The first 200 lines.
Twilight New Moon (2009) OCR 23.976 fps runtime 02:10:38
เสน่หาอันรุนแรง จบด้วยความย่อยยับ
และในนาทีสุดท้าย ดุจไกปืนและดินปืน
ทั้งคู่จุมพิตกัน และสิ้นชีพ
ย่า
เอ็ดเวิร์ด อย่า เดี๋ยวท่านเห็น
โอเค
ย่า หนูอยากให้ย่าเจอ
สุขสันต์วันเกิด เบ็ลล่า
สุขสันต์วันเกิดลูก
พ่อค่ะ เราคุยกันไว้ว่างดของขวัญไง
เผอิญของๆพ่อไม่ได้ห่อ ก็เลยไม่ใช่
ก็โอเคนะ ขอบคุณค่ะพ่อ
มันมาคู่กับของๆแม่เขา เราร่วมมือกันนะ
คือเขาดึงพ่อไปร่วม
เอาไว้ถ่ายรูปลูกตอนเรียนปีสุดท้าย
ปีสุดท้าย
- ไหนแก่ไวขนาดนี้ - ใครว่าหนูแค่ 18 นะ
ไม่รู้สินะ นั่นผมหงอกใช่มั้ยน่ะ
ไม่ ไม่ใช่อ่ะ
แฮปปี้เบิร์ดเดย์ลูก
ตลกตายล่ะ
นักเดินป่าหายไปอีกคน นี่ก็เป็นรายที่ 3 แล้ว
เจ้าหน้าที่อุทยานกำลังตามล่า เจ้าสัตว์ฆาตกรอยู่
นั่นมันเบ็ลล่า เบ็ลล่า
- ไง เบ็ลล่า - ไง
วันสำคัญนะเบ็ลล่า
โรมิโอ จูเลียต ส่งวันนี้
- อ๋อ ใช่ - เจ้าอยู่ไหนหนอ เบ็ลล่า
ขอถ่ายรูปทุกคนหน่อยนะ พอดีแม่ฉันอยากให้ฉันสะสมภาพแบบ
เอาไว้รำลึกความทรงจำน่ะ
- โอ้ - ยอดเลย
ฉันถ่ายให้แต่ไม่ถ่ายด้วยนะ
- ไม่ได้ มานี่เลย - เรียบร้อยเยี่ยม พวกเธอคือวันนี้ของฉัน
ถ้าจมูกฉันโตไปแต่งให้ด้วยนะ
ไม่ต้องห่วงน่า ถ้ายังไม่มีฉัน ก็ไม่มีใครมองพวกเธอแล้ว
มันยอดมาก
โอ้ เจ๋งเลย คัลเลนมาว่ะ
ไว้ค่อยคุยกันนะ
- สุขสันต์วันเกิดนะ - ขอร้องอย่าย้ำ
วันเกิดเธอคือเรื่อง ที่สมควรต้องฉลองที่สุดนะ
- แต่ยิ่งเกิดยิ่งแก่ - แก่เหรอ
แค่ 18 เนี่ยยังเด็กไป ที่ต้องห่วงเรื่องนั้นนะ
ก็แก่กว่าเธอปีนึง
ใครว่าหล่ะเบ็ลล่าฉันอายุ 109 ปีแล้วนะ
แหม ฉันอาจไม่น่าคบคนแก่งั่กขนาดนี้มั้ง
น่าสลดนะ เพราะจะผลักไสไล่ส่งไปแล้ว
- เราต้องเข้าเรียนแล้ว - โอเค
เดี๋ยว แป๊ปนึง
มีคนอยากคุยด้วยน่ะ
- เบ็ลล่า - เจค็อบ
อะไรอ่ะ
เอาล่ะ พวกเธอคุยกันเถอะ
หวัดดี พ่อล่ำบึ้ก รู้มั้ย สเตอรอยด์เล่นกล้ามไม่ดีต่อร่างกายนะ
กำลังโตน่ะ เบ็ลล่า
คงไม่ดูผิดหูผิดตาหรอก ถ้าเราเจอกันมั่ง
ย้ายที่เรียนสิ เธอจะได้มาคลุ่กกับพวกหน้าจืด
ที่เดิมดีแล้ว ขอเลือกอยู่โรงเรียนเขตสงวนดีกว่า
โรงเรียนนี้รับนักเรียนกะเรี่ยกะราด
เหรอ งั้นเสด็จมานี่ทำไม
พอดีฉันออกมาซื้ออะไหล่รถ เอ่อแรบบิท
ไว้ซ่อมเสร็จเมื่อไหร่ มานั่งรถเล่นกันนะ
วิ่งเร็วมั้ย
ก็ๆ.. ไม่เลวอ่ะ
- ฉันล้อเธอเล่น - โอเค ดี
เฮ้ แฮปปี้เบิร์ดเดย์
พ่อเธอเป็นคนบอกพ่อฉัน
ใช่ แน่นอนพ่อบอก
เมื่อวันก่อนฉันเจอนี่ ก็เลยนึกถึงเธอ
ไว้ดักฝันร้าย
อืม ก็เหมาะดีทีเดียว
ขอบใจนะ
ยินดี
- ดีใจที่เจอนะ - จ้ะไว้เจอกันนะ
บาย
ทำไมเจค็อบถึงให้ของขวัญเธอได้ แต่ฉันให้ไม่ได้
เพราะฉันตอบแทนเธออะไรไม่ได้ไง
เบ็ลล่า แค่มีเธอฉันก็มีทุกอย่างแล้ว
งั้น ขอบคุณนะ
- ขอแค่นั้นแหละ - เบ็ลล่า
แฮปปี้เบิร์ดเดย์
ฉันบอกว่างดของขวัญไง
ฉันเห็นภาพตอนเธอ เปิดมันแล้วด้วยรู้มั้ย
เธอชอบมันมากเลย
คืนนี้เธอจะใส่มันไปบ้านเรา
เถอะน่า ขอร้อง รับรองสนุก
- โอเค ก็ได้ - เยี่ยม
โอเคเจอกันทุ่มนึงนะ
แจ๊สเปอร์ ขโมยอ่านจิตเนี่ยมันไม่แฟร์นะ
โทษที เบ็ลล่าแฮปปี้
เอ่อช่างเถอะ
อย่าไว้ใจแวมไพร์ เชื่อฉัน
โอ้ที่รัก ภรรยาข้า
ความตาย แม้จะเปลี่ยนตัวเจ้า
แต่ไม่อาจเปลี่ยนความงามของเจ้าได้
เจ้ามิได้ถูกพิชิต
ริมฝีปากและแก้มของเจ้า ยังแดงระเรื่อ
สีเผือกซีดมรณะ ไม่อาจรุกล้ำ
ฉันเกลียดงานนี้จัง
เรื่องเศร้ามีอยู่เยอะแล้ว ดูอย่างโรมิโอสิ
ทำให้คนรักต้องตาย เพียงเพราะความเขลา
อืม จริง
แต่ฉันอิจฉาเขาเรื่องนึง
จูเลียต แม้เพอร์เฟคมาก
ถ้าเธอชอบ ความงามแบบประมาณนั้น
ฉันอิจฉาเรื่องที่เขาฆ่าตัวตาย
มันเกือบเป็นไปไม่ได้สำหรับ
สำหรับบางคน
แต่สำหรับมนุษย์แล้ว ยาพิษแค่นิดหน่อย
หรือเอากริชปักที่หัวใจ
ก็ตายได้แล้วจริงมั้ย
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
เพราะคนอย่างฉันเคยคิดฆ่าตัวตาย
ฉันไม่รู้จะเจอเธอทันเวลามั้ย
ฉันต้องคิดแผนอะไรซักอย่างนึง
แผนยังไงเหรอ
ฉันว่าจะไปอิตาลี ไปแหย่พวกโวลตูรี่
- อะไรนะ - พวกสกุลโวลตูรี่
ใครอยากจะพูดทวน 2-3 ประโยค หลังโคลงชุดเมื่อกี๊นี้บ้าง
จะได้รู้ว่าเขาคนนั้นยังฟังอยู่
คุณคัลเลน
เอ่อ ครับ มิสเตอร์เบอร์ตี้
ณ ที่นี้ข้าจะยึดเป็นที่พักกายชั่วนิรันดร์
ปลดเปลื้องพันธะชะตากรรม ที่น่าเบื่อหน่ายที่จะดำรงชีพ
ตาเอ่ยเจ้าจงมอง
แขนเอยจงโอบกอดครั้งสุดท้าย
ริมฝีปากประตูแห่งลมหายใจ
ผนึกด้วยจุมพิตอันบริสุทธิ์ เพื่อผจญต่อมรณะอันนิรันดร์
ทุกคนตามองจอด้วย
โวลตูรี่เป็นพวกที่เก่าแก่ เป็นสกุลที่ทรงอำนาจมาก
เป็นพวกใกล้ชิดราชวงศ์ ที่สุดเท่าที่พวกของฉันมี
- นั่นคาร์ไลล์หนิ - ใช่
คาร์ไลล์อยู่กับพวกเขา 2-3 ทศวรรษ
บรรยายว่าพวกเขาสุภาพ แน่นอนไม่ใจดีต่อชีวิตมนุษย์
แต่อย่างน้อยก็ใส่ใจกับพวกศิลปะ วิทยาการ
กับกฎเกณฑ์
เหนืออื่นใดคือกฎเกณฑ์
แวมไพร์มีกฎด้วยเหรอ
ก็ไม่มากหรอกนะ
มีข้อเดียวที่ถูกปฏิบัติมาเป็นประจำ
อะไร
ปกปิดความลับเรื่องเผ่าพันธุ์เรามีตัวตน
ไม่ทำตัวดึงดูดความสนใจใคร
ไม่ฆ่าใครให้ตัวเองถูกจับจ้อง
นอกซะจากว่าเราอยากตาย
เราต้องเลิกพูดแบบนี้
ฉันทนไม่ได้แน่ถ้ามีใครทำร้ายเธอ
เบ็ลล่า มีเธอเท่านั้นที่ทำฉันเจ็บปวดได้
อย่างอื่นไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวเลย
ไม่จริงมั้ง
วิคตอเรียเหรอ เขาตามล่าฉันแน่ๆ
อลิซเธอเห็นภาพตอนที่เขาคิด และเราพร้อมที่จะรับมือ
ฉันปกป้องเธอได้
ถ้าเธอเปลี่ยนฉัน
เบ็ลล่า เธอเหมือนปกป้องฉันอยู่แล้ว
เธอคือเหตุผลที่ฉัน
อยากมีชีวิต
ถ้ามีได้อ่ะนะ
แต่หน้าที่ฉันคือปกป้องเธอ
จากทุกๆคน ยกเว้นน้องสาวฉัน
ได้ฤกษ์แล้ว มาเร็วๆ
โทษนะ โฉ่งฉ่างหน่อย
- เราพยายามยื้ออลิซไว้ - ทำอย่างกับจะห้ามได้อย่างนั้นแหละ
- สุขสันต์วันเกิดเบ็ลล่า - ขอบคุณค่ะ
ฉันเจอกล้องนี่ในกระเป๋าเธอไม่ว่านะ
ดูเหมือนเธอจะแก่กว่านายใช่มะ
- จริงมะ - เธอก่อนโรซาลี่
มันเป็นสร้อย อลิซเขาช่วยเลือก
ขอบคุณนะ
หวานแหววกันหน่อย
นี่ของขัวญของเอ็มเมทท์
ติดตั้งในรถเธอเรียบร้อยแล้ว
รถนั้นจะได้มีเครื่องเสียงดีๆ
- ฟังยังไงเล่า - อย่านะ อย่าดูถูกเชียว
เป็นงั้นก็อยู่
เปิดของเอสเม่กับคาร์ไลล์สิ
แค่ของเล็กๆน้อยๆให้เธอชื่นมื่นน่ะ
ใช่พักหลังเธอดูซีดๆไปหน่อยนะ
กระดาษบาดน่ะ
แจ๊ส แจ๊ส ใจเย็น มันก็แค่เลือด
เลือด
เอาแจ๊สเปอร์ออกไปก่อน
ฉันไปด้วยนะ เดี๋ยวฉันอดไม่ไหว
เราต้องไปเย็บแผลที่ห้องทำงานฉัน
ไปดูแจ๊สเปอร์ทีไป
ฉันมั่นใจว่าเขาต้องหงุดหงิดตัวเองแน่
และเขาไม่ยอมฟังใคร ยกเว้นนาย
เอ็ดเวิร์ด
- หนูไม่เคยอยากมีงานวันเกิดเลย - เธอไม่ผิดหรอก
แจ๊สเปอร์ไม่เคยใกล้ชิดเลือดมนุษย์ เหมือนอย่างเราๆ
คุณทนได้ยังไงค่ะ
ก็ฝึกมาเป็นปีๆเหมือนกัน
เคยคิดบ้างมั้ยว่า จะตัดช่องน้อยง่ายๆอะไรอย่างนั้น
ไม่หรอก
ฉันรู้ฉันอยากเป็นอะไร ฉันต้องการช่วยผู้คน
มันทำให้สุขใจถึงแม้ ฉันจะโดนสาปแช่งเสมอก็เถอะ
สาปแช่ง
โดย นรกเหรอ
คาร์ไลล์ คุณไม่โดนหรอก
ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้
No comments yet. Be the first to leave one.