İlk 200 satır.
ΛΟΝΔΙΝΟ
Καλησπέρα σας, είμαι ο καθηγητής Ίβαρσον.
Ο Σερ Άντονι σας περιμένει.
Το αφήνω σε σένα, Μάρλοου. Μην υποχωρήσεις.
Θα διαπραγματευτούν. Συζητήστε τα και με τους συμβούλους.
Ξέρουν τις θέσεις μου.
Καθηγητά Ίβαρσον.
Είμαι ευγνώμων που συμφωνήσατε να με συνοδέψετε.
Δεν συμφώνησα σε τίποτα.
Με ξύπνησε κάποιος χτες στις 6 το πρωί, λέγοντας ότι είναι
- ο Βρετανός πρέσβης. - Πολύ σωστά.
Είχε ήδη κανονίσει να έρθω από την Νορβηγία.
Μετά εμφανίστηκε ένας μεγαλόσωμος τύπος,
που με πήγε στο λιμάνι.
Το τρένο σας αναχωρεί.
- Τέλεια. Έλα, Ίβαρσον. - Μα, Σερ Άντονι...
Μια αποστολή στην Αρκτική;
- Δεν είμαι επαγγελματίας εξερευνητής. - Άσε με να ολοκληρώσω.
Έκανα την έρευνά μου.
Είσαι Αμερικανός, από τη Μινεσότα,
και τώρα διδάσκεις στη Χριστιανία.
Ειδικεύεσαι στην αρχαιολογία του Βορρά.
Έχεις πολλές αποστολές στο ενεργητικό σου.
Ήσουν εξαιρετικός στη Γροιλανδία.
Είσαι σίγουρα ο σωστός άνθρωπος για τη θέση.
Για ποια θέση;
Γιατί επείγει; Τι ψάχνετε να βρείτε;
Τον γιο μου.
Η γυναίκα μου πέθανε, όταν ο Ντόναλντ ήταν μικρός.
Όταν μεγάλωσε, ήθελα να γίνει ο διάδοχός μου.
Αλλά τον πίεσα πολύ.
Καβγαδίσαμε.
Τα παράτησε όλα και μπάρκαρε σε φαλαινοθηρικό,
ως απλός ναύτης.
Μετά έμαθα ότι εγκατέλειψε το πλοίο στη Γη του Μπάφιν.
- Γιατί; - Δεν ήξερα...
μέχρι που έλαβα αυτό το γράμμα από το οχυρό Κόνγκερ στη νήσο Έλσμιρ.
Ο Ντόναλντ το άφησε στον εκεί αντιπρόσωπο,
κι έφυγε με κάποια αποστολή.
Αφού δεν επέστρεψε, ο αντιπρόσωπος μου το έστειλε.
Mια σελίδα από το περιοδικό της Εταιρίας Χάντσον.
Κοίτα τι γράφει στις 15 Ιανουαρίου 1856.
"Σήμερα ήρθε στο φυλάκιο ο Τζον Μέρτσισον με τους Εσκιμώους του,"
"που κυνηγούν τις λευκές αρκούδες πέρα από τη στεριά".
"Είπε ότι είδε ένα μοναχικό σύννεφο, ξαπλωμένο λες στους πάγους,"
"κι έκρυβε από κάτω του ένα νησί".
"Προσπάθησε να το προσεγγίσει,"
"αλλά οι Εσκιμώοι αρνήθηκαν, λέγοντας ότι εκεί ζουν κακά πνεύματα".
"Εκεί πηγαίνουν οι φάλαινες για να πεθάνουν".
Φτάνουμε στο Ντόβερ, κύριε.
- Ευχαριστώ. - Το νεκροταφείο των φαλαινών
είναι μύθος, το Ελ Ντοράντο των φαλαινοθήρων.
Εκεί που θα βρουν μια περιουσία
σε μπαλένες και αμπάρο.
Δεν υπάρχει, σας λέω.
Είναι απλώς ένας μύθος.
Μπορεί, αλλά ο γιος μου αναζητούσε το νεκροταφείο,
κι εγώ αναζητώ τον γιο μου.
Θέλετε αχθοφόρο;
Ναι, πήγαινέ τα στη Ναυαρχία.
- Μάλιστα. - Σερ Άντονι,
εδώ χωρίζουν οι δρόμοι μας. Δεν μπορώ
να σας βοηθήσω, αν και καταλαβαίνω την αγωνία σας.
Αλλά είναι αδύνατον. Πώς θα βρείτε έναν άνθρωπο,
με μόνο οδηγό μια παλιά σελίδα από περιοδικό;
Ο Ντόναλντ άφησε και κάτι ακόμα στον αντιπρόσωπο.
Ήλπιζα ότι θα μου πεις τι είναι.
Είναι έργο των Εσκιμώων, σκαλιστό κόκαλο, πολύ κοινό.
- Είναι για χαρτογράφηση. - Τι;
Με τον σωστό χάρτη θα σας το έδειχνα.
Πάμε στο γιοτ μου, έχει όσους χάρτες θέλεις.
Αυτή η διάταξη αντιστοιχεί
σε κάποιο κομμάτι της ακτογραμμής.
Βλέπετε; Ταιριάζει εδώ.
Η κλίμακα δεν είναι εντελώς σωστή.
Άρα εδώ μπορεί να είναι το νησί που ψάχνουμε.
Αν υπήρχε τέτοιο νησί.
- Γιατί δεν υπάρχει; - Δεν έχει στεριά εκεί.
Είναι μια τεράστια έκταση πάγου, έτσι λένε οι εξερευνητές.
- Ο Πίρι, ο Νάνσεν, όλοι τους. - Κι ο Ίβαρσον τι λέει;
Δεν έχουν πάει παντού, φυσικά.
Αλλά αν υπήρχε αυτό το νησί,
αν υπάρχει το νεκροταφείο των φαλαινών...
Δεν θα το μάθει ποτέ κανείς.
Εκτός κι αν το ανακαλύψεις εσύ.
Ή αν σε προλάβει κάποιος άλλος.
Είστε παμπόνηρος, Σερ Άντονι.
Ω, ναι.
Έχω το συμβόλαιό σου εδώ,
την άδεια από το πανεπιστήμιο, την εξουσιοδότηση...
Θα τα κανονίσουν όλα οι δικηγόροι μου.
- Ξεκινήσαμε ήδη. - Εδώ και ώρα.
Το πρωί θα είμαστε στη Γαλλία.
Στη Γαλλία; Δεν πάνε από κει στο οχυρό Κόνγκερ.
Κι όμως, είναι ο πιο σύντομος δρόμος.
Δεν του λέτε να πηγαίνει πιο αργά;
Ούτε αύριο το πρωί να φεύγαμε.
Σωστά.
- Τι; - Αύριο φεύγουμε.
- Πρωί πρωί. - Αδύνατον!
Είναι ακόμα χειμώνας, ο πάγος είναι αδιάβατος μέχρι την άνοιξη.
- Τα έχω κανονίσει όλα. - Τι έχετε κανονίσει;
Αν σου έλεγα, θα με αποκαλούσες τρελό.
Σερ Άντονι, είστε τρελός.
Τώρα θα γνωρίσεις κι άλλον. Καπετάν Μπριέ.
Μεσιέ Ρος.
Καλωσορίσατε.
Το έφτιαχνε για κάτι Αμερικανούς,
αλλά τους τελείωσαν τα λεφτά.
Έτσι, το ανέλαβα εγώ.
- Καπετάν Μπριέ. - Χαίρετε, Σερ Άντονι.
- Ο Καθηγητής Ίβαρσον. - Τιμή μου.
Ευχαριστώ. Μπορώ να το δω από κοντά;
Φυσικά.
Χαίρομαι που είστε εδώ για την τελετή.
Ευχαριστώ πολύ.
- Ποια τελετή; - Το παρθενικό ταξίδι της εφεύρεσής μου.
Αύριο θα μάθει ο κόσμος για μένα και τον Υπερίωνα.
- Η Γαλλία κατακτά τους αιθέρες. - Ακύρωσέ το, ό,τι και να 'ναι.
Αύριο φεύγουμε για την Αρκτική.
Την Αρκτική;
Σερ Άντονι, αποκλείεται!
Δεν γίνεται, είναι αδύνατον.
Θα χρειαστούμε εφόδια, τρόφιμα, καύσιμα για τη μηχανή.
Τα καύσιμα τα αναλαμβάνεις εσύ.
Όλα τα υπόλοιπα τα κανόνισε το προσωπικό μου.
Μεσιέ, νομίζω ότι πρέπει να συζητήσουμε.
Δεν τίθεται θέμα συζήτησης. Εγώ πλήρωσα για το αερόπλοιό σου.
Είναι δικό μου.
Θα το χρησιμοποιήσω για να βρω τον χαμένο γιο μου.
Αλλά χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Σου προσφέρω μόνο κακουχίες, κινδύνους...
και μια θέση στην Ιστορία.
- Στην Ιστορία; - Σκέψου το, καπετάνιε.
Σου δίνεται μία και μοναδική ευκαιρία.
Θα γίνεις διάσημος ως ο πρώτος άνθρωπος
που θα πετάξει πάνω από την Αρκτική, ίσως μέχρι και τον Βόρειο Πόλο!
Σήμερα είναι ιστορική μέρα.
Θα έπρεπε να υπάρχουν σημαίες, μουσική, ο Πρόεδρος να βγάζει λόγο.
Δεν έχουμε παρά δύο πιτσιρίκια κι ένα κοπάδι κατσίκες.
Μην ανησυχείς, όταν επιστρέψουμε
οι εορτασμοί θα σπάσουν κάθε ρεκόρ.
- Έτοιμοι για αναχώρηση. - Μπράβο, συνεχίστε.
Σιλάνς! Μη μιλάτε!
Ξεκινήστε!
Ξεκινήσαμε.
Υπέροχη μέρα, σηκωνόμαστε με τον ήλιο.
Συγχαρητήρια, καπετάνιε. Αυτή η μέρα θα μείνει ιστορική.
Κάτι με δάγκωσε μέσα από το καλάθι.
Δεν είναι καλάθι για τρόφιμα, είναι το μπουντουάρ της Ζοζεφίν.
Κάποιου είδους σκύλος.
Φυσικά, το καλύτερο είδος. Γαλλικό.
Δεν με ενδιαφέρει η εθνικότητά του.
- Ποιος το έφερε; - Κανένας δεν την έφερε.
Εδώ μένει, από τότε που ξεκινήσαμε τις εργασίες.
Δεν είναι κυνοκομείο εδώ.
Ξεφορτώσου το!
Όπως επιθυμείτε, μεσιέ.
Θα πάρει χρόνο, όμως.
Ο ήλιος ζέστανε το αέριο.
Πρέπει να νυχτώσει για να επιστρέψουμε,
- να ειδοποιήσουμε το προσωπικό... - Να νυχτώσει;
Σε 12 ώρες; Αποκλείεται να χάσω τόσο χρόνο.
Έχετε δίκιο, Σερ Άντονι.
Συγχαρητήρια, Ζοζεφίν.
- Μόλις έγινες η μασκότ μας. - Καλά λοιπόν.
Αλλά ποτέ δεν μου άρεσαν τα μικρά σκυλιά.
Μπορεί η Βρετανία να κυριαρχεί στη θάλασσα,
αλλά στους αιθέρες κυριαρχεί η Γαλλία.
Τρέχουμε θριαμβευτικά πάνω από τη χώρα σας.
Πάλι βρέχει, βλέπω. Πόση απόσταση έχουμε διανύσει;
Περίπου 150 μίλια.
Μόνο 150; Σε έξι ώρες;
Έτσι "τρέχεις θριαμβευτικά" εσύ;
Σε 1-2 μέρες θα επιταχύνουμε, τώρα πάμε με μισή ταχύτητα.
Και γιατί, παρακαλώ;
Η μηχανές είναι καινούργιες, πρέπει να στρώσουν.
Βλακείες! Πρόσω ολοταχώς!
Ορίστε οι μοχλοί ελέγχου.
Αν θέλετε "πρόσω ολοταχώς", το κάνετε με δική σας ευθύνη.
Τι έχετε να πείτε τώρα, Σερ Άντονι;
Λέω ότι θέλω τη μέγιστη ταχύτητα.
Και θα την έχω.
Πολύ καλά, μεσιέ.
Όπως επιθυμείτε.
- Τι συμβαίνει; - Κάτι με την προπέλα.
Ακολούθησα τις διαταγές σας. Ιδού το αποτέλεσμα.
Πρέπει να επιστρέψουμε για επισκευές.
Αποκλείεται!
Θα συνεχίσουμε με μία προπέλα.
Στους ανέμους της Αρκτικής; Σκέτη παραφροσύνη!
Το αερόπλοιο δεν θα αντέξει χωρίς τις δύο μηχανές.
- Αρνούμαι να προχωρήσω. - Κι εγώ αρνούμαι να επιστρέψω.
Κύριοι, κάπου πρέπει να πάμε.
Καπετάνιε, έχετε φέρει ανταλλακτικά;
- Φυσικά. - Ας την αλλάξουμε τώρα, λοιπόν.
Εν πτήσει;
- Αδύνατον! - Τίποτα δεν είναι αδύνατον.
Εξαιρετική ιδέα, Ίβαρσον. Δώσε μου ένα χεράκι.
Κύριοι!
No comments yet. Be the first to leave one.