Who Am I Now?

**Soulis** 5/9/2025 Μετάφραση:Sparta

Ποια

Είμαι

Τώρα;

Ποια Είμαι Τώρα;

- Ήρθες τελικά. - Ναι.

- Γεια. - Γεια.

- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Κι εγώ.

Έριν, η Άλεξ. Άλεξ, αυτή είναι η Έριν.

- Γεια. - Γεια.

- Καλή εμφάνιση εκεί έξω. - Ναι, το ξέρω.

Θα πάω...να πάρω μια μπίρα. Θες τίποτα να σου φέρω;

- Δεν πίνω. - Ένα αναψυκτικό τότε;

Για μένα είναι τζάμπα. Κράτα τα 5 δολάριά σου.

- Εντάξει. - Θα πάρω...

Καλά.

Γεια. Με ακούς;

Πήρα τον τελικό βαθμό στην εργασία που έγραψα

για τον "Ανακτηθέντα Παράδεισο", που έχω διαβάσει ήδη τρεις φορές.

Ο γαμημένος ο καθηγητής

λέει ότι η ερμηνεία μου για τον Μίλτον

δεν εξηγεί πλήρως τον διαρκή ρόλο του στη δυτική λογοτεχνία.

Ο καριόλης.

- Και τι βαθμό πήρες; - Ένα γαμημένο Α μείον.

Ήρθε, η Έριν;

Δηλαδή όλοι ξέρετε αυτήν την κοπέλα εκτός από μένα;

Όχι, δεν τη γνωρίζω καλά.

Ήταν στο μάθημα Φιλοσοφία της Λογοτεχνίας

μαζί με μένα και τον Ζακ,

και νομίζω πως κάπως της την έπεσε.

Κάπως;

Νομίζω, ότι νομίζει ότι της την έπεσε.

- Δηλαδή του αρέσει; - Είναι γυναίκα, οπότε ναι.

Αυτής της αρέσει;

- Γεια σου, Τζουλς. - Γεια, τι κάνεις;

Είναι χάλια, πήρε Α μείον σε μια εργασία.

Ω, φίλε...

Σκάσε.

Ξέρεις, μάλλον θέλω να χορέψω.

Υπάρχει κανείς να τον πείσω να έρθει;

- Ζακ, πάμε. - Εννοείται.

- Ναι, δείξε μου τις φιγούρες σου. - Μάλιστα, κυρία.

- Σίγουρα δεν σε δελεάζω; - Όχι, εννοώ το τραπέζι.

Πρέπει να το φυλάξω, δεν θέλω να μας το πάρουν.

Σωστά, δεν θα το θέλαμε αυτό.

Γεια σου μωρό, τι κάνεις;

Λίγο ζωηρούλα, ε;

Καλά.

Μα, είναι απλός χορός.

- Είμαι καλός χορευτής. - Όχι, δεν είσαι.

Έι!. Πώς πάει το τραπέζι;

Καλά, απλώς ήθελα να δω αν είσαι εντάξει.

Ναι, απλώς τα ρίσκα της πίστας.

Ήρθες να χορέψεις μαζί μου;

Όχι, δεν νομίζω ότι σε προλαβαίνω.

Ήθελα απλώς να σιγουρευτώ ότι είσαι καλά.

Το έκανες, και είμαι.

Εντάξει.

Και τώρα πρέπει να βεβαιωθώ ότι κι εσύ είσαι καλά.

Πω πω...

Ευχαριστώ.

Καλή συνέχεια, τα λέμε.

Περίμενε.

- Τι έγινε; - Να μοιραστούμε το ταξί;

Μένω πολύ κοντά, δεν θα πάρω ταξί.

Να μοιραστούμε το πεζοδρόμιο τότε;

Ω, γαμώτο.

Γαμώ την τύχη μου!

Είναι γαμημένα χάλια.

- Καλημέρα, ηλιοφάνεια. - Τζούλια,

τι στο διάολο;

Μην μου μιλάς έτσι.

Παραλία, πάμε.

Ρε συ, μόλις με ξύπνησες.

Δεν είμαι έτοιμη για παραλία, κι είναι πολύ νωρίς για το ντεκολτέ σου.

Πρώτον, δεν φταίω εγώ που κοιμήθηκες,

και δεύτερον, ποτέ δεν είναι νωρίς για το ντεκολτέ μου.

Πάμε.

Χαίρομαι πολύ που άφησα την άνετη ξαπλωτή στάση

για μια άβολη ξαπλωτή στάση.

Εντάξει.

Σκέψου το σαν απολέπιση ολόκληρου του σώματος.

Εγώ το σκέφτομαι περισσότερο σαν έγκαυμα,

και άμμο στον κώλο μου.

- Εσύ χαίρεσαι ποτέ με τίποτα; - Σπάνια.

Χωράει κι ένας ακόμη;

- Γεια. - Γεια.

Ναι, φυσικά.

Δεν ήξερα πως θα έρθεις μαζί μας.

- Πειράζει; - Καθόλου.

Φυσικά.

Ο Ζακ σε συμπαθεί, οπότε θα μας ανεχτείς.

Θα μπορούσε να ’ναι χειρότερα.

Λέω να κάνω μια βουτιά. Έρχομαι αμέσως.

Δηλαδή τώρα είναι και δική μας φίλη;

Δεν ξέρω, γιατί; Δεν τη συμπαθείς;

Όχι, εγώ... Δεν την ξέρω.

Δηλαδή, φαίνεται καλή.

Είναι ευγενική, φιλική και...

Άλεξ, δεν χρειάζεται να με πείσεις.

Δεν με νοιάζει αν τη συμπαθείς.

- Δεν είπα ότι δεν τη συμπαθώ. - Μάλιστα.

- Ω. - Ω, ευχαριστώ.

Όχι, ευχαριστώ, είμαι καλά.

Είναι για μένα.

Αν δεν έχεις αντίρρηση;

- Παρακαλώ; - Ναι.

Ναι.

Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν. Καμία μας δεν γουστάρει τον Ζακ.

Είναι σαν ενοχλητικός μικρός αδερφός.

Αλλά, ξέρεις,

δεν θα ’χε πλάκα χωρίς αυτόν, μην του το πεις όμως.

- Το στόμα μου κλειστό. - Ωραία.

Άρα δεν είναι ο τύπος σου, ή...;

Δεν ξέρω, δεν το ’χω σκεφτεί ιδιαίτερα.

Ποιος είναι ο τύπος σου;

Σίγουρος, ελκυστικός, έξυπνος.

Τι γίνεται με εσένα;

- Εγώ, γενικά. - Τι;

Ω, εννοώ, Το ίδιο ...όπως... με εσένα.

Όπως είπες πριν...

Θεέ μου, είσαι καλά;

Ναι.

- Ματώνεις. - Ναι.

- Έλα. - Όχι, εντάξει.

- Άσε με να το φροντίσω. - Δεν χρειάζεται.

Είναι... ναι.

Κάτσε λίγο.

Ουάου, εδώ γίνεται μεγάλη κίνηση, ε;

Τις Κυριακές είμαστε κλειστά.

Δουλεύεις εδώ πολύ καιρό;

Ναι, το έχουμε αρκετό καιρό.

- Το έχετε; - Η οικογένειά μου το έχει.

Ουσιαστικά ανήκει και σε μένα.

Ναι, ο πατέρας μου συνηθίζει να αγοράζει μαγαζιά,

κι έτυχε να με αφήσει υπεύθυνη σ’ αυτό.

Οπότε...

Ε, θα ’ναι ωραίο αυτό.

Εγώ... δεν... δεν...

Συγγνώμη, δεν το ’πα έτσι...

Απλώς εννοούσα ότι θα ’ναι ωραίο.

Ναι.

Ναι, όσο ωραία μπορεί να ’ναι τα υλικά πράγματα.

Τι εννοείς;

Εννοώ ότι ο πατέρας μου δεν καταλαβαίνει

από συναισθήματα, οπότε χρησιμοποιεί τα λεφτά του.

Δεν είναι όμως ότι κάθομαι σαν διευθύντρια βιτρίνας.

Όντως δουλεύω, ξέρεις.

Εντάξει.

Δηλαδή, δεν υπονόησα το αντίθετο.

Το βρίσκω πολύ ωραίο

που είσαι το αφεντικό.

- Το πιστεύεις; - Ναι.

Εσύ; Ποια είναι η ιστορία σου;

Ήμασταν εγώ κι η μητέρα μου μεγαλώνοντας.

Δούλευε πολύ, αλλά καταλάβαινε τα συναισθήματα.

- Μάλιστα. - Μάλλον είχαμε

τελείως αντίθετα παιδικά χρόνια.

Ξέρεις, δεν είναι και τόσο κακός.

- Ποιος, ο πατέρας σου; - Ναι.

Δεν σε κρίνω.

Μόλις σου άνοιξα όλη μου τη ζωή στο πιάτο.

Συγγνώμη γι’ αυτό.

Απλά είσαι κάπως...

εύκολο να μιλήσει κανείς μαζί σου.

Κι εσύ; Τι απέγινε ο πατέρας σου;

Έφυγε όταν ήμουν τεσσάρων.

Δεν τον γνώρισα ουσιαστικά.

Σύμφωνα με τη μητέρα μου, καλύτερα έτσι.

Βλέπεις συχνά τη μητέρα σου;

Όχι.

Όχι, εκείνη...

πέθανε.

Λυπάμαι.

Είναι εντάξει.

Δηλαδή, δεν είναι εντάξει,

αλλά εγώ είμαι καλά.

Υπάρχει αυτό το...

Υπάρχει ένα σημείο κάτω στην παραλία

που μου αρέσει να πηγαίνω.

Μου τη θυμίζει.

Δείξε μου το χέρι σου.

Νομίζω μπήκαν μερικά χαλίκια ή κάτι τέτοιο.

Ναι.

Εντάξει, όμως, βάλε έναν επίδεσμο ή κάτι τέτοιο.

- Θα είμαι προσεκτική. - Εντάξει.

- Έτοιμη; - Δεν ξέρω.

- Μάλλον πονάει. - Όλα καλά.

Μπορείς, ε...;

- Νιώθεις καλύτερα; - Ναι.

Λοιπόν, σου είπα για την ιδέα μου για ταινία;

- Όχι. - Ναι, δηλαδή γράφω

μια ταινία, κι εσύ κι εγώ είμαστε οι πρωταγωνιστές,

κι εγώ παίζω έναν χαρακτήρα που λέγεται Ρόμπιν Μπανκς, εντάξει;

Όχι, περίμενε, εσύ είσαι η Γκρέτα Γουέικαρ.

- Είσαι χαζός. - Όχι, είναι ιδιοφυΐα.

- Έι. - Έι, Αλ.

- Πού είναι η Έριν; - Έπρεπε να δουλέψει ή κάτι τέτοιο.

Της πήρα μια Κόκα Κόλα.

Πριν πεις οτιδήποτε, δεν έφταιγες εσύ.