The first 200 lines.
"โอ๊ย หนาว"
"อากาศแถวนี้มันสุดโต่ง อะไรขนาดนี้วะ"
"เหมือนมีแต่หน้าร้อน กับหน้าหนาวเลย"
นายเห็นบรรยากาศ ในฐานแล้วใช่ไหม
เขาซักฟอกกันไม่หยุดเลย
แต่ผมนึกว่าจะไม่เป็นไร
เพราะผู้บังคับฐาน กลับมาอย่างปลอดภัยซะอีก
ให้ตายสิ
นายคิดว่าไอ้ฐานนี่ จะมีวันที่สงบสุขเหรอ
ให้ตายเถอะ
นายจำตอนที่ลำบากแทบตาย เพราะไต้ฝุ่นเข้าหน้าร้อนได้ไหม
ถ้าหน้าหนาวนี้หิมะตกหนัก
นายคิดว่าจะไม่เกิด เรื่องแบบนั้นอีกเหรอ
ฐานคังริมตอนไม่มีฉันมันจะเป็นยังไง
ฉันล่ะเป็นห่วงจริงๆ หายไปไหนน่ะ
- ทำอะไรน่ะ - อ้อ เปล่าครับ
ฉันจะปลดประจำการ แล้วทิ้งนายไว้ได้ยังไงเนี่ย
เปิดประตูเร็ว
- รับทราบครับ - โอ๊ย หนาว
"คุณผู้กล้า"
"จงปกป้องฐานคังริม"
"ฐานคังริมกำลังตกอยู่ในวิกฤต ที่จะถูกปิด"
"เพื่อปกป้องฐานคังริม ที่ตกอยู่ในวิกฤต"
"จงชนะการแข่งทำอาหารทหาร ระดับกองพลให้ได้"
"หากล้มเหลวฐานคังริมจะถูกปิด"
"และเส้นทางของเชฟ ก็จะหายไปด้วย"
"เหลือเวลาอีก 14 วัน ก่อนปิดฐานคังริม"
"ประกาศจากฝ่ายธุรการ"
"ขอให้กำลังพลทั้งหมดในฐาน"
"มารวมกันที่โรงนอน ของตัวเองโดยด่วน"
ขอบคุณที่ทำงานหนักครับ
ในเมื่อคังซองแจมาแล้ว
ผมจะแจ้งให้ทราบเลยนะครับ
โธ่ เรื่องอะไร รีบๆ พูดมา
จ่ากองร้อยสั่งอะไรแปลกๆ อีกแล้วใช่ไหม
คือว่า...
เขาบอกว่าฐานจะถูกปิด
และทุกคนจะต้องถอนกำลัง กลับกองพัน
ถูกปิดเหรอ
- ใช่ครับ - ก็คือปิดไปเลยเหรอครับ
ผู้บังคับฐานจะบอกรายละเอียดเย็นนี้
และบอกให้เราอย่าเพิ่งแตกตื่นครับ
อาจจะเป็นเรื่องดีหรือเปล่าครับ
การใช้ชีวิตในฐาน ไม่สะดวกตั้งหลายอย่าง
ก็นะ มีอะไรไม่สมบูรณ์หลายอย่าง คนน้อย งานเยอะ
แต่ถ้าไปอยู่กองพัน ก็คงดีกว่าที่นี่แหละเนอะ
อีกไม่นาน ก็จะปลดประจำการอยู่แล้ว
จะสั่งให้ไปๆ มาๆ อะไร น่ารำคาญชะมัด
ในที่สุด
ชีวิตในฐานที่น่าอึดอัดนี่ ก็จบลงสักที จบแล้ว
"จงชนะการแข่งทำอาหารทหาร ระดับกองพลให้ได้"
"หากล้มเหลวฐานคังริมจะถูกปิด"
ฐานถูกปิด
ชนะการแข่งทำอาหาร
การแข่งทำอาหาร
"ยินดีต้อนรับ"
- "คุณผู้กล้า" - พลทหารคังซองแจ
"พอมาคิดดูแล้ว"
"จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งทุกอย่าง"
"คือที่ฐานคังริมแห่งนี้"
- ยอดเยี่ยม อร่อยมาก - ยอดเยี่ยม อร่อยมาก
"ที่โรงอาหารที่เคยเต็มไปด้วย วัตถุดิบที่ไม่ได้จัด"
"และเศษอาหารที่เหลือล้น"
"กลายเป็นที่ที่มีแต่กลิ่นหอมน่ากิน"
"และเสียงขูดถาดอาหาร จนเกลี้ยงได้"
"ก็อาจจะเป็นเพราะมีคังริมอยู่"
คังริม
- ตลอดไป - ตลอดไป
"คุณผู้กล้า ระดับความพึงพอใจ ของโรงอาหารเพิ่มขึ้นแล้ว"
"ถ้าฐานหายไป"
"ฉันก็จะหายไปด้วย"
แข่งอะไรนะ
การแข่งทำอาหารสำหรับทหารครับ
เฮ้อ ฐานจะถูกปิดอยู่แล้ว
ยังจะมาแข่งทำอาหารอะไรอีก
นี่ แล้วดูนี่สิ
ไม่มีอะไรเลย
มาบอกว่าจะเข้าร่วม การแข่งทำอาหาร
ที่ไม่มีอยู่จริงเนี่ยนะ
เอ๊ะ
นี่มันอะไร
คังซองแจ นายเป็นใครกันแน่
ทีมละสามคนเหรอ
คังซองแจ
- ฉันว่าอันนี้ไม่เข้าท่าเลย - แต่ผมต้องไปให้ได้ครับ
ฐานเราจะถูกปิดในอีก 13 วันนะ
ผู้บังคับกองร้อยจะอนุมัติให้เหรอ
ไม่ต้องรอก็รู้ผลอยู่แล้ว
แล้วไหนจะทีมสามคนอีก ไม่มีคนไปหรอก
แต่ว่าช่วยพิมพ์ใบสมัคร ให้ผมสักใบได้ไหมครับ
เหลือเวลาอีกสองสัปดาห์ ก่อนกำหนดการย้ายเหล่าทหารค่ะ
ย้ายอุปกรณ์กับยุทโธปกรณ์ จะดำเนินการหลังจากนั้น
ทุกคนได้รับแจ้งแล้วใช่ไหมคะ
ครับ ผมติดต่อส่งกำลังบำรุงแล้ว
น่าจะนัดหมายกำหนดการ ได้เลยครับ
แล้วผู้บังคับกองร้อย ไม่พูดอะไรเลยเหรอ
ก็แค่...
- บอกให้จัดการกันเองให้ดีน่ะค่ะ - น่าอึดอัดใจจริงๆ เลย
เขาคงยุ่งเพราะต้องย้ายตาม ผู้บังคับกองพัน
โธ่ ที่ผมพูดก็เพราะมันน่าอึดอัดน่ะสิ
เห็นรายงานการสำรวจ ฉบับเต็มหรือยัง
อาคารเสื่อมโทรม การจัดการหละหลวมงั้นเหรอ
เขียนซะเหมือนเราดูแลฐาน ได้ห่วยแตกอย่างนั้นแหละ
นั่นมันก็แค่ข้ออ้าง
ฉันว่าเขาคงไม่พอใจฉันมากกว่า
เพราะเขารู้แล้วว่าฉันสืบเรื่อง บริษัทจัดส่งเสบียง
เพราะฉันแท้ๆ ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัวเลยค่ะ
โธ่ ผู้บังคับฐานก็แค่...
ทำในสิ่งที่ต้องทำเอง
ใช่แล้วครับ
- เอาล่ะ รีบๆ ทำกันเถอะ - ครับ
"ผู้บังคับกองพันเอ็นดูมินกู เป็นพิเศษหรือไงนะ"
"เลยมีคนพูดกันว่ามันเป็นไปไม่ได้"
"ที่ผู้บังคับกองพันจะไม่รู้เรื่อง"
"แน่นอนว่าผมก็พูดไกล่เกลี่ย ในระดับของฉันแล้ว"
- "ผู้บังคับกองพันก็รู้ไม่ใช่เหรอ" - วันทย...
"ว่าทุกคนอึดอัดใจ ที่เรื่องมันเอะอะแบบนี้"
ครับ
ต้องขอโทษอีกครั้ง ที่ทำให้ต้องเป็นกังวลครับ
วันทยหัตถ์
ท่านผู้บังคับกรมโทรมาเหรอครับ
มินกูคนเดียว ทำคนเขาเดือดร้อนกันเยอะเลย
ที่จริงแล้วซอกโฮของเรา
คงลำบากสุดเลย ที่ต้องมาจัดการเรื่องวุ่นวายนี้
ผมจัดการไม่ให้พวกนายทหารที่ฐาน พูดอะไรอีกแล้วครับ
ซอกโฮของเรา
ตอนนี้เหมือนเป็น คนของฉันจริงๆ แล้วนะ
ลำบากมาเยอะ
ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีไหม
- ครับ - เอาล่ะ
ไม่ได้พูดจากใจจริงๆ ใช่ไหม
ผมพูดจากใจจริงๆ ครับ
นี่ จะให้ฉันใช้ชีวิตในกรม ไปถึงเมื่อไหร่
ฉันใกล้จะต้องกลับบ้านแล้ว
ฉันต้องได้ลาพักร้อน ก่อนปลดประจำการสิ
ผมลองคำนวณดูแล้ว
มันไม่มีปัญหากับการปลดประจำการ ของสิบเอกเลย...
ฉันเป็นตุ๊กตาเน่าของนายหรือไง
ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันอยู่เฉยๆ สักที
แต่ที่ผมพูดก็เพราะคิดว่า ถ้าได้ไปกับสิบเอกยุนดงฮยอน
เราก็น่าจะเข้าขากันได้ดี
เข้าขาอะไรกัน
มีแต่ฉันที่คอยเอาใจ และยอมนายตลอดต่างหาก
- ไม่ได้จริงๆ เหรอครับ - ไม่ได้ก็คือไม่ได้
อ้อ คือว่า...
เงินรางวัลน่าจะหนึ่งล้านวอนเลยนะ
ให้ตายสิ พอไม่มีฉัน ก็ไม่มีอะไรเดินหน้าเลยสินะ
ไม่เดินหน้าเลย ฉันแปดส่วน นายสอง
อ้อ แต่เงื่อนไขการเข้าร่วม คือทีมละสามคน
สามคนเหรอ
ยังไงฉันก็เอาแปด หนึ่ง หนึ่ง ไปหาอีกหนึ่งกัน
คังซองแจ ตามมา
ทำไมหนึ่งที่ว่าต้องเป็นนายด้วยวะ
ได้ยินไม่ชัดเลยครับ
ได้ยินถูกแล้วครับ
การแข่งทำอาหารครั้งนี้
จำเป็นต้องได้ฝีมือการหั่น ของสิบโทคิมกวานชอลครับ
ถ้าเป็นฝีมือของสิบโทคิมกวานชอล
เทียบกับทหาร ที่โรงอาหารนายทหารแล้ว
ผมว่าฝีมือการหั่นของสิบโท เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด
ฉัน...
เก่งกว่าคนที่โรงอาหารนายทหาร งั้นเหรอ
ทั้งความเร็ว ความแม่นยำ ไม่ว่าจะเป็นด้านไหน
ผมคิดว่าสิบโทคิมกวานชอล ไม่เป็นรองใครแน่นอนครับ
คิดว่าสิบโทคิมกวานชอล จะหลงกลคำเยินยอแบบนั้นเหรอ
นี่ๆ หมอนี่ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก
ไม่ได้ยินเหรอว่าฐานนี้จะปิดแล้ว
สถานการณ์แบบนี้ จะมาแข่งบ้าบออะไรกัน
ก็เพราะจู่ๆ เขาจะปิดฐานแบบนี้ไง
ไม่รู้จักการทิ้งทวนสวยๆ หรือไง อะไรแบบนั้นน่ะ
ท่านบอกว่ามันเป็นโอกาสสุดท้าย ของผมครับ
ไม่ได้จริงๆ เหรอครับ
นี่...
ต่อให้ไปแข่ง ก็ใช่ว่าจะชนะสักหน่อย
แล้วถึงเกิดฟลุกชนะขึ้นมา ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดีนี่
พอแล้วๆ ไม่ต้องทำๆ เฮ้ย ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
คังซองแจ นายตามฉันมา ไปกันเถอะ โอ๊ย
วันทยหัตถ์
เฮ้อ นึกว่าช่วงนี้จะดีขึ้นซะอีก
ดูท่าจะอ่านบรรยากาศไม่ออก อีกแล้วครับ
คงว้าวุ่นใจนั่นแหละ
ก็ที่ที่เคยอยู่ที่เหมือนเป็นโลกทั้งใบ
กำลังจะหายนี่นา
แต่ผมคิดว่าท่านจะไป กับมินกูซะอีกครับ
มินกู
สงสัยเพราะฉันตามใจมากไปหน่อย
ช่วงนี้เลยปีนเกลียวใหญ่แล้ว
แค่คำว่า ครับ รับทราบครับ ยังไม่หลุดออกจากปากเลย
มินกูที่ผมรู้จัก เป็นคนที่โลภในตำแหน่ง
แต่ไม่ใช่คนที่สนใจเรื่องเงินนะ
นายเห็นฉันเป็นแค่คน ใช้ลูกน้องแล้วทิ้งขว้างเหรอ
ต่อไปนี้ นายต้องพิสูจน์ให้เห็น
ว่านายเป็นคนที่เหนือกว่ามินกูมาก
- วันทยหัตถ์ - ไง
ดื่มสิ
- หมายถึงผมเหรอครับ - มีใครอื่นนอกจากนายด้วยเหรอ
ขอบคุณครับ จะดื่มให้หมดเลยครับ
คราวก่อนก็ทำงานคนเดียว จนไม่ได้กินข้าวดีๆ เลยใช่ไหม
รู้ได้ยังไงครับ
มันต้องมีเด็กแบบนาย อยู่สักคนเสมอแหละ
No comments yet. Be the first to leave one.