Taskmaster

Utknąłem w rytmie ssaków.

Dziękuję. Nie powinniście, a jednak.

Witam w Taskmasterze, ze mną, waszym Taskmasterem, Gregiem Daviesem.

Ludzie często pytają, "a co, jakby role były odwrócone?"

"Jakby ci się podobało? Jakie byłoby to uczucie?"

To dobre pytania, ale to nigdy się nie stanie, więc przestańcie pytać!

Bo to ci ludzie zmierzą się z moimi zadaniami

dla zaszczytu uniesienia tego trofeum w kształcie mojej przystojnej twarzy.

Powitajcie ich. To Iain Stirling...

Joe Thomas...

Lou Sanders...

Paul Sinha...

I Sian Gibson!

A tutaj jest człowiek, którego przydomek nie upokarza

tak bardzo, jak jego charakter!

To... Uuuu!

To mały Alex Horne!

Bez pierdzielenia się. Prosto do sekcji żarcików.

Alex prowadzi ją co tydzień.

Zaczynajmy imprezę!

- Byłem na kontroli u lekarza. - Tak?

- Wszystko dobrze. Mam wyniki. - Okej.

Krew, 100%. Cała krew, zero mleka.

Wzrok, powiedział, że ładnie wyglądam. Waga, 100 kg.

Tętno, 100 ud./min. Zaokrąglił wiele liczb.

Cholesterol, 100 km/h.

Ulubiona liczba lekarza, 100, i mogę zacząć palić.

O ile jestem ostrożny, i zgaszę papierosa przed tą pomarańczową częścią, jest dobrze.

No, dobra.

Nie mam odpowiedzi na takie coś!

Zaczynamy dzisiaj od czegoś innego, Alex?

- Tak. Od zadania nagrodowego. - No.

Dzisiaj to najlepszy przedmiot, który może pęknąć.

Przedmiot, który Greg uzna za najlepszy, otrzyma 5 punktów.

Pod koniec odcinka, zwycięzca zabierze do domu pięć rzeczy, które mogą pęknąć

i odejdzie z nadmuchanym ego.

Zaczniemy od Joego. Co pękającego przyniosłeś?

Winogrono.

Teraz jest oczywiste, że ten program jest skupiony na rozrywce,

podczas gdy ja podszedłem do tego jak do wprowadzania danych.

- Winogrono może pęknąć? - Można je zmiażdżyć.

- Przepraszam! - Nie, dziękuję, Sian. Można zmiażdżyć.

"U, mogłabym zmiażdżyć winogrono!" Proste.

Uważasz, że winogrono może pęknąć?

- Jakby przebić je szpilką, nie pękłoby. - Nie pękłoby?

A co z, em...

Nie chciałbym o tym wspominać. Dosłownie, Keats.

Kiedy pisał, "które pękłoby na moim podniebieniu"? Winogrono.

Nie. "Zmiażdżyłbym na podniebieniu".

To dosłownie przeciwieństwo tego, co powinienem zrobić.

- Naprawdę jest "zmiażdżyłbym"? - Nie, oczywiście, że nie!

Paul. A, tak, Paul.

To prezent od mojej cioci, siostry taty, która mieszkała z nami przez 4 miesiące w zeszłym roku.

Mam siostrzeńca i siostrzenicę. Siostrzeniec ma 5 lat.

Lubi balony. Więc ciocia kupiła mu balon.

Są debaty na temat tego, o czym można mówić pięciolatkom,

ale chyba nie można dawać im nadmuchiwanych penisów na Gwiazdkę.

- Może to ja, ale widzicie tu penisa? - Nie.

- Nie! - To tylko twój umysł!

W ustach może mieć penisa!

- Iain? - To pluszowy miś.

Widzicie? Świetna nagroda.

Teraz wyobraźcie sobie, jak eksploduje!

Właściwie, ten misiek eksploduje piosenką!

Ooo! Dobre.

Leżałem w łóżku obok dziewczyny,

i nagrałem piosenkę, starając się jej nie obudzić.

Więc misiek śpiewa przerażającym szeptem.

Chcesz usłyszeć przerażający szept?

No...

Chyba najbardziej nie podoba mi się, na jak zadowolonego z siebie wygląda ten misiek.

Okej. Lou?

Wiecie, jak fajnie przebija się słoik z kawą?

- Tę folię na górze? - Tak.

To najfajniejsze pęknięcie.

To jest jeszcze lepsze, bo to crème brûlée.

- To podwójne pęknięcie, okej? - Okej.

Na koniec, ma się kawę i deser.

Co tutaj pęka, Lou?

Złota folia.

Nie zrobiłbym tak. Przejechałbym łyżką dookoła.

- Wyjąłbym ją i wyrzucił. - Zawsze tak robi.

- Wie o tym! - Ale jest coś jeszcze.

Dałam twoje zdjęcie na crème brûlée.

Sugerujesz, że przebijam się przez crème brûlée?

Nikt nie mówi, "ale to crème brûlée fajnie pękło", Lou!

W mojej rodzinie tak!

A co ty masz, Sian, bo to jest oczywiście do dupy?

Byłam na 24-godzinnym charytatywnym Zumbathonie.

Zapisz to.

I miałam pęcherze na stopach.

No jasne. Po Zumbathonie ma się masę.

Ale miałam też pęcherze na tyłku.

Mój mąż, używając ginu, czajnika i igły...

Klasyczne trio!

- przebił pęcherz... - Nie wiedziałem, że wyszłaś za MacGyvera!

Ludzie spoza Londynu są nieokrzesani, nie?

Odtworzyłam to. To nie jest mój tyłek!

No kto nie chciałby przebić tego szpilką?

- Wygląda na przebijalne. Rozdamy punkty? - Tak, okej.

Okej. Nie można przebić crème brûlée. 1 punkt.

Nie!

To nie ma sensu!

1 punkt!

Joe, niezłe, ale nie aż tak. 2 punkty.

- 3... przepraszam, twarz tego miśka mnie irytowała. 3 punkty dla Iaina. - Co?!

Dam pęcherzowi, bo to książę pękających rzeczy, 5 punktów.

A fiutoustemu dam 4.

5 punktów dla Sian Gibson!

Dobra, Alex, co mamy teraz?

Oto wskazówka. To "k-lawa" rzecz.

Wow.

- Cześć, Joe. - Cześć, Al. Jak leci?

- "Alex". Dobrze, dziękuję. - Alex...

Uu.

"Zbuduj najlepszy wulkan".

"Masz 10 minut na zaplanowanie wulkanu".

"Potem, masz 20 minut na zbudowanie i zaprezentowanie wulkanu".

"Twój czas jest liczony od... teraz".

Em, czego mam użyć?

Potrzebny nam korek, nie?

To soda oczyszczona i coś jeszcze.

Było takie coś... typu Mentos i cola?

Coś takiego?

Mentos, nie?

Wystrzeli jak fajerwerki!

Palony cukier eksploduje?

To nasza lawa.

- Mamy to. - Czerwona galaretka.

A jak mam zbudować "kan"?

Zbuduję... górę.

Z dziurą.

Dostanę model wulkanu?

- Ciągle myślisz? - Mm-hm.

To tylko kawałek rury albo coś, nie? Coś jak...

Coś jak wazon.

Nie wiem, jaki udział w tym weźmie tuba Pringles, ale...

Podoba mi się to.

Położę to dookoła i...

Tak, wystarczy.

A to, przyjacielu,

jest wulkan.

- Pa. - Pa!

Super. W pewnym momencie, Iain powiedział, "a jak mam zbudować kan?"

Interesuje mnie twój podział na "wul" i "kan".

Uznałem, że "wul" to jest płyn...

...a "kan" to jest stała część.

- Wul i kan. - Dziękuję.

To chyba powiedział Keats...

Pierwszy jest klasycznie wyszkolony impresario wulkanów, Joe Thomas.

Przygotuję. Dobra.

- Gotowy? - Tak.

O, nieźle.

- Działa. - Dobre, nie?

Aaaaaa.

Dobra.

To pierwsza erupcja.

- Ile czasu? - 30 sekund.

Dobra. Czekaj.

Spektakularna druga erupcja!

To jest dobre, to z Mentosami.

Może tak stało się w Pompejach, i dlatego wszyscy zastygli!

To tam mieli tę wielką fabrykę Mentosów, nie?

Kolejny jest ktoś, kto tak jak ja,

tak naprawdę jest dosyć wysoki. Iain Stirling.

- Mam 188 cm wzrostu. - 162!

Dawaj!

Tyle, ile się zmieści.

Chyba możemy wsypać jeszcze więcej.

Josh tutaj. Rob na górze.

Bob jest na dole. Noel siedzi tutaj, a Katherine tutaj.

Wszyscy są zwycięzcami.

Dedykuję to wszystkim Zwycięzcom zwycięzców!

Mam nadzieję, że kiedyś do was dołączę,

na tym wspaniałym wulkanie!

Właź.

Nie!

- Nie! Nie! -

Minęło 10 minut, Iain.

Każdemu się zdarza.

Coraz częściej, zauważyłem!

To było tak rozpaczliwe, że nawet nie potrafię się z ciebie śmiać.

To wielka szkoda.

Ta inżynieria, ta wizja. A potem to!