முதல் 200 வரிகள்.
Ik begin in jou goden te geloven.
Ik gaf orders stand te houden , maar ze vluchtten.
Welke straf zou je me geven?
Hij nam iets van mij af.
En ik wil er iets voor terug hebben.
Als dolende woord valt uit de mond,
volgt alleen lijden.
Kom, mijn liefste.
Ze is een een Romeinse.
Ik ben niets anders dan een slaaf.
Je zal weer tot rede komen.
Jij bent het die redeloos is.
Donar!
Verdomde verrader.
Ben je gek geworden?
Castus kwam om te helpen!
We moeten de overgeblevenen veilig over de berg brengen.
Haast je!
En keer niet terug!
Spartacus!
Spartacus is niet gek.
Je verwacht verwacht van hem dat hij ij de sneeuw wacht
tot u komt om hem te doden?
Dat is precies wat ik verwacht.
Geef de aantal doden !
Ik zou het aantal willen weten!
De goden laten ons halverwege de verdomde Olympus marcheren,
alleen om op ons te pissen vanaf de top van de muur.
Spartacus.
Crassus leger nadert de bergpas.
Breng al degenen die niet kunnen strijdebn op veilige afstand.
En bewapen de anderen.
We zullen de man gesmeed goud tonen
de prijs van ons leven.
We zullen Romeins bloed zien op de verdomde sneeuw!
Of onze eigen glorieuze dood!
Wacht!
Kalmeer jezelf!
Je woorden spreken het doel tegen.
We moeten aanvallen,
voordat zijn leger ons aanvalt.
Ze zijn niet van plan om ons aan te vallen.
De goden hebben je ingewijd in de toekomst , of niet?
Ik ben vertrouwd met het ongelukkige verleden.
Ik diende in het Romeinse legioen
toen ik nog van Thracië was.
Crassus mannen vielen niet aan in slagorde.
Maar zij hebben een getalsmatig overwicht.
Waarom wachten ze?
Zij moeten wachten op hun commandant.
Neemt het legioen positie in op de nok?
Met uw staf opgesteld in de voortste positie,
zoals bevolen.
Zeg het direct als het klaar is.
Ik zie het het einde van de oorlog
zeer nabij komen.
Commandant.
Ik ben opgehouden voor dringende zaken.
Excuses.
Hoe gaat het Caesar?
Hij likt nog zijn wonden.
Of geeft munt voor meer aangename zaken
voor vermakelijke zaken.
Dank voor de voltooiing van je taak,
en het niet ten prooi vallen aan je eigen verlangens.
Een man moet het goede moment kiezen voor plezier.
De mijne is voor altijd verstrengeld met de uwe.
Ik ben ontroerd.
Voor de manier waarop jij je de laatste tijd hebt ingezet.
U eert mij, Commandant.
Je eert jezelf met je daden en acties.
Ik wil deze mentaliteit begroeten met een nieuwe opdracht.
Zeg het, en ik zal het doen.
Ik wil deze kist uit mijn zicht.
Een eenvoudige taak, maar van groot belang
Waar moet ik hem heenbrengen?
Denk er over na, en neem zelf een beslissing.
Mijn wapenuitrusting...
Het uur nadert voor Spartacus zijn einde.
Ik zou mijn erfgenaam weer aan mijn zijde willen
bij de eindstrijd.
Ik wil mijn zoon.
Zoals ik u terzijde wil staan.
Vader.
Zorg dat je gepast gekleed bent .
Over veel van onze toekomst moet gediscussieerd worden.
U bewijst uzelf sterfelijk.
Een kras, niks ergs.
Ik zorg voor schoon verband.
Wijn en de warmte van je dijen
is alles wat ik nodig heb.
Bloed zal wachten op de dag dat ik
degenen tegemoet treed die zich tegen mij keerden.
En zij zullen beven van angst...
Zoals ik nu beef voor Jupiter zijn lul...
Wegwezen!
Zo snel als je kan!
Een storm komt er aan.
En daarmee de dood van de bevroren wind.
Een storm zeker, ja.
Toch niet binnen een paar uren..
Je zou verdomme vechten,
tegen het machtige Rome die in je nek ademt?
Als ik sterf,
ik de herinnering aan je lul mee.
Laten we onze eigen gedachten laten varen,
en ze op belangrijkere zaken concentreren.
Je klinkt als Spartacus.
Het zijn mijn eigen woorden.
Neem ze zoals je wil.
Jij verraderlijke klootzak!
Donar, Nemetes en honderden van onze broeders
liggen dood in de stad.
Toch neem je een verdomde maaltijd!
Dank.
Uw stoofpot maakte me misselijk.
Verdomde Cilicische stuk stront!
Brictius!
Hou daar verdomme mee op.
Als je Agron zijn jongen niet was,
zou ik je vermorzelen voor het beschermen van deze kleine kut.
Zet Agron uit je gedachtes,
als je gelooft dat je zo geweldig bent.
Voor zo'n kleine man praat je als een reus.
Zorg niet dat ik spijt krijg voor het helpen.
Brictius is een verdomde bruut,
maar hij weet wat er gebeurde.
Ik ben een Cilicië,
en daardoor een verrader.
Niemand moet veroordeeld worden
voor de daden van een ander.
Dat is onbelangrijk.
Ik ben daar waar het lot me heeft gebracht.
En noem het zegeneningen om jou daar ook te vinden.
In kettingen en bebloed,
en toch proberen te vleien.
Ik probeer het leven ten volle te benutten.
En zou je het opnemen tegen Crassus
om dat te blijven doen.
Wil je vechten?
Romeinen doden was de manier om je vertrouwen te krijgen,
ja toch?
Misschien als ik er genoeg dood,
zullen jou broeders mij ook ooit vertrouwen..
Het is een beslissing die ik niet kan nemen.
Maar weet dat het goed is ontvangen.
Ik verwachte je niet weer terug te zien.
Ik ook niet.
De goden bespotten ons beiden.
Je bent nog steeds op deze wereld.
Toch zul je sterven als je niet eet.
Geef het aan iemand die het meer verdiend.
Ben je op zoek naar medelijden?
Ik zoek niets.
Ik ben alleen maar as.
De overblijfselen van een vlammend hart,
gekoeld door de brenger van de regen,
die de dood in mijn stad bracht
en me wegrukte uit het leven dat ik kende.
Verraden door Crassus,
die mij in de boeien sloeg voor het plezier van een wilde.
Je hebt pijn gekend.
En verlies.
Iets wat velen van ons is overkomen.
Hoe kom je daarover heen?
Dat is een vraag die ik mijzelf vele malen gesteld heb.
Leef.
En help met antwoorden te vinden.
Caesar geeft de voorkeur aan oesters bij zijn viering.
Ik zou de mooiste stad voor mijzelf willen hebben.
Uw vader heeft u weer in genade opgenomen.
Wat verdiend is.
Ik ben niet meer het "pruilende jongetje" van vroeger.
De man die mijn vader altijd wilde dat ik werd.
Maar ik wilde dat Sabinus nog leefde.
Denk je dat hij trots zou zijn?
Hij hield zielsveel van jou, ja toch?
Zoals jij ooit deed.
Uw pad voert u weg van dergelijke zorgen.
Spartacus zal vallen,
en u zult vreemde landen te veroveren,
en uw naam opbouwen.
Ver van hen die eens voor u zorgden.
Ik smacht naar om de naam van Crassus te eren
met overwinningen en lauweren.
Maar nadat de rebellie is verslagen
blijf ik stevig geworteld
op deze grond.
U gaat niet terug naar Rome met ons?
Ik zal worden belast met het veiligstellen van
mijn vader zijn belangen in Sinuessa,
totdat ik de juiste leeftijd bereik voor
de titel van van verdediger van de mensen.
Een plicht van grote betekenis.
Een jij zult me daarbij helpen
Ik moet in Sinuessa blijven?
In deze villa.
Mijn vader geeft je de titel van mijn vrouw
over allen die mij dienen onder mijn dak .
En om een troostende hand te zijn
No comments yet. Be the first to leave one.