Sweet Sixteen

-Ποιος θέλει να δει; -Εγώ... εγώ...

-Είκοσι πέντε πένες το άτομο. -Μπείτε στη γραμμή.

Πήγαινε πίσω εσύ. Τα λεφτά!

Δε θες να δεις; Στην ουρά!

Πλήρωσες; Σίγουρα;

Βλέπεις τίποτα;

Το βλέπεις το μεγάλο; Είναι ο Κρόνος.

-Το βλέπεις; -'Οχι.'Αστρα βλέπω.

-Τώρα; -Το ίδιο.

Πάντως, το μεγάλο είν' ο Κρόνος. Φαίνονται οι δακτύλιοι.

Πληρώσανε αυτοί;

Μόνο για πέντε δευτερόλεπτα. Δώσανε τα μισά λεφτά.

-Τι βλέπεις; -'Αστρα.

-Βάζω 25 πένες στην τσέπη σου. -Φύγε από δω.

Ξερεις ποσο κρατα η μερα εκει; Δέκα ώρες και 14 λεπτά.

'Ο,τι κι αν θες να κάνεις εκεί, την εχεις πατησει.

Αρκετά. Ο επόμενος.

Θέλετε φτηνά τσιγάρα;

Θέλετε εσείς φτηνά τσιγάρα;

Είναι φάρμακο για την καρδιά!

Και για τους εξηντάρηδες, ό,τι πρέπει γι' αφροδισιακό!

Τομ, ξανάρθανε οι μικροί.

'Ει, εσείς οι δυο!

Είναι η δεύτερη ή τρίτη φορά που έρχεστε αυτή τη βδομάδα.

Θέλουμε να εξυπηρετούμε τους πελάτες σου.

'Αντε, δρόμο, Σάιμον και Γκαρφάνκελ!

Ηρέμησε, θα πάθεις τίποτα!

"Με τις υγείες σας, κυρία Ρόμπινσον"!

-Πώς τα πήγατε; -Σκίσαμε.

-Εσύ; -Την άδειασα την τσάντα.

Φτου! Μπάτσοι!

Τι θα κάνετε; Κάνουμε καμιά γύρα;

-Μια στιγμή. -Πού πας;

Εντάξει, φίλε;

-Θα μου λες να κάνω όπισθεν; -Ναι, ναι. 'Ελα!

Τι διάολο... ρε κωλόπαιδο...!

Καθρέφτη δεν έχεις;

Πού ήθελες να τη δω τη μηχανή εκεί που την έβαλες;

Κοίτα τα χάλια της τώρα!

Κι εσύ την είχες αφήσει πάνω στο δρόμο.

-Πού είναι το κράνος μου; -Πού να ξέρω εγώ;

Εκείνο το καθίκι το φοράει.

Μας κυνηγάει! Γρήγορα!

Κουνηθείτε!

Κοίτα την ώρα.

Ξερεις τι ώρα ειναι; Ξερεις;

'Εχουμε αργήσει, μαλακισμένο.

Τι σου έχω πει; Δεν ακούς ποτέ.

-Πού ήσουνα; -'Εξω.

Αυτό έχεις να πεις μόνο;

Σου μιλάει ο παππούς σου.

Δεν ξέρεις ότι θα 'χει σκάσει τώρα η μανα σου;

Θα 'χει σκάσει που δε θα ξέρει πού είμαστε.

Βάλε αυτό στο στόμα σου.

Πάνω απ' τα δόντια.

Να το βάλει αυτός.

Κάνε ό,τι σου λένε. Αρκετά σ' ανέχτηκα σήμερα.

Κόλλα το στα ούλα. Γρήγορα.

Πίεσέ το να μη φουσκώνει.

Κι απ' την άλλη μεριά.

Για να δω. Κοίτα με.

Χαμογέλασε.

Χαμογέλασε, σου λένε, ρε!

Ωραία! Σαν χαμστεράκι είσαι τώρα!

Θα μπούμε όλοι μες στην καλή χαρά, εντάξει;

Εγώ πάω να φέρω καφέ, και γυρνώντας...

ενα ατυχηματακι και μου χυνεται ο καφες.

Σηκώνομαι πάνω, κανει πισώ ο παππους σου...

και μες στο χαμό, φιλάς τη μάνα σου και της το δίνεις.

Κατάλαβες;

Βγάζεις και το καπέλο;

Σήκωσε τα χέρια.

Ωραία. Πάρε τα πράγματά σου.

Τραπέζι πέντε.

Γεια σου, αγόρι μου. Τι κάνεις, μπαμπά;

Είσαι καλά, κούκλα μου; Χαίρομαι που σε βλέπω.

Είσαι καλά, άγγελέ μου; Πώς τα πας;

Δε μας περίμενες;

Χαίρομαι που σε βλέπω. Καθυστερήσαμε λιγάκι.

Είναι στις κακές του.

Τι κάθεσαι εκεί πέρα; 'Ελα κοντά.

Δεν είναι στα κέφια του. 'Ετσι είναι όλη μέρα.

Πώς πάει το σχολείο;

Το σχολείο;

Τύπος και υπογραμμός! Εννιά μήνες έχει να πατήσει.

Ποιος θέλει καφέ;

-Εγώ θα ήθελα έναν. -Μέτριο με γάλα;

Μας λείπει πολύ, ψέματα, αγόρι μου;

Είσαι καλά, μαμά; Τι έχεις; Πες μου εμένα.

Καλά είμαι.

Σ' έχει βάλει κανείς στο μάτι εδώ;

Είσαι καθαρή;

Χρόνια είμαι καθαρή, το ξέρεις. Τι ρωτάς;

Τι διάολο γίνεται τότε;

Το κάνει για τις κρατούμενες ο Σταν, όχι για μένα.

'Ετσι βγάζει μια περιουσία απ' τους φίλους τους.

Αν σε πιάσουν, θα φας έξι μήνες το λιγότερο.

Δεν μπορείς να μείνεις άλλους έξι μήνες εδώ μέσα.

Δε σας κάνουν σωματική έρευνα;

Επιλέγουν κάποιες στην τύχη.

Κι αν τύχει να 'σαι εσύ;

Το καταπίνω. Το' χω ξανακάνει.

Δεν πρόκειται να ξαναγίνει. Τέρμα.

Πλήρωσες μια φορά για παρτη του.

Θα σκυλιάσει όταν δεν το κάνω.

'Ο,τι κι αν πει, μην εκνευριστείς.

Λίαμ, μην αρχίσεις!

Στο διάβολο!

Συγγνώμη, δεν υποφέρομαι. Σαν ταύρος σε υαλοπωλείο!

Είμαι απίστευτος!

Ο καφές σου.

Ραμπ, πας να φέρεις έναν άλλο καφέ;

Θα κάτσω εδώ με τον κανακαρη μας.

Πώς σου φαίνεται ο γιόκας σου;

Δε δίνεις ένα φιλάκι στη μαμα σου;

Πες του.

'Ελα να φιλήσεις τη μαμά σου.

Τι λες, παππού; Γελάμε ή όχι;

Μπαγασάκος, ο ηθοποιός μας. Δε χρειάζεται καν σκονάκι.

Φίλα τη μάνα σου, ρε!

Θα τα ξαναπούμε, μαμά.

Λίαμ, σε παρακαλώ... μη!

'Ακου δω, αρχίδι, αν δε φιλήσεις τη μάνα σου...

θα σε κάνω τόπι στο ξύλο μεχρι να γυρισουμε σπιτι.

Φίλα την, αρχίδι!

Σταν, ηρέμησε!

Τα λέμε, μαμά.

'Ασ' τον να φύγει.

Ξερεις ποσο εκανε αυτο;

Φέρ' το δω.

Το θέλεις; Τράβα να το πάρεις.

Φέρ' το δω, ρε...

Μην τον χτυπάς στο πρόσωπο. Θα το καταλάβει η μάνα σου.

Ηλίθιο πλάσμα!

Φτάνει!

Πού διάολο είναι;

Την άλλη φορά, θα σε κάνω να περπατάς σαν τον Σαρλό.

Θα σ' τα σπάσω τα πόδια, μαλακιστήρι.

Δεν πήγε τόσο μακριά.

Εκεί στο φράχτη είναι.

'Αου, γαμώ το!

Οικογένεια να σου πετύχει! Ο Χοντρός κι ο Λιγνός!

-Τράβα στο φράχτη, άντε! -Μου πιαστήκανε τ' αρχίδια, ρε!

'Αντε ρε, χαραμοφάηδες.

-Γεια σου, Λίαμ. -Γεια σου, Χέιζελ.

-Τι έχεις; -Τίποτα.

Σ' έψαχνα. Είσαι καλά;

Σίγουρα;

Δώσ' μου μια τσάντα. Είπα στη Σαντέλ ότι πάμε.

Μάζεψε τα πράματά σου και μην ξαναπατήσεις εδώ.

Το καθίκι ο παππούς μου.

Κι είναι αίμα μου! Ο κωλόγερος!

Εμένα μ' αρέσει. 'Εχει πλάκα.

Ρε κωλόγερε, σε ξεπονέσανε τ' αρχίδια σου;

Δρόμο. Δε γουστάρουμε αλήτες εδώ.

Τα βάφεις κι εσύ τα μαλλιά σου, ξανθούλη;

-Τι ήταν όλα αυτά; -Αυτοί άρχισαν πρώτοι.

Ξεχνάτε ότι εγώ μένω εδώ;

Αυτοί άρχισαν να μας πειράζουν.

Τι κοιτάτε έτσι;

Ποια είναι η κούκλα;

Μπορεί να μιλήσει και μόνη της.

-Είμαι η Σουζάν. -Ωραίο όνομα.

Ο αδερφός μου, ο Λίαμ κι ο φίλος του, ο Πίνμπολ.

Πάμε με τη Σουζάν στη νυχτερινή σχολή.

-Ποια σχολή; -Για τηλεφωνήτριες.

-Εκεί δε θα πηγαίναμε κι εμείς; -Τι μαθαίνετε; Ροζ τηλέφωνα;

Πού πας κιόλας; Τι βιάζεσαι; Κάτσε λίγο.

-Να φτιάξουμε ένα τσάι. -'Οχι, δεν πειράζει.

Θα σου τηλεφωνήσω. Γεια χαρά.

Θα σου τηλεφωνήσω κι εγώ, αν βρω το τηλέφωνό σου.

Είστε με τα καλά σας;

'Εφυγε;

-Λίαμ, τι πήγες κι έκανες; -Σκόνταψα κι έπεσα, σου λέω.

Δεν έπεσες. Γύρνα απ' την άλλη.

-Τι έγινε; -'Επεσα.

Δεν είναι πέσιμο αυτό.

Θα σε τσούξει.

Σιγά, Σαντέλ.

-Δε με ρώτησες για τη μαμά. -Δε χρειάζεται.

Αν παίζεις με τον Κάλουμ, μπορεις να μεινεις.

-Θα πληρώνω το μερίδιό μου. -Δε μ' ακούς;

Αν παίζεις με τον Κάλουμ, μπορεις να μεινεις.

Και δε θα κάνω την κοινωνική λειτουργό.

Δε θα με κοροϊδεύεις. Δουλειές, μαγείρεμα, μισά μισά.

Δε θα βρίζεις, για το καλό του Κάλουμ.

Ούτε θα καπνίζεις, για το καλό του Κάλουμ.

Ούτε θα κλάνω, για το καλό του Κάλουμ.

Γύρνα.

-Δε σε ξαναπαίρνουν σχολείο; -Πλάκα έχει όπως το λες!

-Κι η Επιτροπή Ανηλίκων; -Θα με δεχτούν...

μόνο όταν βγει η μαμά.

Γιατί δεν έρχεσαι στη σχολή; Δεν κοστίζει τίποτα.

Και μπορεί να σε πάρουν όταν κλείσεις τα δεκάξι.

Πιο εύκολα θα γίνει παπάς ο Πίνμπολ.

Κοίτα τα χάλια σου.

Κοίτα πώς είσαι.

Πότε θα βάλεις μυαλό;

Λίαμ...

κοιτα με.