Le Trou

سلام، دوستم «ژاک بکر»‏

یه داستان واقعی رو با تمام جزئیاتش بازسازی کرده

داستان من که در سال ۱۹۴۷ اتفاق افتاد

در زندان «سانته»‏

رو به من بایست

برو داخل

بذار این سریع بره داخل عجله دارم

وایسا اینجا

‫«موریس گیاربو»، ۳۲ ساله بلوک ۱۳، سلول ‏۳۵

زندانی ۴۸ ساعته که اعتصاب غذا کرده

چرا اعتصاب غذا کردی؟‏

من بی‌گناهم‏!‏

اگه بی‌گناه باشی منصفانه هم محاکمه می‌شی تا اون موقع غذات رو بخور

نمی‌خوام غذا بخورم و می‌خوام قاضی بدونه که غذا نمی‌خورم

چون غذا نخوردنم تقصیر اونه

باشه اما قاضی که غذاش رو می‌خوره

و اینکه بدونه تو غذا نمی‌خوری اشتهاش رو کم نمی‌کنه

نمی‌خورم!‏

باشه، بهش می‌گیم که تو غذا نمی‌خوری

نفر بعد!‏

موردش چیه؟‏

‫«کلود گاسپارد»، شماره ۶۰۲۸‏

فندک قایم کرده بود ظاهراً طلا است

خوب می‌دونی که اینجا فندک داشتن ممنوعه

حتی اگر گاز نداشته باشه، قربان؟‏

حتی بدون گاز.‏ قوانین زندان خیلی سفت و سخته

وقتی آوردنت اینجا حتماً اینو بهت گفتن

راستش یادم نبود که این توی جیبمه

‫- و بعد پیداش کردی.‏ ‫- درسته.‏

چرا ندادیش به نگهبانها؟‏

موقع آزادیت بهت برش می‌گردوندند

درست می‌گید قربان ولی این فندک برام ارزش عاطفی داره

دوس دارم مدام بهش نگاه کنم

‫- گفتی طلا است؟‏ ‫- بله.‏

باید گرون باشه.‏ بهت پسش می‌دن.‏

قانوناً باید دو هفته نامه‌هات رو نگه داریم اما این بار رو نادیده می‌گیرم

لطف می‌کنید قربان

بچهٔ خوبیه

موقع آزادی فندکت رو پس می‌گیری

‫- این هم‌سلولیه جدیدتونه!‏ ‫- ما الانش هم چهار نفریم.‏

‫- خب حالا می‌شید پنج نفر.‏ ‫- قراره برامون کار بیاد.‏

برامون مقوا می‌آرن که باهاش کارتون درست کنیم خیلی جا می‌گیره

کسی مجبورتون نکرده.‏ توی زندان کار اختیاریه.‏

‫- دوست نداری ما کار کنیم؟‏ ‫- واسهٔ من بلبل‌زبونی نکن!‏

ما حق داریم اگر بخواهیم، کار کنیم.‏

گفتم که، این هم‌سلولیه جدیدتونه.‏ جای بحثم نداره.‏

من بحث می‌کنم.‏ ما همین الانش هم چهار نفریم.‏

علاوه بر کاری که قراره برامون بیاد

تو وسایلت رو بذار اینجا و تو هم خفه شو!‏

‫- قربان من مودبانه حرف زدم.‏ ‫- بی‌خیال شو «مانو». همینه که هست.‏

دقیقاً!‏

برات تشک می‌آریم

شرمنده، ولی من نگفتم که بیارنم اینجا

مهم نیست

من «واسلین» هستم اما می‌تونی «موسیو» صدام کنی. لقبمه.‏

من «کلود گاسپارد» هستم.‏ توی بلوک ۸ بودم.‏

‫- اما بخاطر تعمیرات جامون رو عوض کردن.‏ ‫- جای خوبی افتادی

‫ـ اینطور به نظر نمی‌رسه.‏ ‫- گفتم که، مهم نیست.‏

دوباره شروع نکنیم.‏ کاریه که شده دیگه.‏

‫- «رولند داربانت».‏ ‫- سلام!‏

اون «ژئو کسید»ه

این تازه‌وارده. بخاطر تعمیرات بلوک ۸ فرستادنش اینجا.‏

‫- سلام ‫- سلام

‫«مانو بورلی»‏

جای خوبی افتادی.‏ بُقچه‌ات رو بیار اینجا.‏

نگران نباش.‏ وسایلت رو می‌ذاریم کنار.‏

اینو بذار روی تخت

‫ـ توی خونه‌ات کمد لباس داری؟‏ ‫- آره، چطور؟‏

هر کسی یه کمد لباس داره و زنم داره

زن داری؟‏

جوابش رو نده.‏ مجبور نیستی در مورد خودت صحبت کنی

اشکالی نداره از نظرم

رابطه‌ات با زنت خوبه؟‏

نه، من عاشق یه نفر دیگه شدم.‏

‫- این دومیه معشوق خوبی بود؟‏ ‫- بی‌خیال می‌شی ژئو؟

چرا! حرف زدن از عشق خوبه.‏ مفیدم هست.‏

می‌بینی!؟ ژئو به عشق علاقمنده.‏

یادت نره! خانم‌ها هم به عشق علاقمندن

آقا «متخصص» تشریف دارن خیلی‌ها بهش نیاز دارن

باورت می‌شه اگه بگم وقتی می‌خواست تنها بخوابه باید قایم می‌شد!؟‏

بچه‌ها، براتون کار آوردیم.‏

بجنبید

عجب روحیه‌ای!‏ فکر نکنم زیاد دوام بیاره!‏

اینجا حوصله‌مون سر می‌ره

الانه که اشکم در بیاد

‫- براتون ۵۰۰۰ ورق آوریم.‏ ‫- خیلی لطف کردید

‫- عجب شانسی، نه؟‏ ‫- می‌تونی بخندی، جدی می‌گم!‏

واقعاً، دیگه وقت غذا خوردن هم ندارید.‏ موفق باشید در هر حال.‏

شب بخیر

راست می‌گه.‏ خیلی کار سختیه.‏

برامون خوبه.‏ می‌شنوی ژئو؟‏

تنبل

اونم مشغول می‌شه

بجنب مانو

‫- اجازه هست؟‏ ‫- راحت باش

جالبه، کم کم داره ازش خوشم می‌آد

همه‌تون درخواست کار دادید یا اینکه فقط شما سه نفر؟

‫- همه‌مون ‫- تو هم باید دست بکار بشی

قول دادی، ژئو

صبر کن، هنوز زوده

سوپ رسید

‫- این چیه؟‏ ‫- ورمیشل مخصوص سرآشپز

هر چی آدم کر و کثیفه ریختید توی اون آشپزخونه

‫- راستش، من ‏...‏ ‫- اون تقصیری نداره!‫

به اونا گفتم کر و کثیف

نظر شخصیه دیگه، نه؟‏

قابل خوردن نیست

بد جوری دل به هم زنه

مزخرفه

نمی‌شه

‫- ولی اونقدر هم بد نیست ‫- تو همیشه گرسنه‌ای

بیاید، راحت باشید به اندازهٔ همه هست

تو لطف داری ولی ما چیزی کم و کسر نداریم

غذاهات رو بذار کنار تو مهمون ما هستی

معشوقه‌ات بد لوثت می‌کنه ها!‏

جوابش رو نده، بگیر بشین

خوشمزه است؟‏

آشغاله

بگیر، بخور. راحت باش

جگر غاز!‏ خوب به خودتون می‌رسید

آره، ببین، عسل

مربای توت‌فرنگی با میوهٔ واقعی کرهٔ شاه‌بلوط

‫«مانو» کرهٔ شاه‌بلوط دوست داره!‏

منو باش که فکر کردم شماها پول‌لازم هستید

‫- بخاطر این چیزا؟‏ ‫- آره خب.‏

معمولاً فقط کسایی کار می‌کنن که پول نیاز دارن

و اونایی که حوصله‌شون سر رفته

آره، ولی توی سلولهایی که با هم نمی‌سازن.‏ نه اینجا

عمراً باورم نشه که واسه اینه که کار می‌کنید

خب؟ چی بگیم که باورت بشه؟‏

نمی‌دونم.‏ فقط واسه‌ام عجیبه که کار می‌کنید، همین.‏

‫- واقعاً؟‏ ‫- آره، واقعاً.‏

از خانم خانمات برامون بگو.‏ اینطوری اینقدر چرند نمی‌گی.‏

می‌شه لطفاً قاشق رو بدی؟‏

‫- همه چیز رو با هم قسمت می‌کنید؟‏ ‫- می‌بینی که.‏

عالیه. خوشحالم که پیش شماها افتادم.‏

ما بیشتر

عمراً نشه گفت این حرفهاش شوخیه یا جدی

قشنگیش به همینه

بخور، تعارف نکن

باشه فقط به شرطی که شما هم از خوراکی‌های من بخورید

بچه خوبی هستی.‏ خوشحالیم که پیش ما افتادی.‏

سیگار می‌زنی روش؟‏

مرسی

مانو چی؟‏

مانو سیگاری نیست.‏

‫- کلود گاسپارد؟‏ ‫- منم

یه بسته برات رسیده توی بلوک سابقت

اینو بگیر

چی شده یهو گل از گلت شکفته؟

از این تازه وارده خوشم می‌آد

آره، بگو.‏

مانو، باید تصمیم بگیریم بهش بگیم یا نه؟‏

بهش بگیم

رئیس تویی. خودت می‌دونی

مانو، باید به تازه‌وارده بگیم

تو هم؟‏

کاریش نمی‌شه کرد. باید دست بکار بشیم.‏

‫- تو می‌گی صبر کنیم؟‏ ‫- آره

‫- دیوونه شدی؟‏ ‫- نه

من به غریبه‌ها اعتماد ندارم اونم این مدلیش

‫- چی می‌دونی ازش؟‏ ‫- می‌بینید به وقتش.‏

پس صبر می‌کنی محاکمه‌ات کنن، به اعدام محکوم بشی و بعدش هم گردنت رو بزنن؟

منم دادگاه دارم. به فکر بقیه هم باش

این تازه‌وارده به درک ولی

اگر اینم نبود، یکی دیگه می‌اومد

و ممکن بود طرف ضد حال باشه

کلود گاسپارد، بلوک ۸، سلول ۲۶‏

چی؟ تو که سلولت ۶ توی بلوک یازدهه!‏

بله، قبلاً توی بلوک ۸ بودم

‫- چطور؟‏ ‫- سلولم رو عوض کردن

بذار چک کنم

کلود گاسپارد، بلوک ۱۱، سلول ۶‏ درسته

بوش خوبه باید پودینگ برنج باشه

حتماً قربان

حالشو ببری نفر بعد

‫- می‌بینم که ژئو هم دست بکار شده! ‫- درست دیدی

چیزای خوبی برام رسیده

سوسیس، ماهی دودی

پودینگ وانیلی برنج

‫- «جیگرت» فرستاده؟ ‫- دقیقاً

کی پودینگ برنج دوست داره؟

من، ولی الان سیرم

‫- قضیه چیه؟‏ ‫- هیچی، چطور؟

نمی‌دونم یه حسی دارم

رفته بودی بسته‌ات رو بگیری در موردت صحبت کردیم

ما به زندگی توی اینجا عادت داریم.‏ چهار تایی با هم

بعد یهو تو سر و کله‌ات پیدا شد.‏ طبیعیه که در موردت حرف بزنیم

ببخشید، مانو می‌خواست یه چیزی بگه.‏ دوس دارم بشنوم

‫- نه ما تو رو می‌شناسیم و نه تو ما رو ‫- درسته

اما بلافاصله قبولت کردیم

لطف کردید

تو بدون اینکه خودت بدونی افتادی توی یه سلول «خاص»‏

هر کدم از ما به یه دلیل مختلف افتادیم اینجا

اما دادگاه برای خوش‌شانس‌ترین ما هم حداقل ۱۰ سال می‌بُره

می‌فهمی؟ من و رفقام پامون بدجوری گیره

درسته

واسه همینم دوس داریم بدونیم تو قراره چه حکمی بگیری

من اتهامم تلاش برای قتل عمده

راحت ۱۰ سال براش می‌بُرن