After Life

‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

‪จงเข้มแข็ง

‪ดีกับเพื่อนๆ ของคุณ

‪คุณชอบเวลาคุณทำสิ่งดีๆ เสมอนี่ ใช่ไหม

‪คือ... ต้องยอมรับแหละว่า

‪คุณมักจะทำดีเพื่อขอโทษ ‪เวลาพูดอะไรแย่ๆ แต่...

‪ก็ไม่ได้แย่หรอก แต่จริงใจเกินไปน่ะ

‪ไม่ใช่นโยบายที่ดีที่สุดเสมอไปหรอก

‪อยากกินมื้อเช้าเหรอ

‪ใช่ไหม

‪งั้นก็ไปกัน

‪(ด้วยความระลึกถึงสแตนลีย์ โอลิเวอร์ เพียร์สัน ‪1941 - 2017 สู่สุคติ)

‪(เดอะ แทมบูรี กาเซ็ตต์)

‪- สบายดีไหม ‪- ดี

‪นั่นของเมื่อคืน

‪และเป็นขวดสุดท้ายในบ้านแล้ว

‪ฉันต้องจัดการตัวเองแล้ว ต้องดีขึ้น

‪วันนี้เราจะทำอะไรกัน

‪- ผู้หญิงที่แก่สุดในแทมบูรี ‪- ได้ อายุเท่าไหร่

‪ร้อยปี เธอได้รับโทรเลขจากพระราชินี

‪- นายโอเคไหม ‪- โอเค

‪แค่รู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยดีน่ะ

‪- ไม่เอาน่า เพื่อน นายสบายดีจะตายไป ‪- แค่รู้สึกสมเพชตัวเองน่ะ

‪และรู้สึกผิดด้วย

‪ฉันเจอคนที่ชีวิตแย่กว่าฉันทุกวัน

‪และพวกเขาก็อยู่กับมันได้

‪ฉันจะพยายามอยู่แบบเซนให้มากขึ้น

‪ฉันจะไม่ยอมให้ไอ้พวกเวรทำให้ฉันโกรธ

‪นั่นพุทธศาสนสุภาษิตเหรอ

‪ใช่เลย

‪กับพยาบาลเป็นไงบ้าง

‪เราเป็นแค่เพื่อนกันน่ะ

‪ไม่เป็นไร

‪เธอบอกว่าฉันยังไม่ลืมลิซ่า

‪เธอพูดถูก

‪อย่าปล่อยให้หลุดมือล่ะ ‪เธอไม่รอตลอดไปหรอกนะ

‪ฉันยังคิดถึงลิซ่าอยู่

‪ตลอดเวลา

‪แต่เธอไม่อยากให้ฉันเป็นแบบนี้หรอก

‪ไม่ใช่เจ็บปวดขนาดนี้

‪ฉัน...

‪ค่อยๆ ดีขึ้นทุกวันนะ

‪ไปกันเถอะ

‪รู้สึกยังไงครับ ตอนได้รับโทรเลข

‪อะไรนะ

‪รู้สึกยังไงตอนได้รับโทรเลขจากพระราชินี

‪ก็เหมือนกับที่รู้สึกวันอื่นๆ

‪น่ากลัว เจ็บปวด คิดว่าไม่น่าตื่นขึ้นมาอีกวันเลย

‪แต่พระราชินีเลยนะครับ

‪คนรับใช้ส่งมานั่นแหละ

‪มีอะไรจะแนะนำ ‪ให้คนอายุยืนเหมือนคุณบ้างไหมครับ

‪อย่าอายุยืน มันแย่มาก

‪การมีชีวิตอยู่มันเจ็บปวด

‪นี่คือแต่ละเดือนของฉัน

‪สัปดาห์แรกท้องเสีย

‪อีกสามสัปดาห์ต่อมาเหรอ

‪ฉันอึไม่ออกเลย

‪คุณคงเห็นอะไรมามากนะครับ ตั้งร้อยปี

‪ฉันเกิดในแทมบูรี ฉันจะตายในแทมบูรี ‪หวังว่าจะเร็วๆ นี้แหละ

‪ฉันไม่เคยเห็นห่าอะไรเลย

‪ไม่ต่างกับการเป็นต้นไม้เลย

‪ครอบครัวคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้ครับ

‪ฉันไม่มีครอบครัวหรอก พวกเขาตายหมดแล้ว

‪ครับ แต่คุณมีเพื่อนที่นี่ใช่ไหม

‪พวกเขาไม่ใช่เพื่อน

‪พวกเขาสารเลว

‪พวกเขาทุกคน

‪ฉันเกลียดพวกเขาทุกคน

‪แล้วพอฉันอายุยืนกว่าคนใดคนหนึ่ง

‪พวกเขาก็เอาไอ้สารเลวคนใหม่มาแทน

‪สารเลว

‪- ดีครับ ถ่ายรูปเลย ‪- ได้

‪ยิ้มครับ

‪ห่วยแตก

‪เยี่ยม

‪- สบายดีไหม ‪- ไง

‪จะเป็นไรไหมถ้าผม...

‪แค่เมื่อเช้ารีบออกจากบ้านมากน่ะ

‪ผมรู้ว่าคุณนอนที่นี่

‪ใช่

‪นี่ ตอนนี้ผมย้ายไปอยู่กับจูนแล้ว

‪แฟลตผมก็เลยปล่อยว่างไว้เฉยๆ

‪และมันเป็นบ้านสงเคราะห์ ผมเลยไม่อยากทิ้งไป

‪คุณไปอยู่ได้นานเท่าที่ต้องการเลยนะ

‪นั่นมีความหมายความ ขอบคุณ เลนนี่

‪ว่าแต่เกิดอะไรขึ้น

‪ฉันคิดว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเฉพาะเจาะจงหรอก

‪ฉันว่าเธอแค่ต้องการเวลา ‪พักหายใจลึกๆ และ...

‪คิดหาทางทุกอย่าง และ ใช่...

‪ฉันให้ช่วงเวลานั้นกับเธออยู่

‪ช่วยผมเป็นการตอบแทนได้ไหม

‪ผมโดนจูนกดดันมา ให้หาที่ฝึกงานให้ลูกเธอ

‪เราจ้างไม่ไหวหรอก

‪- เสียใจด้วย ‪- ไม่ แค่ฝึกงาน ไม่ต้องให้เงิน

‪ผมว่าเธอแค่อยากให้เขาออกจากบ้านน่ะ

‪อ้อ

‪ได้สิ ได้เลย

‪- เยี่ยมเลย ‪- ได้

‪ผมจะบอกจูนนะ

‪ขอบคุณ แมตต์

‪ขอบคุณ เลนนี่

‪หวัดดีค่ะ

‪- หวัดดี ‪- ยุ่งอยู่รึเปล่า

‪ไม่ เข้ามาเลย

‪เสียใจด้วยนะที่ชีวิตแต่งงานของคุณจบลง

‪ขอบคุณ

‪แต่คุณเป็นผู้ชายที่น่ารักมากนะ

‪- โทษนะ อะไรนะ... ‪- ใจดี ฉลาด

‪เนี้ยบ

‪หล่อ

‪สมบูรณ์แบบ

‪ขอบคุณ

‪เรารักษาความสัมพันธ์นี้ไว้ ‪อย่างมืออาชีพจนกระทั่งตอนนี้

‪และฉันซาบซึ้งใจค่ะ

‪แต่ฉันแค่อยากให้คุณรู้ว่าถ้าคุณจีบ ฉัน...

‪จีบเหรอ

‪ใช่ นั่นแหละ

‪ฉันชอบคุณมาตลอดนะ

‪ดังนั้นถ้าคุณอยากจะ...

‪เจอกัน...

‪นอกที่ทำงาน...

‪ไปเที่ยวกัน

‪ฉันก็พร้อมนะ

‪เหรอ

‪แล้วเจอกันค่ะ

‪อย่านั่งเก้าอี้ฉันนะ

‪นายโอเคไหม

‪แคทเพิ่งมาบอกว่าเธอชอบฉัน

‪ก็ดีนี่

‪ไม่ เธอชอบแบบนั้นนะ

‪นายอายุ 13 หรือไง

‪มันอึดอัดใจน่ะ

‪ไม่ต้องกังวลหรอก

‪โอเค

‪แล้วนายล่ะ นายโอเคไหม

‪โอเค ฉันพยายามอยู่แบบเซนให้มากขึ้น

‪โห โอเค

‪จะบอกให้นะ

‪นายควรไปเรียนทำสมาธิที่ฉันไปหลังเลิกงานนะ

‪ทุกวันอังคาร

‪มันเป็นโยคะนิดๆ

‪อย่าส่ายหัวสิ นายยังไม่ได้ฟังเลยว่ามันคืออะไร

‪โยคะ เป็นวิชาปรัชญาหน่อยๆ

‪- ซึ่งนายชอบใช่ไหมล่ะ ‪- ใช่

‪ใช่ งั้นนายคิดว่าไง

‪- อย่าเพิ่ง... ‪- ไม่

‪เถอะน่า

‪ฉันเองก็ทุกข์อยู่เหมือนกันนะ

‪ฉันตัวคนเดียว ฉันนอนบนพื้น

‪นั่นแหละเซน

‪เหมือนคุณมิยากิ พวกเขาชอบพื้น

‪"พวกเขา" เหรอ นาย...

‪ได้

‪- ขอร้องล่ะ ‪- โอ๊ย ให้ตายสิ

‪ก็ได้

‪- ขอบใจ ‪- แค่นี้เหรอ

‪ใช่ ก็...

‪- แค่นั้น ‪- ดี

‪อย่าบอกใครเรื่องแคทนะ

‪ฉันลืมไปแล้วด้วย

‪- เยี่ยมเลย ‪- โอเคนะ

‪- โอเค ดี ฉัน... ใช่ ‪- ดี

‪อย่าบอกใครใช่ไหม

‪(บ้านพักคนชราออทัมนัล ลีฟส์)

‪เห็นไหม ดูน่านับถืออีกครั้งแล้ว

‪- ผมยุ่งด้านหลังนิดหน่อย ‪- หวัดดีครับ

‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดีครับ พ่อ

‪ผมเพิ่งไปสัมภาษณ์ผู้หญิงอายุร้อยปีมา

‪- เหรอคะ ‪- ตลกดี

‪และ...

‪เลนนี่ถามผมว่ากับพยาบาลเป็นไงบ้าง

‪ผมบอกว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน เพราะ...

‪คุณบอกว่าผมยังไม่ลืมลิซ่า

‪แล้วคุณบอกว่าเห็นด้วยรึเปล่าล่ะ

‪ครับ แน่นอน

‪เขาว่าไง

‪เขาบอกว่าผมไม่ควรรอตลอดไป ‪ไม่งั้นจะพลาดโอกาส

‪เพราะงั้น...

‪คุณไม่ได้บอกเขาใช่ไหมว่าฉันชื่ออะไร

‪หมายความว่าไง

‪เขาพูดว่า "กับพยาบาลเป็นไงบ้าง"

‪ผมว่าผมบอกแล้วนะ ‪นั่นไม่ใช่ประเด็นของเรื่องนี้เลย

‪- โจ ‪- อะไรครับ

‪นายคือโจ

‪โจ น้องชายพ่อน่ะเหรอ

‪หวัดดี พวก

‪ผมคล้ายเขาน่ะ ‪เขาตายไปสิบปีแล้วละ แต่ก็นะ...

‪อะไร โจตายแล้วเหรอ

‪จริงด้วย โจตายไปแล้ว เป็นคนน่ารักนะ

‪งั้นนายคือลูกโจเหรอ

‪ผมลูกพ่อไง

‪ฉันคือโจเหรอ

‪ให้ตายสิวะ

‪และขอให้รู้ไว้นะ ‪ฉันไม่ได้ประกาศว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน

‪ตอนฉันบอกว่า ฉันคิดว่าคุณยังลืมเมียไม่ได้

‪ฉันคิดว่ามันอาจจะ ไม่รู้สิ ‪กระตุ้นให้คุณพร้อมขึ้นหน่อยมั้ง

‪ไม่ได้บอกว่า "รู้อะไรไหม

‪ไม่เป็นไร มาเป็นแค่เพื่อนกันเถอะ"

‪ผมก็แค่เห็นด้วยกับการสังเกตของคุณ

‪ว่าผมยังไม่ลืมลิซ่า...