Pluribus

حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی "فیلامینگو" تقدیم می‌کند

‫کوسیمایو!

‫عزیزم، ناهار آماده‌ست.

‫غذای موردعلاقه‌ات رو درست کردیم.

‫خودشه؟

‫آره. خودشه.

‫دیگه چیزی نمونده.

‫هیجان داری... یا مضطربی؟

‫هیجان دارم.

‫اما نیم ساعته دارم همین‌جا رو جارو می‌زنم.

‫متوجه شدیم.

‫خیلی تمیز شده.

‫آبیِ آسمون امروز خیلی قشنگه.

‫هوا هم بوی خوبی می‌ده.

‫حس امید می‌ده.

‫اومدش؟

‫آره.

‫اصلا نترس عزیزم.

‫اصلا نمی‌ترسم.

‫درد داره؟

‫نه کوسیمایو. اصلا درد نداره.

‫ما هیچ‌وقت بهت آسیب نمی‌زنم.

‫آماده‌ای؟

‫سه... دو... یک...

فیلامینگو را در اینستاگرام دنبال کنید .:: filamingo.official ::.

‫کِی می‌رسه اینجا؟

‫حدود دو ساعت دیگه.

‫این همونیه که وقتی توی هواپیما بودیم، ‫سرش داد زدم؟

‫اون موقع خیلی ذهنت درگیر بود.

‫- الان سوار آمبولانسه؟ ‫- اوهوم.

‫داستانش مفصله.

‫چی می‌خواد؟

‫با ما صحبت نمی‌کنه، پس...

‫ویدئوی اولت به دستش رسیده.

‫- جدی؟ ‫- اوهوم.

‫شاید داره به درخواستت جواب می‌ده.

‫به‌نظر ما...

‫به‌نظر من...

‫بهتره وقتی می‌رسه، اینجا نباشم.

‫این‌طوری ناراحت می‌شه.

‫تو هم مجبور نیستی اینجا باشی کارول. ‫تصمیمش کاملا با خودته.

‫این‌همه راه از... پاراگوئه اومده؟

‫خب، دیگه حداقل باید وایسم تا بیاد، نه؟

‫حرف‌هاش رو می‌شنوم و می‌فرستمش بره.

‫طرف آدم خطرناکی که نیست.

‫هست؟ خطرناکه؟

‫فکر نمی‌کنیم به تو آسیبی بزنه.

«مترجم: سـپهـر» ::. Overhaul .::

::. @OverhaulSubs :کانال تلگرام .::

‫اسم من مانوسوس اوویه‌دو ئه.

‫اسم من مانوسوس اوویه‌دو ئه.

‫من یکی از اونا نیستم.

‫من می‌خوام دنیا رو نجات بدم.

‫سلام. اسم من کارول استورکاست.

‫خوش اومدی به... به... خونه‌ی من.

‫سلام.

‫صحبت کنیم؟

‫آره. آره، صحبت کنیم.

‫ول‍ـ... ولی... بدون... بدون ساطور.

‫من خطرناک نیستم.

‫اینجا امنه.

‫خیلی‌خب. بریم؟

‫اینجا صحبت می‌کنیم.

‫عه... بریم توی خونه‌ی من صحبت کنیم.

‫بهتر نیست؟ بهتر؟

‫توی آمبولانس صحبت می‌کنیم.

‫نه. توی خونه صحبت می‌کنیم.

‫ببخشید، اما من سوار یه آمبولانس عجیب با یه...

‫هی! داری چی کار می‌کنی؟

‫بده‌ش به من.

‫دیوونه شدی؟ دارن گوش می‌کنن.

‫این‌طوری می‌فهمن نقشه‌مون چیه.

‫من احمق نیستم. روی حالت پروازه. ‫حالت پرواز.

‫آنتن نمی‌ده. بده‌ش به من. بده.

‫نه. بده‌ش! بده‌ش... به من!

‫- نه! ‫- نه.

‫لعنت بهت.

‫شوخیت گرفته؟

‫می‌دونی چیه؟

‫برو سوار آمبولانست شو و گورت رو گم کن.

‫دیگه حرفی ندارم.

‫- کارول استورکا. ‫- کلمه یا اسم ناشناخته.

‫خداحافظ.

‫واقعا عالی شد.

‫شانس ما رو باش.

‫نُه هزار کیلومتر برای این آشغال اومدم.

‫گاله رو ببند.

‫خیلی‌خب. تو بردی. ‫گوشی، آره. آمبولانس، نه.

‫اما یه چتر لازم دارم.

‫بیا. بیا اینجا.

‫برای چی؟ واقعا برای چی؟

‫این دیوونه‌ها توی آسمون، چشم دارن.

‫می‌تونن از فضا، لب‌خوانی کنن.

‫پس... بیا بریم داخل. ‫پهپادهاشون اونجا نمی‌تونن جاسوسی‌مون رو بکنن.

‫معلومه که می‌تونن. با میکروفون. ‫میکروفون‌های جاسوسی.

‫فکر می‌کنی زاغ سیاهم رو چوب می‌زنن؟

‫- زاغ؟ زاغ کجاست؟ ‫- زا... نه، زاغ نه...

‫زاغ نه. منظورم اینه که...

‫صبر کن. وایسا. تو نه.

‫آخه چرا باید توی خونه‌ی من، ‫جاسوسی‌مون رو بکنن؟

‫تو مخالف‌شونی، نه؟ ‫خودم ویدئوت رو دیدم.

‫چرا باید اون ویدئو رو برام بفرستن؟

‫چون من ازشون خواستم.

‫کارول استورکا.

‫کلمه یا اسم ناشناخته.

‫چرا باید به دوتا انسان کمک کنن تا ‫با هم متحد بشن و نابودشون کنن؟

‫نابود؟ من... وایسا. من حرفی از نابودی نزدم.

‫این موجودات، پلیدن.

‫روحِ همه رو دزدیدن.

‫اگه نتونیم درست‌شون کنیم، ‫همون بهتر که بمیرن.

‫- اونا هنوز انسانن. ‫- اونا انسان نیستن!

‫چرا، هستن. اونا... انسانن.

‫انسانن. صرفا... فقط... فرق می‌کنن.

‫خب... آره، عجیب‌غریبن.

‫- خیلی مهربونن، آره. اما اصلا... ‫- آروم. یواش.

‫اونا پلید نیستن.

‫حتی آزارشون به یه مورچه هم نمی‌رسه.

‫اینکه ارزش یه انسان و مورچه رو برابر بدونی، ‫پلیدانه نیست؟

‫اصلا تا حالا سعی کردی باهاشون صحبت کنی؟ ‫شاید یه چندتا چیزی یاد بگیری.

‫اصلا نمی‌تونن دروغ بگن. می‌دونستی؟

‫گفتی این عجیب‌غریب‌ها تنهات گذاشتن؟

‫آره. 40 روز.

‫چرا برگشتن؟

‫نمی‌دونم.

‫چرا نمی‌تونن از درخت، سیب بچینن؟

‫- واقعا مسخره‌ست. ‫- واقعا مسخره‌ست.

‫من می‌رم داخل.

‫بهت که گفتم. میکروفونی نیست.

‫راضی شدی؟

‫موبایل.

‫زبون بشکنی بلند نیستم.

‫ها؟

‫موبایلت رو می‌دی؟

‫لطفا؟

‫اون 11 بازمانده‌ی دیگه چی؟ ‫جوابی به ویدئوت ندادن؟

‫- نه. ‫- نه.

‫حتی نخواستن صحبت کنن؟

‫با من که نه.

‫اما مطمئنم عاشق شخصیت باانگیزه‌ی تو بشن.

‫هیچی پیدا نمی‌کنی.

‫می‌رم یه نوشیدنی بریزم.

‫نوشیدنی می‌خوای؟ آره، می‌خوای.

‫هی. می‌شه بس کنی؟

‫چه مرگته؟

‫خیلی‌خب. رفیق، نمی‌دونم رفتارِ مهمون‌ها ‫توی پاراگوئه چه‌جوریه...

‫اما اینجا توی آلبوکرکی،

‫اینکه نذاری یه نفر نوشیدنیش رو بخوره، ‫اشتباه خیلی بزرگیه.

‫اصلا گوش نمی‌دی.

‫آها!

‫کلمه یا اسم ناشناخته.

‫این چه کوفتیه؟

‫شاید یه سنسور باشه.

‫- سلام کارول. ‫- داشتید جاسوسیم رو می‌کردید؟

‫- جاسوسی؟ ‫- یه چیزی توی قفسه‌ی نوشیدنی‌هامه.

‫چه چیزی؟

‫نمی‌دونم. یه چیز مستطیلی پلاستیکی... ‫با ظاهر عجیب‌غریب...

‫مثل دستگاه‌های فیلم‌های جیمز باند.

‫کاملا مطمئنم از اول توی قفسه نبوده.

‫شماها گذاشتیدش اونجا؟

‫اوه، درسته. کار ما نبود کارول.

‫ماه مه سال 2011 رو یادته؟ ‫داشتی تخمک‌هات رو منجمد می‌کردی.

‫آره. خب؟

‫اون دستگاه یه سنسور حرکتیه.

‫باز شدن قفسه رو تشخیص می‌ده و ثبتش می‌کنه.

‫دوباره می‌گم، ما نذاشتیمش اونجا.

‫هلن.

‫متاسفیم کارول.

‫نه، نه، نه.

‫عیبی نداره.

‫بعدا بهتون زنگ می‌زنم.

‫کار اونا نبوده.

‫کار عجیب‌غریب‌ها نبوده.

‫کار کی بوده؟

‫کار زنم.

‫خوشش نمی‌اومد زیاد...

‫حالا دیگه واقعا نوشیدنی لازمم.

‫تلفنی با کی صحبت می‌کردی؟

‫اونا. همیشه اونان.

‫«دیگران».

‫خسته‌ام.

‫فردا دنیا رو نجات می‌دیم.

‫خب...

‫توی آشپزخونه یه‌عالمه غذا هست.

‫ملافه‌ی تمیز روی تخت، ‫و حوله توی دست‌شویی هست.

‫فردا بیش‌تر صحبت می‌کنیم. شب بخیر.

‫خوب بخوابی.

‫اینجا خونه‌ی کیه؟

‫فکر کنم اسم‌شون «ویلسون» باشه.

‫ببین، اگه یه روزی برگردن، ‫حسابم رو باهاشون صاف می‌کنم.

‫وای، اگه این‌طوری بشه که خیلی عالیه.

‫اینجا خونه‌ی تو نیست.

‫خونه‌ی منم نیست، خب؟ ‫نمی‌تونم بمونم.

‫اون وقت اون ماشین زردی که بیرون پارکه، ‫آمبولانسِ خودته؟

‫اصلا برو توی همون بخواب.

‫ودکام داره گرم می‌شه.

‫و خواهش می‌کنم.

‫سلام مانوسوس. ‫خیلی خوش‌حالیم بهمون زنگ زدی.

‫چه کمکی از دست‌مون برمیاد؟

‫الان دارم با همونی صحبت می‌کنم ‫که کارول استورکا باهاش صحبت کرد؟

‫نه. اون یه شخص دیگه بود.