The Woman in Black 2: Angel of Death

แปลโดย ใบฟิลด์บ้า

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ผมแปลนะครับ

ขอประทานโทษด้วย ถ้ามีข้อปกพร่องใดๆ

มือใหม่หัดแปล อิอิ

ลอนดอน 1941

มันชื่ออะไร

- ชื่อแบร์ - เธอเลี้ยงมันอยู่เหรอ

อย่าปล่อยให้มันกลัวนะ

ฉันไม่รู้ว่าเธอทำได้ยังไงนะ

เป็นแบบนี้ทุกค่ำคืน แต่เธอก้ยังยิ้มอยู่ตลอด

มันจำเป็นหนิ ใช่ไหมล่ะ?

อย่าถอดออกอีก เข้าใจไหม?

- สวัสดีครับครูใหญ่ - สวัสดีจะเด็กๆ

- สวัสดีครับ/ค่ะ คุณครูพาร์กินส์ - เธอมาสสาย

ขอโทษด้วยค่ะ ถนนโดนระเบิดเมื่อคืน

เราควรขิ้นรถไฟเลยไหมคะ?

- เรากำลังรอ เอดเวิร์ด ลี - อ้าว ฉันนึกว่าเขาจะอยู่ต่อ

บ้านเขาถูกระเบิด

ตอนนี้เขาเป็นเด็กกำพร้าแล้ว

เขามาแล้ว

- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ขอบคุณที่พาเขามาที่สถานี

เป็นเรื่องที่เล็กน้อยที่สุดที่เราจะพอช่วยได้แล้วครับ

โธ่...เอดเวิร์ด ครูเสียใจด้วยมากจริงๆ

ต่อไปนี้เธอจะมาอยู่กับพวกเรา ไปให้พ้นจากทุกอย่างที่นี่

เขาไม่ได้เอ่ยปากสักคำหลังจากที่...

- โอเค เอาล่ะ - เดินทางปลอดภัยนะ

- ขอบคุณค่ะ - นกหวีดดังแล้ว ทุกคนขึ้นรถได้

ขอบคุณนะครับ

จ่ะ เดินเร็วเข้า

ทีนี้เลิกชักช้าสักที

แล้วก้เลิกแกว่งป้ายชื่อตัวเองเล่นด้วย

ขอบคุณค่า

อย่ายืนบนที่นั่ง เอลฟี่

คุณต้องเริ่มไวมากแน่ๆ

- ขอโทษนะค่ะ - ถึงจะมีลูกสี่คนได้

ไม่ใช่ลูกฉันหรอกค่ะ

แสดงว่าคุณลักพาตัวพวกเขามาใช่ไหม?

พวกเขาเป็นผู้อพยพน่ะ

พ่อแม่พวกเขาออกจากลอนดอนไม่ได้

พวกเขาไม่มีญาติพี่น้องแล้ว เราเลยกำลังจะพาพวกเขาไปอยู่ที่บ้านในชนบท

แล้วที่นั่นคือที่ไหนเหรอครับ?

ถ้าฉันโดนสอบปากคำอยู่ละก็ อย่างน้อยคุณช่วยบอกชื่อคุณหน่อยก็ดีนะ

เรืออากาศโทร เบิร์นสโตว์ เแต่รียกผมว่า แฮรี่ ได้

ฉันชื่อ อีฟ

แต่เรียกฉันว่า คุณพาร์กินส์ ได้

งั้นก็ยินดีมากที่ได้รู้จักคุณครับ คุณพาร์กินส์

ฉันก็มั่นใจเช่นนั้นค่ะ

เรากำลังไปที่ Crythin Gifford

จริงเหรอครับ ผมก็เหมือนกัน

ใช่เหรอคะ แล้วคุณจะไปทำอะไรที่นั่น?

ก็.. ผมเป็นนักบินน่ะ

ก็พูดอย่างงี้ทุกคน

ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่ได้จะ...

ไม่เป็นไรครับ

- ขอบคุณค่ะ - ตัวน้อยๆเต็มไปหมดเลย

ขึ้นไปเร็ว

คุณนายฮอกก์ ดร.โรดส์ครับ จากกระทรวงการศึกษา

ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณเสียเวลา

ไม่เป็นไรเลยครับ ไม่เป็นไรเลยจริงๆ

มั่วกันไปหมดจริงๆ

คุณพากินส์ ยินดีจริงๆครับที่ได้พบคุณ ผมจะกลับมาเยี่ยมถ้าผมมาได้

- เรียกฉันว่าอีฟเถอะค่ะ - มาได้แล้ว

เราทำให้ ดร.โรดส์ต้องรอมานานพอแล้ว ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

-อะไรอะ - เชี่ย

- อยู่แถวๆนี้ก่อนนะทุกคน. - คนอื่นหายไปไหนหมด?

ข้างหลังยังเหลืออยู่ออีกอันนึง

เดี๊ยวฉันช่วยเองค่ะ

- นั่นตัวอะไรอะ - ทำไมมันถึงจ้องมาที่เรา

ตัวมันติด

พระเจ้าช่วย

อยู่แถวๆรถก่อนนะ

- จอยส์ ดูแลที่เหลือด้วย - วางไว้ตรงนั้นแหละครับ

Hello?

Hello?

Hello?

ตายวันอาทิตย์.. เจอวันจันทร์

- ใครจะเป็นคนต่อไป ต้องเป็นเธอแน่ๆ - คุณเป็นอะไรรึเปล่า

ตายวันอาทิตย์.. เจอวันจันทร์

ใครจะเป็นคนต่อไป ต้องเป็นเธอแน่ๆ

- อย่ามอง... เธอไม่ควรจะมอง - ขอโทษค่ะ ไม่เป็นไรนะ

เธอไม่ควรจะมอง อย่ามอง เธอไม่ควรจะมอง

ขอโทษด้วย

หมอกจะลงไวมากบนบึงแถวนี้

คุณเปิดไฟสูงเต็มที่ไม่ได้เหรอค่ะ?

ที่นี่ยังมีกฏเก็บตัวอยู่นะ

แต่เราอาจตกถนนได้เลยนะ

ระเบิดเยอรมันก็อาจจะตกใส่เราได้เหมือนกัน

ถ้าพวกมันยังไม่ใช้ระเบิดถล่มเมืองเราหมดก่อนละก็

มันก็จะปล่อยที่เหลือลงมาขากลับ

มีคนอื่นอยู่ที่เกาะอีกไหมคะ?

ไม่มี..มันว่างเปล่า ที่นั่นมันร้างมานานแล้ว

นั่งไงถึงแล้ว เอล์ มาร์ช เฮาส์

ฝั่งของเด็กๆ

- คนอื่นไปไหนหมดเหรอ? - คนอื่นเหรอครับ?

ใช่ค่ะ คนอื่น พวกโรงเรียนอื่นๆ

พวกเขาจะมาถึงอาทิตย์หน้า คุณเป็นคนแรกครับ

- คุณจะให้เราอยู่กันอย่างนี้จริงๆเหรอ? - ที่นี่สามารถให้บริการได้อย่างเต็มที่แน่นอนครับ

ที่นี่เหมือนที่ให้คนจรจัดอยู่มากกว่าน่ะสิ

สามีฉันเป็นหัวหน้าระดับสูงในกองทัพ

และเขาก็ไม่มวันที่จะให้คนของเขานอนในที่แบบนี้แน่นอน

แล้วจะให้กลุ่มเด็กนักเรียน..

รับทราบแล้วครับ ที่นี่ไม่มีคนอยู่มาสักพักแล้ว

แต่ว่ามันก็ใกล้จะกลับมามีชีวิตชีวาแล้วนะครั..

มันไม่ดีพอค่ะ ดร.โรดส์

เรามีแค่นี้จริงๆครับ คุณนายฮอกก์

มาเร็วเด็กๆ เอาของออกจากกระเป๋ากัน

- ขอสำรวจก่อนได้เปล่าหะ? - จัดของก่อนดีกว่านะ

แต่ว่า.....

- เราต้องนอนที่นี่จริงๆเหรอ.... - พอได้แล้ว

ครู พากินส์ ให้ ดร.โรดส์พาเธอไปสำรวจที่นี่

- เดี๋ยวฉันจัดการพวกเด็กๆเอง - ได้ค่ะ

เริ่มเลย เอาล่ะ เรามาจัดเตียงกัน

ห้องครัวไปทางนั้น ส่วนห้องทานข้าวอยู่ด้านหลัง

- คุณเป็นหมอด้านไหนค่ะ? - เภสัชครับ เกษียณแล้ว

คุณทำงานให้กระทรวงการศึกษาด้วยเหรอคะ?

ผมยังเป็นผู้คุมฝ่ายโจมตีทางอากาศอีกด้วย พวกเราก็ทำทุกอย่างที่ทำได้น่ะ

ห้องเรียนอยู่ในห้องสมุดทางซ้ายนี้

ข้างบนนี้ยังไม่มีไฟนะ แต่ว่ามีเทียนและตะเกียงเยอะ

สองห้องนี้เป็นห้องนอนคุณ

ล็อคห้องที่เหลือไว้จนกว่าคนอื่นๆจะมา

ห้องนั้นล่ะค่ะ?

เอ๊ะ ห้องนั้นควรจะล็อคอยู่หนิ

คุณคิดว่ามันเคยเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กรึป่าวคะ

ในนี้หนาวมากเลย

เรามีฮีทเตอร์ข้างล่าง แต่เราไม่มีเครื่องศูนย์กลาง

ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น

มันรู้สึกแบบ....

..ไม่รู้สิ....เศร้า

ห้องมันไม่เศร้าหรอกครับคุณพาร์กินส์ คนต่างหาก

ไปกันเถอะครับ

แล้วเมื่อไหร่คุณจะส่งคนมาปรับปรุงเหรอค่ะ

ใครล่ะครับ คุณพาร์กินส์?

ถ้าอย่างงั้น เดี๋ยวเราจะพยายามทำให้ดีที่สุดแล้วกันค่ะ

ผมควรไปได้แล้ว

เตียงของเรามีสี่มุม บนหัวของเรามีเทวดาสี่องค์

องค์หนึ่งคอยดูแล องค์สองคอยอวรพร อีกสององค์คอยพยุงจิตวิญญานเรา

ตอนนี้เรากำลังจะเข้านอน อ้อนวอนผู้เป็นเจ้าเพื่อไว้จิตวิญญาน

ถ้าฉันต้องตายก่อนที่จะตื่น ฉันอ้อนวอนผู้เป็นเจ้าเอาจิตวิญญานฉันไป

- อาเมน. - อาเมน

ทุกคน ขึ้นเตียงโลด

หลับฝันดีนะ

ดีมาก

อย่างนั้นแหละ หลับฝันดีค่ะ

หนุ่มน้อย

นั่นใช่แม่ของเธอรึเปล่า?

เก่งมากเลย

สัญญาได้ไหมว่าจะคืนหลับฝันดี ไม่มีฝันร้าย

รู้ใช่ไหมว่าฝันร้ายคืออะไร?

มันคือวิธีของจิตใจเรา เพื่อที่จะปลดล่อยความคิดไม่ดีๆออกไป

หลังจากที่เธอฝันถึงมันไปแล้ว มันจะจากไป

ช่าง ไร้สาระ

โอ้ จริงเหรอ?

แม่บอกว่า ฝันร้ายต้องสู้ด้วยความคิดที่ดีๆ

งั้นเธอก้ควรทำแบบนั้น โอเคมั๊ย?

เดี๋ยวเราค่อยคุยกันใหม่พรุ่งนี้ ได้ไหม เอดเวิร์ด?

จะให้มีอะไรไร้สาระแบบนี้นานมากไม่ได้หรอก

มันอยู่ใต้เตียงเธอนะ

มาเถอะ ครูพาร์กินส์

เอดเวิร์ด

ไม่เป็นไรนะคะ - ปล่อย

นั้นแหละเด็กดี

เขาต้องฝึก

เธอช่วยไปปิดเครื่องปั่นไฟหน่อยได้ไหม

- แล้วก็ล็อคบ้านด้วยนะ - ได้ค่ะ ราตรีสวัสดิ์

หลับฝันดี เด็กๆ

แกจะเอาเขาไปไหน!

ให้ฉันเจอเขา!

Hello?

Hello?

แกปล่อยเขาไป

Hello?

มาเร็ว ไปเล่นกัน

ไปที่บึงกัน อยู่ทางนู้น เร็วสิ ไปที่บึงกัน

เมื่อคืนหลับไม่ค่อยดีละสิดูท่า

มาที่ใหม่ๆทีไรๆฉันพักพ่อนได้ไม่ค่อยเยอะหรอกค่ะ

- เอดเวิร์ดอยู่ไหนค่ะ? - วาดรูปอยู่ข้างใน

ปล่อยเขาเถอะค่ะ ครูพาร์กินส์

เดี๋ยวเขาพร้อมเมื่อไร เขาก็มาเอง

เดี๋ยวฉันจะไปจัดห้องเรียนอะค่ะ

โอ้ย

- นี่พวกเธอเล่นอะไรเนี่ย? - แปะแข็งครับ เจมส์เป็นคนเริ่ม

พวกเธอไม่ควรวิ่งพรวดพราดแถวนี้

- เอดเวิร์ดอยู่ไหน - เขานั่งอยู่บนเตียง

โธ่เจมส์ ครูนึกว่า เธอกับเอดเวิร์ดสนิทกันเสียอีก

ครูรู้นะว่าหลายๆอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว แต่ครูอยากให้เธอชวนเขาเล่นด้วย

ในเวลาแบบนี้ เขาต้องการเพื่อน

เข้าใจไหม?

โอเค

เร็วเข้าเอดเวิร์ด มาเล่นเกมกัน

เธอไม่อยากเป็นเพื่อนเราเหรอ?

- เธอต้องเล่น ครูบอก - ไม่เป็นไรหรอกมั้ง

ทอม เราค่อยให้มันคืนก็ได้

- ถ้ามันเล่นเกมชนะ - เกมอะไรอะ?

ซ่อนแอบ ปิดตาสิ

ปิดตา

1..2..3

4..5..6...

ห้ามแอบดูนะ

..7...8..