Minore

KONIEC JEST BLISKO

Dzień dobry.

Dobrze spałem.

Dzięki.

Czy przypadkiem wiesz, gdzie...

Czy mogłabyś może polecić jakieś miejsce, gdzie można dobrze zjeść?

Idź do miasta, wyjdź i potem w lewo.

Wyjść i w lewo.

Około 10:00 zamykam drzwi.

Będziesz tu przed dziesiątą.

I nie przyprowadzaj tu żadnej dziwki.

Przychodzisz sam. Przyprowadzasz dziwkę

i będzie kosztować więcej.

Wracaj o dziesiątej.

Przyprowadzę dziwkę...

Będzie kosztować więcej.

A jakaś zniżka?

Nie ma zniżki.

Nie ma zniżki.

Kalimera.

Cześć, Paps.

Spóźniłam się? Który stolik?

To na stolik 23!

Idź już.

Profesor jest tutaj.

Dobrze się nim zajmij.

Dzień dobry, panowie.

Cześć Snow! Ty draniu.

Będziemy gotowi, kiedy pan już będzie, Profesorze.

Maki?

Na pewno chcesz po jednym z każdego?

Czy wszystko jest tak pyszne, jak to?

Zdecydowanie.

Maki. Ja bym tego nie jadł.

To miejsce zostało mi polecone przez moją uroczą recepcjonistkę.

Rozumiem.

-Wszyscy gotowi. -Jesteśmy gotowi, Profesorze.

Graj, Profesorze.

Alexi.

Jak skrzydła.

Teraz, Alexi.

Dla ciebie, moja miłości.

To było wspaniałe.

Maki?

Przepraszam.

Czy kiedykolwiek widziałaś tego mężczyznę?

Dlaczego?

Co zrobił?

Pewnego dnia zapomniał wrócić do domu.

Przykro mi.

Nie znam go.

Mam nadzieję, że go znajdziesz, Maki!

-Maki! -Czego chcesz?

Maki?

Chodzisz do kościoła?

Przepraszam.

Poproszę rachunek.

-Para-Kalo. -Zawsze to samo!

Maki, Maki! Ty dupku...

Tak łatwo się poddajesz?

Przyznaję się do porażki.

To nie jest nic złego.

Jesteś takim dupkiem.

Zawsze „Maki, Maki”.

Działasz mi na nerwy.

Powiedz mi, ci goście...

Co z nimi?

Nic.

Zawsze tacy są.

Lepiej więc uważaj, idioto.

A jednak wciąż tu jesteś.

Maki?

Maki.

Skończę za około pięć minut.

Czekasz na mnie?

Jesteś naprawdę pewien

że chcesz wejść tam sam?

Dobranoc, Olimpijczycy.

Dobranoc.

Dobranoc, Profesorze.

To naprawdę pyszne.

To jest naprawdę, naprawdę dobre. Dziękuję.

Eter... Christo?

Eucharystia.

O to mi chodziło.

Jeśli...

-Ef-Cha-Ri-Sto. -Ef-Cha-Ri-Sto.

Bardzo dobrze.

Doskonała wymowa.

Chciałbym, żeby moja wymowa była lepsza.

Grecki jest trudny.

Prawda.

Mój ojciec był Grekiem.

Nie było go jednak przy mnie, żeby mógł mnie uczyć.

Też był marynarzem?

Nie. Muzykiem.

To chyba jedyna rzecz, jaka mi po nim została.

Piękne.

Grasz?

Trochę śpiewam.

Brzmisz, jakbyś nie była stąd.

Trochę Londyn, a trochę tutaj.

Wyjechałam za granicę, żeby zostać tancerką.

A teraz rozwożę talerze jakimś gościom.

—Ty tylko przejazdem? —Tak.

Szukam najlepszych miejsc w Atenach.

Szukasz kelnerek?

Nie,

To może dlatego mój ojciec nigdy nie wrócił.

Został porwany przez kelnerkę.

Też mnie teraz porwiesz?

Mój plan właśnie się wydał.

Cholera.

Już 10:00.

W moim hotelu jest godzina policyjna.

Nie wpuszczą mnie już.

Zdążysz, jeśli pobiegniesz.

Tak myślisz?

Tak.

Zobaczymy się jeszcze?

Być może.

Mam twój numer.

Masz.

Efka-rista.

Dobranoc, Pantelis.

Dobranoc, tato.

Dobranoc, dziewczynki. A ty, Marianno?

Proszę, nie spóźnij się jutro.

Zrozumiano?

Dobranoc, moje ptaszki.

To wszystko na dziś.

Muzyka, którą grasz.

Myślałam, że mi się przyśniła.

Możliwe.

Może tak być.

Jaki jest powód twojej wizyty?

Nie wiem.

Chyba jestem tu, bo lubię tę muzykę.

Jest twoja?

Powinieneś już iść.

Inaczej obudzisz Marię.

Nie powinnaś ich budzić.

Ostatnio źle sypia.

Pomóż mi. To jest tutaj i mnie prześladuje.

Wszystko w porządku. Spokojnie. Spokojnie.

To tylko zły sen. Wszystko w porządku.

—Marianno. —Wszystko w porządku.

Jestem tu. Jestem.

Powiedz, która jest godzina?

Pospiesz się. Musisz iść do szkoły. Masz egzamin.

Nie martw się. Jeszcze dość wcześnie.

Poczekaj, zrobię ci kawę.

Lepiej by było, gdybyś wczoraj nie wychodziła.

Nie czuję się z tym dobrze.

Mówiłam ci, babciu, że tata miał za mało ludzi.

Poza tym wczoraj profesor

grał z zespołem, więc proszę, nie czekaj dłużej.

To Pitagoras, prawda?

Powiedz mi.

Taki przystojny i dostojny.

I te jego dłonie.

Nawet mnie kuszą.

Babciu, mówisz poważnie? On jest tylko przyjacielem.

Poza tym to nie mój typ.

Moje dziecko. Chcesz skończyć jak twoja matka?

Przepraszam.

Rozmawiałam z Tulą.

Dzwoniła wczoraj.

Dlaczego nie dasz szansy jej biednemu synowi?

Manos to taki miły chłopak.

Miły i porządny.

Muszę znów tego słuchać?

Serio, babciu.

Co sądzisz o Narisie?

Nie, nie, nie.

Nie chcę o tym słyszeć ani słowa.

Chcesz mnie zabić.

To graficiarz.

Ćpun, artysta.

Proszę bardzo, umawiaj się z nim, z tym artystą bez grosza.

Skończysz w rynsztoku i umrzesz,

żebrząc o jałmużnę.

Przecież porządny mężczyzna uczyniłby cię szczęśliwą.

Nie podobają mi się ci dziwni ludzie, którymi się otaczasz.

Jak ta Litsa.

Jest dziwką.

Manos na pewno zostanie kiedyś wielkim politykiem.

Naprawdę?

Ten człowiek nie przepracował ani jednego dnia w całym swoim życiu.

Nadal mieszka z rodzicami.

Prędzej ja zajmę się polityką niż on.

Chcę dla ciebie tylko dobrze.

Twoja matka byłaby z ciebie taka dumna.

Dobrze, ale tylko ten jeden raz.

Nie założę spódnicy.

Dla nikogo.

Jak się masz?

Wszystko w porządku?

Dasz mi paczkę papierosów?

Była tu twoja babcia i rozmawiała z moją mamą.