Ancient Aliens

‏۷۰۰ سال پیش،

‏تمدنی در آمریکای شمالی پدید آمد

‏که از پیشرفته‌ترین تمدن‌های جهان بود.

‏وقتی اسپانیایی‌ها وارد حوضهٔ مکزیک شدند،

‏به امپراتوری آزتک نگاه کردند

‏و فکر کردند دارند خواب می‌بینند.

‏آزتک‌ها

‏یکی از قدرتمندترین ‏امپراتوری‌های تاریخ را ساختند

‏و ادعا می‌کردند موفقیت آن

‏با جنگی میان خدایان رقم خورده است.

‏آزتک‌ها از نبردی نهایی سخن می‌گویند.

‏این جنگ در فضا رخ می‌دهد

‏و دو نژاد بر سر سرنوشت بشر می‌جنگند.

‏آیا ممکن است داستان آزتک‌ها

‏حقیقت‌هایی عمیق

‏دربارهٔ گذشتهٔ باستانی ‏بشر در خود داشته باشد؟

‏خدایانی که آزتک‌ها می‌پرستیدند

‏از ستارگان به زمین آمده بودند.

‏آیا این خدایان غیرزمینی در واقع

‏فرازمینی‌هایی از گوشت و خون بوده‌اند؟

‏دروازه‌ای

‏در جهان هستی وجود دارد.

‏پشت آن، وعدهٔ حقیقت نهفته است.

‏ما را وادار می‌کند همه‌چیز را زیر سؤال ببریم

‏هرآنچه تاکنون به ما آموخته‌اند.

‏شواهد همه‌جا پیرامون ماست.

‏آینده درست جلوی چشمان ماست.

‏ما تنها نیستیم.

‏هیچ‌وقت تنها نبوده‌ایم.

FILAMINGO-INTRO

‏حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی ‏«فیلامینگو» ‏تقدیم می‌کند

‏از ارتفاعات مرکز مکزیک

‏تا جنگل‌های کاستاریکا

‏منطقه‌ای گسترده شده که ‏تاریخ‌دانان «مزوآمریکا» می‌نامند.

‏این منطقه تا قرن شانزدهم میلادی

‏برای اروپایی‌ها تا قرن ۱۶ ‏میلادی کاملاً ناشناخته بود،

‏اما مزوآمریکا را

‏یکی از گهواره‌های تمدن می‌دانند؛

‏جایی که فرهنگ‌های بسیاری پدید ‏آمدند و قرن‌ها شکوفا شدند.

‏مزوآمریکا تاریخی بسیار طولانی دارد.

‏کل این تاریخ حدود ۳۰۰۰ سال است،

‏و از حدود ۱۸۰۰ پیش از میلاد

‏با اولمک‌ها آغاز می‌شود.

‏اولمک‌ها عموماً

‏نخستین تمدن مزوآمریکایی دانسته می‌شوند.

‏آن‌ها نخستین مردمی بودند که

‏معماری عظیم و برجسته ساختند.

‏اولمک‌ها بسیاری از چیزهایی را پایه گذاشتند

‏که فرهنگ‌های بعدی به کار گرفتند.

‏مثلاً خدایانی داشتند،

‏مثل خدایان باران

‏و خدایان دیگر که

‏در تمدن‌های بعدی هم

‏به شکل‌هایی مشابه یا حتی یکسان دیده می‌شوند.

‏پس از بسیاری جهات، آن‌ها را

‏فرهنگ مادر مزوآمریکا می‌دانند.

‏اندکی پس از ظهور اولمک‌ها

‏پادشاهی میشتک در ۱۵۰۰ پیش از میلاد شکل گرفت.

‏بعد مایاها آمدند و ساخت ‏شهرهای عظیم را آغاز کردند

‏در شبه‌جزیرهٔ یوکاتان، ‏حدود ۷۵۰ پیش از میلاد،

‏پس از آن پادشاهی زاپوتک

‏در ۵۰۰ پیش از میلاد شکل گرفت،

‏و بعدتر تولتک‌ها

‏حدود سال ۸۰۰ میلادی پدیدار شدند.

‏از معماری عظیم گرفته

‏تا آیین‌های مذهبی پیشرفته،

‏تجارت دوربرد

‏و شهرسازی گسترده،

‏همهٔ این‌ها

‏به‌دست تمدن‌های مزوآمریکا توسعه یافت.

‏اما در سال ۱۳۲۵،

‏تمدن تازه‌ای در منطقه پدید آمد

‏که از همهٔ پیشینیانش قدرتمندتر شد.

‏آن‌ها آزتک‌ها بودند.

‏آزتک‌ها مردمی کوچ‌نشین بودند

‏که از بخش‌های شمالی مزوآمریکا می‌آمدند.

‏پس از قرن‌ها سرگردانی در شمال،

‏به‌سوی درهٔ مرکزی مکزیک حرکت کردند.

‏امپراتوری آزتک در ۱۳۲۵ آغاز شد.

‏در صد سال بعد آن را گسترش دادند.

‏نفوذشان ناگهان از مرکز مکزیک

‏تا هندوراس در جنوب کشیده شد.

‏بر زاپوتک‌ها، تاراسکان‌ها ‏و مایاها اثر گذاشتند.

‏نفوذشان تا دورترین مرزهای ‏دنیای شناخته‌شده‌شان رسید.

‏مردم آزتک

‏تنها امپراتوری کاملاً ‏مستند مزوآمریکا را ساختند.

‏امپراتوری یعنی حکومتی

‏که دولت‌های دیگر را زیر سلطه می‌گیرد.

‏آن‌ها فاتحانی خشن بودند.

‏نخستین فرهنگ واقعاً توسعه‌طلب منطقه بودند.

‏اول تمام مرکز مکزیک را گرفتند.

‏بعد به پوئبلا رفتند.

‏سپس اوآخاکا را تصرف کردند.

‏در آن زمان میشتک‌ها و زاپوتک‌ها

‏قرن‌ها در صلح نسبی کنار هم زندگی کرده بودند.

‏اما آزتک‌ها به آنجا آمدند

‏و نه‌فقط منطقه را گرفتند،

‏بلکه نام همهٔ شهرها را عوض کردند.

‏و این روند را

‏تا ارتفاعات گواتمالا ادامه دادند.

‏امپراتوری آزتک قدرت عظیمی داشت.

‏توانسته بودند شبکه‌ای

‏میان این شهرها ایجاد کنند و

‏تمدنی بسیار پیشرفته بودند

‏با توانایی فناوری بیشتر،

‏یا دست‌کم توانایی چشمگیر در ساخت هرم.

‏ریاضیات و اخترشناسی در مرکز

‏فرهنگ آزتک قرار داشت

‏و نشان می‌دهد آن‌ها ‏رصدگران بزرگ ستارگان بودند.

‏ریاضیات و دانششان

‏برای زمان خود بسیار پیشرفته بود.

‏با گسترش سرزمین‌ها، امپراتوری آزتک شکوفا شد.

‏شبکه‌های تجاری گسترده ایجاد کردند،

‏سامانهٔ پیشرفته‌ای برای شمارش ساختند

‏و نظام قضایی پیچیده‌ای پدید آوردند.

‏از میان ویژگی‌های فراوانی که

‏شکوه فرهنگ آزتک را نشان می‌داد

‏می‌توان به اقتصادی اشاره کرد

‏که تا دورترین نقاط مزوآمریکا می‌رسید

‏تا کالاهای کمیاب به دست آورد.

‏سامانهٔ سیاسی‌ای داشتند

‏که اشراف را از مردم عادی جدا می‌کرد.

‏و ویژگی‌های بسیار دیگری هم بود

‏که این تمدن شگفت‌انگیز را تعریف می‌کرد.

‏گوهر درخشان تاج امپراتوری آزتک

‏پایتختشان بود که

‏در همان جایی ساخته شد که ‏امروز مکزیکوسیتی قرار دارد.

‏نامش تنوچتیتلان بود؛

‏کلان‌شهری باشکوه و شناور

‏روی دریاچهٔ تسکوکو.

‏تنوچتیتلان در اوج شکوه

‏احتمالاً بزرگ‌ترین شهر جهان بود.

‏حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰۰۰۰ نفر جمعیت داشت.

‏بزرگ‌تر از پاریس.

‏روی جزیره‌ای در میانهٔ ‏دریاچهٔ تسکوکو قرار داشت.

‏این کلان‌شهر جزیره‌ای

‏با چهار گذرگاه اصلی به خشکی متصل بود

‏که رفت‌وآمد و تجارت را ممکن می‌کرد.

‏تمام گذرگاه‌هایی که از شهر جزیره‌ای پایتخت

‏به خشکی می‌رفتند

‏در دو طرفشان باغ پشت باغ بود.

‏وقتی در شهر قدم می‌زدید،

‏از میان منظره‌ای گیاه‌شناختی ‏و بسیار زیبا عبور می‌کردید.

‏تعداد آبراه‌ها از مسیرهای پیاده بیشتر بود.

‏هر کسی که در شهر زندگی می‌کرد

‏بیرون خانه‌اش قایقی داشت، مثل ماشین امروزی.

‏وقتی آزتک‌ها پایتختشان تنوچتیتلان را

‏در آن دریاچه ساختند،

‏هرم‌ها و سازه‌های دیگری بنا کردند

‏که با خوشهٔ پروین

‏و سیارات و سامانه‌های ‏خورشیدی دیگر هم‌راستا بودند.

‏در اوج قدرت، امپراتوری آزتک

‏بیش از ۸۰۰۰۰ مایل مربع را کنترل می‌کرد

‏و بیش از پنج میلیون نفر را زیر سلطه داشت.

‏آزتک‌ها نه‌تنها یکی از بزرگ‌ترین تمدن‌های

‏جهان بودند، بلکه از ترسناک‌ترین‌ها هم بودند.

‏این شهرت از آیینی مذهبی و گسترده می‌آمد

‏که هم ترسناک بود و هم اسرارآمیز:

‏قربانی‌کردن انسان.

‏معبد اصلی شهر تنوچتیتلان

‏که ما آن را «تمپلو مایور» می‌نامیم،

‏در واقع معبدی دوگانه بود.

‏یک سمت به اویتسیلوپوچتلی، ‏خدای جنگ، اختصاص داشت

‏و سمت دیگر به تلالوک، خدای باران.

‏پس جایی مرکزی در شهر بود.

‏تمام جشن‌های مهم

‏در پای آن و اطرافش برگزار می‌شد،

‏اما اصلی‌ترین و مهم‌ترین کارکردش

‏قربانی‌کردن بود.

‏هنگام افتتاح این هرم،

‏بیش از ۲۰۰۰۰ مرد، زن و کودک

‏برای خدایان قربانی شدند.

‏منطقشان این بود که خدایان به خون نیاز دارند

‏تا نظم جهان حفظ شود

‏و همهٔ خدایان خشنود بمانند.

‏آزتک‌ها جهان را

‏جایی می‌دانستند که میان ‏نظم و آشوب سامان یافته است.

‏و باید خدایانشان را راضی نگه می‌داشتند.

‏بنابراین قربانی‌کردن انسان به‌طور منظم

‏بخشی از بیان و آیین مذهبی آن‌ها بود.

‏اما اگر آزتک‌ها خود را مجبور می‌دیدند

‏برای راضی‌کردن خدایان انسان قربانی کنند،

‏چه کسی این را به آن‌ها آموخته بود؟

‏نظریه‌پردازان فضانوردان باستانی می‌گویند

‏پاسخ را می‌توان با بررسی

‏صدها سند تاریخی آزتک

‏که تا امروز باقی مانده‌اند یافت؛

‏اسنادی که از موجوداتی قدرتمند می‌گویند

‏که از ستارگان آمده بودند.

‏گروهی از تاریخ‌دانان که همکاری نزدیکی

‏با موزهٔ ملی مردم‌شناسی دارند

‏خبری باورنکردنی اعلام می‌کنند.

‏آن‌ها سه متن آزتکی را به دست آورده‌اند ‏که پیش‌تر هرگز دیده نشده بود؛

‏متونی به نام کُدِکس که

‏صدها سال در آرشیو یک خانواده پنهان بودند.

‏اسنادی دربارهٔ زندگی و تاریخ آزتک‌ها داریم.

‏به آن‌ها کدکس می‌گوییم.

‏نمونه‌هایی که در مکزیک

‏به شیوهٔ خودشان ساخته می‌شد ‏کتاب‌های آکاردئونی بودند.

‏از یک تکه کاغذِ پوستِ ‏درخت آماته ساخته می‌شدند