Confession of Murder (내가 살인범이다)

ต้นฤดูหนาวปี ค.ศ 2005

ผมขอโซจูอีกขวด

ขอโทษนะ

โซจูของผมล่ะ

คุณป้า รีโมทอยู่ที่ไหน

วางมีดลง

วางมันลง ไอ้สาระเลว

ได้โปรด...อย่าให้เขาฆ่าฉัน

ชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับนายแล้ว

คุณป้า

เอาผ้าขนหนูมา

หยุดนะ ไอ้สาระเลว

ไอ้เวรตะไล

หยุด

ยกมือขึ้นไอ้สาระเลว

หยุดแค่นั้น

หันหลังไป

คุกเข่าลง

เอามือพ่ายหลังไว้

ฉันจะ...ฆ่าแก...

นายกำลังกลัว ใช่ไหม

นายก็ฆ่าเธอเหมือนกัน ใช่ไหม

แกทำอะไรลงไป

ตอบกูมาซิโว้ย ไอ้เวรตะไล

คนต่อไปที่ฉันควรจะเชือดคอ ก็คือแม่ของนาย

ไม่ มันยังไม่จบ

ฉันมีแผนสำคัญ ที่จะจัดการกับนายต่อไป

15 ปีที่แล้ว

หลังจากที่ฆ่าพวกผู้หญิง 10 คน

ผู้ต้องสงสัยก็หายตัวไป เขาไปในตรอกมืดแห่งนี้

คดีความของเขาได้หมดอายุความลงในวันนี้

\i1}เราจะได้พบกับหัวหน้านักสืบ ผู้รับผิดชอบคดีนี้ผู้หมวดชอยฮยองกูครับ

ผู้หมวดครับมีอะไรจะฝากถึงผู้ต้องหา ที่อาจจะกำลังดูรายการอยู่ไหมครับ

มีอยู่อย่างหนึ่ง ที่ฉันอยากจะบอกแก

ได้โปรดมีชีวิตอยู่

พวกนักสืบเกาหลีคงได้รับการสรรเสริญ จากไอ้พวกอันธพาลต่ำ ๆ เหล่านั้น

ฉันกำลังดูรายการนั้นอยู่

หือ

ทำไม เกลอ

นายกล้าดียังงัยมาเปลี่ยนช่อง ตอนที่ฉันกำลังดูมันอยู่

ผู้หมวดชอย ได้โปรดกลับไปก่อนเถอะ

ฉันไม่สามารถทนดูคุณทำอย่างนี้ได้

กลับไปเถอะ

ได้โปรด

เฮ้ ฮยุนซิก

คุณจำได้ไหมว่า กี่ครั้งที่ผมชกป้องกันแชมป์

ได้ซิ 6 แชมป์แห่งเอเชีย

ผมต้องการชนะเป็นแชมป์โลก และนำเข็มขัดไปวางไว้บนสุสานของแม่ผม

ฮยุนซิก นายอยู่ที่บ้านใช่ไหม

คุยกันต่อหน้าเถอะนะ

ผมเกือบจะเป็นเด็กกำพร้า หลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นกับแม่

คุณดูแลผมเหมือนน้องชายแท้ๆ

ผมจะไม่มีวันลืมเลย

ฮยุนซิก

จุงฮยุนซิก

ฮยุนซิก

นายขึ้นไปทำอะไรบนนั้น

แม่ของนายที่อยู่บนสวรรค์จะรู้สึกอย่างไร ถ้าเห็นนายทำแบบนี้

นายต้องอยู่ดูเห็นไอ้เวรนั้นทุกข์ทรมานและตายไป นายจะทำอะไรก็ได้หลังจากนั้น

ฉันรู้ว่านายรู้สึกยังงัย ดังนั้นลงมาแล้วมาคุยกัน

ฮยุนกุก ผมขอโทษ...

ฮยุนซิก

จุงฮยุนซิก, ปี1973-2005

คำสารภาพของการฆาตกรรม

2 ปีต่อมาปลายฤดูใบไม้ร่วงปี 2007

ฮยุนกุก รับโทรศัพท์ซิ

รับโทรศัพท์ของแกซะ!

นอนหลับเป็นตายทั้งคืนยังไม่พออีก

อะไรละแม่ นี่มันเป็นเวลาอะไร

ฉันเหนื่อยแล้วก็จะไม่สบายก็เพราะ ไอ้อาการเมามึนงงของแกนี่แหละ

รับสายซะ

กวางซุก ฉันบอกนายแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันจะอยู่ช่วยแม่ในช่วงสุดสัปดาห์

คดีใหม่ก็ค่อยคุยกันวันจันทร์ไม่ได้เหรอ

ช่วยอะไรฉัน ไม่เห็นช่วยอะไรเลยเอาแต่นอนหลับ

เมื่อไหร่กันที่ผมไม่ได้ช่วยแม่ อะไรนะ

เปิดช่องอะไรนะ

ลีดูซุคผู้เขียนหนังสือเรื่อง คำสารภาพของการฆาตกรรม

ได้เปิดเผยว่าเขาเป็นนักฆ่าของ คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง

ที่เป็นที่สั่นคลอนของประเทศ เมื่อ 17 ปีที่ผ่านมา

การแถลงข่าวได้จุดประเด็นความสนใจอย่างมาก เนื่องจากเป็นข้อเท็จจริงการสารภาพของผู้เขียน

หลังจากที่คดีหมดอายุความลง

ลีดูซุกกำลังก้าวขึ้นมาแล้วครับ

ขอขอบคุณทุกท่าน ที่ให้เกียรติมารับฟังการเปิดตัว

หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นเพื่อ การสำนึกผิดในข้อหาการก่ออาชญากรรมของเขา

ดังนั้นได้โปรดหลีกเลี่ยงคำถามที่ไม่เหมาะสมด้วยนะค่ะ

เชิญค่ะ

หลังจากที่หลบหนีการจับกุมมาตลอด ทำไมถึงสารภาพครับ

และเป็นคำสารภาพที่สมบูรณ์หรือไม่ครับ

'ประเด็นของการสารภาพ'...

คงยากที่จะเชื่อ...

แต่ผมอยากบอกว่าไม่มีความผิด

และผมอยากให้คนอื่น มี่สวนร่วมในความผิดของผม

คุณรู้สึกว่าเป็นความผิดมากี่ปีแล้วครับ

เฮงซวยอะไรอย่างนี้

ให้เขาพูดต่อได้มั้ย

ฟังเขาพูดสิ

คุณอี

เท่าที่เห็นคุณจะถูกวิจารณ์ และตำหนิอย่างไร้ความปราณี

คุณกลัวบ้างหรือไม่

คำสารภาพของผมจะนำมาซึ่งความยุ่งเหยิงทันที

แต่ผมหวังว่า เหตุการณ์ที่น่ากลัวในหนังสือเล่นนี้จะไม่เกิดขึ้น

คุณหล่อมาก

คุณมีวิธีดูแลผิวของคุณยังไงคะ

สมควรถามแบบนั้นเหรอ

เราไม่ควรให้ผู้สื่อข่าวหญิงถามคำถาม

มีหลักฐานมั้ยครับว่าคุณเป็นฆาตกรตัวจริง

คุณจะพบคำอธิบายสำหรับการฆาตกรรมในหนังสือนี้เพียงพอ

และหมวดชเว

ผมคิดว่าวันนี้เขาไม่ได้มา

ผมขอโทษ.สำหรับสิ่งที่ผมทำกับคุณ

เขาพูดถึงนายใช่มั้ย

กระสุนที่หมวดชเวยิง ยังฝังอยู่ในไหล่ผม

นี่คือภาพเอ็กซ์เรย์กระสุน

คุณจะให้เราได้เห็นรอยแผลเป็นของกระสุนปืนได้หรือไม่ครับ

ในวันพรุ่งนี้จะวางแผงทั่วประเทศ

และสามารถสั่งจองออนไลน์ได้ตั้งแต่เที่ยงคืนคืนนี้

เราหวังว่าจะได้รับการตอบรับอย่างอบอุ่นนะคะ

มีผู้เข้าชมเว็บไซต์จำนวนมาก โปรดลองอีกครั้งภายหลัง

บ้าฉิบ..ฉันอยากจะอ่าน..

คุณเห็นคอมเมนท์ (การแสดงความคิดเห็น) ของเรามั้ยคะ

คุณลี บอกเราหน่อยซิคะว่าคุณรู้สึกอย่างไร

คุณรู้สึกอย่างไรคะ

ให้ผมบ้าง

คุณลี ทำไมคุณไม่ขอขมาวันพรุ่งนี้ ตอนที่แดดดีๆ

ทำไมคุณถึงเลือกวันที่ฝนตก

แค่วันพรุ่งนี้

ขอร่มหน่อย -นี่มันของผม

คุณหมอครับ คุณหมอคะ คุณรู้สึกอย่างไรคะ

คุณรู้สึกอย่างไรคะ

ช่วยแสดงความคิดเห็นหน่อยครับ

กรุณายอมรับ...คำขอโทษ

ไอ้ชาติชั่ว

คุณลี ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรคะ/N แสดงความคิดเห็นหน่อย

คุณลีดูซุก

คุณจะขอขมาต่อครอบครัวของเหยื่อที่เหลือด้วยมั้ยครับ

ผมล่ะตกตะลึงเลย

ถ้างั้น เขาเป็นฆาตกรตัวจริง แต่ทำไมจับเขาไม่ได้

คุณมั่นใจเหรอ

คุณต้องรับผิดขอบคดีนี้ใช่หรือไม่

ผมไม่ได้ลงนามร่วมกับพ่อของผม /Nทำไมผมต้องทำด้วยล่ะ

ผมก็แค่พูดไป..

เจ้างั่ง

คุณไม่เห็นด้วยเหรอ คุณก็อยู่ที่นั่นด้วยนี่

มีการทุจริตเกราะกันกระสุน มันไม่โปร่งใส

เกราะกระสุนเหรอ แล้วไม่ต้องหลบหรือไง

คุณกำลังพูดถึงคดีสุดท้ายที่หายไป

นั่นเพราะเขาไม่ทำงานนี้

ผมคิดว่า ที่นี่เป็นหน่วยอาชญากรรมรุนแรงใช่มั้ย

มันกลายเป็นห้องสมุดตั้งแต่เมื่อไหร่ ดูดีนี่

โอ๊ะ นั่นวีรบุรุษเรื่องโศกนาฏกรรมนี้ หมวดชเวเหรอ

เป็นอะไรของคุณ

นายเป็นคนมีชื่อเสียงแล้วตอนนี้ บ้าเอ๊ย

ในทุกคดี ตัวจริงนั้นมันคือไอ้เวรลีใช่ไหม

ถึงแม้จะเป็นเขา เราก็ไม่สามารถจับตัวเขาได้

ลีดูซุกอาจจะไม่ใช่ฆาตกร ไอ้ปัญญาอ่อนเอ๊ย

ดูหน้าเขาซิ

เขาดูเหมือนฆาตกรเหรอ

คุณได้กลิ่นความน่าสงสัยอะไรบ้างไหม เข้ามา ดมซิ

ผมคิดว่าผมได้กลิ่นบะหมี่นะครับ

อาหารมาแล้วครับ

คุณรอคิวอยู่เหรอ

นายยังจะกินบะหมี่ ในเวลาอย่างนี้อีกเหรอ

คุณคิดอะไรไม่ออกหรอก เวลาท้องว่าง น่ารำคาญจริง ๆ

นายพูดว่าอะไรนะ ประโยคสุดท้ายนะ

ดังนั้นเราจึงต้องอดทนจนกว่าเรื่องจะจบไม่ใช่เหรอ

ใช่ว่าเราจะทำอย่างอื่นได้ นอกจากกินบะหมี่

นายคลานตามก้นฉันเมื่อเร็ว ๆ นี้

ฉันควรจะแตะนายออกไปซะ ถ้าไม่เห็นว่าเป็นรุ่นน้องสถาบันเดียวกัน...

ฉันหิวจัง เราควรสั่งมากินเหมือนกัน

คุณน้า ขอบะหมี่ 3 ชุด ใส่หัวไชเท้าเยอะ ๆ

เจ้าเด็กนิสัยเสีย จะเอาหัวไชเท้าไปช่วยตัวเองหรืองัย

ดูไอ้เลวนั้นพูดเข้าซิ

-ฉันจะ... เฮ้

น่าขยะแขยงอะไรอย่างนี้

ผู้หมวดชอยครับ ลีดูซุคต้องการ ที่จะกล่าวคำขอโทษอย่างเป็นทางการของเขา

ออกไป ทุกคนออกไป

นี่มันสถานีตำรวจนะ ไม่ใช่ตลาดข้างถนน

400,000 เล่มขายหมดภายใน 3 วัน

ในฐานะที่คุณเคยเป็นผู้รับผิดชอบ คุณมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างเกี่ยวกับเรื่องนี้

ให้ผมทานข้าวกลางวันก่อนได้ไหม

ที่เขากล่าวว่า บางคนจะรู้สึกผิด นั่นหมายถึงคุณใช่ไหมครับ

ออกไป

ออกไปเดี๋ยวนี้

น่าเบื่อหน่ายจริง ๆ

ให้ผมกินอย่างเงียบ ๆไม่ได้หรืองัย

ได้โปรดบอกพวกเราหน่อยเถอะครับ -ทุกคนออกไป

นั้นมันลีดูซุกนี่

กรุณาหลีกทางหน่อยครับ

คุณลี

แกกำลังทำอะไร

ไม่ได้เจอกันสักพักแล้วนะ ผู้หมวด

เอามือโสโครกของแกออกไป

นี่เป็นผู้คลั่งไคล้ของนายละซิ

คุณไม่มีความสุขเหรอเมื่อได้เจอผม หลังจากไม่ได้เจอกันหลายปี

มาเถอะน่า ยิ้มให้กล้องหน่อย

-หุบปากเน่า ๆของแกซะ -คุณก็ยังปากเหม็นเหมือนเก่า

ถุ้ย เขาจะบ้าหรืองัย

หลบหน่อยครับ

นี่ คุณลี กินอะไรมาหรือยัง

อะไรนะ