Guns Up

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫هی کوچولو. یالا، خودت که می‌دونی.

‫پولامون چطوره، خانوما؟ ‫دبی، عجب فسقلی جذابی هستی، نه؟

‫دانی!

‫کی می‌ریم رقص، ها؟

‫نمی‌دونم.

یالا، یه قرص اسید دارم که اسمت روشه.

‫قبلا تو ایرلند، قبل اون ماجرای گمرک،

‫عادت داشتم دروغ بگم ‫که بابام روزنامه‌فروش بود.

‫بزن بریم!

‫این دیوونه‌ها دارن نابود می‌شن!

‫تا نریم تو اون گاوصندوق، ول‌کن نیستیم.

‫چهار تا بالا.

‫تا طبقه چهارم می‌ره.

‫رفتم گاوصندوقو بلند کنم، ‫ ۴۰۰۰ پوند وزن داشت. من...

‫هی، بوکو، تلفن!

‫شنیدی؟

‫وای، این دیگه خیلی عجیبه، ‫واسه همین من گاوصندوق باز نمی‌کنم.

‫دیگه نپرس.

‫هی! تلفن!

‫باز شنیدم.

‫هی، پوتا!

‫آه، باشه.

‫بیا دیگه، تلفن!

‫حالا با اسم واقعیم صدام کردی،

‫دارم میام.

‫- باید یه نوشیدنی به این یارو بدم. ‫- خداحافظ. مواظب باش.

‫زود باش داداش، تا جوونی، ‫این تلفن داره زنگ می‌زنه.

‫ایگی، باور نمی‌کنی،

‫یه مشت دلقک دارن سعی می‌کنن انبارو بزنن.

ارتشو خبر می‌کنم.

‫آه، آه، آه.

‫عزیزم، یالا، اینجاست.

‫شب خانوادگی یعنی همه با هم ‫شام می‌خوریم، مثل یه خانواده.

‫فقط چون برام مهمه اینو می‌گم.

‫باشه، آروم باش کجا داری اونو نشونه می‌ری،

‫ممکنه به خودت صدمه بزنی.

‫هی، نه، نه، نه، تو شب خانوادگی تلفن ممنوعه.

‫هنری هنوز داره می‌خونه، اشکالی نداره.

‫سردمه، می‌تونم بخاریو روشن کنم؟

‫اگه سردته یه ژاکت بپوش، باشه؟

‫درخواستیات برای دانشگاه به کجا رسید؟

‫فکر نمی‌کنم الان باید تصمیم بگیرم

‫که بقیه عمرمو چیکار کنم.

‫باشه، هر چی دوست داری می‌تونی باشی، اوکی؟

‫آخ، مرسی بابا.

‫می‌دونی، کلی تو دلم گشتم

‫و فکر کنم می‌خوام رقص عجیب و غریب بخونم.

‫خوبه، این عالیه، اینو می‌خوای؟

‫باشه، دارم میام، غذای داغ.

‫ممم، بوش عالیه مامان.

‫مرسی عزیزم.

هیچی نگو.

‫شب خانوادگی تلفن ممنوعه.

‫چیه؟

5 سال قبل

‫امیدوارم آماده باشی.

‫ایگناسیوس؟

‫زنم گفت شاید یه کار برام داشته باشی.

‫بستگی داره.

‫بستگی به چی؟

‫وای!

‫این دیگه چی بود؟

‫تا حالا چیزی درباره بررسی پیشینه شنیدی؟

‫این بررسی پیش‌زمینه هریه.

‫می‌خواد مطمئن شه هیچ‌کس ادا درنمیاره ‫که چطور خودشو هندل می‌کنه.

‫این خیلی جالب نبود.

‫بیا.

‫مایکل امیدوار بود یه سر بیای.

‫خب، به خاطر خدا درستش کن

‫بعدش بهم زنگ بزن.

‫اوف، خدا...

‫با احترام،

‫بذار واضح بگم

‫هر جور که بشه،

‫می‌خوام بدونی من یکی از شماها نیستم.

‫این من نیستم.

‫می‌دونی، تو یه جورایی حس

‫یه آدمی رو داری که تو بچگی ‫اذیتش می‌کردن، نه؟

‫ولی یاد گرفتی چطور بجنگی، مگه نه؟

‫فکر می‌کنی منو می‌شناسی.

‫ فکر کنم تو نمی‌خوای بچه‌هات.

‫همون بچگی‌ای رو داشته باشن که تو داشتی

‫فکر کنم به خانوادت قول دادی

‫همه اون چیزایی که خودت موقع بزرگ شدن ‫نداشتی رو براشون فراهم کنی.

‫ولی با حقوقت،

‫حتی نمی‌تونی اونا رو به ‫ یه مدرسه خوب بفرستی.

‫و بدتر از همه، هیچ‌وقت ترفیع نمی‌گیری.

‫ چون انگار اداره پلیس.

‫جایزه به پلیس‌های باحال نمی‌ده

‫و حتما داری فکر می‌کنی، چی،

‫دوازده سال دیگه مونده ‫تا حقوق بازنشستگیم بیاد؟

‫حتما به خودت می‌گی، "کمرم، زانوهام،

‫اینا دوازده سال دیگه دووم میارن؟"

‫این چیزیه که فکر می‌کنم، با احترام.

‫خب، بشین.

‫اوم،

‫آدمایی که قراره باهاشون کار کنی...

‫من هنوز به کار جواب مثبت ندادم.

‫خب، منم هنوز پیشنهادی ندادم.

‫حالا، آدما بیشتر شب‌ها برای شام خونه‌ان،

‫دهنشونو می‌بندن، درباره ‫کاراشون حرف نمی‌زنن.

‫خب، اینجوری نیست که ‫بری تو اخبار یا توی یه آهنگ رپ.

‫کار تمام‌وقته.

‫اول هر ماه حقوق می‌گیر، ‫بیمه بازنشستگی، بیمه درمانی.

‫دندون‌پزشکی هم شاملش می‌شه.

‫آها.

‫خب، کار چیه؟

‫شاید یکی نیاز داشته باشه ‫بهش یادآوری کنن قرضی که داره یا

‫مال یکی باید بشه مال من،

‫ولی من فقط با کسایی کار می‌کنم ‫که یه قانون خاص رو رعایت کنن.

‫باشه، فقط از کسایی می‌گیری ‫که چیزی برای از دست دادن دارن.

‫خیابونا رو تمیز نگه می‌داری،

‫جنازه تو جوب نمی‌ذاری و...

‫فقط وقتی یکی چاقو کشید، با تفنگ می‌ری جلو.

‫آه، ببخشید، من آدم‌کشی نمی‌کنم.

‫ببخشید که وقتتو تلف کردم.

‫وای، وای، وای، صبر کن.

‫هی، هی، یه لحظه صبر کن،

فهمیدم، فهمیدم

‫سوال سالی ۵۰۰ هزار دلاری اینه:

‫واقعا چرا این کارو می‌خوای؟

‫خب، همون چیزایی که گفتی.

‫من و آلیس می‌خوایم ‫یه رستوران کوچیک باز کنیم.

‫می‌تونم بهت وام بدم. همین حالا؟

‫من اون‌قدر احمق نیستم ‫که از تو وام بگیرم. با احترام.

‫همینه.

‫می‌خوایم یه کسب‌وکار خانوادگی راه بندازیم

‫و وقتی به اندازه کافی پول جمع کردیم،

‫بهت می‌گم، من دیگه تمومم. می‌رم.

‫ایگی، قانون شماره یک چیه؟

‫روزی که بخوای از این زندگی بری، می‌ری.

‫مگه اینکه قانونو بشکنی، اون موقع

‫ "هر چیزی ممکنه."

‫خب، اینجا جاییه که ‫بهت یه کار پیشنهاد می‌دم.

‫فقط یادت باشه، اگه بگی آره،

‫آدم بدی نیستی، یه پدر خوب هستی. هوم؟

‫این دو تا نمی‌تونن با هم درست باشن.

‫امتحانش کن.

آماده شلیک

تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

کانال تلگرام nestedsub

‫امشب مرخصیم.

‫باشه، این یه موقعیت اضطراریه.

‫حسابدارای پلیس، اونا،

‫تو کلانتری مشکل دارن

‫با بالانس کردن حسابا، من فقط...

‫فکر کردم گفتی امشب شیفت نیستی.

‫و کلی سر و صدا کردی که وقت خانوادگیه.

‫اشکال نداره، قبل خواب برمی‌گردم.

‫ولی تو حتی تقسیم طولانی بلد نیستی.

‫بلدم، می‌خوای کمکت کنم؟

‫نه، هنری، اشکال نداره،

‫قبل اینکه بخوابی برمی‌گردم.

‫حسابدارای پلیس؟

‫نمی‌دونم، نمی‌دونم.

‫باشه، نمی‌دونم.

‫وقتی برگشتی، یه چیزی هست ‫که می‌خوام باهات حرف بزنم.

‫درباره چی؟ چیو می‌خوای بگی؟

‫نه، فقط وقتی برگشتی،

‫یه چیزی هست که باید باهم حرف بزنیم.

‫نمی‌تونی وقتی دارم می‌رم اینو بگی.

‫دوستت دارم. مواظب باش.

‫آخ!

‫بس کن! یه کم حرفه‌ای باش!

‫انگار اولین باره داری تیراندازی می‌کنی!

‫تا اون در لعنتی رو باز نکنیم، نمی‌ریم!

‫هی، هی، وای، من فقط راننده‌ام.

‫چند نفرن؟ چند نفرن؟

‫نمی‌دونم. باشه، نمی‌تونم بگم.

‫چهار نفرن، باشه، چهار نفر.

‫همینه، این همه چیزیه که می‌دونم.

‫مسلحن؟

‫آره.

‫بس کن!

‫- داری به دستم فشار میاری ‫- چته؟

‫نمی‌ریم

‫تا اون گاوصندوق لعنتی رو باز کنیم و...

‫این دیگه کیه؟

‫دانی،

‫خوبی؟

‫خب، حسابی وقت تلف کردی، نه؟

‫اینجا جاییه که باید بگی: "مرسی، ری."

‫آره، بیشتر از تشکر می‌کنم،

‫می‌خوام ده تا بچه اولم رو به اسم تو بذارم.

‫ری. رامونا. ری جونیور.

‫وای خدا!

‫همه حمله‌ها، کلی حمله قراره مثل این باشه.

‫می‌دونستم میای بهترین دوستتو ‫تو کل دنیا نجات بدی.

‫لعنتی می‌دونستم.

‫دیدی چیکارم کرد؟

‫اون، یه تیر درست تو دلم زد.

‫یه جورایی غیرحرفه‌ای بود، نه؟

‫تیرشو درست تو استخونم فرو کرد.

‫گور بابات!

‫خفه شو، جادوگر!

‫چی بهم گفتی؟ ‫شبیه عروسکای خیمه‌شب‌بازی

‫حرومزاده!

‫منو مجبور نکن از رو این صندلی بلند شم.