前 200 行。
ผมคือด็อกเตอร์เบนจามิน ไพรซ์ ศาสตราจารย์ประวัติศาสตร์โบราณ
บันทึกหมายเลขสี่
ตำนานของเนโครโนมิคอน
หนังสือแห่งความตาย ไม่ใช่เพียงเรื่องเพ้อเจ้อ
(บุรุษไปรษณีย์อ้างว่า พบการชุมนุมลัทธิยามวิกาล)
ภาคีปราชญ์ผู้หยั่งรู้ค้นพบมันแล้ว
และทั้ง ๆ ที่ผมเคยเตือน พวกเขาก็ยังอ่านอักขระอัปมงคล
จนปลดปล่อยปีศาจชั่วที่ชอบสิงสู่มนุษย์
ออกมาประหนึ่งว่า จอมปีศาจมาเยือนเราเอง
พระเจ้าช่วยด้วย
บันทึกหมายเลขห้า
เราพบบางสิ่ง
มันเป็นวัตถุที่ทรงพลังมาก ซึ่งจะขับพวกปีศาจลงนรกได้
ถ้าพวกมันกลับมา
ผมซ่อนเอาไว้ด้วยมนต์อักขระรูน
มันต้องถูกซ่อนไว้แบบนั้น
ถ้าหากเปิดผนึก ปีศาจจะรับรู้ได้
มันจะได้กลิ่นเสียงเพรียกจากใต้ดิน
ลิ้มรสผ่านอากาศ
จากนั้นพวกมันจะทำทุกวิถีทาง
เพื่อทำลายสิ่งนี้
พูดจริง ๆ นะเว้ย
หมอนั่นโดดออกหน้าต่าง
- แล้ววิ่งไปตามถนน - อย่าโม้
- ใส่แค่ ก.ก.น. แบบในหนัง - ใครจะโดดหน้าต่างวะ
เออดิ ก็ไอ้งั่งนี่แหละ
ให้ตายเถอะ อย่าบอกนะว่าเป็นเอ็มม่า
- อย่ารับนะเว้ย - ถ้าเรื่องฉุกเฉินล่ะ
ลีโอ ไม่ใช่เรื่องฉุกเฉินหรอก
ยัยนั่นแค่นอยด์เรื่องทะเลสาบ
คราวหน้าเอามือถือแกไว้ในรถเลย
- โอเคปะ - อย่ายุ่งเรื่องฉันน่า
มาเร็ว ไปกันเหอะ
ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
เฮ้ย ๆ อย่ารับสายเชียวนะ
- ฉัน... - อย่ารับสายนะเว้ย ลีโอ
พูดจริงนะเว้ย ถ้าแกรับฉันกลับแน่
ใจแข็งหน่อยสิวะ
เฮ้ ไงที่รัก
- ไอ้เวรนี่ - ที่รัก เป็นไงบ้าง
จะโทรหาพอดีเลย
ใช่ เราเพิ่งออกเรือกันมา...
ลีโอ
เจอกันพรุ่งนี้ รักเหมือนกัน บายจ้ะ
จาเร็ด รีบไปจากที่นี่กันเถอะ
เลิกเล่นบ้า ๆ ได้แล้ว
จาเร็ด
ช่วยด้วย
อะไรวะ จาเร็ด
จาเร็ด
จาเร็ด อยู่ไหนวะ
ลีโอ
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
โอ้พระเจ้า
ไรวะเนี่ย
ปลอดภัยแล้วเพื่อน
ปลอดภัยแล้ว
เชี่ยไรเนี่ย
มีของเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้เจ้าของวันเกิดครับผม
- ว้าว - โอเค
- เริ่ดมาก - เริ่มแล้ว
อาจจะดูเวอร์ไปหน่อย
- แต่ก็เหมาะกับนาย - ชอบมากเลย
สุขสันต์วันเกิด
- เย่ - เย่ สุขสันต์วันเกิด
เย่ สุขสันต์วันเกิดน้องรัก
เดี๋ยวเอาแชมเปญมาเพิ่ม เบ็ตซี่
ไม่ต้อง อลิซ ๆ ๆ
มานี่
อะไรเนี่ย
เอาจริงดิที่ผิวปากเนี่ย
เปล่า ผมก็แค่ล้อเล่น แต่คุณไม่ฟังผมเลย
นี่ขวดที่สามแล้วนะ เราน่าจะแบบว่า
- ดื่มให้น้อยลงหน่อย - แหม นี่วันเกิดโจเซฟนะ
กรึ่ม ๆ หน่อยก็ได้
โอเค ๆ
รักษาบรรยากาศไว้ โอเคนะ
มาแกะของขวัญกันดีกว่า
โจเซฟ
สุขสันต์วันเกิดไอ้หนู
นี่เป็นของขวัญจากเรา
พวกพี่ไม่เห็นต้องซื้อมาเลย
ว้าว ขอบใจนะ นี่มัน...
นี่มัน... ปากกา
ใช่ แต่ไม่ใช่ปากกาธรรมดานะ
เบลวัวร์เลยนะเว้ย
ราคาตั้งพันเหรียญ
แพงกว่านั้นแต่ไม่ใช่เรื่องราคาหรอกน่า
ฉันแค่อยากซื้อให้
นายจะได้มีแรงฮึด เขียนหนังสือให้จบสักที
หาความเนียนไม่ได้เลยนะที่รัก
เอาตรง ๆ นี่เล่มห้าแล้วนะที่เขาเริ่มเขียน...
เล่มที่สี่ต่างหาก
- เล่มสี่เหรอ - ใช่
เวรละ โทษทีไอ้น้อง
ถ้านายลองดูอลิซ งานถ่ายรูปเมื่อก่อนก็โอเค
แต่พอซื้อไอ้ตัวเด็ดนี่ให้ใช้ ความแตกต่างมันชัดเจนมาก ๆ
ก็เลยคิดว่านายต้องมีแรงกระตุ้นนิดหน่อย
ใช่ พูดถึงเรื่องนั้น
นี่...
อีกชิ้น โอเค
- สุขสันต์วันเกิด - ชอบกระดาษห่อจัง
- จริงดิ - โอ้พระเจ้า
- ใช่แล้ว - น่ารักมากเลย
คนเราดูดีตอนเป็นภาพขาวดำนี่นา
ไม่เห็นบอกว่าเอาของขวัญมา
- ก็แค่ของเล็ก ๆ น้อย ๆ - อ่อ
เทียบกับเบลวัวร์ไม่ได้หรอก
ของพวกเราสิ บอกอยู่ว่าจากพวกเรา
ขอบคุณทั้งคู่เลย
ขอบคุณ มีพรสวรรค์มาก
เกือบลืมไปเลย คนอเมริกันชอบกอด
กอดข้าง ๆ สไตล์พี่สะใภ้
จะจูบแฟนฉันเหรอ อะไรกันเนี่ย
ก็รู้นี่ สาวฝรั่งเศสอย่างฉัน ชอบใช้มือไปด้วยเวลาทักทาย
ใช่ โคตรผู้ดีเลยเนอะ
เนียนมากเลยอลิซ
เขาหงุดหงิดที่ฉันเอาของขวัญมาเอง
พูดบ้าอะไร
ทำไมต้องแซะทุกเรื่อง
ผมแซะที่ไหน ดื่มเบา ๆ หน่อย
- เราฉลองอยู่ ใช่ ฉันดื่ม - รู้ว่าฉลองอยู่
ใจเย็น ๆ หน่อยสิวะ
โอเค
ฉันพอแล้ว
สูบบุหรี่ไหม
สัญญานะว่าเราจะไม่แต่งงานกัน
เฮ้ อลิซไม่ได้ตั้งใจหรอกน่า
ไม่ ๆ ตั้งใจสิ ตั้งใจ
เธอตั้งใจจะยั่วโมโหฉัน
เหมือนไอ้เรื่องบุหรี่นี่ไง
เราคุยกันว่าอยากมีลูก แต่ไม่ยอมเลิกสักที งี่เง่าฉิบ
งี่เง่าฉิบ
ช่างเถอะน่า ก็รู้เขาเป็นไง
ขอสักมวนได้ไหมครับบอส
ไมค์ พอเลย ฉันไม่ใช่บอสนาย
ก็แค่คนเซ็นเช็ค
เธอนั่นแหละบอส อย่ามา
ใส่เสื้อตัวนั้นไม่หนาวตายหรือไง
ไม่นะ กำลังดี
ข้างในเหมือนเตาอบ
แถมเพลงก็เปิดดังจนหูแทบแตก
ใช่ ฉันก็บอกเขาตลอด
อ๋อเหรอ ต่อเลย เมาต์ผมให้พนักงานฟังต่อได้เลย
เราคุยกันเฉย ๆ
ไม่เป็นไร ไมค์ ไม่ได้ว่านาย
อลิซ เข้าไปข้างในกันเถอะ
โอเค มานี่
- อย่ามาแตะตัวฉัน - เฮ้ ๆ โอเค
ใจเย็นก่อน
อย่าทำเหมือนผมเป็นคนเลวจะได้ไหม
คุณนั่นแหละที่โวยวายในคลับผม
ส่วนคุณก็ทำเหมือนฉันเป็นอีขี้เมาสติแตก
ขอโทษแล้วกัน โอเคไหม
ไปเถอะ เข้าข้างใน
มองหน้าผมสิ
ให้ตาย ผมเกลียดจัง เวลาคุณทำตัวเป็นเด็กงี่เง่า
อย่าเรียกฉันแบบนั้น
งั้นก็เลิกทำตัวงี่เง่าสักทีสิ
อย่ามาแตะฉัน บอกแล้วไง
แม่ง
เห็นยังคุณทำผมเป็นแบบนี้
ผมไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะ อลิซ
แฟนเก่าผมไม่เคย ทำให้ผมฟิวส์ขาดขนาดนี้เลย
รู้ไหมว่าทำไม
ถ้าเราคุยกันไม่ได้
แล้วจะให้เราก้าวต่อไปกันยังไง
เออ กลับไปหาไมค์เลย
ทำไมไม่ให้บุหรี่ไปอีกมวนล่ะ
ใช้มือให้เขาด้วยเลยสิ
ไปตายซะ
โจ
- ไม่นะ วิล - วิล คุณเมานะ
เอากุญแจมา เดี๋ยวขับไปส่ง
วิล
สารเลว
เฮ้ ๆ อย่าขยับ อย่า...
ขยับ
เดี๋ยวเรียก 911
เดี๋ยวโทร...
แม่งเอ๊ย
- โธ่เว้ย - วิล
วิล
หาแกเจอแล้ว
จงพาเราไปหาครอบครัวแก
อะไรวะเนี่ย
คุนดา
แอสตรัตตา
บ้าเอ๊ย
มอนโทสเซ
ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
คันดา
ช่วยด้วย
พ่อคะ หนูถึงแล้ว แค่นี้นะ
โอเค ลูกรัก ไม่เป็นไร ลูกน่ะเข้มแข็ง
ไม่ต้องกังวลเรื่องพ่อแม่เขาหรอก ลูกไปที่นั่นเพื่อวิลนะ
คงรู้สึกแย่แต่อาจจะสนิทกันได้มากขึ้น
No comments yet. Be the first to leave one.