Thor: Ragnarok

ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่

โอ้ ไม่นะ ธอร์ถูกขัง มันเกิดขึ้นได้ยังไง

บางครั้งเราต้องแกล้งถูกจับ ถ้าอยากจะง้างคำตอบจากใครบางคน

เรื่องมันยาว แต่โดยเน้นๆข้าก็มีความเป็นฮีโร่

ข้าใช้เวลาช่วงหนึ่งบนโลก

ต่อสู้กับหุ่นยนต์ ปกป้องโลกมนุษย์ได้สองครั้ง

จากนั้นข้าค้นไปทั่วจักรวาล หวังจะเจออินฟินิตี้ สโตน

หาไม่ได้ซักเม็ด

นั่นคือตอนที่ข้าเจอกับเส้นทาง ความตายและการทำลาย

ที่พาข้ามาถึงนี่ ในกรงขังนี้...

ที่ข้าได้เจอเจ้า

เจ้าว่าเราจะอยู่ตรงนี้อีกนานมั้ย

ธอร์ บุตรแห่งโอดิน

เซอร์เทอร์ บุตร...ชิงหมาเกิด

เจ้ายังไม่ตาย

นึกว่าพ่อข้าฆ่าเจ้าตายไป 5 แสนปีก่อนแล้ว

ข้าตายไม่ได้

จนกว่าจะทำตามลิขิตชะตา

ทำลายบ้านเจ้าให้ย่อยยับ

ตลกดีที่เจ้าพูดขึ้นมา

เพราะข้าฝันร้ายบ่อยๆช่วงนี้

เห็นแอสการ์ดไหม้เป็นขี้เถ้าในกองไฟ

และเจ้า เซอร์เทอร์เป็นตอเผาอยู่ตรงกลาง

งั้นเจ้าก็เห็นแร็กนาร็อก ความล่มสลายของแอสการ์ด

-คำทำนายที่ยิ่งใหญ่... -เดี๋ยวก่อน

เดี๋ยวก่อน

ขอข้าหมุนกลับมาแป๊บ

ข้ารู้สึกว่าเราคุยเข้าใจกันดี

แร็กนาร็อกนะ เล่ามาเลย ละเอียดๆ

ชะตาข้าถึงฆาต

เมื่อมงกุฎข้าหลอมรวมกับเพลิงโลกันตร์

ข้าจะคืนสู่อำนาจเต็มพลัง

ข้าจะสูงตระหง่านกว่าขุนเขา

และปักดาบข้าลงกลางแอสการ์ด...

หยุดก่อน ขอเวลาเดี๋ยว

สาบานได้ข้าไม่ได้ขยับ ไอ้นี่มันหมุนเอง

ขอโทษจริงๆ

เอาล่ะงั้นข้าสรุป

เจ้าจะเอามงกุฎไปเผาในเพลิงโลกันตร์

ในพริบตาตัวเจ้าจะพองใหญ่เท่าบ้าน?

เท่าภูเขา!

เพลิงโลกันตร์ที่โอดินไม่ให้เข้าใกล้แอสการ์ด?

โอดินไม่ได้อยู่ในแอสการ์ด

เจ้าหนีเที่ยว บัลลังก์ย่อมไร้ผู้ปกป้อง

แล้วมันอยู่ไหน มงกุฎเจ้า?

นี่ไงมงกุฎข้า แหล่งพลังของข้า

อ๋อนั่นมงกุฎ ข้านึกว่าเจ้าสักคิ้วหกมิติ

นี่มงกุฎ!

กุฎก็กุฎ ถ้าข้าจะหยุดแร็กนาร็อก

ก็ต้องดึงไอ้นั่นจากหัวเจ้า?

แต่แร็กนาร็อกเริ่มต้นไปแล้ว

เจ้าหยุดมันไม่ได้

ข้าคือความวิบัติของแอสการ์ด เจ้าก็เช่นกัน

ทุกคนจะทรมาน! ทุกคนจะมอดไหม้!

โหดจริงๆ

ถ้าได้เห็นเจ้าตัวใหญ่ยักษ์

จุดไฟเผาโลกภาพมันคงเร้าใจน่าดู

แต่ดูเหมือนข้าต้องใช้แผนสอง

ให้ข้าดิ้นหลุดจากโซ่

กระชากมงจากหัวเจ้า และเหวี่ยงมันเข้าตู้เซฟแอสการ์ด

เจ้าหยุดแร็กนาร็อกไม่ได้

จะสู้เพื่อ?

เพราะว่ามันคืองานของฮีโร่

เดี๋ยว ขอโทษที กะเวลาไม่แม่น

เอาเลย! นั่นแหละ...

เจ้าพลาดขุดหลุมฝังตัวเอง บุตรแห่งโอดิน

ข้าพลาดตลอดเวลานั่นแหละ

ทุกอย่างดูจะออกมาดี

ไฮม์ดัล ไม่ได้เรียกเจ้านานแล้ว ข้าต้องใช้ประตูด่วน

ไฮม์ดัล?

ไฮม์ดัลโง่เป็นบ้า

ทำตำแหน่งนี้มีแต่รวย

งานไม่ได้ง่ายๆ

แต่มันก็เอื้อประโยชน์ได้

ไบฟรอสต์พาข้าไปได้ทุกสถานที่ในโลกทั้งเก้า

ข้าไปฉกของได้ทุกสิ่ง

จงดู...

สมบัติข้า

สองชิ้นนี้เป็นลูกรักข้า

เอามาจากเท็กซัสในมิดการ์ด

ข้าตั้งชื่อมันว่า "ทำ" กับ "ลาย"

พอเอามาอยู่ด้วยกัน...

มันทำลาย

ไฮม์ดัล เร็วหน่อย

คอย!

ไฮม์ดัล ทางเลือกข้าเหลือน้อย

ไฮม์ดัล?

สเกิร์จ

นั่นเรื่องสำคัญรึเปล่า

งานนี้สนุกแน่สาวๆ

ศึกอวสานเทพเจ้า

สาวๆ!

เอาเข้าไป ดูสิใครแวะมา

ทำเอาสาวๆข้าขวัญกระเจิง ที่ทำงานข้าเมือกกระจาย

เจ้าเป็นใคร

จำไม่ได้เหรอ ข้าสเกิร์จ รบด้วยกันที่วานาไฮม์

ใช่ แล้วไฮม์ดัลไปไหน

เจ้าทรยศนั่นใครจะรู้ มันหนีอาญาไปแล้ว

ทรยศเหรอ

ใช่ โอดินกล่าวโทษเขาฐานละเลยหน้าที่

แต่เขาหนีไปก่อนคำตัดสิน

จะจับคนที่เห็นทุกอย่างในจักรวาลมันยาก

แน่นอน

รอก่อน ข้าต้องประกาศว่าท่านมา

นั่นมันอะไร?

โอ้พี่ข้า เวลานี้...

ข้าต้องตายแน่

เจ้าโง่ไม่เชื่อฟังพี่

ข้าขอโทษ

เลดี้ซิฟ ตามหมอ!

ช่วยด้วยเจ้าข้า!

ขอโทษในทุกสิ่งที่ข้าทำไป

ไม่เป็นไร อดทนไว้

ข้าขอโทษที่่หวังจะครองโลก

พวกเขาโชคดีที่มีเจ้า

และขอโทษเรื่องเทสเซอร์แร็ก

-ข้าห้ามตัวเองไม่ได้ -พี่รู้

ข้าเป็นจอมลวง

จอมวางอุบาย

ข้าขอโทษที่เคยเสกพี่เป็นกบ

มุขตลกขำๆ

จริง ฮาระเบิด

พี่คือผู้กอบกู้แอสการ์ด

-บอกเล่าเรื่องของข้า -แน่นอน

สร้างอนุสาวรีย์ให้ข้า

เราจะสร้างอนุสาวรีย์ใหญ่ให้เจ้า

ขอใส่หมวกด้วย เขาโค้งใหญ่ๆ

ข้าจะบอกท่านพ่อว่าเจ้าทำสิ่งใดวันนี้

ข้าไม่ได้ทำเพื่อเขา

ข้าไม่ได้ทำเพื่อเขา

ม่ายยยยยย!

และแล้วโลกิสิ้นใจเพราะพิษบาดแผล

เขาสละชีวิตเพื่อพวกเรา

เขาต่อสู้กับพวกเอล์ฟที่น่าขยะแขยง

เขานำสันติสุขสู่โลกเรา

โลกิลูกรัก

เมื่อนานมาแล้ว พ่อพบเจ้าบนพื้นน้ำแข็งหนาวเหน็บ

ในวันนั้นพ่อไม่เห็นค่าในตัวเจ้า

ผู้กอบกู้แอสการ์ด? มิใช่

เจ้าเป็นเพียงร่างน้ำแข็งตัวเล็กๆสีฟ้า...

ที่ละลายหัวใจชราโง่เขลา

บราโว บราโว เยี่ยมมาก บราโว

ท่านพ่อ

อ้าวเวร

ลูกชายข้า ธอร์กลับมาแล้ว

ต้อนรับลูกข้า

ละครน่าสนใจ ชื่อเรื่องอะไร

โศกนาฏกรรมโลกิแห่งแอสการ์ด ผู้คนอยากหวนรำลึกถึงเขา

ก็สมควร

ข้าชอบอนุสาวรีย์

เขาดูดีกว่าตอนมีชีวิต

เจ้าเล่ห์น้อยลง กะล่อนน้อยลง

รู้มั้ย นี่อะไร

กะโหลกเซอร์เธอร์ เป็นอาวุธที่น่าเกรงขาม

ช่วยเอาไปเก็บในห้องนิรภัย

อย่าให้มันกลายร่างเป็นอสูรยักษ์ถล่มโลก

ขอบใจหนู

เจ้าจะกลับมิดการ์ดใช่มั้ย

ไม่

ช่วงนี้ข้าวนเวียนฝันถึงเรื่องหนึ่ง

ทุกคืนข้าเห็นแอสการ์ดพังพินาศ

ความฝันเหลวไหล

ธาตุไฟแตกจินตนาการฟุ้งซ่าน

เป็นไปได้

แต่ข้าตัดสินใจออกไปสืบความจริง

รู้มั้ยข้าพบอะไร? โลกทั้งเก้าป่วนเป็นกลียุค

ศัตรูแอสการ์ดระดมพลหวังทำลายเรา

ขณะที่โอดินผู้ปกป้องโลกทั้งเก้า

นั่งเฉยสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ กินองุ่น

เราต้องเคารพเสรีภาพเพื่อนบ้าน

นั่นสินะ เสรีภาพเพื่อรอวันตายหมู่

ใช่ พอดีพ่อก็งานยุ่ง

ดูละคร?

ประชุมกรรมการ ประชุมสภาความมั่นคง

-จะให้ข้าทำ ใช่มั้ย? -ทำอะไร?

รู้นะว่าไม่มีอะไรหยุดค้อนโยลเนียร์ได้ เมื่อมันกลับมา

แม้แต่หน้าเจ้า

เล่นบ้าๆ เจ้าจะถูกประหาร

งั้นข้าจะไปรอเจ้าที่ฝั่งโน้น...น้องชาย

ก็ได้ยอมแล้ว!

ช้าก่อน!

ธอร์!

-บุตรแห่งโอดิน -ไม่

งานเจ้ามีอย่างเดียว! แค่อย่างเดียว!

โอดินอยู่ไหน

อยากยุ่งมากเลยสิท่า ไม่มีเจ้ามันดีอยู่แล้ว

แอสการ์ดเคยรุ่งเรือง ถูกเจ้าทำลายสิ้น

-ถามพวกเขา -พ่ออยู่ไหน เจ้าฆ่าเขาเหรอ

เจ้าได้สิ่งที่ต้องการ ได้อิสระแล้ว

โอเค ข้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

"บ้านพักคนชรา"

ข้าทิ้งเขาไว้ตรงนี้

ตรงนี้บนทางเท้า หรือในตึกที่ถูกทุบ

แผนเยี่ยมมาก

ข้าจะรู้มั้ย ข้าไม่รู้อนาคต ไม่ใช่แม่มด

ไม่ใช่ ทำไมแต่งตัวเหมือน?

-เฮ้ -เจ้ายังอยู่ได้ไง

ข้าเห็นเจ้าตาย ข้าร้องไห้เป็นเผาเต่า

ให้เกียรติเนอะ

ถามเขาสิ