The Apothecary Diaries (薬屋のひとりごと)

NATSU HYUUGA

Awak nak Cik Puan Lihua makan makanan bertaraf rendah ini?

Ia perlu lebih mewah.

Jika tak, ia tak kena dengan cita rasa Cik Puan Lihua.

Memalukan nak tunjuk makanan begini kepada Cik Puan Lihua!

Dia ingat Cik Puan Lihua akan setuju dengan ini?

Aduhai.

Menjengkelkan betul.

Saya tak nak pun datang ke Astaka Kristal kalau boleh.

Ia berlaku pada malam Maharaja melawat Astaka Jed.

Tiada racun.

Saya akan minta diri.

Tunggu.

Ini pertama kali Maharaja bercakap dengan saya.

Kami nak minta sesuatu daripada apotekari bualan ramai.

"Bualan ramai?" Saya rasa tak sedap hati.

Ya, Tuanku.

Keadaan Gundik Lihua tak begitu baik.

Boleh awak jaga dia buat sementara waktu?

"Jaga dia" bermakna "sembuhkan dia".

Kata-kata Maharaja itu datang dari syurga.

Kalau saya menolak, saya akan dipancung.

Baik, Tuanku.

Namun,

dia tak perlu kata begini di hadapan gundik lain.

Ia peringatan yang Maharaja

adalah makhluk yang berbeza daripada kita.

Tapi,

melayan seseorang ke sini atas arahan Maharaja dengan teruk begini...

Nampaknya, pembantu Cik Puan Lihua

begitu tak suka sekali saya bekerja

untuk Cik Puan Gyokuyou.

Kalau dah selesai bersihkan, cepat berhambus!

Apa sajalah. Saya akan buat sekali lagi.

Maomao, awak di Astaka Kristal?

Ya, saya sedang jaga Cik Puan Lihua.

Begitu.

Cik Puan masih belum sembuh, ya?

Racun daripada bedak muka mungkin masih lagi dalam badan dia.

Bedak beracun itu, bukan?

Bedak itu sudah dilarang.

Semua bedak yang tinggal

di istana harem telah dibuang oleh sida-sida.

Begitu. Baguslah.

Tapi permintaan terus daripada Maharaja! Awak memang hebat, Maomao!

Saya sangat terkejut!

Meminta sesuatu daripada perempuan macam saya...

Pakar perubatan istana pasti begitu tidak cekap.

- Awak akan ke dapur, bukan? - Ya.

- Semoga berjaya dengan masakan awak! - Terima kasih.

Baiklah!

Selepas meneliti keadaan Cik Puan Lihua,

saya putuskan untuk perbaiki pemakanan dia dahulu.

Pertama, kita perlu singkirkan sisa racun dalam badan Cik Puan.

Untuk buat begitu, kita perlukan bubur dengan serat yang banyak

dan teh dengan kesan diuretik.

Bukan ini. Ini juga bukan.

Ini, ini dan ini.

Bukan ini juga.

Hentikan, okey?

Ini bukan tempat orang kelas rendah boleh datang dan pergi.

Ini akan makan masa.

Baiklah, seterusnya.

Ini, ini, itu dan ini.

Saya dah beritahu, bukan?

Pertama, kita perlu beri Cik Puan sesuatu yang mudah dihadam.

Cik Puan tak perlukan makanan kampung.

Seorang pesakit perlukan banyak nutrien untuk pulih.

Jadi, itu apa yang Cik Puan selalu makan?

Ya, ia kaya dengan nutrien,

tapi ia terlalu berat untuk pesakit dengan perut lemah.

Kalau mereka berfikir sikit, mereka akan tahu.

Tiada siapa hentikan mereka?

Cik Puan Lihua, ini makanan Cik Puan.

Ini semua makanan kegemaran Cik Puan Lihua.

Sila makan walaupun sikit.

- Cik Puan Lihua? - Apa kita nak buat?

Cepat bagi air!

Cik Puan okey?

Cik Puan Lihua, minum air sikit. Tolong minum ini.

Apa?

Disebabkan orang kelas rendah macam awak di dalam bilik...

- Suasana bilik ini jadi teruk! - Keluar cepat!

Saya tak akan boleh hampiri Cik Puan kalau begini.

Baiklah, apa patut saya buat?

Boleh saya sekurangnya periksa Cik Puan?

Tak perlu.

Bagaimana kalau awak terukkan lagi keadaan Cik Puan?

Dalam keadaan begini, dia pasti akan jadi lebih lemah dan mati.

Manusia perlu makan untuk hidup.

Cik Puan pasti hilang keinginan untuk hidup selepas anaknya mati.

Berapa lama hingga kepala saya bercerai dengan tubuh

kerana menentang perintah kudus Maharaja?

Awak nampak macam perlukan bantuan.

Saya nampak macam saya perlukan bantuan?

Awak memang nampak begitu.

Tuan Jinshi?

Kenapa dengan perempuan itu?

Kenapa dia dengan Tuan Jinshi?

Sekarang mereka dah salah sangka!

Jom kita masuk ke dalam?

Tuan Jinshi!

Melawan kehendak Maharaja

tak kena dengan wanita bijak dan cantik macam kamu.

Kami tak buat apa-apa.

Betul, kami tak buat benda begitu.

Wanita memang menakutkan.

Sekarang, pergi.

Cik Puan ada keinginan untuk makan.

Tapi, Cik Puan lebih lemah daripada apa saya sangka.

Bubur mungkin akan berkesan.

Maafkan saya.

Warna kulit dia sama seperti sebelum ini.

Adakah awak yang solekkan Gundik Lihua?

Ya, saya.

Saya nak dia kekal cantik.

Itu tugas dang perwara.

Semua ini untuk Cik Puan Lihua.

- Memang begini. - Begitu.

Apa awak buat?

Apa? Saya hanya ajar orang bodoh.

Aduh! Hentikan! Sakit!

Racun itu akan merebak ke seluruh badan awak tak lama lagi.

Baguslah.

Awak juga akan sama cantik.

Sama seperti Cik Puan Lihua yang awak begitu agungkan.

Kulit pucat Cik Puan, mata cengkung Cik Puan

dan badan yang tak boleh makan pun.

Awak tahu kenapa ini dilarang?

Awak tahu?

Tapi, saya ingat...