Taskmaster

Mięso.

Dobry wieczór!

Dziękuję. Przestańcie. Dziękuję.

Nazywam się Greg Davies. Witajcie w Taskmasterze.

Ależ mamy sezon.

Trofeum Taskmastera niedługo znajdzie nowego właściciela,

a nasi komicy nigdy w życiu nie musieli tak ciężko pracować,

bo, przyznajmy to, mają całkiem łatwo.

Poznajmy ich. Nasi rywale to...

Hugh Dennis!

Joe Lycett!

Lolly Adefope!

Mel Giedroyc!

Noel Fielding!

A obok mnie siedzi, na fotelu gorszym od mojego,

mały Alex Horne.

Zauważyłem w tobie nowo odnalezioną pewność siebie w tym sezonie.

- Naprawdę? - Tak.

Dziękuję.

I nawet słusznie, bo czuję się optymistycznie.

Być może zabezpieczyłem swoją przyszłość.

Zainwestowałem w coś, żeby zarobić.

Tak?

Cola Komórkowa.

To jak normalna Cola, która jest pyszna,

ale można pić ją wszędzie.

- Można... -

To jak telefony komórkowe porównane ze stacjonarnymi.

Można ją wypić, zabrać do parku...

Powiedz, jaka jest kategoria zadania nagrodowego, Alex?

Oczywiście, Greg.

Poprosiliśmy ich o przyniesienie najsłodszej rzeczy.

- Tak? To miło. - Jest miło.

Decyzja należy do ciebie, Greg-- Greg Davies, tak?

O tym, która z rzeczy jest najbardziej urocza.

- No. - Okej?

Osoba, która przyniesie najsłodszą rzecz zdobędzie 5 punktów,

a zwycięzca odcinka

wróci do domu z pięcioma uroczymi rzeczami.

- Wow, jest o co grać. - Dobry początek.

I pewnie część oceniania zależy od tego, co ja uważam za słodkie.

Duża część, tak.

O, rany.

Lolly, cześć.

Cześć.

Co uważasz za słodkie?

Przyniosłam własne zdjęcie.

- Ooo. - Tak.

Ooo!

O, jakie słodkie.

Trzyma różę!

Właśnie skończyłam występ i rzucali we mnie różami.

Już wtedy dostawałaś owacje na stojąco.

Jest słodkie, ale też wygląda, jakby zakopano cię po szyję...

- - w tej kołdrze.

Dobra, słuchajcie.

Moim zdaniem jest słodkie.

Myślicie, że jest?

- Tak! - Świetny początek. Noel?

- Cześć. - Co uroczego przyniosłeś?

Pomyślałem, "powiem wam tak",

"Jest super, kiedy można sprawić, że wszystko wygląda słodko".

Wow.

Więc przyniosłem talerz oczu do naklejania. Patrzcie...

Powiem tylko, że ten talerz nie jest słodki.

Nie, ale można sprawić, że coś brutalnego, typu broń, będzie słodkie.

- Patrzcie, młotek. - O!

- Słodki! -

Kto nie chciałby mieć głowy rozwalonej czymś takim?

Dokładnie.

Nie no, to naprawdę działa, nie?

Wyglądasz na zadowolonego.

- Bardzo słodkie. - No.

Joe, poprzeczka jest wysoko. Dwie bardzo słodkie rzeczy.

Mam zdjęcie mojego najbardziej ulubionego stworzenia na świecie.

Psa Bertiego.

Ooo.

Czasem jedziemy razem w trasę, a w Bristolu

trochę bano się pozwolić mu wejść na scenę,

więc mówiłem im, "Dziękuję, że go wpuściliście".

"Jest bardzo dobrze wychowany".

I popatrzyłem za siebie, gdzie on srał na widowni.

Ale najwyraźniej został ukarany usunięciem tylnej połowy ciała.

Ciężko się sra bez przyrządu do srania, nie?

O rany.

Nikt jeszcze nie popełnił błędu. Zobaczmy, czy to się zmieni.

Hugh?

Cóż, zobaczymy,

bo w przeszłości, byłem ostatni w każdym zadaniu nagrodowym.

To na pewno.

No. Widzisz, też mam bardzo słodką rzecz. To zabawka.

Coś takiego.

Pokażemy zdjęcie na ekranie, dla publiczności.

- To śliczny, mały kotek. - No.

Nie no, moja pierwsza reakcja to "I znowu to samo, Hugh".

Trzymaj.

O, uch. Dzięki.

- -

Słodkie, nie? To jedna z tych zabawek antystresowych.

Uważam że to, w pozycji nieruchomej,

i z wywalonymi oczami,

- razem z odgłosem, które wydaje... -

Za słodkie?

...za dokładne przeciwieństwo słodkości.

Idealnie.

Misja zakończona.

Mel?

Przyniosłam, em... Jest takie słodkie.

To strączek grochu z frotte,

jak otworzy się zamek, w środku są trzy małe groszki.

Naprawdę, gang, obczajcie to.

Zobaczcie.

- Ooo. - Patrzcie!

I każdy ma swoje imię!

Nie-- Nie podoba mu się, Mel.

Co?

- Co jest nie tak, Greg? - Nic dla mnie nie robi.

Nie?

Każdy ma inny charakter i inny głos.

- Tak? - Można używać innych głosów.

Pokaż głos każdego z nich, i zobaczę, czy zmienię zdanie.

Ten po lewej mówi tak.

O, rany.

Ooo, rany.

A ten w środku mówi tak.

Cóż, ten wyraźnie miewa z nimi niewłaściwe relacje.

A ten po prawej mówi tak.

Irytujące.

- - Możesz je ocenić?

O, tak, tak.

To dawaj.

Mogę podać ci piąte i ostatnie? Mogę wam...

Nie musisz. Wiedzą.

Lolly, twoje zdjęcie jest bez wątpienia najsłodsze.

Gratulacje.

Dziękuję bardzo.

- Lolly Adefope na pierwszym. -

Bardzo blisko pomiędzy Noelem i Joem, moim zdaniem.

Ale dam je Joemu. Wiesz, czemu?

Bo ten pies został przekrojony w połowie, i potrzebuje...

- Potrzebuje pomocy. - Dobra.

Bardzo bliskie trzecie miejsce.

Sorry, gówno mnie obchodzą strączki groszku.

Będą bardzo smutne!

O, przepraszam!

Mogą mi naskoczyć.

Mogę potwierdzić, kto jest ostatni? Nie było wystarczająco jasne.

Nie, nie fatygujmy się. Lecimy dalej.

- Dobra. - Okej.

Bardzo dobrze. Lecimy. Co teraz?

To pierwsze duże zadanie. To najbardziej śliskie zadanie.

- Uuu! - Gotowy?

Cześć.

Cześć, Hugh.

Bardzo dobrze zalakowana.

"Śliźnij się jak najdalej".

"Masz 20 minut i jedną próbę".

"Twój czas jest liczony od teraz".

Rany julek.

Śliźnij się jak najdalej?

Muszę być wyżej, nie, żeby...

Nie, niekoniecznie, potrzebuję trajektorii.

- - Dobra. Szopa.

Jeden ślizg, i wygrywa najdalszy?

Okej.

Ślizg to generalnie...

Działanie bez tarcia.

Brzmi jak slogan.

Tak! Podoba mi się.

Chciałbym skupić się na "działaniu bez tarcia".

Nie tak rozumiem ślizganie się.

Naprawdę?

Jakby nie było tarcia, to ślizgałoby się w nieskończoność, nie?

Tak. Jedynym miejscem, gdzie można ślizgać się bez tarcia jest kosmos.

O, powinniśmy byli polecieć w kosmos!

Kogo zobaczymy najpierw, działającego z odrobiną tarcia?

Joe użył technicznych słów jak "trajektoria" albo "wyżej"...

- To pomyślałem... -

...że zaczniemy od Joego i Lolly, jeśli można.

- Jolly. - Jolly.

- Masło? - Masło.

Wszystko zależy od...

Fajnie.

Tak?

- Super. - Fajnie wygląda.

Jestem gotowy.

Tak, na tym zatrzymamy. Ekscytujące.

Nie pokażemy, co zrobili aż do końca zadania.

A, dobra.

Ale zamiast tego pokażemy Hugh,

którego wiek to łączny wiek Joego i Lolly.

Masz sznurek?

Sznurek.