Marvel Zombies

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫

‫میخوام برات قصه اینو بگم ‫که چطور همه‌ چیزو درست کردیم.

‫چطور با سنگ ذهن و تکنولوژی واکاندا...

‫هر زامبی ‌ایی رو تو این سیاره درمان کردیم.

‫ولی نمیتونم.

‫چون این چیزی که اتفاق افتاد نیست.

‫یه چیزی منتظرمون بود.

‫یه چیزی که بهمون هشدار داده بودن.

‫تانوس.

‫اون سنگ ذهن رو میخواست.

‫ولی بعد از اینکه تی‌چالا ‫دید داره با واکاندا چیکار میکنه،

‫اصلاً حال و حوصله‌ دادن نداشت.

‫تانوس یه قدرت عجیب و غریب داشت،

‫ولی مغزش که آلوده شده بود، ‫نمیتونست روش تمرکز کنه.

‫تی‌چالا قبل از ما اینو دید.

‫تانوس زامبی داشت یاد میگرفت.

‫دیگه زیاد طول نمیکشید تا...

‫غیرقابل توقف بشه.

‫اوضاع خیلی بد شده بود.

‫یعنی تعدادمون خیلی کم بود.

‫بعد یهو دیگه نبود.

‫میدونی، ثور یه حسابی داشت ‫که باید تسویه میکرد.

‫ولی اینم قصه‌مون نیست.

‫همه‌چیز انگار ناامیدکننده بود.

‫تانوس شهر طلایی رو زیر و رو کرد،

‫وایبرنیوم مذاب تو هسته‌ رآکتورشو رو کرد.

‫شنیدم تی‌چالا گفت ‫«واکاندا برای همیشه»، آروم، انگار...

‫انگار میدونست این آخرین باره.

‫تی‌چالا دنیا رو نجات داد.

‫هر تک‌تک‌مون رو.

‫فکر کردیم تموم شد.

‫ولی نشده بود.

‫انرژی سنگ‌ها دور و برمون پخش شد،

‫ساختار واقعیت رو به هم ریخت.

‫بعد درست به موقع برگشتم ‫نگاه کردم و دیدم قراره بمیریم.

‫ولی نمردیم.

‫یهو دیدیم داریم از یه ‫پورتال جادویی می‌افتیم،

‫جادوگرای مهربون کامار-تاج نجاتمون دادن.

‫دقیقاً مثل تو.

‫آقایون.

‫داستان‌گویی تموم شد.

‫اون داره حرکت میکنه.

‫ملکه‌ مُرده‌ها نقشه کشیده ‫تا قدرتشو بیشتر کنه.

‫تقریباً به اندازه‌ی کافی قدرت جمع کرده ‫که به پاریس حمله کنه.

‫و این بار با یه ارتش کنارش میاد.

‫باشه.

‫ما، ینی، آماده‌ایم بجنگیم؟

‫آره، ولی قرار نیست ‫تنهایی باهاشون روبه‌رو بشیم.

‫زمین سفت.

‫مرسی.

‫آره. فکر کنم دیگه با قایق حال نمیکنم.

‫- باورم نمیشه هیچوقت حالم بد نشد. ‫- آفرین به تو.

‫اوه! اوه!

‫باشه، قربان.

‫صبر کن. الان بالا آوردی؟

‫- معده‌م حساسه. ‫- ببخشید.

‫بیا، الکسی.

‫رسیدیم.

‫خرس کوچولوم غیبش زده.

‫همین‌جا می‌ مونم و ودکا رو تموم میکنم.

‫وقتی تموم شد، آب دریا رو میخورم.

‫بعدشم میمیرم.

‫اونوقت با خرس کوچولوم میمونم.

‫هی، درباره‌ کسایی که ‫ از دست میدیم چی میگیم؟

‫بهشون احترام می‌ذاریم.

‫با هر نفسی که میکشیم.

‫حرفای قشنگیه.

‫از یه آدم عاقل،

‫یعنی من.

‫راست میگی، کامالای کوچولو.

‫کشتیتو پس میگیریم.

‫خرس کوچولوم بیخودی نمرد.

‫هوم. چه جای باحالی.

‫حداقل اینا مُردن.

‫تقریباً.

‫ای، چندش.

‫اینجا نیو آزگارد؟

‫نه، اونجاست.

‫اینجا حس و حال خوبی داره.

‫یکی میتونه یه کمکی بکنه؟

‫آه، من تازه حلقه‌هامو تمیز کردم، پس...

‫آره، منم همینطور. موم و همه‌چیز.

‫خدای من، شماها خیلی...

‫بذار حدس بزنم.

‫برای مهمونی اومدین؟

‫بگو آره. بگو آره.

‫اوه، آره.

‫دعوتنامه‌تون کجاست؟

‫دعوتنامه‌مون؟

‫اوه، دعوتنامه‌مون؟

‫آره. خب، میدونی، ما... ‫قطعاً یه دعوتنامه داشتیم.

‫ما صددرصد یه دعوتنامه داشتیم.

‫داری بدترش میکنی.

‫می‌بینی، متأسفانه دعوتنامه‌مون، اوم...

‫- اوم... ‫- گم شد.

‫- اوه، آره، آره، گم شد. ‫- تو دریا.

‫- آره، تو دریا. ‫- آره. هوم‌هوم.

‫این دیگه یعنی چی؟

‫یه مشت احمق دورم کردن.

‫اینجا جایی برای شما نیست

‫هی، ثور اینجاست؟ میتونیم... ‫میتونیم باهاش حرف بزنیم؟

‫حرفامو نمی ‌شنوی؟

‫برو!

‫حالا!

‫لطفاً. ما... ما راه خیلی طولانی اومدیم و...

‫و سرنوشت دنیا به این بستگی داره.

‫اوف، این خیلی باحال بود.

‫میتونی بری، یا میتونم شمشیرمو ‫با دل و روده‌ ات چرب کنم.

‫برام فرقی نداره.

‫دوستت دارم. ببخشید.

‫نمیدونی با کی داری حرف میزنی.

‫نمیدونم؟ به نظرم ‫یه مشت آدم معمولی جمع شدن.

‫اینجا پناهگاه خداهاست، نه آدمای فانی.

‫کی گفته من فانیم؟

‫با این ادعاها خودتو تحقیر میکنی.

‫قبل از اینکه همتونو تکه‌تکه کنم، برید.

‫من خدای ماهم، خونشو.

‫جهان این‌قدر عوض شده

‫که آزگاردی‌ها دیگه خدای منو نمی ‌شناسن؟

‫خونشو...

‫خدای من!

‫تو کله‌پرنده‌ی حرامزاده! ‫حالت چطوره، رفیق؟

‫خیلی وقته ندیدمت...

‫اوم... ببخشید. این با کی داره حرف میزنه؟

‫هیچ ایده‌ای ندارم.

‫شاید دوست خیالیش واقعی باشه؟

‫آره، ینی تو این موقعیت، چرا که نه؟

‫دلم برای قایقم تنگ شده.

‫باشه، خونشو. آره، آره. ‫بیا، دوستاتو بیار.

‫دروازه رو باز کن.

‫خوش اومدین.

‫و به هیچ‌چیز دست نزنید.

‫آه! وای!

‫وای، این خیلی شبیه دی ‌اند‌دیه.

‫من پالادینم.

‫اوه! من بربرم.

‫نه رفیق، من جادوگرم، کل روز.

‫اینجا رو شما ساختین؟

‫اومدیم زمین دنبال آرامش.

‫ولی زیادی به شماها اعتماد کردیم.

‫فقط مرگ پیدا کردیم.

‫پس تو این صخره‌ها پناه گرفتیم،

‫و پناهگاهمونو پیدا کردیم.

‫پس این یه جورایی با بی ‌ادبی داره ‫میگه دارید قایم میشید.

‫البته با احترام کامل، ‫عالیجناب‌تون.

‫با احترام، ما داریم از منظره‌ی ‫افتضاح شکست آدما قایم میشیم

‫چون خیلی حال‌گیره.

‫با کشتی اومدین زمین، درسته؟

‫آره.

‫اون یارو خونشو درست گفت.

‫هنوز کشتیو دارید؟

‫اوف! بوی مشروب میدی.

‫چیزی برات مونده؟ ‫مال منو جیره‌بندی کردن.

‫یه اتفاقی افتاد.

‫ببین، پرسیدیم چون ‫اگه واقعاً کشتی داشته باشیم،

‫شاید بتونیم ‫اوضاع رو درست کنیم.

‫برای کی درست کنیم؟

‫ما که داریم خوب حالمونو میکنیم.

‫این موزیک چیه؟

‫جشن و پایکوبی.

‫- جشن و پایکوبی؟ ‫- جشن و پایکوبی؟

‫اوه، این چیه؟

‫جشن و پایکوبی یعنی پارتی!

‫این دیوارا بهمون اجازه میدن ‫تو آرامش نسبی زندگی کنیم.

‫و فرهنگ باستانی آزگاردیمون رو نشون بدیم.

‫هرچند که اینجوریه.

‫باشه. باشه. بزن قدش، آزگارد.

‫بزن قدش، آزگارد.

‫قیافه ا‌ت مثل سگ گرسنه‌ جهانه.

‫داره. داره.

‫جشن و پایکوبی وقت غصه خوردن نیست.

‫بیا با ما بشین و غذا بخور.

‫آره. بیا خوش بگذرون.

‫من غذا میخورم تا به یلنا، ‫ملینا و بیوه‌ها احترام بذارم.

‫وای، این ثوره؟

‫خدایا، این خدای رعد و برقه؟

‫وای، روزای بهتری دیده.

‫باید باهاش حرف بزنم. میتونه کمکمون کنه.

‫هی، کامالا، صبر کن!

‫ببخشید!

‫اوم، ببخشید، ببخشید. ‫فقط باید با ثور حرف بزنم.

‫ثور؟ آقای اودینسون؟

‫ثور!

‫اون با هیچکس حرف نمیزنه.

‫- کامالا. ‫- میدونم این دیوونه‌وار به نظر میاد،

‫ولی ما یه دستگاه داریم.

‫یه فرستندست. اگه بتونیم ببریمش فضا، ‫میتونیم همه‌چیزو درست کنیم.

‫اگه فقط بتونم به ثور نشون بدم، ‫لطفاً، اون میتونه کمکمون کنه.

‫نمی‌بینی که داغونه؟

‫هر جنگی که توش بود، خیلی وقت پیش تموم شده.

‫خب، حداقل به نظر میاد ‫داره همه رو حسابی سیر میکنه.