Taskmaster

- Jał! - Muszę przeczytać jeszcze raz.

Och.

Pokusa melasowych szczeniaków.

Cześć! Nazywam się Greg Davies.

Witam w Akademii Taskmastera.

W tym edukacyjnym przybytku

uczymy rozwiązywania problemów, przebiegłości i odporności na wyśmiewanie.

Pod koniec kursu, czwórka z nich zniszczy

swoją karierę i nigdy nie wróci do pracy w telewizji.

Jeden szczęśliwy zwycięzca zdobędzie moje złote trofeum.

I także zniszczy swoją karierę

i nigdy nie wróci do pracy w telewizji.

To jak życie -

okrutne i bez znaczenia.

Publiczność obejrzy odcinek później,

więc zacznijmy i poznajmy naszą piątkę uczestników.

- To Charlotte Ritchie. -

- Jamali Maddix. -

- Lee Mack. -

- Mike Wozniak. -

- I Sarah Kendall. -

A obok mnie siedzi człowiek, który, jak posłuszny szczeniaczek,

natychmiastowo i czule reaguje na wszystkie moje komendy.

I, jak posłuszny szczeniaczek,

zawsze wypija własne brudy.

To mały Alex Horne!

- Cześć. - Jak leci, brudasku?

- Mam zagadkę. - Uuu.

Czym jestem?

Jestem mała, ale potrafię latać, a ty...

Jesteś muchą?

- - Jest jeszcze coś.

Moja pierwsza jest w "masie", ale nie w pizzy.

- Jesteś muchą? - Moja druga...

Im bardziej jestem mokra, tym cięższa.

Jestem małym owad... Jestem muchą.

No.

Lećmy dalej. Czas na zadanie nagrodowe.

Wiadomo. W tym tygodniu, kategoria to najlepsze naczynie na napój.

Wiadomo.

Ocenisz, które naczynie jest najlepsze, Greg, i ta osoba

rozpocznie odcinek z pięcioma zdrowiutkimi punktami.

Pod koniec, osoba z największą liczbą punktów

zabierze do domu wszystkie pięć naczyń i w końcu będzie mogła

zaprosić kilka osób na napoje.

Dobra.

Michael Wozniak.

- Zrobiłem kubek. - Co?

To moja pierwsza próba w struganiu z drewnie.

- Struganiu w drewnie? - Struganiu w drewnie.

Jeszcze nie wszystkie rany się zagoiły.

Chciałem stworzyć coś orientalnego do zupy.

Wyszło coś pomiędzy tym a... łyżką miłości.

- Oto łyżka miłości. - Wow.

- O, wow. - Twarz, co wyraźnie widać,

jest twoja.

Krew została starta.

Powinieneś mieć mały skórzany naparstek.

Nie mam dzieci, jak wiesz.

Ale jakbym miał siedmioletnie dziecko i by to przyniosło,

pewnie szukałbym dla niego pomocy.

- Pewnie bym... - A 40-letniego faceta?

Zaliczasz to jako naczynie na napój, Greg?

Podejrzewam, że można pić z wszystkiego, nie?

- Czyli mogli przynieść cokolwiek? - Nie z sita.

- Nie z sita. - Pewnie można wypić resztki

z krawędzi sita.

- Jak jest się szybkim. -

Em, Saro. Pobijesz to?

Cóż, kiedy powiedziałeś

"Jakby siedmiolatek przyniósł coś takiego do domu" -

co jest dobrym punktem wyjścia, bo moja córka miała

w szkole garncarstwo, i to był kubek.

- Oto on. - Wow.

- Em, nie... -

Pamiętaj, kategoria to "najlepsze naczynie na napój".

Rzecz polega na tym, że nie pełni funkcji

kubka, ale postawiłam na styl.

Słuchaj. Po ostatnim odcinku, miałaś prawo skupić się na show biznesie.

- Naprawdę przyniosłaś Broadway do programu. - Dziękuję.

Jamali, pobijesz je?

Tak, no, tylko trzymałem się zasad programu, i...

Mogę coś powiedzieć? Twój ton sugeruje, że będzie do bani.

Nie uważam, że jest do bani, tylko przyniosłem plastikowy kubek.

Tak, tylko przyniosłeś plastikowy kubek.

Tak! Niebiodegradowalny, nie do recyklingu,

tylko stary, dobry plastik.

Widziałeś, co się stało w poprzednim odcinku,

- kiedy Sarah jeździła naprawdę wolno? - Tak.

Ale wygrała ostatni odcinek.

- Aaa. - Zdecydowałem, że chcę wygrać.

Mam dosyć bycia typu

"O, przyniosę but, który śpiewa". Nie robię już czegoś takiego.

Wiem, jaki to program, ta cała fantazja, i

"patrzcie, to naczynie", i podobne bzdury.

Już nie robię czegoś takiego, dobra?

Plastikowy kubek, nie do recyklingu, to dostajecie.

Okej, czyli teraz będziesz grał jak najprościej?

Teraz po linii najmniejszego oporu. Skończyłem.

Jeśli wygrasz sezon z tą techniką, to będzie pusta korona.

Lee.

Wybrałem coś, czego pieniądze nie mogą kupić.

To kubek Simona Cowella.

- Oto on. - Kubek z jego stołu...

z brytyjskiego "Mam Talent".

Na nieszczęście, ciągle dajemy go arboryście

- o imieniu Simon. - Tak.

Chyba myśli, że to miłe.

Na co my, "nie powiedzieliśmy, że nie jest dla niego",

- zrobiliśmy to z dwa albo trzy razy. - Niech Simon go zatrzyma.

- Wiem. - Jak często potrzebujecie arborysty?

Wiem. Co roku.

Podcinacie je co roku, nie? To nie tylko ja?

- Podcinamy? - Tak.

Nie wpuszczą cię z powrotem na północ.

- Okej, Charlotte. - Okej.

Generalnie, mam kufel.

Uważam, że to najlepsze naczynie do picia.

Jest mojego dziadka.

Pod spodem jest szkło.

Mogę pokazać szklany spód.

Fajne jest to, że szklany spód jest przez to,

że w XVIII wieku, marynarze wrzucali szylingi

ludziom do kufli, żeby po wypiciu znaleźli je

i pytali "co to?".

I zostali powołani do marynarki - więc zaprojektowano kufle

ze szkłem, żeby ludzie mogli sprawdzić, czy zostaną

powołani do marynarki, przez długie lata.

- Ha. - To dobra nagroda.

To punkty, proszę, Greg?

Przykro mi, Jamali.

1 punkt. To plastikowy kubek.

Przedostatni, wiecie, ogólnie

muszę podać moją reakcję

na kubek, który najmniej chciałbym mieć.

To kubek Simona Cowella. 2 punkty.

Dlatego, że podejrzewam, że za trzy lata

jej talent znacząco się polepszy,

- dam twojej córce 3 punkty. - Fantastycznie.

O dziwo, za jedną z najgorszych rzeczy, jaką widziałem w życiu

daję ci 4 punkty.

Chyba dlatego, że ci współczuję.

- I, ee... - Dziękuję.

piękny kufel dziadka wygrywa. Wyraźnie.

- Cieszę się. - 5 punktów.

- 5 punktów dla Charlotte Ritchie. - Oceniłem!

- - Okej, właściwe zadanie, Alex, proszę.

Oczywiście. Zobaczmy.

- Cześć, Alex. - Cześć, Mike!

- Ładny dzień. - Nie?

- Dobry dzień. - No.

Powiedziałeś "dobry dzień"?

- Testowałem to. - Tak?

Nie podobało mi się.

"Spraw, aby ten balon unosił się nieprzytwierdzony przez 20 sekund".

"Spraw, aby ten balon unosił się nieprzytwierdzony przez 20 sekund".

Jaki balon?

"Podczas unoszenia się,

góra balonu nie może być powyżej twojej brody".

"Dół balonu nie może być poniżej twojej talii".

"W trakcie tych 20 sekund musisz mieć szyderczy wyraz twarzy".

"Wygrywa najszybszy. Twój czas jest liczony od teraz".

Dobra.

Pierwsze pytanie brzmi... gdzie jest balon?

Pewnie prawie możesz go usłyszeć.

Prawie mogę usłyszeć balon?

Jeśli uważnie posłuchasz.

Jiii... ba, ba, ba, ba, ba... eee!

Dobra.

Jak mam go ściągnąć?

Dobra.

"Spraw, aby the balon..."

O, tu jest!

Serio - był tam przez cały czas,

czy ktoś go tu właśnie dał?

Przez cały czas był pół metra od ciebie.

- Niesamowite. - Dwa razy prawie cię uderzył.

Nie mogę...

Dobra.

Mam go odwiązać?

- Twoja decyzja. - Mm.

- W środku są nożyczki. - Tak! Dobry pomysł.

Dobra. Chcę ustalić dwie rzeczy.

Pierwsza, Charlotte Ritchie nie potrafi zdjąć balonu ze sznurka.

- Nie. - Druga, Lee Mack nie ma widzenia obwodowego.

- Nie ma. - Dobra, lećmy dalej.

Mieli sprawić, żeby balon się unosił,

i w trakcie mieli mieć szyderczą minę.

Najpopularniejszy szyderca to oczywiście Cyril Sneer,

który jest różowym mrównikiem.

Najpierw zobaczmy Charlotte, Ritchiego, Lee i Macka.

Powodzenia!

Dobra, to...

Och, okej.

Jest z helem.

Dobra.

Och! Jest z helem.

Muszę znaleźć idealny ciężar.

Nie za ciężki, nie za lekki.

Nie, to za ciężkie.