Mistari 200 ya kwanza.
ဒီရဲရင့္တဲ့ လူငယ္ေလးေတြဟာ ဒီရြာကို မိေခ်ာင္းလက္ကေန ကယ္တင္ခ့ဲပါတယ္
ေက်းဇူး အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္
ဆာမန္
မင္းရဲ ့ခြန္အားေတြ အဆတစ္ရာမက တိုးပြားပါေစ
ဘာလုိ႔ မင္းပဲ လုပ္ေနရတာလဲ
ဒီရြာမွာ တစ္ျခားလူေတြ မရွိေတာ့လုိ႔လား
တစ္ခုခုျဖစ္တုိင္း မင္းပဲ
မွန္တာေျပာတာ
ျမစ္ေၾကာင္းက ေျပာင္းသြားျပီ
ဆာမန္က လယ္ထဲကို ေရသြယ္ေပးရဦးမယ္
လယ္ထြန္ျပီး မ်ိဳးေစ့ၾကဲရဦးမယ္
မိုးက ဘယ္အခ်ိန္ရြာမွာလဲ ဆာမန္ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိရင္
ေနေတြ လေတြေတာင္ ထြက္မလာရဲေတာ့ဘူးလား
မင္းကလဲကြာ ဂုဏ္ယူရမယ့္ ကိစၥကို ေငါက္မေနပါနဲ႔ကြာ
အန္တီ ဘီမာ ကြ်န္ေတာ္လုပ္ႏိုင္တာကို ဒီတုိင္းၾကည့္ေနမွာလား
ဒီေနဆုိ ဟိုေကာင္ၾကီးနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေတာ့
ငါ ဘယ္ေလာက္စိုးရိမ္ရတယ္မွတ္လဲ
အဲ့ေလာက္ စိုးရိမ္မေနပါနဲ႔ကြာ
အန္တီ ဘီမာ ဒီသီခ်င္း ညည္းေနျပန္ျပီ
သီခ်င္းက ဒီရြာကသီခ်င္းေတာ့ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္
အန္တီ ဘီမာ ခ်ိဳတစ္ေခ်ာင္းပဲရွိတဲ့ တိရစာၦန္ကို ျမင္ဖူးလား
သမင္လုိပဲေလ နဖူးမွာ ခ်ိဳအရွည္ၾကီးနဲ႔
ဘာလုိ႔တံုး အိပ္မက္ထဲမွာ ေတြ႕လုိ႔
အိပ္မက္က အိပ္မက္ပဲေလ
မင္းဦးေလး လယ္ထဲမွာ ေစာင့္ေနေလာက္ျပီ
မဲနယ္ကြင္းေတြလဲ ဒီႏွစ္အထြက္မေကာင္းဘူး
ျပီးေတာ့ ျမစ္ကလဲ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းသြားေတာ့
ငါတို႔ရဲ႕ နာရာျမစ္လဲ ရြာနဲ႔ ေ၀းသြားျပီ
အပင္ေတြ ဘယ္လုိလုပ္ျပီး ၾကီးထြားပါ့မလဲ
ဦးေလး ကြ်န္ေတာ္တစ္ခု ေမးလုိ႔ရမလား
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို
မနက္ျဖန္ဆုိ လူတိုင္းသြားၾကေတာ့မယ္
ဒီတစ္ခါေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ လုိက္သြားပါရေစဗ်ာ
ဒီေမးခြန္းပဲ သံုးႏွစ္လံုး ေမးေနတာပဲ
ငါ နားေထာင္ရတာ ပ်င္းလာျပီ မင္းေရာ မပ်င္းဘူးလား
သြားလို႔ မေျပာမခ်င္း ဆက္ေျပာေနမွာပဲ
ဦးေလး ကြ်န္ေတာ္လဲ အျပင္ေလာကၾကီးကို သြားဖူးခ်င္တယ္
ေနက ဘယ္လုိထြက္လာလဲ
ဘယ္ေနရာမွာ ၀င္သြားလဲ
ဟိႏၵဴျမစ္ၾကီးရဲ႕ အဆံုးသတ္က ဘယ္မွာလဲ
အဲ့ဒါေတြ အားလံုး ၾကည့္ခ်င္တယ္ ဦးေလးရာ
ငွက္ေတြက အေတာင္မလက္မစံုမခ်င္း
အသိုက္က ပ်ံရရိုးထံုးစံမရွိဘူး ဆာမန္
ဆာမန္ မစားေတာ့ဘူး
ဘာျဖစ္တာလဲ
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို သြားဖို႔ ခြင့္ေတာင္းေနျပန္ျပီ
မသြားရဘူးဆုိလုိ႔ စိတ္ဆုိးသြားတာ
သူ႕ေဒါသက ႏွင္းေပါက္လုိပါ ခဏေန ေပ်ာက္သြားမွာပါ
ဒါေပမယ့္
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ တားထားႏိုင္ဦးမလဲ
တတ္ႏိုင္သေလာက္ေပါ့
ခုနကလဲ ခ်ိဳတစ္ေခ်ာင္းျမင္း အေၾကာင္းေမးေနတယ္
ငါ နားမလည္ႏိုင္ဘူး
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို သြားခ်င္တာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ
မင္း အဲဒီေရာက္သြားရင္ ျပန္မလာမွာစိုးလို႔ ေနမွာေပါ့
ဟိုဂ်ိဳ မင္းေရာ ျမင္ဖူးလား
ဘာကိုလဲ
ရြာရဲ႕ အျပင္ဘက္ေလာကကို
လူေတြက ဘယ္လုိမ်ိဳးလဲဆုိတာ
ေကာင္မေလး ေတြလဲ ဘယ္လုိမ်ိဳးမ်ားလဲ
ဒီရြာမွာ မင္းၾကိဳက္တဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္မွ မေတြ႕ဘဲနဲ႔
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို ကေကာင္မေလးေတြက်မွ ဘာထူးမွာလဲ
ဘယ္သိမလဲကြာ
ဒါေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားက ေျပာျပေနတယ္
ငါ့ခ်စ္သူက ဒီတုိင္းျပည္တစ္ခုလံုးမွာ သူမတူတဲ့ မိန္းမလွေလးျဖစ္မယ္တဲ့
အဲဒီကတည္းက မင္းဟာက မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တာ
ႏွစ္တိုင္း ဒီဓာတ္ျပားေဟာင္းၾကီးပဲ
ဦးေလးက မင္းကိုမွ မသြားေစခ်င္တာကြာ
ထားလုိက္ပါေတာ့
ဒါေပမယ့္ ငါျမင္ဖူးခ်င္တာကိုးကြ
အဲဒီေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ ငွက္ပ်ံကို ပ်ံသြားမွာလား
ဘာျဖစ္တာလဲ မိေခ်ာင္းလား
ေနထြက္ေတာ့မယ္
သြားရေအာင္ သြားမယ္ ဘယ္ကိုလဲ
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို
မိုဟန္ဂ်ိဳ ခိုးသြားမလုိ႔လား
မင္းဦးေလးနဲ႔ ငါ့မိဘေတြ သိသြားရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ
ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးကြာ လာစမ္းပါ
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို မွာ ေစ်းသြားေရာင္းဖို႔ ဆိုတာ လြယ္တဲ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး
ငါေျပာတာကို ေသခ်ာ အာရံုစိုက္နားေထာင္
ေျပာပါ ဦးေလး
ဘာကိစၥပဲရွိရွိ ပစၥည္းေတြကို ေစ်းလွ်ာ့မေရာင္းရဘူး
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို က ရြာနဲ႔ လံုး၀မတူဘူး
ေလာဘသားေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာ
ဘယ္ေတာ့မွ
သူစိမ္းကို သူငယ္ခ်င္း အျဖစ္ မသတ္မွတ္မိေစနဲ႔
စိတ္မပူပါနဲ႔ ဦးေလးရာ
ကြ်န္ေတာ္ ဆာမန္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေပးပါ့မယ္
အခုခ်ိန္ထိ ငါနဲ႔အတူ ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္လုိက္ခဲ့တယ္ေနာ္
ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ ဆာမန္ကို တားလုိ႔မရေတာ့ ထည့္လႊတ္ရေတာ့မယ္
သူ႕ကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါကြာ
မုန္႔ေတြ ယူသြားဦး
ဂရုစိုက္ေနာ္
သြားၾကစို႔ ေဟ့
ဒါေလးကို မင္းယူထားပါ ေသေရးရွင္ေရးနဲ႔ မၾကံဳမခ်င္း ဖြင့္မၾကည့္ပါနဲ႔ ငါ့ကို ကတိေပးပါ
ဟိုဂ်ိဳ
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို
ဒါက ငါတုိ႔ရဲ႕ ဟိႏၵဴျမစ္ၾကီးေလ
ေတာင္ဘက္တံခါးက တိုင္းတပါး ကုန္သည္ေတြ အတြက္ပါ
ေတာင္တံနံရံတေလွ်ာက္မွာ တည္းခိုစရာေနရာေတြ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္
အေရွ႕တံခါးနဲ႔ ေျမာက္တံခါးက မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို ျပည္သူေတြအတြက္ပါ
ဘယ္လုိမ်ိဳး ေဆာင္ထားပါလိမ့္
အဲ့ဒါ ဘာအမွတ္အသားလဲ
သတၱ၀ါ ၆ ေကာင္အမွတ္အသား
ဟိႏၵဴျပည္ၾကီးရဲ႕ အင္အားၾကီး ေဒသ ၆ ခုကို ကုိယ္စားျပဳတယ္
တစ္ေကာင္စီက ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕စီကို ရည္ညႊန္းတယ္
ခ်ိဳတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ သတၱ၀ါက ဘာလဲ
အဲ့ဒါက ခ်ိဳတစ္ေခ်ာင္းျမင္း ဟိႏၵဴ အစဥ္အလာ အရ သန္႔စင္မြန္ျမတ္တဲ့ သတၱ၀ါေပ့ါ
မိုဟန္ဂ်ိဳ ဒရို ရဲ႕ အမွတ္အသားလဲျဖစ္တယ္
အထဲ၀င္ၾကပါ ကုန္သြယ္ခြင့္လက္မွတ္ေတြ လာယူၾက
အာရမီက မဲနယ္ ၂ ထုပ္ အခြန္ဆက္တယ္
ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခြန္ေတြက ဘယ္ေရာက္သြားမွာလဲ
ဒါယူ
ေက်းဇူးပါ
မင္း ဘာလို႔ ျပန္လာတာလဲ
နားေထာင္ပါ ျပန္ပါေတာ့
ငါေျပာတာ နားေထာင္
ဒီျမိဳ႕က ေလာဘသားေတြခ်ည္းပဲ
ဒါ သူခိုးေတြရဲ႕ နယ္ေျမ
မင္းကိုမင္း ေစာင့္ေရွာက္ရမွာ မဟုတ္ရင္ ဒုကၡေတြ႕လိမ့္မယ္
သြားပါကြာ ဂ်က္ခီရို
ဖယ္စမ္းပါကြာ ကုန္သည္ေတြ သြားပါေစ
သူတုိ႔ကို ေျခာက္မေနနဲ႔
ျပန္ပါကြာ ျပန္ပါ
သြားစမ္းကြာ သြားစမ္း
သူက ဘယ္သူလဲ
သူ႕နာမည္က ဂ်က္ခီရုိ
သူ႕ကိုႏွင္ထုတ္ရတာေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး ဒါေပမယ့္ သူက အရူး
ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ဘုိးေဘးေတြက
ဒီျမိဳ႕ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူေတြ
အရင္တုန္းကေတာ့ သူလဲ အဆင့္အတန္းျမင့္လူတန္းစားေပါ့
ဆာမန္ အိမ္ေပၚမွာ အိမ္ေတြနဲ႔ကြ
ငါ ျမင္ဖူးေနသလုိပဲ ဘယ္မွာ မွန္းေတာ့မသိဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါေသခ်ာတယ္
ျမင္ဖူးတာနဲ႔တထပ္တည္းပဲ ငါလဲ အဲလုိပဲ ခံစားမိတယ္ ဆာမန္
ဒီမွာ ေမြးဖြားခဲ့သူလိုပဲ ဟုိမွာ ၾကည့္စမ္းပါကြာ
ငါတုိ႔ ဒီကို ကုန္ေရာင္းဖို ့ လာတာေနာ္ ေမ့မေနနဲ႔
ငါလဲ အဲဒါပဲ လုပ္ေနတာပဲေလ
ငါ့ႏွလံုးသားကို ေစ်းတင္ေရာင္းေတာ့မယ္
ေသာက္ရူး
ေဒမြန္းကလာတဲ့ အေရာင္စံု အလွေလးေတြေနာ္
ဇီဘူႏြားရိုးရဲ႕ ေခါင္းခြံပါ
ေစ်းေရာင္းဖို႔ ေနရာရွာၾကေလ လမ္းေပၚ ရပ္ေရာင္းေနရမယ္
ျမန္ျမန္
ေနဦး
ျမန္ျမန္
တိုင္းတပါး ကုန္သည္ေတြေၾကာင့္ ေစ်းလဲ ေရာင္းမေကာင္းပါဘူးကြာ
တုိင္းတပါး ကုန္သည္ေတြ ဘယ္မွာလဲ
ဦးထုတ္အရွည္ၾကီးနဲ႔ လူေတြက ေဒမြန္းက လာတာ
သူတုိ႔လုိခ်င္တာေတြနဲ႔ ကုန္ဖလွယ္ၾကတယ္
သူတုိ႔ကေတာ့ မက္ကန္ေတြ သူတုိ႔ သေဘာၤေတြက ၾကီးလြန္းလို႔
ခရီးသည္ ၁၀၀ ေလာက္ကို အသာေလး ေခၚသြားလုိ႔ရတယ္
ရက္ ၂၀ ေလာက္ဆုိရင္ မက္ကန္ကို ေရာက္ျပီ
ရက္ ၂၀ သူတို႔ ပင္လယ္ၾကီး တစ္ဖက္စြန္းကို ျပဳတ္မက်ကုန္ဘူးလား
သြားဖူးတဲ့သူေတြပဲ သိမွာေပါ့ကြာ
သူတုိ႔က ဘူခရာေတြ ေျမာက္ဘက္အေအးပိုင္းေဒသက
သူတုိ႔ ဆြဲလာတာ ဘာေကာင္လဲ
အဲဒါက ႏို႔ထြက္လား
ႏို႔ မထြက္ဘူး ေျပးတာ အရမ္းျမန္တယ္ ခရီးသြားဖို႔ သံုးတယ္
ဘယ္လုိေခၚလဲ ျမင္း
ျမင္း
တစ္နာရီ ထုိးျပီ
ဒါေတြနဲ႔ အေရာင္ဆုိးလုိ႔ရတယ္ နံရံေတြမွာ ေဆးခ်ယ္လို႔ရတယ္ ၀ယ္ပါဦး
မဲနယ္ ၃ အိတ္ကို ဂ်ံဳ ၈အိတ္ေပးမယ္
မရဘူး ၁၀ အိတ္မွ ေရာင္းႏိုင္မယ္
မရဘူး ေစ်းမ်ားလြန္းတယ္ ၈ အိတ္ပဲရမယ္
ကြာလတီလဲ ၾကည့္ပါဦးဗ်ာ
အေကာင္းဆံုး မ်ိဳးေစ့ေတြကို အခ်ိန္မွန္စိုက္ အခ်ိန္မွန္ရိတ္သိမ္း
နာရျမစ္ေရသန္႔ နဲ႔ျဖဳန္းျပီး ရြာ့ ေမတၱာေတြနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးထားတာပါ
အဲလုိ ကြာလတီမ်ိဳးနဲ႔မုိ႔ပါ
၁၀ အိတ္မရရင္ မေရာင္းႏိုင္ပါဘူး
နားေထာင္
သူတုိ႔ ေပးသေလာက္ယူလုိက္ပါ ေစ်းေတြ ေရာင္းမေကာင္းၾကဘူး
တျခားဆုိင္မွာ သြား၀ယ္ၾကလိမ့္မယ္
ဆာမန္ မင္းဦးေလးမွာတာ မေမ့နဲ႔ဦး သူေျပာတာ နားမေထာင္နဲ႔
ဒီတစ္ေခါက္ ကုန္သည္ေတြမ်ားပါတယ္ ဘာလုိ႔ ေစ်းေရာင္းမေကာင္းရမွာလဲ
ကုန္သည္ေတြ လယ္သမားေတြဆီက ေခါင္းပံုျဖတ္ခ်င္ၾကတယ္ေလ
ဟိႏၵျမစ္ရဲ႕ ဆည္ကလဲ တစ္ႏိုင္ငံလံုးကို ေပးေနတာကိုး
ဆည္
ေနဦး ေနဦး
ဟိုဂ်ိဳ ၈ အိတ္နဲ႔ပဲ ေရာင္းလုိက္ေတာ့မယ္
ေကာင္းျပီ
ဆင္စြယ္ေတြ ၀ယ္သြားပါဦး
ေက်းဇူးပဲ ငါ့နာမည္ လုိသာ ျမိဳ႕ရဲ႕အေစာင့္
အရူးၾကီးကို ျခံဳေစာင္ေပး လုိက္တာ ျမင္လုိက္တယ္
ဒီကလူေတြ တစ္ေယာက္မွ အဲလုိမလုပ္ၾကဘူး
မလုပ္ပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က ဒီဂ်ီက ရက္ကန္းသမားေတြပါ
ဟိႏၵဴျမစ္က ျမစ္ေၾကာင္းေျပာင္းသြားျပီ ဆာမန္
အဲဒါေၾကာင့္ ရြာတစ္ခုလံုး ေရထဲပါသြားတယ္ အိမ္ေတြ လယ္ေတြ အကုန္လံုးပဲ
အခု စားစရာေတာင္ မရွိေတာ့ပါလား ရက္ကန္း ထည္ေတြလဲ ေရထဲပါသြားျပီ
အဲဒါ မြန္ဂ်ာ အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီး မဟန္ရဲ႕ သား
အ၀တ္နည္းနည္းနဲ႔ ခ်ည္မွ်င္ေတြပဲ က်န္ခဲ့တာပါ
ဒီအ၀တ္ေတြအတြက္ ေငြ ၄ စေလာက္ပဲရရင္ကို
ရြာသူ ရြာသားေတြ ရပ္တည္ႏိုင္ပါျပီ
ပံုမွန္ေစ်းက ၂ စပဲ
၄ စလုိခ်င္တယ္ဆုိရင္
ညတုိင္း ညတုိင္း ရြာသူ တစ္ေယာက္စီ ငါ့ဆီ လႊတ္ေပးရမယ္
ဒီစၥည္းေတြရဲ႕ တန္ဖိုးက ၄ စေတာ့ တန္ပါတယ္
မင္းစကားကို ျပန္ျပင္လုိက္စမ္း မဟုတ္ရင္
မင္း လက္မခံႏုိင္ရင္လဲ မ၀ယ္နဲ႔ေပါ့
No comments yet. Be the first to leave one.