Limitless

Очигледно некои работи погрешно сум ги проценил.

Зашто, во момент кога животот ти се наоѓа во најлудите сонови...

... нож одеднаш ти се забодува во грб.

Па, ќе ви кажам вам едно.

Никогаш нема да им дозволам да ме допрат.

Мојот сосед сигурно ја отвори вратата за нешто да проговори.

За тип со 4-цифрен IQ, морав нешто да пропуштам...

... ама не пропуштив многу.

Дојдов толку блиску до позиција да влијаам на светот...

А сега единствено на што ќе влијаам... е оној тротоар.

НЕОГРАНИЧЕНО

Спрема романот „Темни полиња“ од авторот Алан Глин.

Го гледаш ли тој човек?

Тоа сум јас, не така одамна.

Како еден човек без проблем со дрога и алкохол изгледа вака.

Само еден писател.

Чудно, никој не веруваше дека имам потпишано договор за книга.

Тоа е научна фантастика роман, но тоа е всушност мојот личен манифест

за улогата на поединецот во 21-от век.

Креирав утописко општество, каде сите ние...

Тоа е всушност...

Денес беше денот кога ќе ja средам.

Одиме...

Ќе биде одличен.

Само издвои време и не излегувај од собата.

Тоа е клучен концепт.

Не ја напуштај собата.

Неколку недели поминаа вака.

Можеби неколку месеци.

Барем сеуште ја имам Линди.

Значи само така?

Ајде, Еди...

Ова одвај е изненадување.

Јас сум изненаден.

Да не го правиме ова.

Ќе напишам уште 90 страници утре и во петок.

Чекај да видиме што ќе каже таа.

- Еди! - Што?

Знам како оди тоа. Јас сум... Јас бев твојата девојка.

Нема збор со кој ќе се опише што значиш за мене.

Партнер?

Девојка?

Чистачка? Банка?

Не е така...

Што е мое, е и твое.

И знаеш дека сакам да го поминам остатокот на мојот живот со тебе.

- Всушност, мислев... - Не ме запросувај!

Зошто да не?

Бидејќи не ти излезе добро минатиот пат.

Вистина е, јас бев во брак со Мелиса по дипломирањето.

Многу кратко.

Ова не функционира.

Иако сe што кажа е вистина, јас сеуште те сакам.

Морам да се вратам на работа.

Дури и не ми кажа што се случило.

- Јас ја добив. - Навистина?

Да, јас сум уредник.

Имам свој помошник. Можеш ли да поверуваш во тоа?

Секако дека верувам. Тоа го заслужуваш.

Благодарам.

Таа беше во право. Зошто да се издвојувам.

Јасно ја пропуштив целокупната слика.

И двајцата знаевме што не очекуваше.

Спалната соба на долниот кревет од моето детство во Џерси.

Татко ми ме поздравуваше со отворени раце

во предизвикувачкиот бизнис со стоматолошки инструменти.

Еди Мора!

Од сите безкорисни врски, кои би сакале да ги заборавам

најмногу некорисен од повеќето... поранешниот шура

Срање, пријателе! Колку помина? Девет години?

Дали си во ред? Ти изгледаш како да живееш на улица.

Што се случува?

Не многу. Јас пишувам, пишувам многу.

Сеуште се обидуваш да пишуваш?

Всушност, јас потпишав договор за книга.

- Навистина? Тоа е одлично. - Да.

А ти? Сеуште дилаш?

- Ти изгледам ли како некој дилер? - Не.

Дојди, ајде да се напиеме нешто. Сакам да ми кажеш за книгата.

Јас не знам. Сега е два часот попладне.

Кога тоа те запрело тебе?

Добро.

- Па... - Како е Мелиса?

- Повелете. - Благодарам.

Не знам. Не ја гледам.

Таа се пресели.

Таа има некаква работа со интернет продажба.

Неколку деца.

Неколку деца? Кој е мажот?

Тој ја напушти, ако сакаш да знаеш.

Што те интересира, човек?

Сте биле во брак околу пет минути.

Не сакам да зборувам за неа. Јас сакам да зборувам за тебе.

Кажи ми за оваа книга. Каква е?

Па... Доцнам, доцнам со мојата книга. И ги трошам моите денови и ноќи, ако сакаш да знаеш.

- Колку имаш напишано досега? - Ниту еден збор.

- Проблеми со инспирација? - Да.

Мислам дека можам да ти помогнам со тоа. Само еднаш.

Не, не, не ...

Дури и не знаеш што е ова.

- Сеуште дилаш. - Батка, јас сум далеку од тоа.

Сега работам како советник за една фармацевтска компанија.

Како некоја илегална лабораторија. Правиш лажна вијагра. Ајде, Вернон.

Не, ова е ексклузивен производ кој ќе стапи во производството од следната година.

Само да ги помине клиничките тестови и ќе се одобри од страна на ФДА.

Во ред. Само од љубопитност и тоа е се ...

Дозволи ми да видам.

Што има во неа?

Тие ги идентификуваа оние рецептори во мозокот кои ги активираат одредените места.

Знаеш како велат дека можеме да имаме пристап на само 20% од мозокот.

Ова прави да имаш пристап во целиот мозок.

Вернон, погледни во мене. Мислиш ли дека јас сум глуп?

Без пари сум, и депресивен сум.

Не мислам дека мојот живот ненајдено ќе се промени на подобро,

ако земам една пилула.

Да. Кога?

Кажете му дека не може да го направи тоа.

Не, кажете му. Не, сега!

Се плашам дека мора да те оставам тука, Еди.

Но јас навистина сакам да го повторам ова. Значи, јави ми се.

Ова е честење.

Не сакам.

Не биди неблагодарен.

Знаеш колку чини? 800$ парче.

Вие сте добредојдени.

Целиот пат кон дома, мислев на Мелиса.

Како и таа може да не успее? Таа беше толку паметна.

Попаметна од сите околу неа.

Јасно е, имаше врска помеѓу овој Еди,

малку пијан во три часот и поранешниот Еди.

Кој повраќа на масата во канцеларијата на својот шеф

или крадење Перкоцет од тетката на умирање.

Значи, кој може да ја обвини Линди зошто ме остави.

На крајот, колку полошо може да биде.

Не сакав да се видам со никого.

Особено не младата жена на мојот газда.

- Валери, вторник ... - Доволно, ок!

Стив е одговорен за киријата, па можеш да го лажеш.

Одеднаш, имав повеќе причини да избегам од неа.

Непромислено проголтав супстанца.

Киријата е веќе толку мала!

Имав многу малку информации од Вернон, за тоа што прави оваа дрога.

Ти би можел да бидеш курир и ќе собереш толку. Нависитина.

Ако тоа беше халуциноген?

Тоа е патетично.

Господе. Ако ја слушам додека трипувам, ќе се фрлам низ прозорецот.

Ме слушаш ли?

Разбираш ли? Ќе бидеш на улица.

Потоа, го чувствував.

Бев слеп, но сега гледам.

- Што не е во ред? - Што?

Не ти се допаѓам и не те обвинувам.

Гледаш човек кој исцрпува енергија од вашиот сопруг.

Имате желба да си го истурам мозокот,

но моето постоење не треба да ве вознемирува.

- Што е? - Не е ваша работа.

Има некои проблеми на правниот факултетот?

Како знаете дека сум на правен факултет?

Луѓето вообичаено не ги носат книгите за Врховниот суд на правдата.

Ти си демнач, а? Ме следиш.

Не, јас само ја забележав книгата.

Виде само дел од неа. Како знаеше?

Ја видов порано. Пред 12 години на факултетот.

Седев на каучот чекајќи да се смувам,

и очекував да излезе од бањата во надеж дека ќе има кондом.

Некако, мојата потсвест го извади тоа.

Меморија која не ја запомнив.

Била таму цело време и само ми беше потребен пристап.

Ако сакате да напишете есеј не би ја употребил таа книга.

Кој те праша?

Хејстингс има интересна историја. Јас би почнал од таму.

Интересна забелешка е дека овој човек е идиот

што дава теорија дека еден од отпуштените службеници,

всушност ги напишал неговита идеи.

Најди ги на гоогл децата на човекот. Тие би сакале да зборуваат во чест на таткото.

Значи имаш нешто што никој нема...

Информации од музеј на уметноста, получитан весник,

документарец за ПБС...

Сето мое знаење се претвори во

коктел на корисни информации.

Таа никогаш немаше никакви шанси.

И што предлагате?

И навистина работевме на нејзиниот есеј.

За 45 минути беше напишано ремек-дело.

Беше задоволна.

Ова едноставно не можеше да биде мој дом.

Кој би живеел вака?

Мојата прва мисла беше да изгорам се.

Но, разумот победи.

Што дрога беше тоа? Не бев уништен.

Не пушев повеќе од шест часа, немав јадено...

И... трезвени и чисти? Што беше тоа?

Лек за луѓе кои сакаат да бидат педантни?

Не бев издрогиран. Само јасно размислував.

Знаев што да правам и како да го направам.

Следното утро, испратив мала сонда во мојот мозок.

Ниту трага од генијалноста не ме поздрави.

Во кратки црти, се вратив.

Но, нешто остана.

- Се шегуваш. - Не.