Before Sunset

ΛΕ ΠΙΟΥΡ ΚΑΦΕ

ΠΡΙΝ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ

ΣΕΞΠΙΡ ΕΠΕ

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ του ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΖΕΣΕ ΓΟΥΑΛΑΣ

Είναι αυτοβιογραφικό βιβλίο;

'Ολα...

...έτσι δεν είναι;

Αφού πάντα βιώνουμε τον κόσμο μέσα απ'τη δική μας οπτική.

Ο Τόμας Γουλφ...

...στη Σελίδα προς τον Αναγνώστη, στο βιβλίο...

...Λουκ Χομγουορντ Ειντζελ...

...λέει ότι είμαστε το σύνολο των στιγμών...

...που ζήσαμε, και στα βιβλία γράφουμε...

...τις δικές μας εμπειρίες.

Βλέποντας τη δική μου ζωή...

...ποτέ δεν μπλέχτηκα με βία ή όπλα...

...ούτε με πολιτικές ίντριγκες ή σε πτώσεις ελικοπτέρων.

Απ'τη δική μου οπτική, η ζωή μου ήταν γεμάτη από συναίσθημα.

Κι ήθελα να γράψω πώς είναι...

...όταν συνδέεσαι συναισθηματικά.

Γιατί μια σημαντική στιγμή μου...

...είναι όταν συνάντησα κάποια.

Αν έγραψα το βιβλίο...

...ήταν σαν μια προσπάθεια...

Σας κάλυψε η απάντησή μου;

Θα γίνω λίγο πιο σαφής.

Γνωρίσατε μια Γαλλίδα σε τρένο...

...και ζήσατε μια νύχτα μαζί της;

Αυτό...

-...έχει τη λιγότερη σημασία. -'Αρα, απαντάτε ναι;

Αφού είμαι στη Γαλλία για το βιβλίο μου, η απάντηση είναι ναι.

Κε Γουάλας, το βιβλίο έχει ένα ανοιχτό φινάλε.

Δεν ξέρουμε.

Τελικά συναντιούνται έξι μήνες μετά...

...όπως υποσχέθηκαν;

'Οπως υποσχέθηκαν;

Νομίζω το απάντησα αυτό.

Είναι μια καλή δοκιμασία αν είσαι ρομαντικός ή κυνικός.

Εσείς,πιστεύετε ότι θα ξαναβρεθούν;

Δεν το πιστεύετε, όχι!

Το ελπίζετε αλλά δεν το πιστεύετε.

-...γι'αυτό με ρωτάτε. -Πιστεύετε ότι θα έσμιγαν ξανά;

Εννοώ, στην αληθινή ζωή.

Ο παππούς μου έλεγε:

Αν σου απαντήσω, θα χαθεί η μαγεία!

'Εχουμε χρόνο μόνο για μια ερώτηση ακόμα.

Το θέμα του επόμενου βιβλίου;

Δεν το ξέρω.

Πάντα μου άρεσε σαν ιδέα η εξής:

'Ολο το βιβλίο εξελίσσεται...

...όσο κρατά ένα ποπ τραγούδι.

Σε τρία-τέσσερα λεπτά.

...με έναν τύπο...

...που είναι σε κατάθλιψη.

Ονειρεύεται να γίνει μεγάλος εραστής ή τυχοδιώκτης...

...διασχίζοντας με μοτοσικλέτα τη Νότιο Αμερική.

Αντί γι'αυτό, τρώει αστακό σ'ένα μαρμάρινο τραπέζι.

'Εχει τα πάντα: καλή δουλειά και μια ωραία γυναίκα.

Δε χαίρεται όμως...

...γιατί η ζωή του είναι χωρίς νόημα.

Ευτυχία είναι να ψάχνεις για την ουσία...

...όχι για αγαθά.

'Οπως κάθεται εκεί...

...η 5χρονη κόρη του ανεβαίνει στο τραπέζι.

Θέλει να την κατεβάσει, γιατί φοβάται μη χτυπήσει.

'Ομως αυτή χορεύει το ποπ τρα- γούδι, με καλοκαιρινό φόρεμα.

Και τότε αυτός βλέπει ότι...

...έγινε κι όλας 1 6 χρονών.

Η αγαπημένη του απ'το σχολείο τον πηγαίνει στο σπίτι.

Μόλις έχασαν την παρθενιά τους, αυτή τον αγαπά πολύ...

...και το ίδιο τραγούδι παίζει στο ράδιο του αυτοκινήτου.

Αυτή σκαρφαλώνει και χορεύει στη σκεπή του αυτοκινήτου.

Οπότε τώρα ανησυχεί γι'αυτήν.

Είναι όμορφη, μ'ένα βλέμμα σαν της κόρης του.

Μάλλον γι'αυτό την αγαπά.

Ξέρει ότι αυτό που βλέπει δεν είναι ανάμνηση. Είναι εκεί.

Είναι παρών και στις δυο στιγμές, ταυτόχρονα.

Για μια στιγμή, η ζωή του εξελίσσεται ταυτόχρονα.

Τότε νιώθει ότι ο χρόνος είναι μια συνθήκη.

Κι ότι αυτό γίνεται διαρκώς...

...και μέσα σε μια χρονική στιγμή...

...ξεδιπλώνεται ένα άλλο γεγονός την ίδια ακριβώς ώρα.

Σε γενικές γραμμές αυτή είναι η ιδέα.

Ο συγγραφέας αναχωρεί σύντομα.

Ευχαριστώ όλους που ήρθατε.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα και τον κ. Γουάλας που ήρθε.

Ελπίζουμε να τα ξαναπούμε στο επόμενο βιβλίο σου.

Σας ευχαριστώ όλους. Τι ώρα να ξεκινήσω για το αεροδρόμιο;

Το αργότερο στις 7:30'.

Το αργότερο στις 7:30'.

-Γεια. -Γεια σου.

-Πώς είσαι; -Καλά. Εσύ;

Μια χαρά.

Θες να πιούμε έναν καφέ μαζί;

Και το αεροπλάνο σου;

'Εχω χρόνο ακόμη.

Πρέπει πρώτα...

Θα σε περιμένω έξω.

Θα πάω για έναν καφέ...

-...και επιστρέφω στις 7:1 5'. -Υπέγραψες τα αντίτυπα;

-Ναι, όλα. -Πάρε το τηλέφωνο του οδηγού...

...να τον ειδοποιήσεις αν αργήσεις.

Θα βάλουμε τις αποσκευές σου στο αμάξι, να μη χάνεις χρόνο.

Σ'ευχαριστώ για όλα.

Ποιος είν'ο οδηγός μου, ο Φιλίπ;

-Απίστευτο που είσαι εδώ. -Εδώ μένω, στο Παρίσι.

Σίγουρα δεν πρέπει να μείνεις κι άλλο; Για εκκρεμότητες;

Με βαρέθηκαν. Κ οιμήθηκα εδώ χθες το βράδυ.

-Αλήθεια; -'Εχουν μια σοφίτα επάνω.

-Τι σύμπτωση! Πώς είσαι; -Μια χαρά.

-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.

-Θα πάμε για καφέ; -Φυσικά.

'Εχω ένα αγαπημένο μαγαζί, πιο κάτω.

Τα έχασα όταν σε είδα.

Πώς ήξερες ότι ήμουν εδώ;

Το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο. Διαβάζω εδώ με τις ώρες.

Το αγαπώ πολύ αν και έχει κοριούς.

Το ξέρω. Μια γάτα κοιμήθηκε στο κεφάλι μου, χτες.

Είδα στο πρόγραμμα τη φωτογρα- φία σου...

...και την ημερομηνία.

Διάβασα την υπόθεση του βιβλίου...

-...και κάτι μου θύμισε αμυδρά. -Αμυδρά; Ναι.

Κι όταν είδα και τη φωτογραφία σου, τότε τα κατάλαβα όλα.

Διάβασες το βιβλίο;

Ναι...

...κι έμεινα έκπληκτη.

Το διάβασα δυο φορές.

Αλήθεια;

Μου άρεσε. Είναι πολύ ρομαντικό.

Αν και δε μ'αρέσει το είδος, αυτό είναι πολύ καλογραμμένο.

-Περίμενε. -Τι;

Πρώτα να σε ρωτήσω κάτι;

Ναι, τι;

Πήγες στο ραντεβού στη Βιέννη;

-Εσύ πήγες; -'Οχι, δεν μπορούσα.

-Για σένα θέλω να ξέρω. -Αφού δεν πήγες εσύ.

Πες μου αν πήγες εσύ!

'Οχι.

Ευτυχώς.

Ευτυχώς και για τους δυο. Σκέψου να είχε πάει...

...μόνον ο ένας μας!

'Ενιωθα άσχημα αλλά δεν γινόταν να έρθω.

Είχε πεθάνει η γιαγιά μου και την έθαψαν εκείνη την ημέρα.

-Η γιαγιά σου στη Βουδαπέστη; -Το θυμάσαι κι αυτό;

-Θυμάμαι τα πάντα. -Φυσικά, το γράφεις και στο βιβλίο.

'Εφευγα για Βιέννη όταν μάθαμε τα νέα...

...οπότε πήγα στην κηδεία.

Συλλυπητήρια.

Ευχαριστώ. Αφού δεν πήγες κι εσύ...

Στάσου. Γιατί δεν πήγες;

Εγώ ήμουν έτοιμη να πάω.

Βρες μια καλή δικαιολογία.

Τι;

Μη μου πεις ότι πήγες;

'Οχι! Νιώθω απαίσια.

Μην κοιτάς που γελώ, νιώθω χάλια.

Σίγουρα θα με μισείς.

Θα με μισείς τόσα χρόνια.

Ναι σίγουρα με μισείς.

Σου είπα, ήταν η γιαγιά μου...

Δε σε μισώ. Σιγά τι έγινε!

Εγώ πήγα, εσύ δεν ήρθες.

Από τότε ζω στη δυστυχία, αλλά δεν πειράζει.

-Εντάξει, αστειεύομαι. -Δεν το πιστεύω.

Σίγουρα θύμωσες. Συγνώμη.

Δε φαντάζεσαι πόσο ήθελα να'ρθω αλλά...

...ο θάνατος της γιαγιάς...

Σκέφτηκα ότι κάτι σοβαρό θα σου έτυχε.

Απλά απογοητεύτηκα.

Πιο πολύ με πείραξε που δεν είχαμε ανταλλάξει τηλέφωνα.

Τι ανοησία! Δεν ήξερα ούτε καν το επίθετό σου!

-Τίποτα. -Δεν ήξερα όνομα.

Φοβηθήκαμε ότι αν αρχίζαμε επι- κοινωνία...

-...θα ξέφτιζε η σχέση. -Τελικά δεν ξέφτισε η σχέση.

Ναι, σίγουρα.

Θέλαμε ν'αρχίσουμε πάλι απ'το ίδιο σημείο.

Κάτι που θα είχε γίνει αν είχαμε συναντηθεί τότε.

-Πόσο έμεινες στη Βιέννη; -Μερικές μέρες.

Βρήκες άλλη γυναίκα;

Τη Γκρέτσεν. Υπέροχη κοπέλα!

Η ηρωίδα είναι ένας συνδυασμός των δυο σας!

Αστειεύομαι. Απλά πήγα ως το σιδηροδρομικό σταθμό.

Κ όλλησα χαρτάκια με το τηλέφωνο του ξενοδοχείου να τα βρεις.

-'Ενιωθα τελείως ηλίθιος. -Πάμε από'δω. 'Αλλη συνάντηση;

Κάτι πόρνες που έψαχναν πελάτη.

Τι να σου πω, σκέτη μιζέρια.

Τι θλίψη. Ζητώ συγνώμη.

Τριγύρισα μερικές μέρες κι επέστρεψα σπίτι μου.

Χρωστώ στον πατέρα μου $2.000.

Αν και με είχε προειδοποιήσει για τις Γαλλίδες.

Τι σου είχε πει δηλαδή;

Τίποτε. Δεν είχε συναντήσει ποτέ του Γαλλίδα.

Ούτε είχε ταξιδέψει ποτέ πέρα απ'το χωριό του.

Γιατί δεν έγραψες:'Εξι μήνες μετά, κι η σκύλα δεν ήρθε!

Το έγραψα.

-Αλήθεια; -Είχα γράψει μια αισιόδοξη εκδοχή...

...όπου ερχόσουν τελικά.

Τι γινόταν σ'εκείνη την εκδοχή;

Πες μου.

Το ένα είναι ότι πηδιόμασταν δέκα μέρες συνέχεια.