Euphoria

"ผมมีเงินคืนคุณ ขอร้อง"

"เธอไม่มีวันพูดตรงๆ หรอก"

"แต่การที่เนทถังแตก"

"ทําให้แคสซี่มีโอกาส ทําตามความฝันในที่สุด"

"เจ้าหมูน้อยตัวนี้ได้ไปตลาด"

เจ้าหมูน้อยตัวนี้อยู่บ้าน

"เจ้าหมูน้อยตัวนี้ ได้กินอาหารมื้อใหญ่"

"เจ้าหมูน้อยตัวนี้ไม่ได้กิน"

เจ้าหมูน้อยตัวนี้ร้องวี้ๆ

ตลอดทางกลับบ้าน

"ไม่ถึง 24 ชั่วโมงหลังจากที่ แบรนดอน ฟอนเทนแท็กแคสซี่"

"ฉันอยากขอบคุณแฟนๆ ทุกคน ที่เข้ามาดูและกดซับสไครบ์"

หวังว่าคุณจะชอบ "นี่ฉันเอง แคสซี่"

"เธอก็มีคนซับสไครบ์ เพิ่มขึ้น 17,000 คน"

ยื่นมือออกมาข้างหน้า สวย

"แมดดี้ใช้งานเธอรากเลือด"

โชว์ตูดกว่านี้หน่อย

นั่นแหละ แอ่นขึ้นมา

"หวัดดี นี่สาวในฝันของคุณ"

"นี่ฉันเอง แคสซี่"

"ผู้ชายบางคนอยากเห็นเธอ สวมชุดบางแบบ"

"คุณมันเด็กดื้อ"

"คืนนี้ต้องจับไปอยู่ในรูแล้ว"

"อยากเห็นเธอในบางท่า เพื่อโฟกัสบางส่วนของร่างกายเธอ"

"ชอบเสียงแบบนั้นหรือเปล่า"

"อยากได้ยินเสียงจิ๋มฉันไหม"

"บางคนอยากช่วยตัวเองตามคําสั่ง"

"ชอบเวลาโดนสั่งและชอบโดนดูถูก"

"ไอ้อ้วนน่าขยะแขยง"

"แกนี่มันน่าผิดหวังสุดๆ ไปเลย"

"ไหนเล่นกับไอ้จ้อนอันจิ๋วนั่น ให้ดูหน่อยซิ"

"ไม่ก็ชอบดูถูกเธอ"

ฉันจะไม่ตดใส่โหลหรอกนะ

แลกกับเงิน 700 ดอลลาร์นะ

เธอก็ตดเองสิ เขาไม่มีทางแยกออกหรอก

โอเค

"แต่คําขอที่เจอบ่อยที่สุด"

"คือพวกเขาอยากให้แคสซี่ เรียกชื่อตัวเอง"

"คุณจะลงโทษฉันเหรอ คอนเนอร์"

"โจชัว โรเบิร์ต ฮันเตอร์ มาร์คัส"

"โมฮัมเหม็ด"

แคส

ทายซิใครเพิ่งมี คนซับสไครบ์ครบห้าหมื่น

ไม่จริง

(เรื่องภายใน กับเชย์และแซม)

"แมดดี้ช่วยให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น"

"ฉันรู้สึกว่าผู้ชายอเมริกัน โดนปฏิบัติเหมือนพลเมืองชั้นสอง"

"อันที่จริง ฉันว่าฉันเห็นด้วยกับคุณนะ"

"ทําไมผู้หญิงสมัยนี้ เกลียดผู้ชายกันจัง"

"ในอดีต ผู้ชายจะเป็นนักล่า คนเก็บของป่า และคอยปกป้อง"

"แต่เดี๋ยวนี้จะทําอะไร ก็ต้องคอยระวังไปหมด"

"คือมันไม่ธรรมชาติ"

"ผู้ชายควรเป็นอิสระ ควรที่จะสามารถ..."

"พูดสิ่งที่คิด ขอสิ่งที่ต้องการ"

"คือคุณคิดว่า พวกเขาโดนสังคมตีกรอบ"

- "มากเกินไป" - "ใช่ เหมือนถ้าผู้ชายสมัยนี้พูดว่า"

"อยากได้แฟนไว้ทําอาหาร และทํางานบ้าน"

"มันกลายเป็นไม่ต่างกับ เหยียดผิวเลย"

"โอเค"

"เดาว่าคุณเชียร์เดโมแครต"

"ฉันไม่ได้สมองกลวง"

"รู้ไหมมันตลกตรงไหน"

ยิ่งพวกโง่นี่โกรธมากเท่าไร เธอก็ยิ่งได้เงินมากเท่านั้น

ใช่

"แม้ว่าเธอจะได้รับ ความสนใจมากมาย"

"เธอก็ยังคิดถึงเนท"

เธอโอนเงินไปให้เนท 35,000 ดอลลาร์เหรอ

ก็ตอนนั้นเขาจะโดนยึดบ้านน่ะ

ฉันว่าเธอควรจะเอา ไอ้ความใจอ่อนไม่เข้าเรื่องของเธอ

ไปเก็บไกลๆ ซะนะ

ไม่ได้หรอก

เขาเป็นสามีฉันและเขาก็สนับสนุนฉัน

และคิดว่าฉันทําได้ดีมากเลยนะ

เพราะเขาไม่ใช่หัวหน้าครอบครัว

แต่เป็นไอ้ขี้แพ้

ถ้าเธอไม่ตัดขาดจากเขา

เขาจะมีสิทธิ์ได้ส่วนแบ่งครึ่งนึง จากที่เธอหาได้นะ

ฉันกําลังดูตัวเลขเธออยู่

งานของเธอกําลังรุ่งโคตรๆ เลย

"แมดดี้พูดถูก เธอเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ"

- "ฉันไม่เคยทําแบบนี้มาก่อน" - "เรื่อยๆ"

แต่เพื่อแฟนๆ ฉันทําได้ทุกอย่าง

โอ๊ย

- "และเรื่อยๆ" - "ใหญ่เกินไป"

เยส เยส เยส

"เยส เยส"

"แม่จ๋า"

"แม่สาวยักษ์ คุกเข่าซะ ถอยออกมาให้ห่างจากตึก"

"และคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้"

"ไม่อย่างนั้น"

"เราจะใช้ความรุนแรง หากไม่เชื่อฟัง"

"ไม่อย่างนั้น เราจะใช้ความรุนแรง..."

"ไง แฟรงค์"

ไง

"คุณดูตัวเล็ก ขนาดเอาใส่กระเป๋าได้เลย"

ใช่

"อยากรู้จังจะใส่ตรงไหนได้อีก"

"คุณอยากไปตรงไหนนะ คุณนี่มันเด็กดื้อจริงๆ"

ผมดื้อมาก

"กลั้นหายใจนะ"

โอ้ ได้ เอาเลย

เยส พระเจ้า

แฟรงค์

คุณทําอะไรอยู่ในนั้นเอ่ย

เปล่านี่

คุณใช้ฉันชักว่าวอีกแล้วใช่ไหม

ใช่

"ชอบหรือเปล่าล่ะ"

"เธอรู้ว่านี่คือชะตาเธอ"

"เพื่อมีชัย เพื่อพิชิต เพื่อชนะ"

"โลกเป็นของเธอ"

"และเธอถูกปลดปล่อยในที่สุด"

ก็ยังไม่เข้าใจว่า ไอ้บิ๊กเอ็ดดี้มันคิดบ้าอะไรของมันอยู่

ไอ้หอกนั่นทํางานให้ฉันมา 15 ปี

อยู่ๆ มันก็มาหักหลังฉันซะอย่างนั้น

ก็พวกนั้นมันยิงเขานี่

แล้ว...

คนเรามันก็ต้องกลัวตายบ้างไหมวะ

นี่แกกําลังปกป้องไอ้หน้าจิ๋มนั่นอยู่สินะ

จะเอางั้นใช่ไหม

เปล่า ฉันแค่พยายามเข้าใจมัน

อ๋อ คือจะบอกว่า เป็นแกก็คงทําอย่างนั้นเหรอ

นี่บ้านฉันมีแต่พวกทรยศเหรอวะเนี่ย

จะบอกแบบนั้นใช่ไหม

เฮ้ย เพื่อน นั่นนายพูดเองเออเองหมดเลยนะ

คนที่เลือกทิ้งความภักดี

ทันทีที่เผชิญหน้ากับความตาย มันไม่น่าชื่นชม

ไปเก็บมันที่โรงพยาบาลซะดีกว่ามั้ง

มันช่วยชีวิตตัวเอง ด้วยการเอาฉันไปเสี่ยง

ทีนี้ธุรกิจทั้งหมดของฉัน

ก็อยู่ในกํามืออีระยํา หน้าเหมือนผีดิบนั่น

กับไอ้แก๊งขี้ยาปัญญาอ่อนของมันแล้ว

ฉันไม่ได้จะบอกว่า ไอ้เวรนั่นควรเปิดตู้เซฟ

เถียงกันไปก็ไม่ได้อะไร

เรื่องมันเกิดไปแล้ว

เราต้องไปทวงของของเราคืน

แต่เราต้องมีแผน

ปืนก็คือแผนเรา

พวกมันก็มีปืน

แต่เรามีสิ่งที่มันคาดไม่ถึง

เธอวาดแผนผังฟาร์มมันได้ไหม

ได้

- ไปวาดมา - โอเค

อะไรเนี่ย

นี่มันบ้าอะไร

อะไร

ฉัน 190

นี่มันกางเกงคนสูง 175

คงเผลอหยิบมาผิด เดี๋ยวเอามาเปลี่ยนให้

เฮ้ย บอส ขอพูดชัดๆ เลยนะ...

แดกไปซะ

ฉันดูสูง 175 เหรอวะ

ไม่เลย

- ฉันสูงเท่าแกเหรอ - ไม่

แล้วนี่บ้าอะไร เพราะว่าไอ้กางเกงนี่

มันเป็นกางเกงสําหรับคนที่สูง 175

แล้วมันเป็นใคร แกเป็นใคร

เป็นไอ้เตี้ยกระจอก น่าสมเพช และหน้าอุบาทว์

และหมอนั่นไม่ใช่ฉัน แกไม่ใช่ฉัน

ฉันดูเตี้ยในสายตาแกเหรอ

- ฉันดูตัวเล็กเหรอ - เปล่า

ฉันดูเตี้ยหรือเปล่า ฉันตัวหดเหรอ

ไม่เลยสักนิด ลูกพี่ คือผมเข้าไป

แล้วก็หยิบมาแบบรีบๆ

เดี๋ยวไปเอาตัวที่พอดีมา

แล้วทําไมฉันถึงใส่ กางเกงเด็กน้อยบ้านี่

- แกมองฉันแบบนั้นเหรอ - ไม่ๆ ลูกพี่ คือ...

แกอยากจะบอกอย่างนั้นเหรอ ว่าฉันมันกระจอก

แต่วันนี้แกก็เลือกจะให้ฉันใส่กางเกง

ที่ทําให้ฉันดูเป็นไอ้จิ๋วกระจอก ไร้ความสําคัญที่ไหนก็ไม่รู้

เดี๋ยวผมกลับไปที่ร้านได้ ให้ผมไป...

แกว่าฉันไม่สมขนาดตัวเหรอ

ว่าฉันเป็นไอ้เตี้ยตัวเล็ก ไม่สําคัญงั้นเหรอ

ผมแค่หยิบผิดเอง

- งั้นแกก็ตั้งใจจะทําให้... - เปล่า

- ฉันดูเป็นไอ้โง่จริงๆ - เปล่า

- เปล่าๆ... - แกมองฉันแบบนั้นใช่ไหม

ว่าฉันเป็นแค่ไอ้เตี้ยโง่ๆ บอกความจริงมา

- บอกความจริงฉันมาเดี๋ยวนี้ - เปล่า

บอกฉันมาก่อนที่ฉันจะฆ่าแก

- เปล่า - แกเห็นอย่างนั้นใช่ไหม

ผมแค่หยิบผิด ผมสาบานได้

- ไม่ - นั่นภาพในหัวแกใช่ไหม

ไอ้พวกทรยศเอ๊ย

"แคสซี่แปลกใจที่แบรนดอน"

"ให้ความช่วยเหลือเธอ เรื่องงานเป็นอย่างมาก"

รู้ใช่ไหมว่าแมดดี้ไม่ใช่ผู้จัดการจริงๆ

- ใช่สิ - ไม่

นางเป็นแค่ผู้ช่วยผู้จัดการ นั่งรับโทรศัพท์ทั้งวัน

นางทํางานเก่งมากเลยนะ

- เหรอ - ใช่

แอนนี่เอาหมาบูลด็อกหล่อนเข้ามา เลยมีกองขี้หมาเต็มไปหมดเลย

(โฟเลกซ์ ไซส์ใหญ่ ขจัดคราบพรมทันที)

ในนี้อย่างกับทุ่งกับระเบิดชิลีเลย

จําดาราหนังโป๊ที่เธอเคยดูแลได้ไหม

เคทลินเหรอ

ฉันอ่านบทความของหล่อนในฟอร์บส์ หล่อนทําเงินเป็นกอบเป็นกํา

บ่ายสามในนี้จะยังกลิ่น เหมือนขี้หมาอยู่หรือเปล่า

น่าจะนะคะ

งั้นเลื่อนตารางวันนี้ก่อน