1899

‫برادرم کجاست؟

‫

‫می‌دونم چی دیدم. دیوونه نیستم!

‫چه بلایی سر برادرم آوردید؟

‫برادرم کجاست؟

‫تو کشتی پرومتئوس بود.

‫فهمید تو اون کشتی‌ها چی کار می‌کردید.

‫من دیوونه نیستم!

‫بیدار شو.

‫خوابت برد.

‫پسره کجاست؟

‫زندانیش کردن.

‫چی کارش کردن؟

‫دیوونه شدید؟ ‫نباید اونجا حبسش کنید.

‫نکن. خواهش می‌کنم.

‫تو بهشون دستور دادی زندانیش کنن؟

‫از کشتی پرتش کردن بیرون. ‫محاله کسی زنده بمونه.

‫و با اینحال، اون اینجاست.

‫چطور ممکنه؟

‫بیارش بیرون!

‫قبلش بگو چرا اسمت تو لیست ‫مسافران پرومتئوس ـه؟

‫واقعاً کی هستی؟

:ترجمه و تنظیم مریم

‫«قسمت پنجم: نـدا»

‫هنوز همه چی دست ماست.

‫حتی اگه اونا پل فرماندهی رو بگیرن.

‫می‌تونیم هدایت کشتی رو به دست بگیریم.

‫اگه اتاق موتور رو کنترل کنیم،

‫اختیار با ماست.

‫من میگم مسیر به سمت آمریکا باشه.

‫از خشکی چقدر فاصله داریم؟

‫چهار روز، شایدم سه روز.

‫وقتی برسیم چه کارمون می‌کنن؟

‫حکم شورش اعدام ـه.

‫عدالت همیشه طرف بازمانده‌هاست.

‫حقیقت همیشه آشکار میشه.

‫ما تسلیم نمی‌شیم.

‫حتی اگه به معنای جانفشانی بیشتر باشه.

‫یادتون وقتی ایدا بچه خوک رو تو آب شست؟

‫همیشه از بقیه‌مون متفاوت بود.

‫و اصلاً از مادر نمی‌ترسید.

‫می‌دونی این حقیقت نداره، درسته؟

‫می‌دونی اون مریضه.

‫مادر.

‫صداهایی که می‌شنوه صدای خدا نیست.

‫اون تو دنیای خودشه.

‫حقیقت خودشو داره. ‫ما فقط دنباله‌روش بودیم.

‫ولی شنیدن صدا نشونه‌ی خدا نیست.

‫نشونه‌ی دیوانگیه.

‫اگه حق با اون باشه چی؟

‫واقعاً فکر می‌کنی اینا همش خواست خدا بوده؟

‫بعد از اتفاقاتی که افتاد.

‫تو کمکش کردی پسره رو بکشه.

‫تو هم قبلاً آدم کشتی.

‫اون فرق می‌کرد.

‫بهم قول دادی با همدیگه ترکشون می‌کنیم.

‫قول دادی به محض اینکه برسیم آمریکا ‫با ایدا ترکشون می‌کنیم.

‫چی کار می‌کنی؟

‫کاری که باید خیلی وقت پیش می‌کردم.

‫تووه.

‫اصلاً عاشقم بودی؟ حتی برای یه روز؟

‫برای تو خیلی آسون ـه.

‫هر چی لازم داری در اختیارته.

‫نمی‌دونی بقیه باید خودشون رو ‫به آب و آتیش بزنن تا به تو برسن.

‫پس همش دروغ بود.

‫تو ستوان نیستی.

‫پدرت هیچ‌وقت زمین‌دار نبوده.

‫عموت تو مارسل اصلاً وجود نداره.

‫می‌خوای بدونی واقعاً عاشقت بودم؟

‫هر روز صبح، ‫بیدار می‌شدم و آرزو می‌کردم نبودم.

‫تو مدام منو یاد نداشته‌هام میندازی.

‫زندگی.

‫عشق.

‫تو.

‫ناخدا؟

‫حالا چی کار کنیم؟

‫هی! شلیک نکنید. ‫لطفاً شلیک نکنید. اومدم کمک کنم.

‫باشه؟

‫کمک می‌کنم جلوی مادرم رو بگیرید.

‫صدای چی بود؟ اون تو چیه؟

‫هان؟

‫به کمد نزدیک نشو!

‫- گفتم بهش نزدیک نشو! ‫- نه! نزن!

‫کار تو بود، مگه نه؟

‫اون شیء این کار رو کرد؟

‫تو کی هستی؟

‫بگو اینجا چه خبره.

‫همین حالا!

‫حرف بزن.

‫اولک.

‫چی؟

‫لعنتی.

‫صدای چیه؟

‫وایسا.

‫منو کجا می‌بری؟

‫چه اتفاقی داره می‌افته؟

‫هی، خواهش می‌کنم!

‫این صدای چیه؟

‫وای خدای من، حالا چی؟

‫تموم شد. همه‌مون می‌میریم.

‫دیشب، تو و خانم فرانکلین

‫درباره‌ی چی حرف زدید؟

‫نمی‌فهمم این چه ربطی به این اتفاقات داره.

‫می‌شناسیش؟

‫- فقط بهش پیشنهاد کمک دادم. ‫- کجاست؟

‫- نمی‌دونم! ‫- کجاست؟

‫هی! تمومش کنید!

‫بسه دیگه!

‫ناخدا توئی.

‫می‌خوای چی کار کنی؟

‫نمی‌دونم اینجا چه خبره.

‫اصلاً نمی‌فهمم این اتفاقات چطور ممکنه.

‫ولی فقط اینو می‌دونم ‫که این جریانات تنها مشکل‌مون نیست.

‫از دیروز با سرعت زیاد دارن حرکت می‌کنن.

‫اگه با همین سرعت ادامه بدن،

‫تا دو روز دیگه زغالسنگ تموم میشه.

‫تو اقیانوس گم می‌شیم.

‫باید تا پیدا کردن خشکی ‫سوخت رو جیره‌بندی کنیم.

‫راست میگه.

‫باید کنترل کشتی رو به دست بگیریم.

‫صدا قطع شد. حالا چی؟

‫یعنی چه خبره؟

‫مثل صدای ساعت می‌مونه.

‫جریان چیه؟

‫چی کار می‌کنید؟

‫مامان؟

‫مامان؟

‫اینجا چه خبره؟

‫شما خدمه کشتی هستید. ‫باید بدونید صدای تیک تیک چیه.

‫چی؟

‫واسه چی به من نگاه می‌کنید. ‫من نمی‌دونم چیه.

‫کرستا؟

‫کرستا!

‫لاندن.

‫لاندن، حالت خوبه؟

‫هوی.

‫به خیالت داری کجا میری؟

‫لاندن.

‫کجا دارن میرن؟

‫خدا به دادمون برسه.

‫شیطان داره صداشون می‌کنه.

‫یوجین!

‫وایسا! هی. صبر کن!

‫یوجین.

‫مامان!

‫چی کار می‌کنی؟

‫مامان!

‫نه.

‫دست نگه دار!

‫وایسا!

‫نه!

‫فکر کنم جسد بود!

‫جریان چیه؟

‫کجا میرن؟

‫چه اتفاقی داره می‌افته؟

‫اون بیرون چه خبره؟

‫صدای تیک تیک چیه؟

‫حرف بزن.

‫نمی‌تونم بهت بگم.

‫باید از خالق بپرسی.

‫- تفنگاتون رو بیارید پایین! ‫- اول خودتون بیارید پایین!

‫دارن از رو عرشه می‌پرن تو آب.

‫منظورت چیه؟

‫کرستا کجاست؟

‫بابا. کرستا کجاست؟

‫پرید تو آب.

‫نه.

‫نتونستم نجاتش بدم.

‫همه دارن می‌پرن تو آب!

‫همه‌شون!

‫دارن خودکشی می‌کنن!

‫جلوشون رو بگیرید!

‫- کجا میری؟ ‫- جلوشون رو بگیرید!

‫صبر کنید!

‫خواهش می‌کنم!

‫زود باش.

‫وایسید!

‫آهای! ‫آهای! صدامو می‌شنوید؟

‫باید با طناب ببندیمشون.

‫جایی نرید!

‫وایسید!

‫کجا دارید می‌رید؟

‫وایسید!

‫دست نگه دارید!

‫خوبی؟

‫اون پرید...

‫صبر کنید! وایسید!

‫نترس.

‫گندش بزنن!

‫نباید این کار رو می‌کردی.

‫الان می‌دونه ما اینجاییم.

‫تا حالا تا اینجا نرسیده بودیم.

‫شاید این دفعه جواب بده.