Together

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫هنوز هیچ خبری نیست، تمام.

‫میرم اون پایینو بررسی کنم

‫

‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫هی، روبراهی؟

‫ببخشید، فقط دنبال یه آهنگم.

‫خب، بیا دیگه.

‫یه مدت همه رو نمی‌بینیم.

‫باشه، ببخشید.

‫راستی، همه فکر می‌کنن این خیلی باحاله.

‫ما ست کردیم.

‫عزیزم؟

‫آره، یه لحظه صبر کن.

‫واقعا موافقی با این قضیه پیش بری؟

‫آره، اون خیلی ذوق داره.

‫مطمئنی این چیزیه که خودت می‌خوای؟

‫منظورت چیه؟

‫می‌دونی، من عاشقش بودم، ‫ولی مدتهاست که دیگه اون آدم سابق نیست.

‫نمی‌ترسی از اینکه چقدر وقته که شما دو تا...

‫مثلا، می‌دونی، چرا این کارو قبول نمی‌کنی

‫و یه پسر روستایی پیدا نمی‌کنی که ‫واقعا باهات حال کنه؟

‫هی.

‫اوه، چه باحال

‫می‌دونستم هنوزم موزیک کار می‌کنی.

‫آره، در واقع دارم یه EP جدید تموم می‌کنم.

‫باحاله.

‫هی، هنوز با همون لیبل کار می‌کنی؟

‫احتمالا این بار خودم منتشرش می‌کنم.

‫ولی، هی، شنیدم شما ‫برای کل تور ساند آف رزرو شدید.

‫این خیلی باحاله.

‫داداش، باید برگردی به لیبل.

‫اونا کلی برنامه برات رزرو کردن.

‫کاملا درسته.

‫آره، نه، باید برگردم به لیبل.

‫اون هنوز کلی درگیری داره.

‫راستش، این یکی دیگه از دلایلیه که

‫فکر می‌کنم این اسباب‌کشی ‫برای هر دومون خوبه.

‫باشه.

‫این خیلی هیجان‌انگیزه.

‫فکر می‌کنی اون می‌دونه؟

‫هیچ‌جوره نمی‌دونه.

‫می‌دونی، ما برای تور ‫ به یه گیتاریست نیاز داریم.

‫چی، جدی؟

‫فکر کردم، می‌دونی، با این اسباب‌کشی، ‫تو دیگه کنار کشیدی.

‫لعنتی.

‫منظورم اینه، می‌تونم با میلی چک کنم، ولی...

‫وقتی با خواهرم شروع کردی به قرار گذاشتن، ‫ فکر کردم شاید اونو باحال‌تر کنی.

‫ولی به جاش، اون تو رو...

‫هی، گمشو مرد.

‫این باحاله.

‫فقط اینه که وقتی بمیرم، نمی‌خوام ‫زندگی یکی دیگه جلوی چشمام رژه بره.

‫من می‌رم.

‫تور.

‫اوه، این خیلی باحاله.

‫اوه، کلی تمرین داره.

‫برمی‌گردم.

‫اصلا اون‌قدر دور نیست.

‫ولی خیلی لعنتی دوره.

‫ببین، این خیلی هم موضوع مهمی نیست.

‫فقط چند ساعت فاصله‌ست.

‫می‌گه یه آدم پررو.

‫اون نمی‌تونه رانندگی کنه.

‫هی، کی تو شهر نیاز به رانندگی داره؟

‫معلومه که ما، اوم، ‫خیلی دلمون براتون تنگ می‌شه.

‫این گروه دیوونه، می‌دونی، ‫ اوم، این خانوادمه.

‫خب؟

‫اوم، ولی من، خیلی به میلی افتخار می‌کنم.

‫تو مهربون‌ترین و فداکارترین آدمی ‫هستی که تا حالا دیدم.

‫این بچه‌ها حتی نمی‌دونن ‫چقدر خوش‌شانسن که

‫یکی رو دارن که واقعا ‫به تحصیلشون اهمیت می‌ده.

‫خب، اوم، آره، همه‌چیز یه کم تلخ و شیرینه.

‫یه کم می‌ترسم، ولی، اوم، بیشتر هیجان دارم

‫برای قدم بعدی تو زندگی مشترکمون.

‫هورا!

‫آره.

‫همینه.

‫باشه، آروم باش.

‫فقط یه تغییر منظره‌ست.

‫عزیزم.

‫جلوی کسایی که برامون ‫از همه مهم‌ترن، می‌خوام

‫ازت بخوام که بقیه عمرت رو با من بگذرونی.

‫شوخی می‌کنی؟

‫اوم.

‫اوه.

‫آره، آره، معلومه، آره.

‫من، من، من می‌خوام.

‫من، ببخشید.

‫من خیلی افتضاحم، باشه؟

‫فقط، من، نمی‌دونستم ‫چی داره می‌شه و هنگ کردم.

‫هنوز اینو می‌خوای، درسته؟

‫حالا دیگه یه کم دیر شده، نه؟

‫آره، خیلی لعنتی دیر شده.

‫ولی بازم، اگه حالا جدا نشیم، ‫بعدا سخت‌تر می‌شه.

‫چی؟

‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، مثل جدا شدن کامل؟

‫این چیزیه که تو می‌خوای؟

‫نه، معلومه که نه.

‫نمی‌دونم.

‫تو از وقتی که... خیلی دوری، ‫و این اشکالی نداره، معلومه.

‫فقط اینه که تو هیچ‌وقت باعث نشدی ‫من احساس عدم اطمینان کنم.

‫عدم اطمینان از چی؟

‫اگه همدیگه رو دوست داریم، ‫یا فقط به هم عادت کردیم.

‫هی.

‫هی.

‫ببخشید، باشه؟

‫ببخشید.

‫فکر کنم زیادی خوردم.

‫اشکالی نداره.

‫هی، هی، دوستت دارم، دوستت دارم.

‫منم دوستت دارم.

‫همه می‌دونن تو به من ‫بیشتر نیاز داری تا من به تو.

‫ما به این می‌خندیم.

‫چی؟

‫ناراحت بودن از من باعث نمی‌شه ‫ تو کمتر شکست‌خورده باشی.

‫چرا اینو می‌گی؟

‫می‌تونی ازشون بخوای برن؟

‫کیا؟

‫نمی‌تونم بخوابم ‫وقتی اونا دارن بهمون زل می‌زنن.

‫صبح بخیر.

‫معلومه دلت برای صدای ترافیک تنگ نشده.

‫چند وقته بیداری؟

‫زیاد نه.

‫فکر کردم یکی از اینا ‫باید قهوه‌ساز داشته باشه.

‫فکر می‌کنی من ازت ناراحتم؟

‫خب، حالا.

‫ببخشید.

‫هنوز نصفه خوابم.

‫چون داری به رویات نگاه می‌کنی، دختر.

‫حتما همین‌جوریه.

‫حالا که اینجایی، ‫می‌تونی یه چیزی بیاری داخل؟

‫حتما.

‫آره.

‫اوه!

‫کمک!

‫وای خدای من.

‫نذار بگم نه!

‫این نگران‌کننده‌ست.

‫مال باباته؟

‫شاید بتونم باهاش ایوون پشتی رو درست کنم.

‫هیچ‌وقت نذاشت ازش استفاده کنم.

‫عزیزم، این بو رو حس می‌کنی؟

‫دارم جیش می‌کنم.

‫واقعا هیچ بویی حس نمی‌کنی؟

‫چی شده؟

‫عزیزم؟

‫داری چی‌کار می‌کنی؟

‫پیداش کردم.

‫چی؟

‫اوه!

‫وای خدا.

‫از کجا می‌دونستی باید دنبالش بگردی؟

‫ببخشید.

‫سلام.

‫اینو از خونه آوردی یا از قوطی من برداشتی؟

‫چی؟

‫اوه، ببخشید.

‫فکر کردم فقط برای کارمنداست.

‫ولی من ندارم...

‫شکر؟

‫نه، مرسی.

‫چقدر تو دردسرم؟

‫وای خدا.

‫به کارول کاری نداشته باش.

‫اون حس مالکیت داره روی کیسه‌های ‫خشک قدیمی چون خودش یکی از اونهاست.

‫خانم ویلسونه، درسته؟

‫میلی.

‫من جیمی‌ام.

‫- خوش اومدی. ‫- مرسی.

‫باید بگم، خیلی خوشحال شدم ‫که این موقعیت رو قبول کردی.

‫رزومه‌ت واقعا توجهم رو جلب کرد.

‫دیدیش؟

‫آره، خب، من تو کمیته استخدامم.

‫می‌خوای بشینی؟

‫آره، خیلی ذوق داشتم که یکی با

‫کیفیت تو به این گوشه کوچیک ما ‫علاقه‌مند شده.

‫اوه، شوخی می‌کنی؟

‫من هیجان دارم.

‫مدرسه قبلی‌م خیلی بزرگ بود.

‫دانش‌آموزا و کارمندا همه ‫گم می‌شدن تو شلوغی.

‫اینجا امیدوارم واقعا بتونم به این بچه‌ها ‫به‌عنوان آدمای جداگونه کمک کنم.

‫اوه، اشتیاق!

‫تقریبا یادم رفته بود این چیه.

‫خب، جا افتادی؟

‫تو و شوهرت؟

‫ببخشید، زنت؟

‫یا... من و... خدا، دوست‌پسر ‫خیلی بچگونه به نظر میاد.

‫پارتنر؟

‫تیم من؟

‫من و... من و پارتنر پسرم، تیم.

‫تا حالا، اوم، گشتی زدی؟

‫پارتنرها؟

‫وای خدا، نه.

‫نه.

‫نه، منطقه.

‫تا حالا... تا حالا... مثلا، ‫کجا اسباب‌کشی کردید؟

‫ما، اوم، ته جاده پیت هستیم.

‫این خیلی به سبک شهرای کوچیکه که بگم، ‫ولی فکر کنم همسایه‌ایم.

‫من تو خونه زرد سر نبشم.