Taskmaster

Przyjaźń jest prawdą.

Dobry wieczór!

Witam wszystkich.

Nazywam się Greg Davies, a program to Taskmaster.

Zbliżamy się do połowy

kolosalnej rywalizacji o tą wspaniałą nagrodę.

O to. To nie tylko trofeum.

To życiowy cel.

A kim są potrzebujące osobniki,

desperacko marzące o zabraniu go do domu?

Już wam mówię.

Hugh Dennis!

Joe Lycett!

Lolly Adefope!

Mel Giedroyc!

Noel Fielding!

I patrzcie, kto siedzi na swoim stałym siedzisku.

To mały Alex Horne!

Odcinek 4, Alex. Dobrze się bawisz?

Czuję się bardzo bezpiecznie.

Bezpiecznie?

Po pierwsze, bo siedzę obok ciebie, a jesteś bardzo silny.

Duży ze mnie chłopiec.

Po drugie, bo dobrze się przygotowałem,

i po trzecie, bo mam na sobie ochraniacze.

Na wszelki wypadek...

Jaka jest dzisiaj kategoria nagród?

Przygotuj się, bo poprosiliśmy ich o przyniesienie

ich najbardziej zaskakującego zdjęcia.

- Zaskakującego? - Mm-hm.

Więc ocenisz, które zdjęcie jest najbardziej zaskakujące.

No.

Osoba, która wygra otrzyma pierwsze punkty programu.

Zwycięzca całego programu wygra

i zabierze do domu pięć zaskakujących zdjęć.

- Więc jest super. - Dobra motywacja, nie?

Okej, to zaczniemy od Joego. Jakie jest twoje zaskakujące zdjęcie?

To ja w hamaku bez koszulki.

Tłuszcz na moich plecach jest przeciśnięty przez...

Świetne!

Macie jakieś pytania, czy...?

Ja na pewno nie.

Zaskoczyło i przeraziło mnie.

- Świetny początek. - Okej. Super.

Warto zauważyć, że to odcinek numer 4.

Do tej pory, Hugh przegrał każde zadanie nagrodowe.

Wszystko, co przyniósł zostało jednomyślnie ocenione jako gówniane.

Miejmy nadzieję, że dzisiaj podniesie swój poziom gry.

To nie do końca zaskakujące zdjęcie mnie.

Sposób, w jaki go używam jest zaskakujący.

Bo kiedy idę ulicą,

Ludzie mówią, "patrzcie, to Hugh Dennis".

Więc na ulicy zacząłem zakładać to.

I nikt nie myśli, że to ja.

Bo dlaczego u diabła Hugh Dennis miałby na sobie...

Jedyna osoba, która nie może być pod tą maską to Hugh Dennis,

co oznacza, że mogę w spokoju robić zakupy,

poza tym, że ludzie myślą, że jestem trochę dziwny.

Wszystko dobrze? Wszystko dobrze, stary?

Mel, jakie jest twoje zaskakujące zdjęcie?

Oto one, więc...

No.

Wyglądasz jak zboczeniec.

To Le Déjeuner sur l'herbe Maneta, namalowane w 186-

1862!

Szkoda, że nie mamy zdjęcia Maneta, bo wyglądasz trochę jak Manet.

Tak, już to słyszałem. Od ciebie, przed chwilą.

Zaskakujące, Greg? To...

Wiesz co, nie wiem...

Chodzi o to. Nie zaskakuje mnie aż tak...

to, że Mel umieściła siebie na tym obrazie.

I mogłabyś się nad tym zastanowić.

Noel, jakie jest twoje zdjęcie?

Pomyślałem, że pokażę zdjęcie mnie

jako Dziewicy Maryi.

Podejrzewam, że to z lat Boosh?

Tak, wyglądam trochę jak księżna Diana.

Niezwykle piękne.

Lolly?

Dziwne, że właśnie powiedziałeś, że wyglądasz jak księżna Diana,

bo ja mam zdjęcie mnie jako księżnej Diany.

O, super.

Cudowne.

To polityczny komentarz związany z przyciemnianiem skóry w filmach.

Powiem ci, to teoria spiskowa

o Lady Di, której wcześniej nie słyszeliśmy, nie?

- Dokładnie. -

Była czarnoskórą kobietą.

Okej, teraz musisz podjąć decyzję.

- Okej, nie daję Hugh na ostatnie. - Dobra.

Em, bo...

O Boże, to jest...

Chyba daję Hugh na ostatnie.

Bo było do bani. Absolutnie do bani.

Och, Desky!

Przepraszam, Desky.

Uch, Boosh... nie zaskakuje mnie, że Noel był w Boosh.

Noel idzie na czwarte.

- Trzecie? - Trzecie...

- Meeeeem... - Och.

Co to było?

Podwójny dżins na obrazie.

- Wiemy, co to znaczy. - To nie podwójny dżins.

- Pojedynczy. To nie kombinezon? - To kombinezon.

O, w takim razie, idziesz na pierwsze miejsce.

Drugie, stare dobre Plecy z Szynki.

Okej, potrzebne nam pierwsze miejsce.

Na pierwszym, oczywiście, ależ wspaniała wiadomość,

księżna Diana żyje.

Lolly Adefope!

Lepiej lećmy dalej z tym odcinkiem. Co teraz, Alex?

Okej, być może będzie wysoko i mokro, Greg.

- - Tak, tak jak lubisz.

Cześć. Poczekajcie.

- Cześć. - Cześć, Lolly.

O, super! Świetne to.

Słońce świeci mi kuźwa w oczy.

Jak się nastawia ostrość?

Nie, dalej nie mogę przeczytać.

"Stwórz...

"najwyższy..."

"Stwórz najwyższy rozprysk".

To jest najbardziej beznadziejny teleskop, który w życiu...

To, co widzę jest takiego samego rozmiaru, co normalnie.

"Stwórz największy rozprysk".

"Masz 15 minut i jedną próbę".

"Zanim rozpoczniesz zadanie,

musisz powiedzieć, kto twoim zdaniem je wygra".

"Osoby, które poprawnie zgadną, wygrają 5 dodatkowych punktów".

"Twój czas jest liczony od momentu, kiedy zagwiżdże Alex".

Kto twoim zdaniem osiągnie najwyższy rozprysk?

Moim zdaniem ja.

Lolly albo Hugh.

- Tak? - Tak.

Kto twoim zdaniem osiągnie najwyższy rozprysk?

Ja.

- Kto? - Ja.

- Lolly Adefope? - Tak.

Kto twoim zdaniem osiągnie najwyższy rozprysk?

Mel.

Dobrze.

Chyba... nie jestem pewna co do Noela.

Nie.

Chcę myśleć, że to ja.

Najwyższy rozprysk?

15 minut?

Nawet nie wiem, co to znaczy.

Smutne to było, nie?

Kiedy zapytał, "Kto jest twoim najlepszym przyjacielem?", odparłem "Mel!"

Potem zapytał "kto jest twoim najlepszym przyjacielem, Mel?, na co ona "nie Noel".

- On często nosi rzeczy typu pióra. - Tak.

I w wyobraźni, zobaczyłam wielki rozprysk,

i zmoczoną, pierzastą...

Wronę.

Zmartwiło mnie to.

"Powiem ci, kto nie wygra. Ten gnojek ubrany jak wrona".

- - Nie miałam na myśli...

Ten teleskop cię zirytował, Hugh.

Nic przez niego nie widziałem.

No.

A to wydaje się być podstawową funkcją teleskopu.

Może uznacie to za ciekawe,

ale nikt nie mówił, żebyście patrzyli przez teleskop.

To każdy miał jedną próbę,

ale mogli przetestować swój sprzęt do rozprysków.

Więc mogli przećwiczyć swoje rozpryski?

Tak?

- - Właśnie tak.

I zaczniemy od wszystkich panów.

Powodzenia.

- Idę do szopy. - Tak?

O, to byłoby dobre, nie?

Komuś się chce przez to sikać?

Dosyć wysoko.

O...

Tak.

- Tak? - Tak.

Tak, jestem gotowy.

- Tak? - Tak.

Masz może...

Mogę użyć tego młotka na sznurku?

Muszę to wymierzyć.

- Gotowy? - No.

I jest. Pięknie.

Dobra, teraz ostrożnie. Mam kulę do kręgli.

Powodzenia, Joe.

Dziękuję.

Gotowy?

Jedna próba, Hugh. Powodzenia.