Shadow of Angels (Schatten der Engel)

‫سایه فرشتگان

‫آن مان نواران

‫می‌کنمت فراوان

‫دو، دو، اسکاچی

‫سوراخ باید تو باشی

‫خب، نمی‌دونم، ‫این‌قدر سرد، لای ملافه‌های نمور

‫و ملافه‌ها هم که همیشه نمور ان

‫فقط اسکار می‌تونه قشنگ خشک‌شون کنه

‫اسکار حرف نداشت، اما به‌م دروغ گفت

‫یه دروغ کارساز مثل یه شبنم ‫خنک می‌مونه تو روز قیامت

‫اصلا راستی بدون دروغ ‫چیه؟ یه دروغه و بس

‫ببخشید، من عجله دارم، اعصاب ندارم

‫خب، رئیسم...

‫می‌دونید، همون یهودی پولداره، ‫که بیشترتون هم می‌شناسیدش

‫آه، چه کله‌ای داره! ‫تا نیم ساعت دیگه...

‫- اما صلاح کار خویش خسروان داند -

‫یکی با پستان‌های تپل، عین حرف ‫خودشه، نگفت سینه، گفت پستان

انگار که مثلا یه مادری باشه، که در حالی که داره به‌ صورتش سیلی می‌زنه

‫ ‫ممه‌های تپلش رو بلیسه

‫وقتی پول داری

‫دیر نیست که جنون هم دنبالش بیاد، ‫همیشه برای دلداری دادن خودم همین رو می‌گم

‫باید من رو ببخشید، گپ و گفت‌مون ‫رو یه وقت دیگه از سر می‌گیریم

‫وقتی کسی نمی‌خونه، چه آرامشی هست

‫تا وقتی تو یکی وراجی نکنی آره!

‫تو رو خدا دعوا نکنید. ‫همیشه قلبم به درد می‌آد

‫به خاطر گُل روی تو، دنیا ‫چادر از سر برمی‌داره

‫اما حق با توئه

‫فایده‌ش چیه؟

‫از اون‌جایی که دیگه نمی‌تونه اشتهام ‫رو کور کنه، از غذام لذت می‌برم

‫مگر اینکه خود گرسنگی خودش رو ‫ببلعه، همون‌کاری که افکار می‌کنن

‫تاریکه. و چه لرزشی ‫که توی سرم به پا شده

‫حکایت چینی دهن‌گشاد رو شنیدی؟

‫نه!

‫من هم نشنیدم

‫اما به احتمال زیاد همچین حکایتی وجود داره. ‫مطمئن ام

‫چون که همه‌چی وجود داره

‫دنیا کوچکه

‫و افکار، افکار بی‌شمار ما

‫تا آستانه مصیبت می‌کِشندش

‫سرانجام...

‫اندک لرزشی می‌کنه و فرو می‌ریزه

‫و از اون افکار، چه زشت‌هاش و چه و قشنگ‌هاش

‫هیچی نمی‌مونه

‫هیچ‌چیز و همه‌چیز

‫به همون پوچی که همین الانش هم هستن

‫چقدر بدجنسی، لیلی

‫من رو دست می‌اندازی ‫و یواشکی شکستم می‌دی

‫دلت می‌خواد برنده شی

‫و پیروزی‌ت گرمایی رو ‫که نیاز داری به‌ت می‌ده...

‫در حالی که من پیش قدرت ‫مطلق تو یخ می‌زنم و می‌میرم

‫فکر نکن

‫فکر خوشی رو می‌کُشه

‫می‌ترسم

‫همیشه از زن‌ها می‌ترسیدم

‫گمون نکنم تا حالا دستم ‫به‌ یکی‌شون هم خورده باشه

‫برای همین پرتوهای ‫سوزان‌شون من رو نمی‌سوزونه

‫اما این درست نیست

‫چون...

‫اگر هیچی زنی لمست نکنه، مرگ از راه می‌رسه

‫این دو فکر اون‌قدر می‌جنگن تا ‫وقتی که یه کدوم‌شون از پا بیفته

اما سرانجام هردو مرگه

‫من مرگ به دست زن‌ها رو می‌خوام... ‫با خودم همچین فکری کردم

‫برای همین تصمیم گرفتم که قربانیِ دژخیم باشم

‫ زن‌ها

‫من کله‌سرخه رو می‌خوام

‫و اون بوره مثل شیشه‌ست، ‫شکننده‌ست و ممکنه خودم رو زخمی کنم

‫تابِ خون رو ندارم

‫سرده

‫و رائول هم پول می‌خواد

‫عشق‌بازی؟

‫عشق‌؟ عشق نه!

‫پنج مارک. ده!

‫نفرت!

‫نفرت، خوبه!

‫از عشق بهتره!

‫عشق زیادی خوب نیست

‫عشق بیشتر، ناخوشی بیشتر

‫گه بخور، دهاتی کثافت کیری!

‫سگِ گَرِ بوگندو، ‫نره‌غول، استفراغ...

‫خب؟

کتکم نزنی

‫کی کتکت زده؟ ‫کتک زدن یعنی عشق!

‫حالا کی می‌خواد کتکت بزنه؟

‫تو دوستم داری، پس...

‫پس وقتی دوستت دارم، کتکت می‌زنم

‫اما نمی‌تونم کل روز و کل شب ‫دوستت بدارم. باز دوباره کل روز و...

‫چقدر درآوردی؟

‫بله! باز هم هیچی!

‫تو این هفته سومین باره!

‫سرد بود، رائول

‫در حدی که جیم شدم اومدم

‫زورم رو زدم، حتی ‫نفس عمیق هم کشیدم

‫آخرش دست به دعا شدم

‫چند ساعت!

‫دریغ از یه بنی بشر!

‫حالا چی؟

‫وجهه من چی می‌شه؟

‫جلوی بقیه، اون‌هایی ‫که سری تو سرها دارن؟

‫می‌تونم با خیال آسوده یه آبجو بخورم؟

‫بقیه نمی‌گن: طرف چه آدم مفلوکیه!

‫تو رو خدا من رو ببخش

‫بخشیدن تو چه سودی به حال من داره؟

‫مُردن با اینهمه ‫بی‌جربزگی، مایه آبروریزیه

‫آزادی من رو به‌م بده، ‫لیلی. و آزادی یعنی پول

‫امروز شنبه‌ست و بانک‌ها بسته ان

‫پیست مسابقه چشم‌به‌راهه. ‫کار واجب رو باید به جا آورد

‫برگرد سر کارت و با نتیجه‌ی فوری برگرد

‫راه بیفت

‫سرده، رائول. ‫زانوهام می‌لرزه

‫چند روزه سرفه دارم

‫این سرفه‌ها ترسناکه

‫می‌خواستم برم دکتر، اما پول نداشتم

‫با من چونه نزن

‫دو ساعت صبر می‌کنم، بعد می‌آم دنبالت ‫و کاری می‌کنم بی‌عرضگی از یادت بره

‫می‌تونم از خانم ویولت یا فَتی* قرض کنم

‫اما تو این سرما! سعی کن درک کنی

‫من می‌خوام با پولی که خودم درآوردم ‫قمار کنم

پولِ قرضی نحسی می‌آره

‫خودت هم می‌دونی اما ایستادی به حرف زدن

و وقت داره به ضررت می‌گذره

‫می‌دونم حق با توئه

‫می‌دونم مهربونی و حق هم داری

‫و تا جای ممکن زیاد آزارم نمی‌دی

و گناهانم رو می‌بخشی، همه رو می‌دونم

‫اما این سرما، به استخونم زده

‫عین مرغ پرکنده‌ای می‌شم، که ‫دندون‌های طلاش رو گرو گذاشته

‫سراغ کی برم کمک بگیرم؟

‫ازت بیزار ان چون استخونی هستی

‫باید غذا بخوری. ‫اون‌ها پول پایِ وزن می‌دن

‫چند ساله دارم به‌ت می‌گم، ‫اما مگه گوش می‌دی؟

‫گوش می‌دم. حرف که می‌زنی، من گوش می‌دم

‫حتی شب‌ها هم که می‌خوابی، صدای ‫نفس‌هات رو برای خودم معنی می‌کنم

‫این‌قدر کم من رو می‌شناسی؟

‫می‌شناسمت

‫و از اون‌جا که می‌شناسمت، ‫من رو نمی‌ترسونی

‫اما اون افکار تیره، ‫اون احساسات غریب...

‫آخه چطوری یکی مثل من درک‌شون کنه؟ ‫از این چیزها خیلی می‌ترسم

‫و بدون ترس هم که نمی‌تونی زندگی کنی؟

‫ترس گرم نگه‌ت می‌داره، ‫زنده نگه‌ت می‌داره

‫بدون ترس دریده، گستاخ و تنبلی...

‫و مُرده. لیلی، گریه نکن

‫حالا برو!

‫وقتی به مردی که می‌آد اون‌جا ‫نیاز داری، باهاش خوش‌رفتار باش

‫برو، کوچولو، و تا ندادی نیا

‫کاندوم یادت نره، همین‌طور دو ‫ساعت وقتی که به‌ت دادم

!و انصاف هم یادت نره مردها هم آدم ان

‫اصلا دلش نسوخت؟

‫نه

‫گفت یه امتحان دیگه بکنم

‫حق داره کوتاه نیاد

‫عشق همینه دیگه، لیلی

‫حقوق و سستی کمر، و کجا بریم ‫دنبال‌شون و کجا پیداشون کنیم!

‫سلام، خوشتیپ. چطوری؟

‫بدون کاندوم هم می‌تونی. ‫آب‌داره ها، باور کن، آب‌داره‌

‫دلسردی - اسم درستش رو بگو، این‌طوری سرمایه‌ای به جیب می‌زنی

‫وگرنه ممکنه جمجمه‌ت خرد شه و از ریخت بیفتی

‫همه‌چی همون‌طوریه که هست دیگه، ‫بیشترشون همین رو می‌گن... این‌جوری بهتره

‫و دل‌سردی خودشون یه چیز ‫ناموجوده و یا ارزون‌قیمت

‫همون هم فروشیه. همه‌چی رو خرید و فروش می‌کنن

‫با بند شلوار و با روحی ‫که مال خودشون نیست

‫یک ساعت و نیم دیگه باید برم، ‫و دوباره کتکم می‌زنه

‫کتکم می‌زنه چون که دوستم داره

‫و من همه‌ش فکر می‌کنم که یاد گرفتم از درد ‫لذت ببرم، از ضربه‌ها لذت ببرم

‫و عشق هم عشقه، که البته نیست

‫خزم رو قرض می‌دم به‌ت، ‫عزیزم. داری یخ می‌زنی

‫ازم می‌پرسه: کیرش چه شکلی بود؟ ‫بزرگ یا کوچک؟ زیادی طول کشید؟

‫یا فوری اومد؟

‫دوست داره بدونه طرف آه ‫می‌کشیده، یا به‌م توهین می‌کرده یا نه

‫به‌ش می‌گم یادم رفته

‫و فکر نمی‌کردم زیاد مهم باشه و این حرف‌ها

‫بعدش همه‌چی متلاشی می‌شه و ‫ستاره‌های آسمون چشمک می‌زنن

و یاد می‌گیرم گاییده بشم، با ذهن روشن

و چشم و گوش باز

‫چی نصیب اون می‌شه؟

‫تو دست‌شویی جلق می‌زنه؟ ‫یا یهویی مرد دیگه‌ای می‌شه؟

‫هیچکس مثل اون نیست. ‫همه فرق دارن

‫آخه از کجا معلوم؟

‫شهر روز به روز داره بزرگ‌تر می‌شه

‫و مردم کوچک و کوچک‌تر می‌شن

‫خیلی سرده

‫مردها موندن خونه کنار زن‌هاشون

‫دارن برای بچه‌هاشون قصه‌های ‫شیطانی و جادوگری تعریف می‌کنن

‫کلک "آفتاب مکزیک" رو کندن

‫راکرت رو دستگیر کردن. قضیه ‫بانک‌دزدی بوده. پرونده معلومه

‫گوستاو چی؟

‫اخبار قطعی ندارم. همه‌ش ‫شایعاته. می‌دونی چجوریه که

‫تو شهر پچپچه راه می‌افته ‫و مردم رو می‌ترسونه

‫برای کشتن اون‌هایی که دلشون ‫می‌خواد راه و روش خودشون رو دارن

‫چند روزه سرفه دارم

‫این هفته پول کافی نداشتم برم دکتر

‫دل خوش کردم به هفته بعد، اما بازته ‫دلم می‌گم کاش این هفته هم پول نرسه دستم

‫آخه چی قراره به‌‌م بگه؟ ‫اینکه سالم ام؟ فقط پول حروم کردنه

‫اگر هم قراره بمیرم، چه بهتر که ندونم

‫مردم از این چیزها جوک درست می‌کنن

‫کار خوبی نیست. زندگی به ‫آدم فرصت جوک ساختن نمی‌ده

‫تا حالا مرغ تخم‌طلا به گوش‌ت خورده؟

‫گمونم زیاد باشن. از بخت بد تا ‫حالا سر راه من سبز نشدن

‫خیلی بده. همه‌ش می‌گردم ‫و هیچوقت هم پیدا نمی‌کنم

‫خیلی طاقت‌فرساست

‫مرغه، به قول پدرم