Evil Eye

Sayang.

Jangan dekati saya.

Saya minta elok-elok.

Ikut saya!

Jangan melawan!

NEW ORLEANS, AS

Helo?

Helo?

Awak tidur?

Sekarang tujuh pagi, ibu.

Baiklah, ibu telefon kemudian saja.

Tak mengapa. Ada apa?

Mak Cik Shobha baru hubungi.

Abhishek dah bertunang.

Awak dengar ibu cakap?

Ya.

Sepupu bongsu awak baru bertunang. Tinggal awak seorang saja.

Sayang sekali.

Ibu tak patut meninggalkan Amerika.

Ibu sepatutnya balik ke India selepas jumpa calon suami awak.

Baik.

"Baik"?

Biarkan saya, ibu. Saya okey.

- Saya tak disumpah. Benar. - Kenapa awak kata begitu?

- Tak lama lagi awak 29 tahun. - Ya, tahun terakhir dalam usia 20-an.

Awak tahu ramalan horoskop itu.

Kalau tak kahwin menjelang 29 tahun, awak takkan berkahwin langsung.

Langsung tak berkahwin? Kasihannya.

Beritahu pendapat awak kepada Pallavi.

Astrologi ialah perkara karut yang tak saintifik.

Sayang awak.

Awak berdua menyeksa saya.

Perkahwinan yang baik bukan berlaku begitu saja.

Awak perlu serius. Okey, Pallu?

Kalau tak berjaga-jaga…

perkara malang boleh terjadi.

Kenapa ibu selalu beranggapan buruk?

Ibu? Helo?

Ibu ialah emak awak. Memang kerja ibu.

- Awak pakai gelang itu? - Ya, saya sedang memakainya.

Bagus. Gelang itu akan melindungi awak daripada mata iblis, sayang.

Baguslah, saya suka. Boleh saya sambung tidur sekarang?

Ya. Maaf, berehatlah.

- Okey. Kita berbual lagi nanti. - Selamat tinggal.

LINDUNGI ANAKKU DARIPADA MATA IBLIS, SUPAYA DIA KELAK BERTEMU JODOH

MATA IBLIS MAMPU MEMBAWA NIAT JAHAT, TETAPI KASIH SAYANG DAPAT MENGATASINYA

TATKALA MATA IBLIS DIHALAKAN KE ARAHMU,

JANGAN KAU ENDAHKAN

BIARKAN TANGKAL MATA IBLIS MELINDUNGIMU DARIPADA KEJAHATAN YANG MENGHENDAP

- Tak sangka awak bakal menjadi ibu. - Saya dah rasa begitu.

Saya sayang si kecil ini. Rela buat apa saja demi dia.

- Boleh saya tolong, Malik? - Tak mengapa, saya boleh buat.

Bagus, sebab saya tak tahu buat chai.

IBU

Ibu saya macam dengar saja kegagalan saya sebagai wanita India.

Awak nak saya ajar cara buat chai?

- Hai, ibu. - Hai, sayang. Apa muzik itu?

Ibu takkan tahu.

Ibu suka.

Tengok saya bersama siapa?

Helo, Kelly. Awak nampak cantik sungguh.

Terima kasih, Puan Khatri.

- Di mana Malik? - Sedang buat chai di dapur.

Hai, Puan Khatri.

Budak yang baik. Pallavi pun tak pandai buat teh.

Ada apa, ibu?

Pallu, begini halnya. Ibu mahu…

Tak. Saya tak nak jumpa lelaki lagi.

Bukan itu sebabnya ibu hubungi.

Yalah.

Baiklah, disebabkan kita dah berhubung…

Tengok, sayang. Dia kacak, betul?

Ya, sangat profesional.

Tengok? Kelly pun suka. Dia tinggal di Houston,

tapi akan ke New Orleans hujung minggu ini dan kata dia boleh jumpa.

Tunggu, ibu dah aturkan?

- Kena bertindak cepat. - Dia tak tinggal di sini.

Tiada orang India di New Orleans. Apa yang patut ibu buat?

Ibu. Okey, kita pernah bincang hal ini.

Saya tak nak kenal sesiapa lagi.

Ibu tak suruh kahwin dengan dia. Minum kopi saja.

- Apa awak kata? - Saya sedang cakap dengan anak awak.

Apa yang dia cakap?

Mencari suami untuk Pallavi yang pandai buat chai.

Ibu, perkenalan ini takkan berhasil.

Bagaimana kalau berhasil kali ini, tapi awak menolak sebelum mencuba?

Macam mana chai itu? Tak panas sangat, betul?

Baiklah.

Saya buat demi ibu.

Bagaimana dengan lelaki kali ini?

Macam biasa, jurutera, mendaki pada hujung minggu,

sukakan muzik.

Sukakan muzik?

Okey.

Dia ada di dalam?

Seteruk mana?

Celaka.

- Baguslah. - Kacak sungguh.

Apa?

Bukan lelaki itu.

Sepatutnya dia. Mungkin juga.

Hei, pergi saja.

Tak salah kalau tersilap.

Lelaki kulit perang semua serupa. Betul?

Biar betul.

DIA MASIH MEMANDANG JEJAKA HOUSTON DALAM KESESAKAN TRAFIK

PILIH SI KACAK ITU! BERITAHU DIA AWAK MAHU…

Hei.

Hei.

Kita pernah berjumpa?

Wah, awak selalu guna ayat itu?

Maaf.

- Awak tunggu teman yang diatur, betul? - Apa?

Awak memandang ke luar tingkap sejak tadi, menunggu seseorang.

Kalau janji temu biasa, awak mungkin dah balik.

Jadi agaknya awak mungkin perlu lapor kepada ibu bapa semula,

jadi awak terus menunggu. Betul?

Pertemuan yang diatur memang paling teruk. Betul?

- Ya. - Ya.

Apa pun, saya tak berniat untuk…

- Tak mengapa. - Maaf.

Ya. Jaga diri.

Maksud saya…

teman itu belum datang.

Betul.

- Saya Sandeep. - Pallavi.

Nama yang indah.

Terima kasih.

Maaf. Ada seorang gadis India menunggu tadi?

Ya. Dia baru pergi beberapa minit lepas.

Dia lewat lebih sejam, ibu. Sudah tentulah saya balik.

Semudah itu? Di mana awak sekarang?

- Bersama Sonia. - Awak boleh jumpa Sonia bila-bila.

Sanggup awak buat begitu, Pallu? Dia lelaki daripada keluarga yang baik.

Memang saya tak nak jumpa dia pun.

- Tak penting. - Kenapa tak penting?

Sebab kami buat demi kebahagiaan awak,

masa depan awak.

Apabila komander suruh meniarap, awak patuh.

Ini bukan tentera. Ibu bukan komander saya.

Saya tak perlu patuh membuta tuli.

Ibu minta awak percaya pada ibu.

Kenapa ibu tak boleh…

Kenapa saya tak boleh cari jodoh sendiri?

Ibu?

Helo?

Helo?

- Helo? - Ya.

Sudah tentulah awak boleh cari sendiri.

Ibu hanya tak mahu awak…

cintakan lelaki yang salah.

Ibu suruh saya percaya ibu, tapi ibu tak percaya saya,

- betul? - Pallavi …

Kita berbual nanti, okey?

- Awak okey? - Ya.

Ibu saya agak melampau.

Maaf.

Gambar kami di majlis perkahwinan beberapa tahun lalu di Edison.

Sebelum ibu bapa saya kembali ke Delhi.

Ayah saya dapat tawaran di universiti

dan mereka pun pulang ke sana.

Mesti susah tinggal berjauhan.

Saya jarang jumpa ibu bapa saya juga.

Begini, saya rasa seronok, tapi saya perlu…

Ada janji temu lain?

Ya, mungkin teman saya masih menunggu di kedai kopi itu.

Boleh kita berjumpa lagi?

Mungkin.

Cakaplah.

Sudah hampir sebulan awak asyik alami migrain.

- Biar saya teman dan jaga awak. - Kalau saya bersendirian, migrain hilang.

- Awak pasti? - Tak mengapa. Pergilah, saya okey.

Saya semakin risau.

Apa patut saya beritahu mereka?

Saya akan bawakan manisan.

Percaya tak? Mereka kenal melalui Skype sebulan lalu

dan perkahwinan ditetapkan waktu itu juga.

Saya tak faham. Orang muda sekarang sangat moden.

- Tak boleh. - Hari ini hari rehat saya.

Di mana Usha? Saya dah puas cari dia.

Dia tak sihat sejurus sebelum kami datang

jadi dia akan melawat pada lain masa.

Dia masih taasub dengan mata iblis?

- Ya. - Pallavi tak disumpah.

Mengarut. Bawa dia jumpa doktor.

Jumpa doktor saya. Dia berikan segala jenis ubat.

Dia akan baik nanti.

Saya larang ambil, tapi awak ambil sepinggan penuh.

- Berilah peluang. - Maaf.

- Biar saya makan. - Tak boleh.

Biar saya makan dan mati esok

- Hari ini? - Esok.

Ayuh.

Helo?

Hai, ibu. Ibu okey?

- Ya, sudah tentulah. - Tunggu, saya buat ibu terjaga?

Tak, ibu cuma berbaring.

Ibu, bukankah malam ini majlis pertunangan Abhishek?

Ibu sangat kecewa sehingga tak menghadirinya?

Apa pun…