Last Week Tonight with John Oliver

>> جان: خوش اومدین، خوش اومدین

به برنامه «هفته پیش امشب» خوش اومدین

من جان اولیور هستم

خیلی ممنون که با ما

همراه شدین

هفته شلوغی بود

دیوان عالی

تعرفه‌های ترامپ رو رد کرد، و اون هم با

«شورای صلحش» دیدار کرد، اونم درست

قبل از اینکه دوباره برگرده سراغ هل دادنِ

آمریکا به سمت جنگ با ایران

اما در واقع قراره این هفته رو

از بریتانیا شروع کنیم

جایی که روز پنج‌شنبه چند تا خبر

خیلی بزرگ و جنجالی داشت

>> امروز صبح، یک بازداشتِ

سلطنتیِ تکان‌دهنده

شاهزاده سابق، اندرو، در خانه‌اش

در حومه شهرِ انگلستان

بازداشت و روانه بازداشتگاه شد

این اتفاق در پی افشاگری‌های فزاینده

درباره ارتباطات ادعاییِ

بین مجرم جنسیِ متوفی

جفری اپستین و اندرو صورت گرفت

>> جان: درسته، اونا

شاهزاده سابق، اندرو رو بازداشت کردن

و من نمی‌دونم چرا اونا هنوز دارن

با عبارت «ارتباطات ادعایی»

با اپستین پیش میرن

اونم وقتی دارن عکسی رو نشون میدن که

باعث میشه اونا شبیه دو تا از

صمیمی‌ترین دوستایی به نظر بیان که تا حالا دیدم

انگار دارن روی

ایده یه پادکست جدید فکر می‌کنن

انگار اندرو داره خیلی نرم

زمینه‌چینی می‌کنه که بگه: «هی، به نظرت خیلی

عجیب‌غریبه اگه با هم هم‌خونه بشیم؟»

فقط دارم میگم، شاید بهتره بخشِ

«ادعایی» رو بیخیال بشین وقتی با

دو تا مرد طرفین که اونقدر به هم نزدیک به نظر میان که

می‌تونن بقیه حکم‌های زندانِ

همدیگه رو تموم کنن

و اگه دارین فکر می‌کنین که: «اون

کدوم افشاگری جدیدی بود که باعثِ

این کار شد؟

نکنه اون عکسِ مشمئزکننده جدیدِ

اندروئه که چهار دست و پا روی یه

زن جوون خیمه زده؟»

در کمال ناباوری، نه

ظاهراً قضیه این بوده که

ظاهراً این بازداشت ربط داره به

ایمیل‌هایی که وزارت دادگستری آمریکا

منتشر کرده؛ به عنوان بخشی از

پرونده‌های اپستین که نشون میدن

اندرو داشته برای اپستین ایمیل می‌فرستاده

اونم موقعی که خودش فرستاده‌ی

تجاری بوده

این ایمیل‌ها که تاریخ بعضیاشون مال ۲۰۱۰ هست

یعنی خیلی بعد از اینکه اپستین به جرم

درخواست رابطه جنسی محکوم شده بود

از طرف یک نوجوان، که اندرو رو نشون میده

در حال فوروارد کردن اسناد دولتی بریتانیا

فایل‌هایی از سفرهایش به جاهایی

مثل هنگ‌کنگ و ویتنام

جان: آره، مچشو سرِ

«ارسال مدارک» گرفتن، که خب

یکم تو ذوق می‌زنه و ضایعه

ولی اگه راستشو بخواین، وقتی بحثِ

به زمین زدن هیولاها در میون باشه

دیگه واقعاً برام مهم نیست به چه جرمی باشه

یه جرمِ کامپیوتریِ خسته‌کننده، درست

مثل وقتی که زیاد لجم نمی‌گیره اگه

چیزی که بالاخره به قشقرقِ یه بچه‌یِ

نوپا خاتمه می‌ده، یه

جعبه‌ی مقوایی باشه

روشِش اصلاً مهم نیست

مهم اینه که دیگه

متوقف شدی

حالا، اندرو بارها منکرِ

هرگونه تخلفی شده و

آزاد شده، هرچند این لزوماً

به این معنی نیست که تبرئه شده

تنها چیزی که فعلاً می‌تونیم بهش

استناد کنیم، این عکسِ

فوق‌العاده از لحظه‌ی خروجشه

و دیگه خودتون می‌تونید

هر برداشتی که می‌خواید بکنید

آدم‌های منطقی ممکنه سر این

با هم اختلاف‌نظر داشته باشن که طرف

شبیه گناهکارهاست یا جنازه‌ها

و باید بگم، حتی همین که اون

بازداشت شد، حتماً

واسه یه عده خیلی کیف داشته

از جمله هر کسی که تا حالا مجبور بوده

زیر دستش کار کنه؛

چون اگه حرفای حداقل یکی از

مامورای سابق که مسئولیت

محافظت از اندرو رو داشتن بشنویم، اون اصلاً

آدم جالبی واسه معاشرت نبوده

>> آیا پرنس اندرو یه

اسم مستعارش اون زمان چی بود؟

خب، کد رسمی‌ش

پس اگه می‌خواست وارد

کاخ بشه، این‌طوری صداش می‌زدیم

کد شناسایی‌ش «پرپل ۴۱» بود

ولی یه اسم مستعار هم داشت

اما یه ذره بی‌ادبیه که بخوام

بهتون بگم

خب، می‌گم، ولی

نمی‌تونید پخشش کنید

می‌خواید بهتون

بگم؟

آره

بهش می‌گفتن «دیوث»

جان: ایول

آره

به گفته‌ی اون بنده خدا، این

اسم مستعار غیررسمی اندرو بوده

و یه کم عجیبه که این‌قدر

از گفتن اون کلمه توی تلویزیون

واهمه داشت، اونم وقتی داشت توی برنامه‌ی

«۶۰ دقیقه‌»ی استرالیا صحبت می‌کرد

آخه استرالیایی‌ها که همه‌ش می‌گن

«دیوث»

مطمئنم حتی شخصیت «بلویی» هم حداقل

سه باری این کلمه رو گفته

اما فقط «دیوثِ کدگذاری‌شده» نیست که

داره با عواقب کارش روبرو می‌شه

پیتر مندلسون رو ببینید، سفیر

سابق بریتانیا در واشینگتن

تحت بازجویی بابت فرستادن

اون همچنین تحت بازجویی پلیسه

بابت فوروارد کردن

ایمیل‌های دولتی به اپستین

چیزی که خودش تکذیب کرده

و سوالاتی هم وجود داره درباره‌ی این‌که

چقدر با هم صمیمی بودن، مخصوصاً

با توجه به تعداد عکس‌هایی که

با هم دارن، از جمله این یکی

که تازگی منتشر شده و اونو با

لباس زیر نشون می‌ده، اونم ظاهراً در

آپارتمان اپستین

و اصلاً همین که نخست‌وزیر

کی‌یر استارمر، مندلسون رو

به عنوان سفیر منصوب کرد، خودش

الان یه رسواییِ بزرگه

رئیس دفتر و مدیر

روابط عمومی‌ش

استعفا دادن

و ممکنه قضیه به همین‌جا ختم نشه

تبعات این ماجرا حالا مستقیماً

داره جایگاه نخست‌وزیر رو تهدید می‌کنه

نخست‌وزیر، کی‌یر استارمر، توی

پارلمان اعتراف کرده که از

رابطه‌ی قبلی «مندلسون» با

«اپستین» خبر داشته، اما گفته که

حقیقت رو درباره‌ی

میزان و عمق این رابطه بهش نگفته بودن

این اعتراف باعث به پا شدن یه

واکنش‌های شدید و تندی شده، از جمله از طرف

اعضای حزب خودِ استارمر

که دارن علناً قضاوت و

توانایی رهبری اون رو زیر سوال می‌برن

جان: درسته، چون این نشون‌دهنده‌ی

یه قضاوت و تصمیم‌گیریِ فاجعه‌باره

بخش حیاتیِ رهبری اینه که

چه کسایی رو برای تیمت انتخاب می‌کنی

اگه تیم «ریدرز» توی درفتِ اِن‌اِف‌اِلِ

امسال تصمیم می‌گرفت از

اولین حق انتخابش برای آوردن «رومن

پولانسکی» استفاده کنه، هر کسی که توی

اون تصمیم دست داشته، احتمالاً باید

اخراج می‌شد

اما اینجا توی آمریکا، انگار خبری از

عواقب و مجازات برای

چندین چهره‌ی

سرشناس که اسم‌شون توی

پرونده‌ها اومده، نیست

از همه مهم‌تر، این آقا هنوز

رئیس‌جمهوره

ولی علاوه بر اون، وزیر بازرگانی‌ش

«هوارد لوتنیک» هم هست؛

کسی که اتفاقاً همسایه‌ی دیوار به دیوارِ

سابقِ اپستین بوده و حالا رفته

زیر ذره‌بین

چون قبلاً گفته بود که

فقط یک بار سال ۲۰۰۵ اپستین رو دیده

و اون‌قدر حالش به هم خورده که

اعلام کرده: «دیگه هیچ‌وقت با این

آدمِ حال‌به‌هم‌زن توی یه

اتاق نمی‌مونم.»

اما اسناد جدید نشون می‌ده نه تنها

بعد از اون موقع با هم در تماس بودن

بلکه «لوتنیک» واقعاً از

جزیره‌ی اپستین هم دیدن کرده

چیزی که سعی کرد این‌جوری

توجیه‌ش کنه:

«فقط یه ناهار باهاش خوردم، اونم وقتی

داشتم با قایق برای تعطیلاتِ خانوادگی

از اونجا رد می‌شدم.»