The Vanguard

2015 година. Светот е во хаос.

Последните нафтени наоѓалишта се уништени при глобалната војна.

Популацијата е стигната до критичен левел. Храната и водата се во мали количини.

Анархијата превзема власт. Човеството се наоѓа пред прагот на нова мрачна ера.

Во време на зло, една корпорација стана помоќна и од владата.

Нејзината база се наоѓа во еден град познат како црвената зона.

Додека надворешниот свет се распаѓа, корпорација имплементира нов програм

За намалување на човештвото и прочистување на човековата раса.

За таа чел се ангажирани научници.

Кои нивната цел е да направат лек кој ке убива помалку.

Но наместо тоа тие човештвотого претворија во нешто што е нивен најголем страв.

Од мракот се воздигнаа нови врсти на сустества, тие се агресивни

И нивниот број е далеку поголем од бројот на луѓето кои живеат.

За неколкумината преживеани и изгубени во дивината тие се познати како

Биосини.

Корпоративни пребарувачи. Класа 9. Северен сектор.

Мисија: истражи и уништи. Време на мисијата: непознато

Сите мои оружја се со крв. Тоа големината во мојот страв.

Кога природа се одмазди, имав само пушка.

Последниот симбол на механичкиот свет.

Но тоа беше пред 5 години татко. Сега природата ми се подсмева

Дивјаците се дар за нас живи мртовци.

Зависат од нејзината милост, за примитивниот човек.

Таа ги познава моите гревови, ги видела моите дела.

Акт на убиство, канибализам

На лудост.

Ќе ми прости ли господ?

Ми недостига пушката.

Има ли свет надвор од мојот?

Или господ веке ме заборави?

Затоа ли чекав толку години за џерим џабар?

Тоа е човек кој дојде од истокот, со ветување за нов свет.

Сега чудо е и да е останат жив.

Се прашувам зашто избрав да го чекам тука?

Во родната замја на дивјаците?

Сеуште ги слушам како да се тука. Дури и сега.

Армиите не нападнаа од исток поради нафтата. За да го зачуваат начинот на живот.

Бомбите пагаа од небото и 2 милијарди луге се претворија во пепел.

Армијата кажа дека си непријател татко.

Но ти само реши да се бориш од праведната страна.

Дури сега ги разбирам твоите дејствија.

Кога нафтата ја снема, корпорацијата се сврти против нас.

Тие што преживееја доживееја судбина полоша дури и од смртта.

Знам, дека доагаат по мене татко.

За да го уништат нивниот непријател.

Треба прво да ги разбереш.

Тоа ти ми го кажа.

Дивјаците учат но исто и јас.

Каква е таа војна која ја чуствувам во моето срце, татко??

Која е таа сила која ме тера да убивам?

Господ ли е? Дали е господ сила која уништува?

Беше ли господ до тебе кога се бореше во пустината.

Пред војната да те посвои како свој?

Дали е тој кој одлучува дали треба да живееме или да умреме?

Се прашувам колкумина си убил. Беше ли беспомошен во битката против твој непријател?

Живеев живот каков што ми го кажа. Преживеав преку колење.

Ја жртвував својата човештвина преку овие крвопролевања.

Дали сум доволно силен да се борам до последниот здив?

Треба да ги видиш какви се сега, татко. Тие не се луѓе . Тие се дивјаци,

Како и непријателот. Тие се под влијание на отровот,

Кој што уништи доста многу од нашиот свет.

Но сега се развиваат. Не се убиваат веќе еден со друг.

Не разликуваат веќе по мирисот и звукот.

Сега почнаа дури и да гледаат. И сега морам да се соочам со нив.

Знам дека наскоро многу ќе дојдат

За да го убијат својот ѓавол.

Јас го чекав харим

Но повеќе нема да чекам. Дали тоа ке биде преку битка или не.

Морам да верувам, дека постои свет надвор од мојот.

Не сум тука за да те повредам.

Слушас ли? Не сум тука за да те повредам.

Имам ли милост татко? Имам ли милост?

Толку многу лоши нешта. Во салата на затворот.

Нема смисла.

А жена ми? Ја гледам.

Што стана со тебе? Каде си?

Гледам ангели. Носат смрт.

Сакам да умрам.

Сакам да ја прегрнам жена ми.

Сакам да бидам блиску

До мојот син.

Салам. Салам.

Салам. Хей.

Колку време... глув ли си?

Читаш ли од усни?

Макс.

Армијата ке дојде наскоро. Ги чистат населените места од биосините.

Разбираш ли?

Мислам дека нема више преживеани на југот.

Нема надеж.

Во ред е.

Тоа е морфиум, за болката.

Дали да му верувам? Или да го убијам?

Ако останеш тука ќе умреш. Разбираш ли?

Слушај ме ти глуво копиле, ако останеш тука, умираш.

Ти ја имаш силата на твојот татко , макс.

Неговата храброст.

Ти си мојата креација.

Мојата прекрасна креација.

Треба да погледнеш длабоко во себе си.

И ќе разбереш.

И нема да стравуваш.

Не стравувај.

Ме слушаш?

Оди.

Оди.

Треба да верувам,татко.

Што не е во ред? Ајде стани. Да одиме.

Ајде немаме време за ова. Добра сум, само дај ми една минута.

Господе, абе пукај во нив.

Заглави, извини. Зак,добар ли си? Добар ли си зак?

Вториот истрел не беше од тебе. Госпде. Што има? Зак.

Чувај ја главата доле.

Мајката негова.

Пребарувач.

Главата доле. Го виде зак? Го виде ли?

Прекини за момент. Остави ме да размислам.

Замолчи и остави ме да размислам.

Ајде. Тргнувај.

Што ќе правиме?

Зак, што ќе правиме??

Мислам, дека го имам. Мајката негова.

Да продолжиме да се движиме. Секогаш биди сигурен. Што?

Ти кажав еден пукна. Еден истрел. Што ти стана?

Се извинувам. Твоето палто, соблечи го.

Зак, не.

Не сакам да заврши вака.

Те молам, ајде само да продолжиме.

Можам да го направам. Соблечи го.

Слушај. Ако нешто се случи. Бегај. Јасно? Едноставно бегај.

Откриј го отпорот.

Те сакам..

Мајката негова.

Ќе го оставам да се приближи. Нема да се спротиставам.

Потребно ми е ова, татко. Спушти го оружјето доле. Или ќе го убијам.

Ќе го заколам.

Тоа нема да ни донесе добро дури ни на двајцата.

Зак, што чекаш?

Зак. Зак. Слушај ме девојко.

Ако го убиеш него, ќе убиеш противотров.

Лажач, нема противотров.

Никој од твоите начлничи не ти кажал лажеш.

Корпорација не сака да ги излечи , таа сака...

Дигни го. Дигни го.

Не те слуша, глув е.

Тоа е мешавина од крвта на макс и еден биосин.

Гледаш дека нема трага од сиодин.

Од каде да знам дека, ова е неговата крв?

Зак, не. Знаеш ли овие ебачи што му направија на моето семејство?

Зак. Чекај. Те молам. Не го прави тоа. Тој лаже. Ќе не убие.

Не сум тука за да ве убијам. Зак. Те молам. Оставија пушката на земја. Сега.

Сврти се и премести се. Направи го тоа. Ти ебан...

Покажи ни.

Очекуваш да ти поверуваме?

Тоа што крвта не може да се зарази не го прави противотров. Глупости.

Седи долу или ке ти ја разнесам ебаната глава. Каде го носиш?

Не сум решил уште. Што значи тоа?

Тоа значи, наредбите ми беа да го пронајдам и да го неутрализирам.

Да го неутрализираш? Овој ебан човек... тогаш зашто го чуваш зав?

Те познавам. Сум те видел во соништата кога во затворот доаѓаше.

Ти си научник.

За што збори тој?

За што збори? Си била во логорите? Извини.

За што збори тој, по ѓаволите.

За што збори тој? Извини, немав избор.

Не, не, не, не.

Зак, покушај. Корпорацијата не ни даде никакви опции.

Ми рече дека си работела на лекот? Жена ми...

Жалам. Сакав да ти кажам, навистина.

Просто не знаев како. Ти ме искористи.

За да стигнеш до отпорот. Ме искористи. Не постои отпорот. Јас лично учествував...

Жал ми е. Женами, детето...

Зак, жал ми е! Тебе ти е жал?

Жалењето нема да ги врати.

О, господе. Бегај подалеку од мене.

Работевме со многу како тебе.

Тие што полудеа беа ослободени.

Тие почнаа да дивеат. Почнаа да касапат.

Како е возможно... возможно е за мене да не почитувам наредби?

Јас сум сеуште човек. Не се променило ништо.

Ако сакав да ве убијам веке ќе бевте мртви.

Не те помнам тебе.

Како се викаш? Јас сум 21275.

А вистинското име? Рејчел.

Дали отпорот е уништен? - Да.

Тогаш каде го носиш?

На југ.

Не. Тргни се од патот.

Што правиш? Тој е нестабилен и непредвидлив. Нема причина да живее.

Тогаш може да ме убиеш и мене. Не може да му се верува.

А тебе може? Господе, не.

Не, не, ти наредувам да не го убиваш. Ти ми наредуваш?

Веке ја немаш слободата за да ме подчиниш, рејчел.

Тој веке ни попречи доволно.

Немаш представа каде сме , нели?? Корпорацијата ги вади биосините надвор на отворено

За да ги зголемат на илјадници.