முதல் 200 வரிகள்.
Ég veit hvað þú ert að hugsa.
"Nei, Þór er í búri. Hvernig gat þetta gerst?"
Stundum þarf maður að láta góma sig til að fá skýr svör frá öðrum.
Þetta er löng saga en ég er hálfgerð hetja.
Ég var um hríð á jörðinni
þar sem ég barðist við vélmenni og bjargaði öllum nokkrum sinnum.
Svo leitaði ég um alheiminn að litríkum Óendanleikasteinum með töframátt.
Fann þá ekki.
Þá endaði ég á þeirri vegferð dauða og eyðileggingar
sem kom mér hingað í þetta búr
þar sem ég kynntist þér.
Hversu lengi ætli við verðum hérna?
Þór, sonur Óðins.
Surtur, tíkarsonur.
Þú ert enn á lífi.
Drap pabbi þig ekki fyrir hálfri milljón ára?
Ég get ekki dáið.
Ekki fyrr en ég uppfylli örlög mín
og eyði heimkynnum þínum.
Fyndið að þú skyldir segja það.
Ég hef fengið skelfilegar martraðir undanfarið.
Ásgarður í ljósum logum og allt í rúst.
En þú, Surtur, ert alltaf í lykilhlutverki.
Þá hefurðu séð Ragnarök, endalok Ásgarðs.
Spádómurinn mikli... -Bíddu.
Bíddu aðeins.
Ég kem eftir smástund.
Mér finnst við ná vel saman.
Jæja, Ragnarök. Segðu mér nánar frá þeim.
Minn tími er runninn upp.
Þegar krúna mín kemst í tæri við Eldinn eilífa
næ ég aftur fullum mætti mínum.
Ég mun gnæfa yfir fjöllin
og stinga sverði mínu djúpt í Ásgarð...
Hinkraðu augnablik.
Ég hreyfi mig ekki. Þetta gerist bara.
Mér þykir þetta leitt.
Skildi ég þetta rétt?
Þú setur krúnu þína í Eldinn eilífa
og verður skyndilega á stærð við hús?
Fjall.
Eldinn eilífa sem Óðinn hefur læst inni í Ásgarði?
Óðinn er ekki í Ásgarði.
Vegna fjarveru þinnar er hásætið varnarlaust.
Hvar er hún, þessi krúna?
Þetta er krúnan, uppspretta afls míns.
Er þetta krúna? Ég hélt að þetta væri augabrún.
Þetta er krúna.
Svo það eina sem ég þarf að gera til að koma í veg fyrir Ragnarök
er að slíta þetta af höfðinu á þér.
En Ragnarök eru þegar hafin.
Þú færð þau ekki stöðvað.
Ég er skapadómur Ásgarðs og það ert þú líka.
Allir munu þjást og allir munu brenna.
Það er svakalegt.
Að sjá þig verða risastóran
og brenna heila plánetu yrði sjón að sjá.
En ég verð víst að velja valkost B,
þar sem ég losa mig úr keðjunum,
kýli kórónuna af kollinum á þér og fel hana í hirslum Ásgarðs.
Þú færð ekki stöðvað Ragnarök.
Til hvers að streitast á móti?
Það er það sem hetjur gera.
Bíddu, ég tímasetti þetta ekki nógu vel.
Núna!
Þú hefur gert skelfileg mistök, Óðinsson.
Ég geri stanslaust skelfileg mistök.
En allt blessast á endanum.
Heimdallur, það er langt um liðið en ég þyrfti að komast fljótt héðan.
Heimdallur?
Heimdallur var hálfviti.
Þetta starf hefði getað gert hann ríkan.
Þetta er ekki auðvelt starf
en það hefur ákveðin fríðindi.
Bifröst veitir mér aðgang að öllu sem heimarnir níu hafa upp á að bjóða.
Það blasir allt við mér.
Sjáið...
dótið mitt.
Ég er sérstaklega hrifinn af þessum.
Ég fann þær í Miðgarði á stað sem heitir Texas.
Ég gaf þeim nöfn. Tæti og Ari.
Þegar maður notar þá saman
eru þeir tætarar.
Drífðu þig, Heimdallur.
Kyrr.
Heimdallur? Þetta er að verða aðkallandi.
Heimdallur?
Skurkur?
Er þetta áríðandi?
Ykkar bíður veisla.
Stelpur.
Jæja, sjáið hver ákvað að líta við.
Takk fyrir að fæla stelpurnar burt og sletta heila um vinnusvæðið.
Hver ert þú?
Manstu ekki? Ég heiti Skurkur. Við börðumst saman í Vanaheimi.
Einmitt. Hvar er Heimdallur?
Sá svikari. Enginn veit það. Hann er á flótta.
Svikari?
Óðinn sakaði Heimdall um að vanrækja skyldur sínar
en hann hvarf fyrir réttarhöldin.
Erfitt að góma þann sem sér allt í alheiminum.
Einmitt.
Bíddu, ég á að tilkynna um komu þína.
Hver fjandinn er þetta?
Æ, bróðir. Nú er komið að þessu.
Þetta eru endalokin.
Flónið þitt, þú hlustaðir ekki.
Fyrirgefðu.
Sif, sæktu aðstoð.
Hjálp, einhver.
Fyrirgefðu mér allt.
Ekkert mál. Þraukaðu.
Fyrirgefðu að ég skyldi reyna að ná völdum yfir jörðinni.
Þau hefðu verið heppin að fá þig.
Fyrirgefðu þetta með Ofurteninginn.
Ég réð ekki við mig. -Ég veit.
Ég er bragðarefur.
Svo stríðinn.
Fyrirgefðu að ég skyldi breyta þér í frosk.
Það var góður brandari.
Það var sprenghlægilegt.
Þú ert bjargvættur Ásgarðs.
Segðu sögu mína. -Ég geri það.
Reisið styttu fyrir mig.
Við reisum stóra styttu af þér.
Hafðu hjálminn á mér. Þennan með beygðu hornunum.
Ég segi föður okkar hvað þú gerðir hérna í dag.
Ég gerði það ekki fyrir hann.
Ég gerði það ekki fyrir hann.
Nei!
Svo lést Loki af sárum sínum
og fórnaði lífi sínu fyrir okkur.
Hann barðist við þessa viðbjóðslegu álfa
og tryggði frið í ríkinu.
Loki minn.
Fyrir mörgum tunglum fann ég þig á frostsprengdum vígvellinum.
Á þeim degi sá ég ekki í fari þínu
bjargvætt Ásgarðs, nei.
Þú varst aðeins lítið, blátt grýlukerti
sem bræddi hjarta þessa gamla kjána.
Bravó. Vel gert. Bravó.
Faðir.
Skrambinn.
Þór, sonur minn, er kominn aftur.
Velkominn, vinur.
Áhugavert leikrit. Hvað kallast það?
Harmleikurinn um Loka frá Ásgarði. Fólkið vildi minnast hans.
Og það með réttu.
Styttan er falleg.
Hann var samt aldrei svona myndarlegur.
Hann var lubbalegri og slepjulegri.
Veistu hvað þetta er?
Höfuðkúpa Surts. Þokkalegasta vopn.
Gerðu mér greiða. Læstu þetta í hirslunni
svo þetta breytist ekki í skrímsli sem rústar plánetunni.
Takk, elskan.
Jæja, ferðu aftur til Miðgarðs?
Nei.
Mig hefur dreymt síendurtekinn draum.
Á hverri nóttu sé ég Ásgarð falla í eyði.
Kjánalegur draumur
sem ber vott um of fjörugt ímyndunarafl.
Hugsanlega.
En svo ákvað ég að rannsaka málið.
Hvað finn ég, annað en heimana níu í algjörri óreiðu...
Óvinir Ásgarðs safnast saman og leggja á ráðin um fall okkar
á meðan þú, Óðinn, verndari heimanna níu,
situr hérna í baðslopp og hámar í þig vínber.
Það er best að virða frelsi nágranna okkar.
Já, frelsið til að vera slátrað.
Ég hef verið önnum kafinn.
Í leikhúsinu.
Á stjórnarfundum og öryggisráðsfundum...
Ætlarðu að láta mig gera það? -Hvað?
Þú veist að ekkert stöðvar Mjölni á leiðinni aftur til mín.
Ekki einu sinni andlitið á þér.
Þú ert galinn. Þú verður tekinn af lífi.
Þá sjáumst við að handan, bróðir.
Allt í lagi, ég gefst upp.
Sjáið.
Þór...
Óðinsson. -Nei.
Þú hafðir þetta eina verkefni.
Hvar er Óðinn?
Gastu ekki haldið þig fjarri? Við höfðum það fínt án þín.
Ásgarður blómstraði. Þú eyðilagðir allt.
Spyrðu þau. -Hvar er pabbi? Drapstu hann?
Þú fékkst það sem þú vildir, frelsið sem þú óskaðir eftir.
Ég veit nákvæmlega hvar hann er.
ELLIHEIMILIÐ FORSÆLA
Ég sver að ég skildi við hann hérna.
Hérna á stéttinni eða í húsinu sem þeir mölva?
Vel skipulagt.
Hvernig gat ég vitað þetta? Ég sé ekki framtíðina. Ég er ekki norn.
Því klæðirðu þig eins og norn?
Heyrðu. -Ég trúi ekki að þú sért á lífi.
Ég sá þig deyja. Ég syrgði þig og grét.
Það var heiður.
Spyrðu hann.
Viltu taka mynd með okkur?
No comments yet. Be the first to leave one.