Red Alert (אור ראשון)

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫این برنامه بر اساس ‫وقایع واقعی ساخته شده

‫که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ رخ داد

‫و بر اساس تجربیات ‫ناجیان.

‫نام‌ها تغییر کرده ‫و برخی صحنه‌ها بازسازی شده‌اند.

‫ایپون!

‫نذار قسر در بره، ‫یه درس حسابی بهش بده!

‫باید تمرکز کنی.

‫کوبی، این انرژیتو ‫واسه امشب نگه دار.

‫امشب چه خبره؟

‫یه مهمونی، قراره برن رقص.

‫چه مهمونی ‌ایی؟ من چی؟

‫فقط یه ماموریت مخفی ‫برای مواد مخدره.

‫یه ریو تو رِعیم.

‫قرار بود شیفت صبح رو ‫با هم باشیم.

‫از تغییر شیفت شب ‫ناراحته.

‫نه، همه‌چیز روبه‌راهه.

‫قاچاقچیا رو بگیرید، ‫من مصرف‌کننده‌ها رو جمع میکنم.

‫ایپون. آره!

‫یه بچه‌ست.

‫جدی میگین، بچه‌ها؟

‫تو کلاس چی یادت دادن؟

‫اگه میرفتی کلاس، میدونستی.

‫میدونی مامانت ‫کراو ماگا هم بلده؟

‫قبلاً خوب بود.

‫جدی، مامان؟

‫حالا به دردسر افتادی، نوفار.

‫نذار اون افسر خوب ‫گولت بزنه،

‫اون یه نینجاست.

‫ولی هنوز میتونم بزنمش.

‫- مواظب باش! ‫- از پهلو برو.

‫- نوفار، بی‌ رحم باش! ‫- می‌ کشمت.

‫میدونی که دیوونه‌وار دوستت دارم.

‫حواست پرت نشه، عزیزم.

‫گروگانا!

‫تروریستا تو خونه‌ان!

‫تو خونه راشل!

‫گروگانا!

‫برین داخل!

‫اونجا چه خبره؟

‫وکنین، حداقل ‫پنج تا تروریست تو خونه‌ان.

‫- خونه عویاتاره. ‫- بذار برم داخل.

‫خونه منه، بذارین برم!

‫- چی شده؟ ‫- پدر و مادرمو کشتن.

‫- چی؟ ‫- اون توئن!

‫- میدونیم تو خونه چه خبره؟ ‫- تیراندازی و جیغ شنیدیم.

‫برگرد، تو دیدرسی!

‫نمیدونی اگه مردن.

‫- مردن. ‫- آروم باش.

‫- عویاتار، کمک! ‫- مادرم! مامان!

‫آتیش بس!

‫باید بریم داخل! ‫تیم رو آماده میکنم، میریم.

‫پوشش آتیش ترتیب میدم.

‫ ‫

‫میتزپه رامون تل‌آویو

‫- الو، عایوب؟ ‫- جمیله، گوش کن،

‫باید با همسایه، قاید، ‫افسر، حرف بزنی.

‫- کمک لازم دارم. ‫- چی شده؟ کجایی؟

‫نزدیک کیبوتس، ‫لوکیشنم برات میفرستم.

‫- فقط با املم. ‫- نور کجاست؟

‫بهش تیر زدن.

‫چی؟ حالش خوبه؟

‫- خدا رحم کنه! ‫- گوش کن، جمیله،

‫فوری برو پیش قاید،

‫نشونش بده کجاییم ‫و بگو ارتشو بفرسته اینجا.

‫فهمیدی؟ جمیله؟

‫آره، فهمیدم.

‫باید قطع کنم.

‫هشدار قرمز. هشدار قرمز.

‫- به بابابزرگم تیر زدن! ‫- ارتش کجاست؟

‫تروریستا دارن ‫در خونمو باز میکنن!

‫چی میگن؟ عربیه، نه؟

‫الان حرف نزن.

‫- ولی... ‫- یاعلی،

‫اگه ساکت بمونیم، ‫از خونه‌مون رد می‌شن.

‫نه، بابا؟

‫آره، و ارتش میگیرتشون.

‫گوش کن. دارن میرن.

‫اوهادی،

‫تامار خیلی بی‌حاله، ‫اینجوری نیست معمولاً.

‫چیزی خورده؟

‫شاید کم‌آب شده.

‫شیشه شیرش مدتهاست تموم شده.

‫- منم تشنمه. ‫- کوله ا‌ت کجاست؟

‫بطری آبتو چک کن، تونی.

‫خالیه.

‫باید صبر کنیم.

‫- میرم پرش کنم. ‫- به هیچ وجه.

‫بچه‌ها آب لازم دارن.

‫ارزش ریسکشو نداره، ‫چت گروه رو دیدی.

‫چند ساعت میتونیم تحمل کنیم.

‫- مواظب میرم. ‫- اوهاد، خیلی خطرناکه.

‫شوشکا، اشکال نداره.

‫اگه ببینن کسی تو خونه‌ست...

‫باید الان برم.

‫قبل اینکه دیر بشه.

‫پنجره بازه.

‫تو دستشویی پرش میکنم.

‫- بابا، منم میام. ‫- یاعلی.

‫زود برمیگردم.

‫- اتاق امن پر دوده. ‫- تروریستا تو خونمن.

‫خونه رو آتیش زدن.

‫اتاق امنمون آتیشه. کمک!

‫لعنتی. باتری گوشیم تموم شد.

‫شارژر دارم.

‫مرسی، تونی.

‫- برق قطع شد؟ ‫- چرا برق نیست؟

‫صدا نکنیم، باشه؟

‫چراغ اضطراری داریم.

‫یاعلی، بیارش نزدیکتر.

‫خوبه، بذارش اینجا.

‫خدا خیرت بده.

‫چطور شارژش کنیم؟

‫بابا یه شارژر پرتابل داره.

‫ولی اینجا نیست.

‫میدونم کجاست.

‫یاعلی، داری چی‌کار میکنی؟

‫دیوونه شدی؟

‫- داری چی‌کار میکنی؟ ‫- بت‌شوا!

‫آروم باش.

‫بیا اینجا.

‫آب بخور.

‫هیچ‌کس از این اتاق نمیره بیرون، باشه؟

‫با هم می‌مونیم ‫تا تموم شه.

‫یاعلی...

‫ببخشید، باشه؟

‫ ‫

‫اینجا پزشک هست؟

‫- آمبولانسا کجان؟ ‫- برام لباس بیار،

‫هر چی!

‫وایسا!

‫تیر نزن!

‫زخمی‌ها رو ببر تو ماشین!

‫بجنب!

‫کمکش کنین!

‫- کی بد زخمیه؟ ‫- ببرش.

‫اینجا تو.

‫- آروم باش. ‫- زود!

‫- بذارش اینجا. ‫- اون طرف...

‫کسی ایتامار حدد رو دیده؟

‫ببرش تو ماشین.

‫- خدا فرستادتت. ‫- پسرمو دیدی؟

‫نه، ببخشید.

‫مواظب رانندگی کن.

‫زود!

‫در رو ببند، عقب.

‫ببندش.

‫بجنب.

‫به من نگاه کن.

‫اسمت چیه، عزیزم؟

‫- ویتالی. ‫- ویتالی چی؟

‫بیدروف.

‫بیدروف؟

‫ویتالی بیدروف؟ باورم نمیشه. ‫منو نمی ‌شناسی؟

‫من تالی‌ام، معلم مهدت!

‫- تالی مهد؟ ‫- ببینش، پلیس شدی.

‫شوکه شدم.

‫همیشه میگفتی ‫میخوای پرنسس بشی.

‫نمیتونیم از اینجا بریم.

‫از مدرسه میریم.

‫فکر نکن نمی ‌بینمت! ‫چشماتو باز کن!

‫باهام بخون.

‫شادی کن و خوشحال باش ‫تو عیدا...

‫تنهام نذار. بخون!

‫بخون و بازی کن ‫با صدای بلند...

‫ ‫

‫کی دیگه ماشین داره؟

‫کی ماشین داره؟ ‫سوار شو، لطفاً.

‫هر چقدر جا داره.

‫چطور اومدین اینجا؟

‫- با اتوبوس، نمیتونیم برگردیم. ‫- کی دیگه میخواد سوار شه؟

‫آره، هنوز اینجاییم.

‫میخواستم بگم دوستت دارم.

‫فکر نکنم بتونم از اینجا دربیام.

‫مواظب مامان باش، نذار ‫وقتی فهمید تنها بمونه.

‫لیات، محیط رو امن کنیم.

‫یولیا، منطقه مهمونی رو بگیر، ‫من غرب رو میگیرم.

‫من شمال رو.

‫- این اسلحه‌ها به درد نمیخورن. ‫- هر چی داریم همینه.

‫نمیتونم حرف بزنم.

‫عشقم، تیراندازی داره نزدیک میشه.

‫گروگان دارن، داریم میریم داخل. ‫اگه کمک نکنم، آدما می‌میرن.

‫نمیای؟

‫معلومه که میام،

‫ولی باید پدر و مادر عویاتارو دربیارم.

‫باشه...

‫نوفار؟

‫کوبی، سه‌شنبه باید ‫واکسن رمی رو بزنیم،

‫و پونزدهم لیام وقت ارتوپد داره.

‫چی داری میگی؟ با هم میریم.

‫وکنین، داریم میریم داخل!

‫باید برم.

‫داریم میریم داخل. ‫میام دنبالت، قسم میخورم.

‫دوستت دارم، عزیزم.

‫به دیوار!

‫بجنب!

‫فرار کنین!

‫نارنجک!

‫بهم زدن!