The first 200 lines.
วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก
เยี่ยมจริงๆ
- ว้าว - ไม่อยากเชื่อเลย
น่าจะเจ็ดหรือเเปดฟุตอย่างน้อย
ฝุ่นเขรอะอีกต่างหาก
เอาห้องนอนไว้ชั้นบน มีที่เหลืออีกเยอะเลย
- เหลือไว้ทำอะไร - ก็เเค่ที่ว่าง
หนี่ง, สอง, สาม
- นับสี่นะ - เอาเลย
สี่
เเล้วก็ห้า
ระวังหน่อย...
กว้างขวางดีจริง
- สวยชะมัด - พระเจ้า
- เยี่ยมอย่างไม่น่าเชื่อ - เจ๋งมาก
ทาสีซะหน่อย
ต้องขายออกเร็วเเน่ เผลอๆ ได้สองเท่า
- คาร์ล ฝันไปใหญ่เเล้วนะ - ก็เป็นบ้าง
ดูนี่สิ
เหรืยญเพนนีโบราณปี 1898
- นี่เป็นลางดีนะ - คุณต่างหากล่ะ
มันเยี่ยมจริงๆ
ฉันให้โรสเลื่อนประชุมตอนบ่ายสาม กับบ็อบ คาฮานเป็นสี่โมง
แกรี่ อลันโทรมาเมื่อวานเย็น
เขาอยากคุยกับนาย เรื่องประมูลทาสีรอบสุดท้าย
เขาว่างเฉพาะบ่ายสามเท่านั้น โอเคมั้ย
เเซม
นั่นอะไรน่ะ
- อย่าหมกมุ่นนักสิเพื่อน - โทษที
นายไม่ได้กำลังจะเข้าผ่าตัดสมองซะหน่อย
คุยงานกับพวกญี่ปุ่นนี่ ทำเอาฉันประสาทเสึย
- เเซม นายต้องทำได้ - ไม่รู้สิมันออกจะตัน
จะเล่าเรื่องตลกเกี่ยวกับสาวสวีเดน ก็ไม่รู้จะพูดยังไง
เจ้านี่เข้าท่าดี ได้มาจากไหน
จาก มอลลี่ ไง เข้ากันดีมั้ย
ดูนั่น ให้ตายเหอะ เทสทารอสซา
ผ่อนมัสเเตงให้หมดก่อนเถอะ
ดีขึ้นไหม หมอว่าไงบ้าง
เป็นโรคติดต่อน่ะ เเย่จริง...
- จริงน่ะ - ใช่
อันที่จริง หมอยังไม่ให้มาทำงานวันนี้
- แล้วผื่นพวกนั้นล่ะ - ผื่นนะหรือ
ก็ติดต่อได้เหมือนกัน
- ตอนนี้อยู่ในระยะเเพร่เชื้อ - ไม่นะ
- เป็นตรงไอ้นั่นเลยหรือ - ใช่ ตรงนั้นเลยล่ะ
ว่าไป ก็เกือบทั้งตัวล่ะ หมอห้ามไม่ให้ถูกตัวใคร
ขอโทษครับ
- นายมันบ้า - รู้น่ะ
- สวัสดี พอล - สวัสดี คาร์ล เเซม
สวัสดี พอล
- สวัสดีค่ะ มิสเตอร์ วีท - สวัสดี ซูซานวันนี้สวยจัง
- เเซม - อ้อ จริงสิ
- เอ้านี่ - ขอบใจ
- สวัสดีค่ะ เเซม - สวัสดี โรส
- พวกโคบายาชิ ล่ะ... - มาถึงเเล้ว
- มาเช้าจัง - นั่นล่ะ
- มานี่หน่อย - เเอนดี้ ดิลลอน โทรมานะคะ...
- พวกเขามานานรึยัง - สักสิบนาทีได้
เเอนดี้ ดิลลอน ต้องการให้โอนเงิน 900,000 เหรืยญไปอัลบานีตอนสิบโมง
- สิบโมงเช้า - ใช่ค่ะ
ขอโทษ
- คาร์ล - ว่าไง
- สวัสดีค่ะ - คาร์ล
สักครู่นะบิล
ดิลลอนให้โอนเงิน 900,000 เหรืยญ ไปอัลบานีตอน 10 โมง
นายช่วยโอนเข้าบัญชีเขาทีได้ไหม
- ได้ บอกรหัสเเม็คของนายมาสิ - โอเค
- ใช้ระวังหน่อยละกัน - ตกลง
- จะทำให้เดี๋ยวนี้เลย - ขอบใจมาก
บิล เดี๋ยวผมโทรกลับนะ
โอเค ดีเเล้ว
ปัดโธ่ ห่างเกินไป
เอาอยู่ไหม
มาจากไหนกัน คณะบัลเล่ต์นิวยอร์กรึไง
เกือบเเล้ว
- ปลอดภัยเเล้ว - บ้าจริง ตกใจเเทบเเย่
นึกยังไงนี่
ไม่อยากเห็นของสวยๆ ตกเเตกนะสิ
คอยดูนะ
- จับไว้ - เเซม
- มอล อยู่รึเปล่า -นั่น คาร์ล คุณชวนเขามาหรือ
- เเรงงานทาส - คาร์ล
- ว่าไง - ช่วยหน่อย เร็ว
ตายจริง
- ข้างใต้ - ได้เเล้ว
- เอาล่ะ วางลง - ตรงนี้หรอ
- ตรงนี้นะ - ระวัง
เรียบร้อย
- เอานี่ไว้ไหน - ในห้องนอน
ดีมาก
- ที่นี่เยี่ยมมาก - ใช่
- คุณชอบหรือ - คำว่าชอบยังน้อยไป
นึกไม่ถึงว่าจะออกมาสวยยังงี้ ไม่น่าเชื่อเลย
มอลลี่ เเล้วนี่ล่ะ
ทิ้งไว้ตรงนั้น รอขนอย่างอื่น เข้ามาก่อนดีไหม
- ไว้ค่อยนึก... - นี่อะไรน่ะ
คอยดูนะ
ขอเเรงหน่อย
- นี่นะหรือ - ใช่
ว้าว
- เพิ่งทำเสร็จน่ะ คุณคิคว่าไง - เยี่ยมมาก ผมชอบ
เเซม เก้าอี้ตัวนี้มาได้ยังไง
- ทำไมล่ะ ผมรักของผม - ฉันรู้ว่าคุณรักมัน
- เเต่เราตกลงกันเเล้ว... - ใช่ เเต่มันอยู่กับผมมาตลอด
ผมใช่นั่งดูทีวีของผม
- ที่รักมันน่าเกลืยดออก - เเล้วไง
- มันไม่เข้ากับอะไรเลย - เเต่เข้ากับผม
คุณพูดถูก
- เราจะทาสึมัน - ทำอะไรนะ
- โอเคมั้ย - ผมสบายดี
- มือะไรหรือ - ไม่มือะไร
กังวลเรื่องเลื่อนตำเเหน่งหรือ
ไม่เท่าไหร่หรอก
- เรื่องเราย้ายมาอยู่ด้วยกันหรือ - เปล่า
ไม่รู้สิ มีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่าง
เเต่ไม่อยากให้มันอัดเเน่นจนระเบิด
คล้ายกับว่า
เวลามีเรื่องดีๆ ในชีวิตเกิดขึ้น
ผมเเต่กลัวว่าจะเสียมันไป
ฉันรักคุณจริงๆ นะที่รัก
เหมือนกัน
ตอนแแรกนักบินรายงานว่า เกิดระเบิดที่เครื่องยนต์หมายเลขสอง
ตรงส่วนหางเครื่องบิน มืผู้โดยสารเต็มลำ
โอ พระเจ้า อีกเครื่องนึงแล้วรึ
อย่าดูเลย
ผมน่าจะยกเลิกไปเเอลเอ เรื่องเเบบนี้มักเกิดซ้ำสาม
เเซม ไม่ตลกน่ะ ชีวิตคุณดีออกจะตาย
ใช่ พวกเขาก็เหมือนกัน
ไม่น่าเชื่อ จบง่ายๆ เเบบนั้น
- คุณทำอะไรน่ะ - ฉันนอนไม่หสับ
ผมหลับเป็นตายเลย
- กี่โมงแล้ว - ตีสอง
ตายล่ะ คงไม่ใช่งานชิ้นเอกของคุณนะ
ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอก
- ให้ช่วยมั้ย - ได้สิ
เอามือไว้ตรงนี้ ทำให้เปียกหน่อย
ทีนี้ ให้ดินไหลลื่นในระหว่างนิ้ว
ใส่รหัสเเม็ค
ยอดบัญชีเงินสด
ไม่นะ
- มีอะไรหรือ - เกิดปัญหานิดหน่อย มีอะไร
บัญชีมาร์ค กรีนเบิร์ก กับลาร์รี ไวท์
ใช้งานไม่ได้ รหัสเเม็ค ไม่ทำงาน
- ผมเปลื่ยนรหัสน่ะ - เปลี่ยนทำไม
ไม่มือะไร เเต่อยากรู้อะไรหน่อย
มือะไรผิดปกติหรือ
- นายเก็บความลับได้มั้ย - เเน่นอน
มีเรื่องอะไร
มีเงินในบัญชีพวกนี้มากเกินไป
เงินมากไป เป็นไปไม่ได้ เกิดขึ้นได้ไง...
C72273
เเซม ต้องใช้เวลานานเลยนะ ให้ฉันช่วยไหมล่ะ
ฉันนั่งงมมาเป็นชั่วโมงเเล้ว
ให้ฉันจัดการดีกว่า เเล้วจะรายงานให้นาย
ไม่ต้องหรอก ไหนๆ ก็ลุยเเล้ว
- ไงๆ ก็ขอบใจนายมาก - โอเค
- ตาใกล้บอดเมื่อไหร่ ตะโกนเรียกนะ - โอเค
คืนนี้นายกับมอลมีเเผนอะไรรึเปล่า
เราจะไปดูละคร เธออยากดูเรื่อง แม็คเบ็ธ
ฉันว่าเธอชอบดูผู้ชายใส่ชุดรัดรูป นายอยากไปไหม
ไม่ล่ะ ขอบใจ เล่าให้ฟังก็เเล้วกัน
- เเล้วเจอกัน - ตกลง
เยี่ยมไปเลย
สุดยอด
- ผมชอบมากเลย - เหมือนกัน
- ถูกตรึงไว้ตลอดเรื่องเลย - ฉันรู้
คนดูคนอื่นก็ถูกตรึงไว้ด้วย เสียงกรนอันกึกก้องของคุณ
ฉันเล่าเรื่องที่เมลิสซ่า พูดรึยัง
- บอกเเล้ว หกรอบได้ - ไม่ใช่หกรอบเสียหน่อย
- เลิกเว่อได้เเล้ว - โอเค
มันสำคัญมากนะ ผลงานของฉันสองชื้น จะได้ไปอยู่ในเเกลเลอรี่ของเธอ
นิวยอร์ค ไทม์ รีวิวงานเธอตลอดเวลา
มอลลี่ นิวยอร์คไทม์ ก็เเค่นักวิจารณ์อกหัก
พวกมีปม เรียนจบมาด้วย คะเเนนห่วยๆ
มีใครสนความคิดพวกนั้นมั่ง
เเค่นั้น คนอ่านเเปดล้านคนเชียวนะ
ไม่หรอก เขาอ่านหน้ากีฬากันต่างหาก
งานของคุณสวยจริงๆ
- จริงๆ นะ - ขอบคุณ
ไม่สำคัญหรอกว่าคนอื่นจะคิดยังไง ขอให้รู้ว่าผมคิดอย่างนี้
ฉันอยากเเต่งงานกับคุณ เเซม
อะไรนะ
จริงนะ
ฉันคิดดีเเล้ว
พอใคร่ครวญดูเเล้วก็คิดว่า เเต่งกันตอนนี้เลยเถอะ
- พูดจริงหรือ - ใช่
ทำไมมองฉันอย่างนี้ล่ะ
คุณไม่เคยอยากพูดเรื่องนี้นี่นา
- คุณรักฉันรึเปล่า เเซม - คิดว่ายังไงล่ะ
ทำไมคุณไม่เคยพูดออกมา
หมายความว่ายังไง ไม่เคยพูดออกมา
- ผมพูดอยู่เวลา - ไม่จริง
คุณเเต่พูด "เหมือนกัน" มันไม่เหมือนกันซักหน่อย
"ฉันรักคุณ" ใครๆ ก็พูดได้ มันไม่มืความหมายอะไรหรอก
เเค่บางครั้ง เราก็อยากได้ยิน
ฉันอยากได้ยินน่ะ
ไปกันเถอะ
- ทำยังไงดี - ผมจัดการเอง
- นายต้องการอะไร - ให้ตายสิ
ส่งกระเป๋าเงินมานี่
No comments yet. Be the first to leave one.