Οι πρώτες 200 γραμμές.
- ท่านครับ นั่นใคร… - เดเมียน ดาร์กบลัด นักสืบปีศาจ
อยากจะบอกว่าเจอกันในนรก
แต่มีที่ที่แย่กว่านั้นรอคุณอยู่
ข้ามีหนทางนำท่านกลับสู่บัลลังก์ มีผู้อยู่อาศัยบนพื้นผิวที่มีพลังอันยิ่งใหญ่
คำนับให้คาฮอร์
เจ้าเป็นหญิงทั้งคู่เลยเหรอ
เพื่อหยุดเซควิด ฉันต้องกำจัดรัส
นายจะไปไหน
ไปเอาตัวลูกชายผม
ผมขายบ้านผม คุณขายบ้านคุณ
ลองไปคิดดูนะ
พลังของฉัน มันไม่ใช่แค่ผิดปกติแล้ว
อย่ามายุ่งกับครอบครัวฉัน
หยุดเถอะ ขอร้องละ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
อยากจะไปมายังไงก็ตามสบายเลย
เกิดอะไรขึ้น ไอ้หนู
อาร์ต ผม… ผมทำเรื่องเลวร้ายมา
โอเค
ผมแค่…
ผมไม่มีทางเลือก
อย่างน้อยผมก็ไม่คิดว่ามี แต่ไม่รู้ว่าสำคัญไหมนะ
ผม…
ผมฆ่าคนตาย
เขาโดนสิงร่าง และมันจะแพร่กระจายไป แต่…
เขาเป็นผู้บริสุทธิ์
มันไม่ใช่ความผิดของเขาเลย
ให้ตายสิ มาร์ค
นั่นไม่ใช่ส่วนที่แย่ที่สุดนะครับ
ผมเกือบทำไปอีกรอบแล้ว
ผมไม่คิดด้วยซ้ำ ผมยกมือไปบีบคอเขาเลย
และผมอยากฆ่าเขาให้ตายมากๆ เพราะเขาทำให้น้องผมตกอยู่ในอันตราย
แต่นายก็ไม่ได้ทำนี่
ครับ เพราะโอลิเวอร์หยุดผมไว้
เขามองผมเหมือนไม่รู้จักผม เขา…
เขากลัวมากเลย
ผมเหมือนพ่อ อาร์ต สุดท้ายมันก็เป็นแบบนี้
นายต้องฆ่าคนและทำลายล้างเยอะกว่านี้อีกมาก
ถึงจะเป็นเหมือนพ่อนายได้นะ มาร์ค
ผมควรคืนชุดนี้ให้คุณ
ผมไม่คู่ควรจะใส่มันอีกแล้ว
นายรู้ไหมว่าใครที่มาที่นี่ แล้วไม่เคยกังวลเลยว่าเขาทำผิดไป
ก็นั่นแหละ
ความจริงที่นายรู้สึกผิดขนาดนี้ เป็นเพราะนายไม่ใช่พ่อนาย
และนายจะไม่มีวันเป็น
ผมข้ามเส้นไปแล้ว อาร์ต
ถ้าฉันถูกสิงและจะทำร้ายคนมากมาย
และทางเดียวที่จะหยุดฉันคือแบบนั้นน่ะ
ฉันจะขอบคุณที่ทำให้ฉันไปสวรรค์นะ
มันก็ยังมีเส้นอยู่ดี
นายคิดว่านายเปลี่ยนไปในทางที่เลวร้าย
แต่ฉันคิดว่านายก็ยังเป็นเด็ก ที่เข้ามาที่นี่เมื่อสองสามปีก่อน
ที่อยากให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้น
ก็แค่โลกไม่ให้ความร่วมมืออย่างที่นายคิด
นายรู้สึกว่าใส่ชุดนั้นไม่ได้แล้วใช่ไหม
งั้นก็ไม่ต้องใส่
ฉันย้อนเวลาไปแก้ไขสิ่งที่นายทำไปแล้วไม่ได้
แต่ถ้านายพร้อมหวนคิดถึงคนที่นายเคยเป็น
เด็กที่พยายามเต็มที่
อย่างน้อย ฉันก็ทำให้นายดูสมเป็นฮีโร่ได้นะ
ใช่ ฉันรู้สึกว่าเราต้องใช้สีพวกนี้อีก
ก็เลยตัดไว้ให้สักพักแล้ว
ขอบคุณครับ อาร์ต
ผมพูดจริงๆ นะ
แต่มันไม่เปลี่ยนความคิด…
ขอโทษทีครับ
ไง อีฟ
ไม่เป็นไร ฉันรับงานได้
ที่ไหนนะ
ไวล์จะไม่ได้เป็นอิสระ
การครองแดนใต้พิภพของเจ้าสิ้นสุดลงแล้ว
เปลวไฟของที่นี่ลุกโชน แรงกล้าอย่างไม่มีใครเทียบได้
หลายชั่วกาล เนื้อหนังของพวกเจ้าถูกหล่อหลอม
ในวังวนแห่งความโกรธเกรี้ยวนั้น
แต่นั่นเป็นเพียงไฟเบาบาง เมื่อเทียบกับความโกรธในตัวข้า
เผ่าพันธุ์เจ้าหล่อหลอมในกองไฟ
และเผ่าพันธุ์ข้าคือไฟ
มาสิ กลับมาเผชิญหน้าข้าอีกครั้ง
ฉีกร่างของเจ้า
ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าของวอลแคนนิกกา
ให้พวกที่ไม่อาจเผาไหม้ได้แหลกสลายอีกครั้ง
กรงเล็บที่ร้อนระอุของข้า
จะดื่มด่ำและบรรเทา ความเจ็บปวดชั่วคราวด้วยเลือดของเจ้า
น่าจะรอก่อน ลองร่ายคาถาอัญเชิญอีกครั้ง
เจ้าคงรอให้แม่นี่ฉีกดาวเป็นสองซีกก่อนน่ะสิ
ไม่เคยว่าเจ้าจะขี้ขลาดเลยนะ พี่ข้า
ไม่ขี้ขลาดก็ฉลาด
กว่าจะรู้ว่าเป็นอย่างไร ก็มักสายเกินไป
เช่นนั้นก็ไปหาคำตอบด้วยกันเถอะ
ทำไมเจ้าถึงไม่อยู่เฉยๆ เหมือนเผ่าพันธุ์เจ้าที่เหลือล่ะ
ทำไมต้องหาเรื่องให้ตัวเองลำบาก
แม็กมาไนต์สของข้าไม่มีสิ้นสุด
ข้าอัญเชิญร่างใหม่ได้แค่ใจคิด
บัลลังก์เพลิงนี้เป็นของข้า
และท้าทายการปกครองของข้า แปลว่าเจ้าจะเผชิญกับหายนะ
เจ้ามายุ่งในเรื่องที่เจ้าก็ไม่เข้าใจ
ในศึกที่ไฟสู้กับไฟ ผู้ชนะคือผู้ที่เผาไหม้สว่างไสวที่สุด
มาดูข้าเผาไหม้ให้ดี
จัดการนางเดี๋ยวนี้
สู้เลย
มีพลังกันแค่นี้เองเหรอ
พลังของข้ามีมากเท่าหุบเหวลึกที่สุดในดินแดนนี้
มาเลย
เดเมียน ไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็พ่ายแพ้ทุกครั้งไป
ข้าไม่ได้พ่ายแพ้
เกรงว่าจะใช่นะ
เดเมียน
เจ้าห่วงใยพี่ชายเจ้าหรือ น่าเสียดายนะ
น่าเสียดายที่ข้าจบชีวิตเจ้าได้เพียงครั้งเดียว
เจ็บหนักเลยเหรอ
ท่านพ่อลงมือเจ็บกว่านี้
ดูเหมือนกองทัพเจ้าจะไม่ได้นับอนันต์นะ
ไม่นาน พวกเขาจะบุกเข้าในถ้ำนี้ และทำให้พวกเจ้าเป็นผุยผง
ดีแต่ปาก น่าสมเพช
เจ้าก็เห็นว่าข้า…
เจ้าคิดว่าเจ้าจะ…
แค่เล็กน้อย…
ไม่มีอะไรที่จะ…
ดีแต่พูดหรือ ข้าแทบไม่ได้พูดอะไรเลย
โดมินา…
ไม่นะ
ไม่
แล้วก็เหลือแค่คนเดียว
นึกว่าเราจะมีโอกาส
โง่เง่าเสียจริง
บอกเขาว่าเจ้าไร้พลังเพียงใด
ข้าไม่ปรารถนาจะทำลายจอมปีศาจเป็นครั้งที่สาม
ที่จริง ไปบอกซาตานเลย
ตอนนี้ข้าเป็นจอมปีศาจแล้ว
เขา…
เขามันไร้ค่า
โดมินา ข้าขอโทษ
ข้าอยู่นี่ ดาร์กบลัด
ไม่ต้องอัญเชิญหรอก
ข้าได้ยินความโกลาหกและเสียง จากศึกของเจ้าลึกไปถึงที่หลบภัยของข้า
ข้ารู้ว่าเจ้าพ่ายแพ้มาก่อนแล้ว
ข้าขอโทษ นายท่าน พลังข้าไม่กล้าแกร่งพอ
ข้าเสียใจจริงๆ
ความอดทนข้าเหลือน้อยเต็มที ดาร์กบลัด
สถานการณ์เรายิ่งเลวร้าย และแผนของเจ้าก็มีแต่ล้มเหลว
ข้าไม่หิวโหยสิ่งใดแล้ว ดาร์กบลัด
เศษซากพวกนั้นมันไร้ค่า
ข้าเข้าใจว่าสถานการณ์เลวร้าย
แต่ไม่เห็นต้องเกลียดชังเช่นนี้
ขอโทษที ใช่ ข้าจะฟื้นคืนชีพให้
อาจต้องใช้เวลา เพราะพลังข้าลดลง
แต่จะสำเร็จแน่นอน
ขอบคุณ จอมปีศาจ
ข้าซาบซึ้งในความภักดีของเผ่าดาร์กบลัด
ทั้งที่ข้าในสภาพนี้ไม่คู่ควร
เจ้าให้เกียรติข้าด้วยความเพียรพยายาม
ถึงแม้เจ้าจะชดใช้ไป ยิ่งกว่าการทรยศของเจ้ามากนัก
ความโกรธของน้องสาวเจ้าเป็นสิ่งวิเศษ
ไม่ต้องห่วง โดมินา
อีกไม่นาน เจ้าจะมีโอกาส ช่วยข้ากอบกู้บัลลังก์อีกครั้ง
ไม่
เจ้าว่าอะไรนะ
ลองเช่นเดิมไปก็ไร้ประโยชน์
วอลแคนนิกกาอาจไม่เหลือร่างนาง ให้ฟื้นฟูได้ในครั้งต่อไป
ลองทำพิธีอัญเชิญอีกครั้งเถอะ
มันไม่เคยได้ผล
แต่เผชิญหน้านางไปก็ไร้ประโยชน์
พิธีของเจ้ามีข้อบกพร่อง
ไม่ ไม่บกพร่อง
ยังมีเลือดเหลือจากการสังหารเหล่าผู้พิทักษ์
ตอนแรกข้ากังวล
แต่หากขยายขอบเขตของคาถา
อาจนำอะไรลงมาได้
แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว
นั่น… นั่นมันอะไรน่ะ
ไม่ใช่ออมนิแมน
ลูกชายที่มีสายเลือดเขา
เดเมียน ดาร์กบลัดเหรอ
เดี๋ยว อะไรเนี่ย เราอยู่ที่ไหน
แดนใต้พิภพ เผ่าพันธุ์เจ้าเรียกว่านรก
ผมอยู่ในนรกเหรอ ไม่นะ
ไม่จริงน่า
อัญเชิญเจ้ามา เพราะต้องให้ช่วย เรื่องสำคัญอย่างมาก
ใช่ แต่ผมกำลังทำอย่างอื่นอยู่นะ
อินวินซิเบิล อินวินซิเบิล
แกทำอะไรเขาน่ะ
คิดว่าข้าจะขับไล่ร่างเดียวที่ข้าใช้ได้รึ
ฉันนึกว่าแกใกล้แพ้แล้วซะอีก
ข้ามีชีวิตอมตะ
แต่ข้าทนโดนสุสานนี้ขังไม่ไหวแล้ว
เดี๋ยว แกจะทำอะไร
ข้าหาร่างที่เหมาะสมไม่ได้มานานเกินไปแล้ว
ข้าต้องเสียเกียรติ
และยอมใช้ร่างผู้หญิงแทน
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันนึกว่า…
จะบอกว่าใช้ร่างผู้หญิงได้มาตลอด
แต่แค่เลือกไม่ใช่เหรอ ให้ตายสิ
นี่ไม่เลวเลยนะ
ไม่เลวเลย
แล้วนี่นาง…
ชายคนนั้นบินพานางมานี่
เวรเอ๊ย
ถ้าแม่นี่มีพลังของ…
เชิญพบกับซาตาน
ซาตานเชิญพบกับ…
No comments yet. Be the first to leave one.