Embers

Μετάφραση: fata morgana

Εντάξει, για να δούμε. Πράγματα που θέλω να θυμάμαι.

Ο αέρας τα πρωινά του Ιουνίου.

Ο ήχος από το φορτηγάκι για παγωτό.

Το πρόσωπο της Έμα όταν κοιμάται.

Η πρώτη φορά που κράτησα τον Τζάσπερ στα χέρια μου.

Τα κινούμενα σχέδια τα πρωινά του Σαββάτου όταν ήμουν παιδί.

Να τρέχω στον ωκεανό.

Να κάνω βόλτες με το αυτοκίνητο τις κυριακάτικες βραδιές με το Φράνκι.

Το πρώτο μου αμάξι.

Ο κήπος της μητέρας μου και τα χέρια της.

Είχε πανέμορφα χέρια.

Η φακίδα πίσω από το γόνατο της Έμα.

Να κάτι που αξίζει να θυμάσαι, εκείνη η φακίδα.

Θα σε θυμάμαι εσένα.

Δε θα σε ξεχάσω.

Σου το υπόσχομαι.

Ποιος είσαι εσύ;

Ξύπνησα μαζί σου.

- Πού; - Εδώ ακριβώς.

Όχι, όχι. Θέλω να πω, πού βρισκόμαστε;

Δεν... Δεν ξέρω...

'Ηλπιζα μήπως το ξέρεις εσύ αυτό. Εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ.

Νιώθω λες και σε ξέρω.

Ναι, ξέρω τι εννοείς.

Εσύ...

Απλά δεν ξέρω από πού.

Πόση ώρα είμαστε εδώ;

Δεν ξέρω. Έχω την αίσθηση λες και είναι η πρώτη μέρα.

Όμως...

Εμείς... Κοίτα.

Θέλαμε να είμαστε μαζί.

Τι κάνεις εδώ έξω;

Τι προσπαθείς να πεις;

Καλύτερα να έρθεις μαζί μου.

Έλα.

Έλα!

Αυτό;

Αυτό...

Αυτό είναι ένα ρολόι.... Κοίτα...

Λέει την ώρα.

Όμως δεν τη λέει.

Δεν μιλάει.

Βλέπεις όμως αυτά τα νούμερα;

Αυτά δείχνουν την ώρα.

Και τι είναι ο χρόνος; Πώς να το εξηγήσω αυτό;

Τώρα. Είναι το τώρα.

Και τώρα είναι το τώρα. Καταλαβαίνεις;

Κοίτα.

Και τώρα...

Είναι το τώρα.

Και τώρα...

Είναι το τώρα.

Τώρα είναι το τώρα.

Και τώρα είναι το τώρα.

Και τώρα είναι το τώρα.

Αυτός λοιπόν είναι ο χρόνος.

Τι γίνεται όμως με το χρόνο;

Επειδή αυτά πάντα πάνε μαζί. Έτσι τώρα είμαστε εδώ.

Και πριν από λίγο...

ήμασταν κάπου, όμως σύντομα θα είμαστε εκεί, επειδή τώρα είμαστε εδώ.

Και τώρα, είμαστε εδώ. Και τώρα, είμαστε εδώ.

Και τώρα, είμαστε εδώ.

Και θα είμαστε...

...Εκεί. Και τώρα, είναι το εδώ.

Και τώρα, είναι το εδώ.

Και τώρα, είναι το εδώ.

Και τώρα...

Γεια σου.

Τι κάνεις εδώ έξω; Είσαι μόνος σου;

Καλύτερα να έρθεις μαζί μου.

Θα σε προσέχω εγώ.

Μείνε κοντά μου.

Δε μιλάς και πολύ, ε;

Ποιος σου το έδωσε αυτό;

Αυτό είναι πολύ μεγάλο για σένα. 'Ελα, θα σου το φυλάω εγώ.

Έλα.

Κοίτα εκείνα τα πράγματα.

Είναι...

Παράθυρα.

Και είναι όλα τους σπασμένα, σπασμένα...

Κοίτα εδώ.

Περίμενε εδώ.

Καλημέρα, Μιράντα.

Τέλεια.

Είσαι έτοιμη για την εξέταση αυτόδιάγνωσης της μνήμης;

Ναι.

Πώς σε λένε;

Μιράντα Σαν Ντάουελ.

Πού γεννήθηκες;

Στη Σιγκαπούρη.

Πότε είναι τα γενέθλιά σου;

11 Απριλίου.

Πόσο καιρό βρίσκεσαι υπό περιορισμό;

9 χρόνια, 276 μέρες.

Ευχαριστώ, Μιράντα. Παρακαλώ πρόσεξε καλά.

Αυτό είναι το σημερινό σενάριο.

Μια οικογένεια μένει σε ένα τριώροφο σπίτι.

Στον πρώτο όροφο, στην τραπεζαρία,

η μητέρα βάζει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε ένα βάζο.

Στο δεύτερο όροφο, στο δωμάτιό του,

ο γιος βάζει στο κεφάλι του ένα πράσινο καπέλο του μπέιζμπολ.

Στον τρίτο όροφο, στη βιβλιοθήκη,

η κόρη βάζει ένα μπλε βιβλίο στο ράφι.

Πού είναι το τριαντάφυλλο;

Στην τραπεζαρία.

Σε ποιο όροφο είναι ο γιος;

Στο δεύτερο όροφο.

Είναι στο δωμάτιό του.

Δοκιμάζει το χαζο-καπέλο του.

Τι χρώμα είναι το βιβλίο της κόρης;

Μπλε.

Παρακαλώ μέτρα ανάποδα από το δέκα.

10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.

Ολοκλήρωσες την εξέταση με επιτυχία.

Η πιθανότητα μόλυνσης είναι μικρότερη από 0,12%.

"Η ανάκληση των αναμνήσεων βελτιώνεται...

όταν επιχειρείται στο ίδιο περιβάλλον...

όπως το αρχικό αποτύπωμα της ανάμνησης."

Ναι, αυτό είναι καλό.

Πώς μπορώ να ξέρω ότι δεν ξέρω;

Εντάξει.

Λοιπόν...

Είναι γλυκό.

Εντάξει.

Το ήξερα ότι θα το έκανες αυτό.

Το ήξερα, το ήξερα ακριβώς μόλις το έκανες.

- Τι; - Ότι θα βάλεις την τούφα πίσω από το αφτί.

Το ήξερα, το ήξερα.

Το ήξερα ότι θα το κάνεις αυτό.

Τι άλλο ξέρεις;

- Δεν ξέρω. - Τι θα κάνω στη συνέχεια;

Δεν ξέρω, αλλά εγώ...

Ξέρω ότι κάπως ξέρω.

Εκ των υστέρων, ξέρω ότι ήξερα.

Εγώ δεν ήξερα.

Ίσως είμαστε οικογένεια.

Ίσως είμαι ο αδερφός σου.

Έλα.

Οι οικογένειες μοιάζουν.

Τα μάτια μας είναι διαφορετικά.

Ναι, αλλά τα μαλλιά μας είναι τα ίδια. Κοίτα.

Ίσως... Ίσως είμαστε παντρεμένοι.

Ίσως.

Μπερδεμένα.

Τι λες;

Δεν είμαι σίγουρος... Ας... το δοκιμάσουμε άλλη μια φορά.

Μάλλον είμαστε μαζί.

Μάλλον.

Λυπάμαι που δε σε αναγνώρισα.

Ξύπνησα σήμερα το πρωί και ήξερα...

Τα μπέρδεψα... Το ήξερα ότι σε αγαπώ.

- Όμως ήμουν λιγάκι μπερδεμένη. - Και εγώ.

Και εγώ!

Πρέπει να πάμε σπίτι.

Αυτό...

...Είναι το σπίτι.

Λοιπόν, πόσο καιρό λες να είμαστε μαζί;

Δεν ξέρω.

Ούτε καν το όνομά σου δεν ξέρω.

Όμως εδώ δεν ξέρω καν το δικό μου το όνομα.

Ούτε και εγώ ξέρω το όνομά μου.

- Μπιλ. - Μπιλ;

- Μπιλ. Μπιλ. - Όχι, όχι Μπιλ.

- Μπιλ. - Όχι, όχι, όχι.

Αρνούμαι να με λένε...

Σε... αγαπώ.

...Μπεν!

- Μπεν; - Μπεν.

- Μπεν. - Μπεν.

- Κάπως καλύτερα. - Μπεν.

Εμένα πώς με λένε;

- Τζένι. - Τζένι;

- Ναι, είσαι η Τζένι. - Τζένι.

- Τζένι. - Ακούγεται παράξενο.

Ναι, παράξενο θα ακούγεται.

Πάντα ακούγεται παράξενο όταν λες το δικό σου όνομα.

Τζένι. Τζένι.

Λοιπόν, Τζένι, ας δούμε τουλάχιστον ποιος άλλος είναι εδώ.

- Όχι, όχι, όχι. - Έλα.

Όχι. Δε νομίζω ότι πρέπει.

- Έλα. - Όχι.

Όλες αυτές οι πόρτες μοιάζουν ίδιες.

Θα χαθούμε.

Όχι, όχι, όχι. Θα τα θυμόμαστε.

- Έτσι λέει στην κουβέρτα μας. - Όχι, νομίζω ότι θα χαθούμε.

Έλα.

Πάμε πίσω.

Εντάξει.

Αυτό το μέρος μοιάζει διαφορετικό.

Εμένα το ίδιο μου μοιάζει.

Να καθαρίσουμε καλύτερα.

Στάσου, στάσου, στάσου.

Δε μένουμε εδώ.

- Γιατί όχι; - Δε θα μέναμε εδώ. Κοίτα αυτό το μέρος.

Πρέπει να πηγαίναμε σε κάποιο καλύτερο μέρος.

Ξέρω ότι προσπαθούμε να πάμε κάπου άλλου. Το νιώθω.

Και αν δεν υπάρχει καλύτερο μέρος;

Θέλω να πω, αυτό είναι καλό. Είναι...

- Είναι ασφαλές. - Εσύ δεν...