Troop Beverly Hills

Γεια σας. Είμαι ο Τζον.

ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

Είμαι συγγραφέας μιούζικαλ. Ένας από τους τελευταίους του είδους μου.

Συγγνώμη. Ξέρετε, τελευταία, ακούω έναν ήχο.

Όπου πάω, κάτι σαν τικ, τικ, τικ…

Σαν ωρολογιακή βόμβα σε δευτεροκλασάτη ταινία

ή σε σαββατιάτικο καρτούν.

Το φιτίλι άναψε. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε

καθώς η φλόγα πλησιάζει και πλησιάζει και πλησιάζει,

μέχρι που ξαφνικά…

Αυτή είναι η ιστορία του Τζόναθαν Λάρσον.

Χρόνια μας πολλά. Σ' αγαπώ πολύ.

Πριν από τα βραβεία Tony.

Πριν από το Πούλιτζερ.

Πριν…

Αφιερώνουμε την πρεμιέρα και κάθε παράσταση

στον φίλο μας, τον Τζόναθαν Λάρσον.

…τον χάσουμε.

Ό,τι θα δείτε είναι αληθινό.

Εκτός απ' αυτά που σκαρφίστηκε ο Τζόναθαν.

Είναι 26 Ιανουαρίου, 1990.

Το σκηνικό, μια άδεια, ξεπερασμένη, ακατοίκητη περιοχή

μεταξύ Σόχο και Γκρίνουιτς Βίλατζ.

Έχω δύο αρμόνια, έναν υπολογιστή Mac, μία γάτα,

μια εντυπωσιακή συλλογή με CD,

κασέτες και δίσκους από μουσικές άλλων.

Ράφια που βαραίνουν από θεατρικά και νουβέλες που δεν έγραψα εγώ.

Έχω ένα πρωτότυπο, δυστοπικό, ροκ μιούζικαλ

που εδώ και οκτώ χρόνια γράφω

και ξαναγράφω και ξαναγράφω.

Έχω επιστολές απόρριψης από κάθε μικρό και μεγάλο παραγωγό,

θεατρική ομάδα, δισκογραφική εταιρεία και κινηματογραφικό στούντιο.

Και σε μία εβδομάδα και κάτι…

θα γίνω 30 ετών.

Μεγαλύτερος από τον Στίβεν Σόντχαϊμ στο ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ

και τον Πολ Μακάρτνεϊ όταν έγραψε το τελευταίο τραγούδι με τον Λένον.

Οι γονείς μου στα 30 τους

είχαν ήδη δύο παιδιά,

είχαν καριέρες με σταθερούς μισθούς, είχαν στεγαστικό δάνειο.

Σε οκτώ μέρες, η νιότη μου θ' αποτελεί παρελθόν.

Τι μπορώ να πω ότι έχω καταφέρει;

Χρόνια πολλά!

Το ρολόι σταματήστε

Χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα Για να ξεκουραστούμε

Ώρα να ανασυνταχθούμε

Πριν αποσυντονιστούμε

Παγώστε την εικόνα

Γυρίστε πίσω

Ώρα να εστιάσουμε ξανά

Πριν να 'ναι η τελευταία μας φορά

Τα χρόνια λιγοστεύουν

Και οι ρυτίδες όλο πληθαίνουν

Λες και στα βαθιά συνέχεια κολυμπάς

Μα το ρεύμα μάταια πολεμάς

Ψυχραιμία, μην αλλάξεις πορεία

Δεν αλλάζει κάτι, σαν την εφορία

Πάλι καλά που γίνεται Μία φορά μονάχα στη ζωή

"Χρόνια πολλά" σου λένε αυτοί

Κι εσύ τη μοίρα σου κλαις απ' την αρχή

Όχι άλλα γενέθλια, γίνομαι 30 το '90

Χάθηκε ο κόσμος να μείνεις 29;

Αφού νιώθεις 22 μοναχά

Γίνεσαι 30, το 1990

Μπαμ! Πεθαίνεις, τι άλλο να κάνεις;

Τι άλλο να κάνεις;

Τι άλλο να κάνεις;

Έκανα δέκα αντίγραφα.

Είσαι ένας άγγελος.

- Είναι η τελευταία φορά. Σοβαρά. - Το ξέρω. Ευχαριστώ.

- Όχι, δικά μου. - Θα πληρώσω.

- Δεν θέλω. - Ας βγάλει κάποιος τα σκουπίδια.

Έμαθα ότι φεύγεις από του Τζον.

Τέλος εποχής.

Τον ακούμε να κλαψουρίζει στο ψυγείο πολλά πρωινά.

Είναι θλιβερό.

Όχι, δεν θα μιλήσουμε γι' αυτό.

- Κάρολιν, θα έρθεις την άλλη Παρασκευή; - Για ποιο πράγμα;

- Το εργαστήρι του Superbia. - Μα πώς δεν το ανέφερε;

Κάτι μου θυμίζει.

Είναι η πρώτη μου μεγάλη ευκαιρία. Είναι πια ώρα.

Πρώτη φορά θα δει την παράσταση κάποιος πέρα από εμάς.

Καλά που δεν το κάνεις θέμα να αγχωθούμε.

Ισχύει, φτάνεις σε κάποια ηλικία

και σταματάς να είσαι συγγραφέας που σερβίρει τραπέζια

και γίνεσαι σερβιτόρος με χόμπι.

Μπου-Μπου, πρέπει ν' αναρωτηθείς

αν σε καθοδηγεί ο φόβος ή η αγάπη.

Τον διάδρομο προσγείωσης ανοίξτε

Την επαναπροσέγγιση ξεκινήστε

Λίγο ακόμα επιμείνετε

Πριν από καύσιμα ξεμείνετε

Οι φίλοι όλο παχαίνουν

Και τα μαλλιά σας όλο αραιώνουν

Αγώνα δρόμου κάνω

Και το τέρμα δεν το φτάνω

Μη φρικάρεις, μην τα παρατάς

Σαν τον δήμο, ακλόνητο κι αυτό

Τουλάχιστον δεν είσαι μόνος

Έχεις τους φίλους σου μαζί

Αυτοί σου λένε "Χρόνια πολλά"

Κι εσύ ονειρεύεσαι να 'σαι κάπου μακριά

Ποιος νοιάζεται για τα γενέθλια πια;

Αλλά 30 το '90, ζημιά

Μπορείς να το δεις αισιόδοξα;

Δεν είσαι πια ενζενί

Γίνεσαι 30 το '90

Και μπαμ! Είσαι πασέ

Τι να κάνεις;

Τι να κάνεις;

Τι να κάνεις;

Παραιτήθηκες;

Δεν παραιτήθηκα ακόμα. Τους ενημέρωσα.

- Το ίδιο είναι. - Όχι, έχω δύο εβδομάδες ακόμα.

Επιτρέπω στον εαυτό μου να ακολουθεί την αγάπη.

Τι;

Η Ρόζα βρήκε κι άλλον πελάτη. Τον Κρεγκ Καρνίλια.

Η αντζέντισσά σου που επί έναν χρόνο δεν απαντά στις κλήσεις σου;

Αυτή.

Κάλεσε όλο τον χώρο του θεάτρου στο εργαστήρι του Κρεγκ πέρυσι.

Μέχρι το διάλειμμα, κάποιος παραγωγός

του είχε κόψει ήδη επιταγή για 10.000 δολάρια.

Μακάρι να μη σκεφτόσουν έτσι.

Η τέχνη θέλει λεφτά.

- Μόνο σ' αυτήν την πόλη. - Αλλά το αξίζει με το παραπάνω.

- Ωραίο αυτό. - Είδες;

Πώς θα το πληρώσεις;

Πίτερ Παν και Τίνκερμπελ;

Πού πέφτει η Χώρα του Ποτέ;

Η Σμαραγδένια Πόλη πάει κατά διαόλου

- Αφού ο μάγος δεν ασχολείται καθόλου - Καθόλου

Στους δρόμους οι φωνές αντηχούν

Χαμένα παιδιά, κροκόδειλοι

Δεν σ' αρέσουν

Οι επιλογές, οι κακές μάγισσες

Οι παπαρούνες Κι οι κρυμμένοι πίσω από κουρτίνες

Κρίνα και κατακόκκινα γοβάκια

Ο χρόνος κυλάει, δεν περιμένει κανένα

"Χρόνια πολλά" σου λένε

- Χρόνια πολλά - Όνειρο να 'ταν λαχταρώ

Μέρα της Κρίσης μοιάζει

- Γάμα τα 30 το '90 - 30 το '90

Ανεμοστρόβιλο αισθάνομαι κοντά

Μα ουράνιο τόξο πουθενά;

Γίνομαι 30 το '90

Δείτε τα χέρια μου τώρα Η μπάλα άλλαξε χέρια

Θέλω να κερδίσω, μα όχι τόσο γρήγορα

Ο κόσμος προστάζει Ή τώρα ή στη Χώρα του Ποτέ

Γιατί δεν μπορώ Να μείνω παιδί για πάντα;

30 το '90

30 το '90

30 το '90

- Τι να κάνω; - Τι να κάνω;

30 το '90

Τι να κάνω;

Κυρίες και κύριοι, χειροκροτήστε την μπάντα μας

και τους καλούς μου φίλους

Ρότζερ και Καρέσα στα φωνητικά.

Παρασκευή βράδυ.

Γεια, Τζόναθαν. Ντέμπορα εδώ.

Η Σούζαν έφερε τη μουσική σου για τον αποψινό χορό…

Αλλά δεν δουλεύουν τα ηχεία.

- Γεια σου, αγορίνα. - Γεια.

Στη Φιλαδέλφεια καλά;

Πήγα απ' το αεροδρόμιο στο συνέδριο και πίσω, μέσα σε τρεις ώρες.

Τέλειο ακούγεται.

Ο Μάικλ ήταν υπέροχος ηθοποιός.

Πρωταγωνιστούσε σε κάθε θεατρικό στο σχολείο και το κολέγιο.

Και μετά μετακομίσαμε στη Νέα Υόρκη.

Βαρέθηκα να ξυπνάω στις πέντε

και να περιμένω όλη μέρα στην ουρά έξω απ' το σωματείο

και να εύχομαι ο σκηνοθέτης να δεχτεί να δει κάποιον εκτός σωματείου και μετά

όταν καταφέρνω να μπω στην αίθουσα, να τραγουδώ…

έξι μέτρα, αν προλάβω, προτού με σταματήσουν

και με φωνάξουν με λάθος όνομα… Χουάν, Πέδρο, Κάρλος, lo que sea…

Και μία εβδομάδα μετά, βρήκε δουλειά σε διαφημιστική εταιρεία,

με πενταψήφιο μισθό.

Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη…

Αποκαταστάθηκε.

Αφού είσαι απένταρος,

θα μπορούσες να ξοδέψεις λιγότερα για το πάρτι.

Τι νόημα έχουν τα λεφτά αν δεν τα ξοδεύεις γι' αυτούς που αγαπάς;

Δεν έχεις λεφτά.

- Σωστά. - Αυτό κάθεται καιρό εδώ.

Θα το λύσω.

Το βλέπω. Σε λίγο δεν θα μ' έχεις εδώ να σου θυμίζω τους λογαριασμούς σου.

Πώς θα τα βγάλω πέρα άραγε;

Πολύ σωστή ερώτηση. Βρήκες νέο συγκάτοικο;

Είχα δουλειές. Το εργαστήρι μου είναι την άλλη εβδομάδα.

Ποιο εργαστήρι;

Πετυχημένο.

Τι ώρα είναι το σόου απόψε;

ΦΟΒΟΣ Ή ΑΓΑΠΗ;

Η αυλαία είναι στις οκτώ.

Άκουσα ότι ο χορός τα σπάει, αλλά η μουσική είναι χάλια.

Η Σούζαν μεγάλωσε σε κωμόπολη στα Μεσοδυτικά.

Πήγε στο κολέγιο να σπουδάσει βιολογία, να γίνει γιατρός, ίσως να διδάξει,

αλλά αντ' αυτού ερωτεύτηκε τον σύγχρονο χορό.

Το όνειρο κάθε γονιού, έτσι;

Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη χωρίς να ξέρει ψυχή.

Τέσσερα χρόνια μετά, έχει χορέψει με μεγάλους χορογράφους.