู้กล้าจากจารึก ข้าเห็นท่านในนิมิตของข้า

และท่านดูเหมือนข้าเป๊ะ

บรรพบุรุษเหรอ

ข้าไม่รู้ แต่ข้าจะสืบให้รู้

กร็อก เราจะกลับบ้านกัน

เวสตรัน ไม่ได้กลับมาที่นี่ตั้งแต่เรื่องเคฟแด็ก

และมังกร เรื่องแบบนั้นจะไม่เกิดขึ้นอีก

แม่เจ้าโว้ย

นี่ข้าเห็นภาพหลอนรึเปล่าเนี่ย

ไพค์ กร็อก

ผู้กอบกู้แห่ง…

กร็อก

ดูสิว่าเจ้าสูงขึ้นขนาดไหน หรือข้าเตี้ยลงกันนะ

ทวดจ๋า เป็นอะไรมั้ย

ทวดดู… เหนื่อยนะ

ก็แค่อายุของข้าน่ะจ้ะ

วิลแฮนด์ เจ้าโง่กะโหลกกะลาเอ๊ย

อายุก็ตั้งสามร้อยสี่สิบห้าปีแล้ว แต่ยังไม่มีสามัญสำนึกตามอายุเลย

บอกให้นะ สภาพเจ้าตอนนี้ ไม่ควรจะไปปีนป่ายคาน

ข้าขอโทษจริงๆ ที่ทำตัวไม่ดี ลุยซ่า

เจ้านี่เป็นเด็กดื้อจริงๆ

ข้าน่าจะโดนตีก้นสักหน่อยนะ

เกิดอะไรขึ้น

ทวดจ๋า ร้ายไม่เบานะเนี่ย

สตูว์

นี่

นั่นสำหรับโรงทานในเมือง

เขาเป็นเจ้านายในครัว แต่ข้าเป็นเจ้านายที่อื่น

ข้าไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนั้น

เราทั้งคู่เป็นอาสาสมัครช่วยฟื้นฟูเมือง

พวกมังกรเวรนั่นถล่มใจกลางเมืองจนยับ

พวกข้าราชการหน้าโง่ที่รับผิดชอบ บอกว่าค่าซ่อมแพงเกินไป

หลังจากที่สูบงบประมาณเมืองไปหมด เพื่อให้ตัวเองรวยอู้ฟู่

ซาบซึ้งใจจริงๆ แล้วก็ปล่อยให้ชาวบ้านอดตาย

แต่ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์คนใหม่ ช่วยให้เราสามัคคีกัน ทำให้เรารวมกันเป็นชุมชน

มื้อค่ำคืนนี้ก็เลยมีเป้าหมายเพื่อการนี้

ข้าขอโทษ

เราน่าจะมาช่วยเร็วกว่านี้

ไร้สาระ พวกเจ้าคือฮีโร่

เขาภูมิใจมาก เจ้าเห็นผ้ากันเปื้อนรึยัง

ทริกฟุตบางคนสู้กับมังกร บางคนก็ซ่อมตึก

หรือไม่ก็ร่วงลงจากตึก

เฮ้ย ข้าอยู่บนผ้ากันเปื้อนด้วย

พูดถึงครอบครัว ข้ามีคำถามเกี่ยวกับญาติคนหนึ่ง

งั้นเจ้าก็มาหาคนแก่ถูกคนแล้ว

เจ้าอยากฟังเรื่องดอร์ดอน ทริกฟุต ที่สร้างเรือใบแห่งฝันให้โอเซนเดด โฮสต์

หรืออลูซ่าที่ปะทะตาต่อตากับฝูงยักษ์ดีล่ะ

- แล้วผู้กล้าของพระเจ้าล่ะ - อะไรนะ

ไม่ คิดว่าไม่มีนะ

ผู้กล้าสุดเจ๋งที่ฆ่าพ่อมด และเคยมีชีวิตเมื่อเนิ่นนานมาแล้วน่ะค่ะ

ข้าขอโทษจริงๆ กร็อก

นี่ ข้าจะตักให้สักถ้วยนะ

ไม่ ไม่รู้จักเลย หนูน้อย

โดตี้ จดลงไปด้วย

"บันดาลใจจากสนามพลังต่อต้านเวทย์ ที่ได้เจอในการหลบหนีอันยิ่งใหญ่ของแทเรี่ยน

เพอร์ซิวัลวางแผนที่จะยุติ การหมุนวนของเจ้าทรงกลมแสนชั่วร้าย"

เอาล่ะ วิทยาศาสตร์เอ๋ย ทำหน้าที่ของเจ้าซะ

ใช่ ใช่แล้ว

แทรี่

ไม่นะ

เวทมนตร์มากเกินไป

ไปได้ไม่สวยเลย

เครื่องจักรทำงานเกินพิกัดเพราะของเวทย์เจ้า

อัญมณีของเจ้ากับโดตี้ จะระเบิดที่นี่จนราบเป็นหน้ากลอง

ออร์บดูดพลังงานเวทย์

ดังนั้นอุปกรณ์ชนิดเดียวกับ ในคลังเอกสารโคบอลต์ควรทำให้หยุดทำงาน

ชะตากรรมของเราพึ่งพาแค่ทฤษฎีไม่ได้ เพอร์ซิวัล

เราไม่มีเวลาแล้ว

จริงด้วย เวกซ์บอกข้าเรื่องอาการของเจ้าแล้ว

นางบอกด้วยว่านางพูดถึงการสมรสของเรา และข้าอยากบอกว่า…

บอกตามตรง ยิ่งพูดน้อยก็ยิ่งดี

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

ข้าแก้ปริศนาออร์บได้แล้ว

โทษที ข้าใส่ของเวทย์เยอะจนน่าตกใจเลยละ

- คีย์เลท - ข้าอ่านเรื่องอาชารีอยู่

เจ้ารู้ว่าพี่ชายข้าป่วย

เวกซ์ ข้าสาบาน ข้าอยากบอกเจ้ามาตลอด…

เราต้องเคลียร์กันหน่อย เจ้ากับข้า

เราจะจัดการเรื่องนี้แบบวอกซ์มาคินา

เราจะสะสางด้วยการดื่ม

โทษที

ยินดีต้อนรับสู่ชุมชนของเรา

ที่นี่วิเศษมาก เห็นแล้วไม่รู้เลยว่าเคยถูกโจมตี

เมื่อเราร่วมมือกัน เราก็แข็งแกร่งกว่าอสุรกายพ่นพิษตัวไหนๆ

ทุกคนถอยไป ขอพื้นที่ให้นางด้วย

นางเป็นอะไร

ปอดมังกร เป็นเรื่องปกติของผู้รอดชีวิต

สารพิษจากลมหายใจของมังกรจะติดค้างอยู่ในปอด

เธียติดอยู่ใต้ซากปรักหักพังหลายชั่วโมง

ไม่ต้องห่วง ข้าอยู่นี่แล้ว

ขอบคุณค่ะ

มาเถอะ เธีย

เดี๋ยวทวดวิลแฮนด์จะหาอะไรมาช่วย

- ข้า… - ดูเหมือนเจ้าต้องดื่มหน่อยนะ

ไม่ต้องห่วง ไม่ใช่น้ำเปล่า

ข้ารักษานางได้ไม่เร็วพอ

เหมือนนางยังถูกไฟคลอกอยู่เลย

ฤทธิ์จากลมหายใจมังกรหายยาก

ต่อให้รักษาได้ ปอดก็เป็นแผลเป็นอีก

เรื่องนี้พวกเราผิดเอง

ในฐานะผู้เยียวยา เจ้าคงทำใจยาก

การต่อสู้กับความตาย ทั้งที่รู้ว่าหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่ยังมีวิธีอื่นที่จะเยียวยาได้

สนใจร่วมวงด้วยมั้ย

ไว้ทีหลัง ข้าต้องมีสติตลอดเวลา

ทีนี้ ก่อนที่เราจะเริ่มกินกัน

ข้าอยากให้เชพเพิร์ด กีเดี้ยนกล่าวอะไรสักหน่อย

เพื่อนเอ๋ย มันง่ายที่จะยอมแพ้ ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก

ง่ายที่จะถามว่า "ทำไม"

ผู้คุมทรงผูกโยงโชคชะตาให้เรา

เทพีเอเวอร์ไลต์เผยเส้นทางสู่การไถ่บาป

แต่เมื่อเรามองไม่เห็นมัน เราต้องเชื่อมั่นในกันและกัน

เพราะเราคือเลือดท่าน

เราคือเลือดท่าน

เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ

เราคือเลือดท่าน

เดี๋ยวก่อน เราจะไปไหนกัน

ไปให้ไกลจากที่นี่ คนพวกนี้เป็นคนชั่ว

พวกมันโจมตีพิธีราชาภิเษกของคีย์เลท บุกไวต์สโตน

แต่พวกเขาดูใจดีมากเลยนะ

หยุดๆ หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ

วางเขาลง เขาต้องการเรา

- วางเขาลง - ไม่ๆ

นี่ไม่ใช่วิถีของเรา

ได้โปรด ใจเย็นกันก่อน

ทุกคนต้องเลือกทางเดินของตนเอง

ลุยซ่า จงมีศรัทธา

ให้พวกเขาเจรจากันเถอะนะ ขอล่ะ

อย่ายุ่งกับทวดข้า

แม้จะเห็นได้ชัดว่า เศษซิกกูรัตที่ตกค้าง…

ช่วยขยายคุณสมบัติในการซึมผ่าน ของเครื่องดูดกลืนพลังเวทย์ได้สูงขึ้นมาก

แต่ก็ไม่อาจทำลาย พลังงานในปริมาณที่มหาศาลขนาดนั้นได้

ต้องใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์น่ะ

มันไม่ใช่วิทยาศาสตร์เลย

เราใช้กลไกทางวิทยาศาสตร์ เพื่อลบล้างออร่าเวทย์มนต์ไม่ได้

เจ้าต้องใช้แหล่งอาคมที่ไม่มีวันหมด เพื่อเปลี่ยนพลังงานเวทย์ให้เป็นพลังงานจลน์

- และนั่นจึงเป็นที่มาของโดตี้ - แทรี่

อะไร

ข้านึกว่าเจ้าเป็นแค่เศรษฐีโง่ ที่สะสมอัญมณีเยอะแยะไม่ใช่เหรอ

แต่ข้าก็เคยสร้างหุ่นยนต์ด้วย

แทเรี่ยน แดร์ริงตันพูดถูก

- ไม่จริงใช่มั้ยเนี่ย - ใช่ โดตี้ จดลงไปด้วย

มันผิดวิสัย แต่ปัญหานี่ก็ผิดวิสัยเหมือนกัน

แทรี่ เดินเครื่องได้

ถอยไป มีโอกาสที่เขาจะระเบิด

โอกาสเล็กน้อย แปดสิบต่อยี่สิบ หรือยี่สิบต่อแปดสิบ